Gênesis 25
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NTLH
1 Gɨ do kacɨ́ bɨ Sára uyu ní, zɨ́ Abarayáma ꞌdíꞌbi ngíti kára kɨ́ ịrịné Ketụ́ra.
1 Abraão casou com outra mulher, que se chamava Quetura,
2 Zɨ́ Ketụ́ra ndíki owụ́ yaꞌdá e zɨ́a, ịnyị doa kéṛị́. Nɨyí, Zimaráni, Zokosána, Midáni, Mịdịyáni, Isibáka nda kɨ́ Súwa.
2 e ela lhe deu os seguintes filhos: Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Sua.
3 Zɨ́ Zokosána ndíkiógụ ꞌbɨ ené Síba e kɨ́ Dedána. Zɨ́ Dedána ndíkiógụ ꞌbɨ ené Asuríma e, kɨ́ Letụsịtésị e nda kɨ́ Lewumịtésị.
3 Jocsã foi o pai de Seba e de Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assureus, os letuseus e os leumeus.
4 Wotị́ Mịdịyáni nɨyí ꞌbɨ eyé, Éfa, Efére, Enóka, Abị́da, nda kɨ́ Eledáya. Née mbá owụ́ ga bɨ olụ́ogụnɨ́ gɨ sɨmɨ Ketụ́ra ní.
4 Os filhos de Midiã foram Efa, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos esses foram descendentes de Quetura.
5 Zɨ́ Abarayáma ótoómo éyị́ sị́lị́ne e mbá zɨ́ Isáka.
5 Abraão deixou tudo o que tinha para Isaque,
6 Tɨ́ lá sɨmɨ bɨ Abarayáma nɨ aka kɨ́ komoné ní, zɨ́a íꞌbí ngíti géyị éyị́ sị́lị́ne e zɨ́ wotị́ne ga bɨ ndiki yée kɨ́ ngíti géyị kará e ní. Zɨ́a úku ledre kɨ́dí idínɨ́ ị́nyị ꞌbɨ eyé gɨ cigí Isáka go ona ꞌdáꞌba, do ndéré ꞌbɨ eyé sɨmɨ káṇgá bɨ mɨꞌdí gbére ní.
6 mas deu presentes para os filhos das suas concubinas . E, antes de morrer, separou-os de Isaque e mandou que fossem morar na terra do Oriente.
7 Abarayáma mengị kóo do sogo káṇgá mbá sɨmɨbi míya doa cị́ ota doa sokó doa ịnyị (175).
7 Abraão viveu cento e setenta e cinco anos.
8 Uyu nda kóo sɨmɨ bɨ ngoko goó za kɨ́ngaya ní.
8 Ele morreu bem velho e foi reunir-se com os seus antepassados no mundo dos mortos .
9 Zɨ́ wotị́ga Isáka e kɨ́ Isɨméle óto wo kpá sɨmɨ gu landa bɨ Makeféla sɨmɨ yáká ꞌbɨ Éforono wotị́ Zóra ꞌyị ꞌbɨ Éte e gbóo cigí Mamaré ní,
9 Os seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, que fica a leste de Manre, no campo de Efrom, que era filho de Zoar, o heteu.
10 née yáká bɨ kóo Abarayáma ugú gɨ zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ Éte e ní. Otonɨ́ Abarayáma e kɨ́ meꞌbené Sára ore.
10 Este era o campo que Abraão havia comprado dos heteus; Abraão e Sara foram sepultados ali.
11 Gɨ do kacɨ́ umbu Abarayáma, zɨ́ Lomo íꞌbí úndru zɨ́ wotị́ a Isáka zɨ́a ógụ ndị́sịné cigí ꞌdawú bɨ cigí Béralayiróyi ní.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, o filho dele, que morava perto do “Poço Daquele que Vive e Me Vê”.
12 Ga ba ịrị wotị́ Isɨméle bɨ Agára nyị́ ꞌyị ꞌbɨ Ízibiti bɨ ꞌyị ꞌbɨ moko ꞌbɨ Sára ndiki wo zɨ́ Abarayáma ní.
12 Ismael, o filho de Abraão e de Agar, a escrava egípcia de Sara, foi pai dos seguintes filhos,
13 Ịrị wotị́ Isɨméle ga ba, zezénɨ́ kacɨ́ mɨndíki yée. Mɨzefiyé nɨ Nebayóta, Kedára, Adabéla, Mibasáma,
13 por ordem de nascimento: Nebaiote, o filho mais velho, e em seguida Quedar, Abdeel, Mibsão,
14 Misáma, Dụ́ma, Mása,
14 Misma, Dumá, Massá,
15 Adáda, Téma, Zetụ́ra, Nafísa nda kɨ́ Kedéma.
15 Hadade, Tema, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Nɨyí ye ꞌyị ga bɨ sị́ do ga bɨ sokó doa gbre née olụ́ogụ gɨ sɨmɨyé ní. Do ndolo ịrịyé kacɨ́ do ꞌbe ꞌbɨ eyé e kɨ́ ịrị bi ga bɨ táya eyé e nɨyí doyé ní.
16 São esses os doze filhos de Ismael; as suas terras e os seus acampamentos receberam os nomes deles. Cada um era chefe da sua própria tribo.
17 Isɨméle mengị kóo mbá sɨmɨbi míya doa cị́kéṛị́ doa sokó doa ịnyị doa gbre (137), zɨ́a úyu lódụ́ kacɨ́ ꞌyị ené e.
17 Ismael tinha cento e trinta e sete anos quando morreu, indo reunir-se assim com os seus antepassados no mundo dos mortos .
18 Zɨ́ bulúnduga ndị́sịyé sɨmɨ ị́rịgbére bɨ tonó gɨ sɨmɨ Avíla ndéréógụné gị sɨmɨ Sụ́rụ gbóo do mama bɨ dongará a kɨ́ Ízibiti sɨmɨ bɨ ꞌyị nɨ ndéré ꞌdị́yị roné mɨꞌdí sɨmɨ Asụ́rị ní. Bɨlámá ndị́sị ndaá ꞌbɨ ené kóo dongaráye kɨ́ lúnduyé e wá.
18 Os descendentes de Ismael viveram na região que fica entre Havilá e Sur, a leste do Egito, ao longo da estrada que vai para a Assíria. Eles viviam separados dos outros descendentes de Abraão.
19 Ba ledre gɨ ro Isáka wotị́ Abarayáma.
19 Esta é a história de Isaque, filho de Abraão.
20 Sɨmɨbi ꞌbɨ Isáka nɨ kóo cị́ gbre, zɨ́a ófụ́ Rebéka nyị́ Bétụwele lémị Labána bɨ nɨ ꞌyị ꞌbɨ Padána Aráma gɨ sɨmɨ Mesopatómiya ní.
20 Isaque tinha quarenta anos quando casou com Rebeca, filha de Betuel e irmã de Labão. Eles eram arameus e moravam na Mesopotâmia.
21 Zɨ́ Isáka íni ini zɨ́ Ngére Lomo do bi kacɨ́ Rebéka gɨ zɨ́a nɨ kára mɨkoto. Zɨ́ Ngére Lomo úwú ini ené zɨ́ meꞌbea ídíne kɨ́ sɨmɨné.
21 Rebeca não podia ter filhos, e por isso Isaque orou a Deus, o Senhor , em favor dela. O Senhor ouviu a oração dele, e Rebeca ficou grávida.
22 Zɨ́ owụ́ e ídíye sɨmɨ Rebéka toṇgo, zɨ́ye ndị́sị óṛó royé kɨ́ ezené sɨmɨa. Zɨ́ Rebéka úku ledre kɨ́dí, “Éyị́ ndịsị nda méngị roné zɨ́ma káa gɨ zɨ́ ꞌdi?” Née ní zɨ́a ị́nyịné ndéréne ndúꞌyú Ngére Lomo sɨmɨ ini.
22 Na barriga dela havia gêmeos, e eles lutavam um com o outro. Ela pensou assim: “Por que está me acontecendo uma coisa dessas?” Então foi perguntar a Deus, o Senhor ,
23 Zɨ́ Ngére Lomo úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ṛị́kị́ sị́ do ꞌyịmaꞌdí e nɨyí gbre sɨmɨyị́, toṇgo ga gére née nɨyí ífi royé mɨífi. Ngúru a nɨ ídí kɨ́ rokoꞌbụné kɨ́ngaya rómo do ezené, owụ́ꞌdáꞌdá nɨ ídí ꞌyị ị́nyị kasa zɨ́ owụ́ꞌdáꞌba.”
23 e ele respondeu: “No seu ventre há duas nações; você dará à luz dois povos inimigos. Um será mais forte do que o outro, e o mais velho será dominado pelo mais moço.”
24 Sɨmɨ bɨ sịndị́ kadra ꞌbɨ Rebéka utúasá go gɨ ro zɨ́a áráne ní, zɨ́a áráógụ tɨ́ owụ́ toṇgo e gbre mbá owụ́ yaꞌdá e.
24 Chegou o tempo de Rebeca dar à luz, e ela teve dois meninos.
25 Zɨ́ owụ́ꞌdáꞌdá áráógụ ꞌbɨ ené bɨkesị́ne kɨ́ bị roné mbá káa zɨ́ esịnɨ́ roa bongó bɨ yemenɨ́ gɨ sɨmɨ bị bangá ní. Née ní, zɨ́ye ị́fị́ ịrịa Ésawu.
25 O que nasceu primeiro era vermelho e peludo como um casaco de pele; por isso lhe deram o nome de Esaú .
26 Zɨ́ lúndua bɨ aráogụ ꞌbɨ ené gɨ do kacɨ́ a ní, aráogụ ꞌbɨ ené nyé kɨ́ sị́lị́ne ndá ro sịndị́ Ésawu. Née ní, zɨ́ye ị́fị́ ịrịa Yakóbo. Sɨmɨ bɨ Rebéka nɨ árá owụ́ ga gére ní, sɨmɨbi ꞌbɨ Isáka nɨ kóo go cị́ ota.
26 O segundo nasceu agarrando o calcanhar de Esaú com uma das mãos, e por isso lhe deram o nome de Jacó . Isaque tinha sessenta anos quando Rebeca teve os gêmeos.
27 Sɨmɨ bɨ owụ́ yaꞌdá ga gére née ngboróogụnɨ́ go mɨngburokoyé ní, zɨ́ Ésawu ídíne ꞌyị gámá súwú. Zɨ́ ambá sịndị́ kadra ené ídíne mbá sɨmɨ súwú. Née ní Yakóbo áyí ꞌbɨ eyị́ lá ꞌbe ndị́sị méngị moko ga bɨ ꞌbɨ ꞌbe ní.
27 Os meninos cresceram. Esaú gostava de viver no campo e se tornou um bom caçador. Jacó, pelo contrário, era um homem sossegado, que gostava de ficar em casa.
28 Isáka ndịsị óto ꞌbú Ésawu kɨ́ngaya gɨ zɨ́ esị bɨ ndịsị ánu a gɨ do sị́lị́a ní, tɨ́ lá Rebéka oto ꞌbɨ ené yị́ ené ꞌbú Yakóbo kɨ́ngaya.
28 Isaque amava mais Esaú porque gostava de comer da carne dos animais que ele caçava. Rebeca, por sua vez, preferia Jacó.
29 Sɨmɨ ngíti sị́lị́, zɨ́ ꞌbú úfu Ésawu kɨ́ngaya sɨmɨ bɨ nɨ ndáꞌbaógụ kɨ́ gámá sɨmɨ súwú ní, zɨ́a ógụndíki Yakóbo kɨ́ ꞌdị́ꞌdị phirinda ené,
29 Um dia, quando Jacó estava cozinhando um ensopado, Esaú chegou do campo, muito cansado,
30 zɨ́a úku ledre zɨ́ Yakóbo kɨ́dí, “Lúndu ꞌbɨ ené, lára aka phirinda eyị́ née gɨrí ꞌdiya zɨ́ma ndéne a mááyí go úyu gɨ zɨ́ ꞌbú.” (Née sị́ ledre bɨ ndolonɨ́ wo gɨ zɨ́a Edómo ní.)
30 e foi dizendo: — Estou morrendo de fome. Por favor, me deixe comer dessa coisa vermelha aí (Por isso puseram em Esaú o nome de Edom .).
31 Zɨ́ Yakóbo úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ídí ótoómo bi eyị́ ꞌbɨ owụ́ndíká née zɨ́ma kí, mááyí fú íꞌbí a zɨ́yị.”
31 Jacó respondeu: — Sim, eu deixo; mas só se você passar para mim os seus direitos de filho mais velho .
32 Née ní Ésawu ya zɨ́a ní, “Mááyí go úyu gɨ zɨ́ ꞌbú, ídí káa do owụ́ndíká nɨ méngị ndíki zɨ́ma ꞌdi?”
32 Esaú disse: — Está bem. Eu estou quase morrendo; que valor têm para mim esses direitos de filho mais velho?
33 Yakóbo ya zɨ́a ní, “Ídí lólóbụ́ zɨ́ma kí.” Née ní zɨ́ Ésawu lólóbụ́. Zɨ́a otoomo bi ꞌbɨ owụ́ndíká go zɨ́ Yakóbo.
33 — Então jure primeiro — disse Jacó. Esaú fez um juramento e assim passou a Jacó os seus direitos de filho mais velho.
34 Gɨ ore, zɨ́ Yakóbo ꞌdíꞌbi phirinda kɨ́ ambata íꞌbí a zɨ́ Ésawu ánu a. Sɨmɨ bɨ anu éyị́ zɨ́a éwé éyị́ ní, zɨ́a ị́nyị ndéréókpóne.
34 Aí Jacó lhe deu pão e o ensopado. Quando Esaú acabou de comer e de beber, levantou-se e foi embora. Foi assim que ele desprezou os seus direitos de filho mais velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.