Atos 5

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tɨ́ lá ngíti oꞌdo nɨ kóo bo kɨ́ ịrịné Ananíya nɨyí kɨ́ meꞌbené Safíra, zɨ́ye kpá úgúóyó ꞌbɨ eyé yáká eyé.
1 Um homem chamado Ananias, juntamente com Safira, sua mulher, também vendeu uma propriedade.
2 Kacɨ́ mɨyéme ledre eyé kɨ́ meꞌbené, zɨ́ye ótoécị ngíti késị́ bɨ kóo owonɨ́ gɨ do yáká bɨ ugúoyónɨ́ ní gɨ royé zɨ́ Ananíya lá ꞌdíꞌbi wo bɨ nɨ bo ní ndéré kɨ́e zɨ́ ꞌyịmɨkása e.
2 Ele reteve parte do dinheiro para si, sabendo disso também sua mulher; e o restante levou e colocou aos pés dos apóstolos.
3 Sɨmɨ bɨ ogụ íri ní, zɨ́ Pétero úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ananíya, éyị́ bɨ ótoómo royị́ gɨ roa zɨ́ Satána álaꞌdụ́tụ doyị́ kɨ́ rokoꞌbụ ené, zɨ́yị ógụyị́ ṛáṛanga zɨ́ ꞌDówụ́ Lomo sɨmɨ bɨ ótoécị ngíti késị́ bɨ ówo gɨ do yáká bɨ úgúóyó wo ní ꞌdi?
3 Então perguntou Pedro: "Ananias, como você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, a ponto de você mentir ao Espírito Santo e guardar para si uma parte do dinheiro que recebeu pela propriedade?
4 ꞌDáꞌdá gɨ zɨ́yị kɨ́ úgúóyó yáká née, yáká née nɨ yáká eyị́, gɨ do kacɨ́ bɨ úgúóyó ní, késị́ a nɨ yị́ ené kpá fú késị́ eyị́. Bɨcayi ledre bɨ méngị wo née sómụ́ yá nɨ sáká yị́ị? Ṛanga eyị́ ṛanga née zɨ́ze wá, yị́ ené zɨ́ Lomo.”
4 Ela não lhe pertencia? E, depois de vendida, o dinheiro não estava em seu poder? O que o levou a pensar em fazer tal coisa? Você não mentiu aos homens, mas sim a Deus".
5 Sɨmɨ bɨ Ananíya uwú ledre née kenée ní, zɨ́a útúne bi geré fí umbu. Zɨ́ ngịrị útúne sɨmɨ ꞌyị ga bɨ kóo uwúnɨ́ ledre bɨ mengị Ananíya née ní kɨ́ngaya.
5 Ouvindo isso, Ananias caiu e morreu. Grande temor apoderou-se de todos os que ouviram o que tinha acontecido.
6 Zɨ́ owụ́phɨṛangá ga bɨ kóo ore ní ógụyé yéme umbua kɨ́ mbílí bongó ị́mbị́ a ndéré kɨ́e ícióto a.
6 Então os moços vieram, envolveram seu corpo, levaram-no para fora e o sepultaram.
7 Zɨ́ kacɨ́ ledre née lúꞌbúne éyị́ ꞌbɨ sịndị́ kadra ota, zɨ́ meꞌbea ógụné ówo ené ledre bɨ mengị yaꞌdá ꞌbɨ ené ba wá.
7 Cerca de três horas mais tarde, entrou sua mulher, sem saber o que havia acontecido.
8 Sɨmɨ bɨ ogụ ní, zɨ́ Pétero ndúꞌyú wo kɨ́dí, “Ídí aka úku zaá maꞌdíi, ba go tɨ́ odụ késị́ bɨ ówosé kɨ́ yaꞌdá ꞌbɨ eyị́ gɨ do yáká bɨ úgúóyósé ní?”
8 Pedro lhe perguntou: "Diga-me, foi esse o preço que vocês conseguiram pela propriedade? " Respondeu ela: "Sim, foi esse mesmo".
9 Gɨ do kacɨ́ ledre bɨ uku kenée ní, zɨ́ Pétero úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Sée kɨ́ yaꞌdá ꞌbɨ eyị́, éyị́ bɨ ílisé úzu ꞌDówụ́ Ngére Lomo gɨ zɨ́a ní ꞌdi? Úwú go, yaꞌdá ga bɨ gáa nderénɨ́ óto umbu oꞌdo ꞌbɨ eyị́ ní, nɨyí go bɨ tara mbotụ ba, nɨyí kpá ị́mbị́ógụ umbuyị́ cakaba sága.”
9 Pedro lhe disse: "Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Veja! Estão à porta os pés dos que sepultaram seu marido, e eles a levarão também".
10 Gɨ ore, zɨ́ Safíra geré útúne fí umbu dongá sịndị́ Pétero kenée. Zɨ́ phɨṛangá ga bɨ gáa ba ógụndíki Safíra uyu go. Zɨ́ye ị́mbị́ umbua ndéré ícióto a cigí yaꞌdá ꞌbɨ ené.
10 Naquele mesmo instante, ela caiu aos pés dele e morreu. Então os moços entraram e, encontrando-a morta, levaram-na e a sepultaram ao lado de seu marido.
11 Zɨ́ ngịrị útúne sɨmɨ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Yésụ go ní kɨ́ngaya, gɨ zɨ́ ledre bɨ Lomo mengị wo zɨ́ Ananíya e kɨ́ meꞌbené Safíra ní.
11 E grande temor apoderou-se de toda a igreja e de todos os que ouviram falar desses acontecimentos.
12 Zɨ́ Lomo íꞌbí rokoꞌbụ zɨ́ ꞌyịmɨkása e ndị́sịyé méngị mɨngburoko ledre ga bɨ kɨ́ rokoꞌbụyé ní, kɨ́ yée ga bɨ tara ꞌyị ndịsị ị́drị́ gɨ zɨ́ye mɨị́drị́ ní kɨ́e. Zɨ́ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Yésụ go ní ndị́sị kótrụ royé kacɨ́ kadra e mbá do bi bɨ ndịsịnɨ́ ndólo a Mbílí ꞌdị́cị́ ꞌbɨ Solomóna ní.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos os que creram costumavam reunir-se no Pórtico de Salomão.
13 Zɨ́ ngịrị ndị́sị ólụ́ne ro ꞌyị ga bɨ ngárá ṇguṇgunɨ́ aka ledre Yésụ wá ní kɨ́ kótrụ royé kɨ́ yée ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledrea go ní. Abú kenée ndotó, ꞌyị e ndịsịnɨ́ tɨ́ fú óto úndru ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Yésụ go ní.
13 Dos demais, ninguém ousava juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alto conceito.
14 Gɨ ore zɨ́ tụ́ꞌdụ́ yaꞌdá e kɨ́ kará e tónóye ṇgúṇgu ledre ꞌbɨ Ngére Yésụ, zɨ́ye ógụyé kótrụ royé kɨ́ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Yésụ go ní.
14 Em número cada vez maior, homens e mulheres criam no Senhor e lhes eram acrescentados,
15 Gɨ zɨ́ kéyị née ní, zɨ́ ꞌyị e ndị́sịyé ị́mbị́ógụ ꞌyị ndíyá e óto yée do ṛangba e kɨ́ sáka e dogboṛụ mɨsiꞌdi gɨ ro togụ́ Pétero nderéogụ go gɨ ore yá, abú lị́lịa okpó gɨ doyé gba ne yá, nɨyí ị́nyịógụ gɨ do ndíyá eyé e.
15 de modo que o povo também levava os doentes às ruas e os colocava em camas e macas, para que pelo menos a sombra de Pedro se projetasse sobre alguns, enquanto ele passava.
16 Zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga bɨ gbóo gbóo sɨmɨ Yerụsaléma ní ndị́sị ógụyé kɨ́ sụmụyé e kɨ́ ezegámáye ga bɨ nɨyí kɨ́ ndíyá ní, kɨ́ yée ga bɨ kɨ́ bɨcayi lomo e sɨmɨyé ní, zɨ́ ꞌyịmɨkása e ndị́sị yómo yée.
16 Afluíam também multidões das cidades próximas a Jerusalém, trazendo seus doentes e os que eram atormentados por espíritos imundos; e todos eram curados.
17 Gɨ ore zɨ́ mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ené ga bɨ Sadụkáyo e sɨmɨ Yerụsaléma ore ní, óto ledre sɨmɨyé ro ꞌyịmɨkása e.
17 Então o sumo sacerdote e todos os seus companheiros, membros do partido dos saduceus, ficaram cheios de inveja.
18 Zɨ́ye ꞌdíꞌbi ꞌyịmɨkása e do ónzó yée sɨmɨ mongụ́ sị́gịnị.
18 Por isso, mandaram prender os apóstolos, colocando-os numa prisão pública.
19 Tɨ́ lá kɨ́ ndụlụ a née ní, zɨ́ maláyika ꞌbɨ Ngére Lomo ógụné líkpí phụ́trụ mbotụ sị́gịnị do ꞌdíꞌbiógụ ꞌyịmɨkása e sága.
19 Mas durante a noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere, levou-os para fora e
20 Zɨ́ maláyika úku ledre zɨ́ ꞌyịmɨkása e kɨ́dí, “Ndérésé mu do ligá ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo zɨ́se ndị́sịsé ꞌdódo ledre Yésụ zɨ́ ꞌyị e gɨ ro zɨ́ mɨméngị ledre eyé ídíne mɨkándané.”
20 disse: "Dirijam-se ao templo e relatem ao povo toda a mensagem desta Vida".
21 Zɨ́ ꞌyịmɨkása e úwú kúrú maláyika née, kɨ́ sị́ ndóndó zɨ́ye ị́nyịyé ndéréye do ligá ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo tónóye ꞌdódo ledre gɨ ro Yésụ zɨ́ ꞌyị e.
21 Ao amanhecer, eles entraram no pátio do templo, como haviam sido instruídos, e começaram a ensinar o povo. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que os seus companheiros, convocaram o Sinédrio — toda a assembléia dos líderes religiosos de Israel — e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Tɨ́ lá Sɨmɨ bɨ asikíri nderéogụnɨ́ íri ní, nɨyí lúrú bi káa ní, ꞌyịmɨkása e ndanɨ́ eyé lolụ sɨmɨ sị́gịnị wá. Zɨ́ye ndáꞌbalúgu royé kɨ́ sanda zɨ́ mɨngburoko ꞌyị eyé e,
22 Todavia, ao chegarem à prisão, os guardas não os encontraram ali. Então, voltaram e relataram:
23 “Sɨmɨ bɨ ogụzé íri ní, mbotụ sị́gịnị nɨ tɨ́ ngbụ́rụ́ mɨꞌdụ́tụné, asikíri ga bɨ otonɨ́ yée ndị́sị óndó bi ore ní nɨyí tɨ́ mɨtóroyé ku mbotụ. Sɨmɨ bɨ likpízé mbotụ ólụ́ze ꞌdị́cị́ íri gɨ ro ꞌdíꞌbiógụ yée ní, azé lúrú bi káa ní, ꞌyị e ndanɨ́ eyé e wá.”
23 "Encontramos a prisão trancada com toda a segurança, com os guardas diante das portas; mas, quando as abrimos não havia ninguém".
24 Sɨmɨ bɨ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kɨ́ manda ꞌbɨ asikíri ga bɨ ndịsịnɨ́ lúrú bi kacɨ́ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo uwúnɨ́ ledre ba ní, zɨ́ tarayé ị́drị́ne mbá mɨị́drị́, owonɨ́ éyị́ bɨ mengị roné zɨ́ ꞌyịmɨkása e née wá.
24 Diante desse relato, o capitão da guarda do templo e os chefes dos sacerdotes ficaram perplexos, imaginando o que teria acontecido.
25 Nɨyí ídí kɨ́e ní, ngíti oꞌdo ógụ go zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Úwúsé ledre ba goó. Yaꞌdá ga bɨ ótosé yée sɨmɨ sị́gịnị ba ní, nɨyí yị́ eyé go do ligá ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo ꞌdáa ndị́sị ꞌdódo ledre gɨ ro Yésụ zɨ́ ꞌyị e.”
25 Nesse momento chegou alguém e disse: "Os homens que os senhores puseram na prisão estão no pátio do templo, ensinando o povo".
26 Gɨ ore, zɨ́ manda ꞌbɨ asikíri ga bɨ ndịsịnɨ́ lúrú bi kacɨ́ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo ní ị́nyịyé kɨ́ ꞌyị ené e ndéréye ꞌdíꞌbiógụ ꞌyịmɨkása e. Rokpónɨ́ kóo yée mɨrókpó wá, gɨ zɨ́a ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ lúrú bi kacɨ́ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo ní erénɨ́ ngịrị káa bɨ ꞌyị e nɨyí ógboónzó yée kɨ́ tutú ke.
26 Então, indo para lá com os guardas, o capitão trouxe os apóstolos, mas sem o uso de força, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Sɨmɨ bɨ ꞌdiꞌbi ogụnɨ́ ꞌyịmɨkása e kóꞌdụ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌdécị ngbanga e ní, zɨ́ye óto yée tóroyé kóꞌdụ́ mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́ gɨ ro zɨ́a ndúꞌyú yée.
27 Tendo levado os apóstolos, apresentaram-nos ao Sinédrio para serem interrogados pelo sumo sacerdote,
28 Zɨ́ mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́ úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Madazé kóo sée go oꞌbụóbụ kɨ́dí ndásé ndị́sị ꞌdódo ledre zɨ́ ꞌyị e kɨ́ ịrị oꞌdo ba wá. Lúrúsé aka, ledre bɨ ꞌdódosé zɨ́ ꞌyị e ní ifi bayi roné go sɨmɨ Yerụsaléma za mbá, ílisé née óto ledre umbu Yésụ dozé.”
28 que lhes disse: "Demos ordens expressas a vocês para que não ensinassem neste nome. Todavia, vocês encheram Jerusalém com sua doutrina e nos querem tornar culpados do sangue desse homem".
29 Zɨ́ Pétero e kɨ́ lafúne ꞌyịmɨkása e úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Azé úwú dụụ́ kúrú bɨ ógụ gɨ zɨ́ Lomo ní, ndaá wo bɨ gɨ zɨ́ ꞌyịmaꞌdí e ní wá.
29 Pedro e os outros apóstolos responderam: "É preciso obedecer antes a Deus do que aos homens!
30 Lomo ꞌbɨ bulúnduzé uru kóo Yésụ go gɨ sɨmɨ umbu, gɨ do kacɨ́ bɨ phéphéónzósé wo do mɨngbúngbu kágá ní.
30 O Deus dos nossos antepassados ressuscitou Jesus, a quem os senhores mataram, suspendendo-o num madeiro.
31 Lomo íꞌbí mongụ́ úndru go zɨ́ Yésụ, zɨ́a ídíne karaba go mɨndị́sịné do sị́lị́a ꞌbɨ anú káa do Manda kpá káa do ꞌYị yómo ꞌyị e. Lomo mengị ledre née kenée gɨ ro íꞌbí sịndị́ kadra zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ Isɨréle e gɨ ro zɨ́ye ótoómo kɨ́ lúyú ledre, gɨ ro do lụ́lụóyó lúyú ledre eyé gɨ royé ꞌdáꞌba.
31 Deus o exaltou, colocando-o à sua direita como Príncipe e Salvador, para dar a Israel arrependimento e perdão de pecados.
32 Ndịsịzé úku zɨ́ ꞌyị e ba ledre bɨ owozé bú mengị roné zɨ́ Yésụ ní. ꞌDówụ́ Lomo bɨ Lomo iꞌbí wo zɨ́ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ené ní, ndịsị úku a kpá kenée yaá ledre née nɨ tɨ́ maꞌdíi.”
32 Nós somos testemunhas destas coisas, bem como o Espírito Santo, que Deus concedeu aos que lhe obedecem".
33 Sɨmɨ bɨ ukulugunɨ́ ledre zɨ́ mɨngburoko ꞌyị ga gére née kenée ní, zɨ́ mɨmbéꞌdeyé ésị́ne ro ꞌyịmɨkása e zɨ́ye áyí go gɨ ro úfu yée.
33 Ouvindo isso, eles ficaram furiosos e queriam matá-los.
34 Tɨ́ lá zɨ́ ngúru Farụsáyo kɨ́ ịrịné Gamaléle, ꞌyị ꞌdódo lorụ ꞌbɨ Yụ́da e bɨ ꞌyị e ndịsịnɨ́ óto úndrua kɨ́ngaya ní, ị́nyịógụné ꞌdága úku ledre zɨ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌdécị ngbanga ga bɨ kotrụnɨ́ royé née kɨ́dí, ꞌdiꞌbiogụnɨ́ aka ꞌyịmɨkása ga gére née cúkuꞌdée sága.
34 Mas um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, levantou-se no Sinédrio e pediu que os homens fossem retirados por um momento.
35 Gɨ do kacɨ́ bɨ ꞌdiꞌbiogụnɨ́ yée go sága ní, zɨ́a úku ledre zɨ́ lafúne ga gére née kɨ́dí, “Lafúma e Isɨréle e, ídísé lúrú rosé bɨlámáne kɨ́ ledre bɨ ílisé méngị a kɨ́ yaꞌdá ga gére née.
35 Então lhes disse: "Israelitas, considerem cuidadosamente o que pretendem fazer a esses homens.
36 Lúrúsé aka, sɨmɨ ngíti sɨmɨbi kóo ꞌdesị́ ꞌdáꞌba ꞌdáa ní, ngíti oꞌdo kɨ́ ịrịné Tadéyo ịnyị kóo kɨ́ do okó ndịsị mbófo roné kɨ́dí ngíti ꞌyị bɨ zɨ́a ídíne káa zɨ́ne ní ndaá. Zɨ́ ꞌyị e eyị́ ꞌbɨ míya eso útúye do kacɨ́ a. Sɨmɨ bɨ ufunɨ́ wo ní, ngbríí, zɨ́ ꞌyị ga gére née báyiyé mbá. Née kóo go mɨụ́kụ́ ledre máa née.
36 Há algum tempo, apareceu Teudas, reivindicando ser alguém, e cerca de quatrocentos homens se juntaram a ele. Ele foi morto, todos os seus seguidores se dispersaram e acabaram em nada.
37 Gɨ do kacɨ́ a née ní, zɨ́ ngúru ꞌyị gɨ sɨmɨ káṇgá bɨ Galiláya kɨ́ ịrịné Yụ́da kpá ị́nyịné kɨ́ ꞌbɨ ené, sɨmɨ sịndị́ kadra bɨ kóo ndịsịnɨ́ éké ịrị ꞌyị e ní, zɨ́a ꞌdíꞌbi tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e do kacɨ́ne. Sɨmɨ bɨ ufunɨ́ wo ní, zɨ́ ꞌyị e ené ga gére née kpá báyiyé mbá.
37 Depois dele, nos dias do recenseamento, apareceu Judas, o galileu, que liderou um grupo em rebelião. Ele também foi morto, e todos os seus seguidores foram dispersos.
38 “Máúku ba wo zɨ́se, gɨ ro ledre máa wo bɨ nɨ ndị́sị méngị roné cakaba ba ní, ndásé méngị éyị́ kɨ́ yaꞌdá ga gére née wá. Ótoómosé lá yée zɨ́ye méngị ledre eyé ga gére née. Togụ́ ledre bɨ ndịsịnɨ́ méngị a née ogụ gɨ zɨ́ ꞌyịmaꞌdí e, nɨ ụ́kụ́ ené.
38 Portanto, neste caso eu os aconselho: deixem esses homens em paz e soltem-nos. Se o propósito ou atividade deles for de origem humana, fracassará;
39 Togụ́ yị́ ené gɨ zɨ́ Lomo, útúásásé esé rómo komo yaꞌdá ga gére née wá. Káa bɨ ásé ídí kɨ́e ní, ásé go ndị́sị ị́cị́ okó ro Lomo.” Zɨ́ mɨngburoko ꞌyị ga bɨ kóo do bi kótrụro ore ní úwú kúrú Gamaléle bɨ uku zɨ́ye ní.
39 se proceder de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los, pois se acharão lutando contra Deus".
40 Gɨ ore, zɨ́ye ndólolúgu ꞌyịmɨkása ga gére née zɨ́ye íri, ésị síꞌdí sɨmɨyé do máda yée kpó kpó kpó kɨ́dí ndanɨ́ lolụ ị́fị́ ịrị Yésụ tarayé wá. Zɨ́ye íꞌdí sị́lị́ye gɨ ro ꞌyịmɨkása e zɨ́ye ndéréye.
40 Eles foram convencidos pelo discurso de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram-lhes que não falassem em nome de Jesus e os deixaram sair em liberdade.
41 Káa zɨ́ bɨ ꞌyịmɨkása e olụ́ogụnɨ́ gɨ do ngbanga gɨ ore nɨyí go mɨndéréye ní, zɨ́ye ídíye kɨ́ rokinyi kɨ́ngaya gɨ zɨ́a owonɨ́ bú ya Lomo iꞌbí úndru go zɨ́ye, ꞌdoꞌdonɨ́ yée go gɨ zɨ́a bɨ yée nɨyí ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Yésụ ní.
41 Os apóstolos saíram do Sinédrio, alegres por terem sido considerados dignos de serem humilhados por causa do Nome.
42 Zɨ́ ꞌyịmɨkása e ndị́sịyé nda go kɨ́ ꞌdódo bɨlámá ledre zɨ́ ꞌyị e do ligá ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo kpá kacɨ́ ꞌbe e kacɨ́ kadra e mbá, ya Yésụ nɨ Kɨ́résịto.
42 Todos os dias, no templo e de casa em casa, não deixavam de ensinar e proclamar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.