Gênesis 12
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NVI
1 Zɨ́ Ngére Lomo úku ledre zɨ́ Abaráma kɨ́dí, “Ídí ótoómo káṇgá esé, ꞌyị eyị́ e kɨ́ ꞌbụyị́ e mbá, zɨ́yị ómụ́yị sɨmɨ káṇgá bɨ mááyí ꞌdódo a zɨ́yị ní.
1 Então o Senhor disse a Abrão: "Saia da sua terra, do meio dos seus parentes e da casa de seu pai, e vá para a terra que eu lhe mostrarei.
2 Mááyí íꞌbí úndru zɨ́yị, zɨ́ma óto bulúnduyị́ e zɨ́ye étrịyé do ídíye káa do mongụ́ sị́ do. Mááyí óto ịrịyị́ zɨ́a ówụ́ne mɨówụ́ zɨ́yị ídíyị ꞌyị bɨ ꞌyị e nɨyí ndị́sị ndíki úndru kpụrụ́ gɨ zɨ́a ní.
2 "Farei de você um grande povo, e o abençoarei. Tornarei famoso o seu nome, e você será uma bênção.
3 Mááyí íꞌbí úndru zɨ́ ꞌyị ga bɨ nɨyí óto úndruyị́ ní, ꞌyị bɨ nɨ óto tarané kacɨ́yị ní mááyí kpá óto taramá kacɨ́ a. Nda kpụrụ́ gɨ sɨmɨyị́ mááyí íꞌbí úndru zɨ́ ṛị́kị́ kúfú ꞌyịmaꞌdí e do sogo káṇgá mbá.”
3 Abençoarei os que o abençoarem, e amaldiçoarei os que o amaldiçoarem; e por meio de você todos os povos da terra serão abençoados".
4 Née ní zɨ́ Abaráma ị́nyịné ndéréne tɨ́ káa zɨ́ bɨ Ngére Lomo uku zɨ́a ní. Zɨ́ Lóto útúne do kacɨ́ a. Sɨmɨbi ꞌbɨ Abaráma nɨ kóo cị́ ota doa sokó doa ịnyị (75) sɨmɨ bɨ omụ́ gɨ sɨmɨ Arána ní.
4 Partiu Abrão, como lhe ordenara o Senhor, e Ló foi com ele. Abrão tinha setenta e cinco anos quando saiu de Harã.
5 Zɨ́ Abaráma ómụ́ye kɨ́ meꞌbené Sárayi e kɨ́ Lóto owụ́ ꞌbɨ lúnduné, zɨ́ye ꞌdíꞌbi za éyị́ ga bɨ ꞌbɨ ꞌbe ní mbá, ꞌyị ꞌbɨ moko eyé ga bɨ kóo nɨyí kéye sɨmɨ Arána ore ní mbá zɨ́ye ị́nyịyé ndéréye sɨmɨ káṇgá bɨ Kanána ní. Do ndéréógụyé íri.
5 Levou sua mulher Sarai, seu sobrinho Ló, todos os bens que haviam acumulado e os seus servos, comprados em Harã; partiram para a terra de Canaã e lá chegaram.
6 Zɨ́ye ókpóye gɨ sɨmɨ Kanána fú lá mɨókpó do ndéréógụyé sɨmɨ owụ́ gara kɨ́ ịrịné Sekéme, do ndị́sịyé cigí kágá bɨ ndịsịnɨ́ ndólo a Móre. Sɨmɨ sịndị́ kadra máa bɨ kóo née ꞌyị ꞌbɨ Kanána e ndịsịnɨ́ kóo ndị́sị ore.
6 Abrão atravessou a terra até o lugar do Carvalho de Moré, em Siquém. Naquela época os cananeus habitavam essa terra.
7 Née ní zɨ́ Ngére Lomo ꞌdódo roné zɨ́ Abaráma íri zɨ́a úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Mááyí íꞌbí káṇgá ba zɨ́ bulúnduyị́ e za fí.” Zɨ́ Abaráma óꞌbó mbayi zɨ́ Ngére Lomo bɨ ꞌdódo roné zɨ́a ní ore.
7 O Senhor apareceu a Abrão e disse: "À sua descendência darei esta terra". Abrão construiu ali um altar dedicado ao Senhor, que lhe havia aparecido.
8 Gɨ do kacɨ́ née ní, zɨ́ Abaráma ị́nyịyé ndéréye do bi bɨ ekị́ekị́ bɨ sɨmɨ Bétele mɨꞌdí gbére ní, zɨ́a óto táya ore. Bétele nɨ ꞌbɨ ené mɨꞌdí gólụ Áyi nɨ ꞌbɨ ené mɨꞌdí gbére. Zɨ́a óꞌbó mbayi ore ndị́sị íni ini zɨ́ Ngére Lomo sị́ a.
8 Dali prosseguiu em direção às colinas a leste de Betel, onde armou acampamento, tendo Betel a oeste e Ai a leste. Construiu ali um altar dedicado ao Senhor e invocou o nome do Senhor.
9 Zɨ́ Abaráma e kpá ị́nyịyé gɨ ore ndéré ꞌdị́yị royé mɨꞌdí sɨmɨ Negébe.
9 Depois Abrão partiu e prosseguiu em direção ao Neguebe.
10 Sɨmɨ sịndị́ kadra máa bɨ kóo née ní, zɨ́ mongụ́ ꞌbú útúne. Zɨ́ Abaráma ị́nyịyé gɨ ore ndéréye ndị́sịyé cúkuꞌdée sɨmɨ Ízibiti gɨ zɨ́ mongụ́ ꞌbú née.
10 Houve fome naquela terra, e Abrão desceu ao Egito para ali viver algum tempo, pois a fome era rigorosa.
11 Sɨmɨ bɨ nɨ go gbóo gɨ ro ólụ́ sɨmɨ Ízibiti ní, zɨ́a úku ledre zɨ́ meꞌbené Sárayi kɨ́dí, “Sárayi, Máówo bú lámá nɨ royị́ kɨ́ngaya.
11 Quando estava chegando ao Egito, disse a Sarai, sua mulher: "Bem sei que você é bonita.
12 Sɨmɨ bɨ ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Ízibiti nɨyí lúrúndíki yị́ị ní, nɨyí geré úku ledre kɨ́dí, ‘Ba meꞌbené.’ Née ní nɨyí úfu máa do ótoómo yị́ị trịdrị.
12 Quando os egípcios a virem, dirão: ‘Esta é a mulher dele’. E me matarão, mas deixarão você viva.
13 Togụ́ nduꞌyúnɨ́ yị́ị go yá, ídí úku a zɨ́ye kɨ́dí áyí lémịmá, gɨ ro zɨ́ye ndị́sịyé méngị ledremá kɨ́ngaya gɨ royị́, utúasánɨ́ ufu máa wá gɨ zɨ́yị.”
13 Diga que é minha irmã, para que me tratem bem por amor a você e minha vida seja poupada por sua causa".
14 Sɨmɨ bɨ Abaráma ogụnɨ́ sɨmɨ Ízibiti ní, zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ Ízibiti e lúrú Sárayi nɨ kára bɨ kɨ́ lámá roné kɨ́ngaya ní.
14 Quando Abrão chegou ao Egito, viram os egípcios que Sarai era uma mulher muito bonita.
15 Nda sɨmɨ bɨ ngíti géyị mɨngburoko ꞌyị ꞌbɨ ngbanga ꞌbɨ mongụ́ ngére Fáro lurúnɨ́ Sárayi nɨ kɨ́ lámá roné kɨ́ngaya ní, zɨ́ye ndéréye úku ledrea zɨ́ mongụ́ ngére, zɨ́ye ógụyé ꞌdíꞌbi wo ndéré kɨ́e ꞌbe ꞌbɨ ngére zɨ́a ndị́sịné íri.
15 Vendo-a, os homens da corte do faraó a elogiaram diante do faraó, e ela foi levada ao seu palácio.
16 Gɨ ro ledre Sárayi, zɨ́ ngére ꞌbɨ Ízibiti ndị́sịné méngị ledre Abaráma kɨ́ngaya, do íꞌbí éyị́ ga bɨ káa zɨ́ kábịṛị́kị e, Ị́tị́ e, dongí e, owụ́kụlụ́ e nda kɨ́ gémele e ní zɨ́a.
16 Ele tratou bem a Abrão por causa dela, e Abrão recebeu ovelhas e bois, jumentos e jumentas, servos e servas, e camelos.
17 Gɨ zɨ́a bɨ ngére ꞌbɨ Ízibiti ꞌdíꞌbi Sárayi meꞌbe Abaráma ní, zɨ́ Ngére Lomo kása bɨsinyí ndíyá doa kɨ́ ꞌyị ꞌbɨ ꞌbe ꞌbɨ ené e mbá.
17 Mas o Senhor puniu o faraó e sua corte com graves doenças, por causa de Sarai, mulher de Abrão.
18 Née ní zɨ́ ngére ꞌbɨ Ízibiti kákasa kacɨ́ Abaráma do úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Méngị kéyị zɨ́ma kenée gɨ zɨ́ ꞌdi? Úku kóo zɨ́ma yaá Sárayi nɨ yị́ ené meꞌbeyị́ wá gɨ zɨ́ ꞌdi?
18 Por isso o faraó mandou chamar Abrão e disse: "O que você fez comigo? Por que não me falou que ela era sua mulher?
19 Éyị́ bɨ úku ledre zɨ́ma gɨ zɨ́a yaá, ‘Sárayi nɨ lémịné’ gɨ zɨ́a ní ꞌdi, bɨ zɨ́ma ꞌdíꞌbi wo káa do kára ní? Bɨ ba ní meꞌbeyị́ nɨ go née. ꞌDíꞌbi wo mu zɨ́se ndérése.”
19 Por que disse que ela era sua irmã? Foi por isso que eu a tomei para ser minha mulher. Aí está a sua mulher. Tome-a e vá! "
20 Née ní, zɨ́ ngére ꞌbɨ Ízibiti úku ledre gɨ ro Abaráma e kɨ́ meꞌbené kɨ́dí, idínɨ́ mu ꞌdíꞌbi éyị́ eyé e mbá zɨ́ye ólụ́ógụ gɨ sɨmɨ Ízibiti gɨ ona ꞌdáꞌba.
20 A seguir o faraó deu ordens para que providenciassem o necessário para que Abrão partisse, com sua mulher e com tudo o que possuía.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.