Atos 5

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tɨ́ lá ngíti oꞌdo nɨ kóo bo kɨ́ ịrịné Ananíya nɨyí kɨ́ meꞌbené Safíra, zɨ́ye kpá úgúóyó ꞌbɨ eyé yáká eyé.
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Kacɨ́ mɨyéme ledre eyé kɨ́ meꞌbené, zɨ́ye ótoécị ngíti késị́ bɨ kóo owonɨ́ gɨ do yáká bɨ ugúoyónɨ́ ní gɨ royé zɨ́ Ananíya lá ꞌdíꞌbi wo bɨ nɨ bo ní ndéré kɨ́e zɨ́ ꞌyịmɨkása e.
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Sɨmɨ bɨ ogụ íri ní, zɨ́ Pétero úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ananíya, éyị́ bɨ ótoómo royị́ gɨ roa zɨ́ Satána álaꞌdụ́tụ doyị́ kɨ́ rokoꞌbụ ené, zɨ́yị ógụyị́ ṛáṛanga zɨ́ ꞌDówụ́ Lomo sɨmɨ bɨ ótoécị ngíti késị́ bɨ ówo gɨ do yáká bɨ úgúóyó wo ní ꞌdi?
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 ꞌDáꞌdá gɨ zɨ́yị kɨ́ úgúóyó yáká née, yáká née nɨ yáká eyị́, gɨ do kacɨ́ bɨ úgúóyó ní, késị́ a nɨ yị́ ené kpá fú késị́ eyị́. Bɨcayi ledre bɨ méngị wo née sómụ́ yá nɨ sáká yị́ị? Ṛanga eyị́ ṛanga née zɨ́ze wá, yị́ ené zɨ́ Lomo.”
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Sɨmɨ bɨ Ananíya uwú ledre née kenée ní, zɨ́a útúne bi geré fí umbu. Zɨ́ ngịrị útúne sɨmɨ ꞌyị ga bɨ kóo uwúnɨ́ ledre bɨ mengị Ananíya née ní kɨ́ngaya.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 Zɨ́ owụ́phɨṛangá ga bɨ kóo ore ní ógụyé yéme umbua kɨ́ mbílí bongó ị́mbị́ a ndéré kɨ́e ícióto a.
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Zɨ́ kacɨ́ ledre née lúꞌbúne éyị́ ꞌbɨ sịndị́ kadra ota, zɨ́ meꞌbea ógụné ówo ené ledre bɨ mengị yaꞌdá ꞌbɨ ené ba wá.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 Sɨmɨ bɨ ogụ ní, zɨ́ Pétero ndúꞌyú wo kɨ́dí, “Ídí aka úku zaá maꞌdíi, ba go tɨ́ odụ késị́ bɨ ówosé kɨ́ yaꞌdá ꞌbɨ eyị́ gɨ do yáká bɨ úgúóyósé ní?”
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Gɨ do kacɨ́ ledre bɨ uku kenée ní, zɨ́ Pétero úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Sée kɨ́ yaꞌdá ꞌbɨ eyị́, éyị́ bɨ ílisé úzu ꞌDówụ́ Ngére Lomo gɨ zɨ́a ní ꞌdi? Úwú go, yaꞌdá ga bɨ gáa nderénɨ́ óto umbu oꞌdo ꞌbɨ eyị́ ní, nɨyí go bɨ tara mbotụ ba, nɨyí kpá ị́mbị́ógụ umbuyị́ cakaba sága.”
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 Gɨ ore, zɨ́ Safíra geré útúne fí umbu dongá sịndị́ Pétero kenée. Zɨ́ phɨṛangá ga bɨ gáa ba ógụndíki Safíra uyu go. Zɨ́ye ị́mbị́ umbua ndéré ícióto a cigí yaꞌdá ꞌbɨ ené.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 Zɨ́ ngịrị útúne sɨmɨ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Yésụ go ní kɨ́ngaya, gɨ zɨ́ ledre bɨ Lomo mengị wo zɨ́ Ananíya e kɨ́ meꞌbené Safíra ní.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 Zɨ́ Lomo íꞌbí rokoꞌbụ zɨ́ ꞌyịmɨkása e ndị́sịyé méngị mɨngburoko ledre ga bɨ kɨ́ rokoꞌbụyé ní, kɨ́ yée ga bɨ tara ꞌyị ndịsị ị́drị́ gɨ zɨ́ye mɨị́drị́ ní kɨ́e. Zɨ́ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Yésụ go ní ndị́sị kótrụ royé kacɨ́ kadra e mbá do bi bɨ ndịsịnɨ́ ndólo a Mbílí ꞌdị́cị́ ꞌbɨ Solomóna ní.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Zɨ́ ngịrị ndị́sị ólụ́ne ro ꞌyị ga bɨ ngárá ṇguṇgunɨ́ aka ledre Yésụ wá ní kɨ́ kótrụ royé kɨ́ yée ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledrea go ní. Abú kenée ndotó, ꞌyị e ndịsịnɨ́ tɨ́ fú óto úndru ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Yésụ go ní.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Gɨ ore zɨ́ tụ́ꞌdụ́ yaꞌdá e kɨ́ kará e tónóye ṇgúṇgu ledre ꞌbɨ Ngére Yésụ, zɨ́ye ógụyé kótrụ royé kɨ́ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Yésụ go ní.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Gɨ zɨ́ kéyị née ní, zɨ́ ꞌyị e ndị́sịyé ị́mbị́ógụ ꞌyị ndíyá e óto yée do ṛangba e kɨ́ sáka e dogboṛụ mɨsiꞌdi gɨ ro togụ́ Pétero nderéogụ go gɨ ore yá, abú lị́lịa okpó gɨ doyé gba ne yá, nɨyí ị́nyịógụ gɨ do ndíyá eyé e.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 Zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga bɨ gbóo gbóo sɨmɨ Yerụsaléma ní ndị́sị ógụyé kɨ́ sụmụyé e kɨ́ ezegámáye ga bɨ nɨyí kɨ́ ndíyá ní, kɨ́ yée ga bɨ kɨ́ bɨcayi lomo e sɨmɨyé ní, zɨ́ ꞌyịmɨkása e ndị́sị yómo yée.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Gɨ ore zɨ́ mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ené ga bɨ Sadụkáyo e sɨmɨ Yerụsaléma ore ní, óto ledre sɨmɨyé ro ꞌyịmɨkása e.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 Zɨ́ye ꞌdíꞌbi ꞌyịmɨkása e do ónzó yée sɨmɨ mongụ́ sị́gịnị.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Tɨ́ lá kɨ́ ndụlụ a née ní, zɨ́ maláyika ꞌbɨ Ngére Lomo ógụné líkpí phụ́trụ mbotụ sị́gịnị do ꞌdíꞌbiógụ ꞌyịmɨkása e sága.
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 Zɨ́ maláyika úku ledre zɨ́ ꞌyịmɨkása e kɨ́dí, “Ndérésé mu do ligá ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo zɨ́se ndị́sịsé ꞌdódo ledre Yésụ zɨ́ ꞌyị e gɨ ro zɨ́ mɨméngị ledre eyé ídíne mɨkándané.”
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Zɨ́ ꞌyịmɨkása e úwú kúrú maláyika née, kɨ́ sị́ ndóndó zɨ́ye ị́nyịyé ndéréye do ligá ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo tónóye ꞌdódo ledre gɨ ro Yésụ zɨ́ ꞌyị e.
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 Tɨ́ lá Sɨmɨ bɨ asikíri nderéogụnɨ́ íri ní, nɨyí lúrú bi káa ní, ꞌyịmɨkása e ndanɨ́ eyé lolụ sɨmɨ sị́gịnị wá. Zɨ́ye ndáꞌbalúgu royé kɨ́ sanda zɨ́ mɨngburoko ꞌyị eyé e,
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 “Sɨmɨ bɨ ogụzé íri ní, mbotụ sị́gịnị nɨ tɨ́ ngbụ́rụ́ mɨꞌdụ́tụné, asikíri ga bɨ otonɨ́ yée ndị́sị óndó bi ore ní nɨyí tɨ́ mɨtóroyé ku mbotụ. Sɨmɨ bɨ likpízé mbotụ ólụ́ze ꞌdị́cị́ íri gɨ ro ꞌdíꞌbiógụ yée ní, azé lúrú bi káa ní, ꞌyị e ndanɨ́ eyé e wá.”
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 Sɨmɨ bɨ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kɨ́ manda ꞌbɨ asikíri ga bɨ ndịsịnɨ́ lúrú bi kacɨ́ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo uwúnɨ́ ledre ba ní, zɨ́ tarayé ị́drị́ne mbá mɨị́drị́, owonɨ́ éyị́ bɨ mengị roné zɨ́ ꞌyịmɨkása e née wá.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Nɨyí ídí kɨ́e ní, ngíti oꞌdo ógụ go zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Úwúsé ledre ba goó. Yaꞌdá ga bɨ ótosé yée sɨmɨ sị́gịnị ba ní, nɨyí yị́ eyé go do ligá ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo ꞌdáa ndị́sị ꞌdódo ledre gɨ ro Yésụ zɨ́ ꞌyị e.”
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 Gɨ ore, zɨ́ manda ꞌbɨ asikíri ga bɨ ndịsịnɨ́ lúrú bi kacɨ́ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo ní ị́nyịyé kɨ́ ꞌyị ené e ndéréye ꞌdíꞌbiógụ ꞌyịmɨkása e. Rokpónɨ́ kóo yée mɨrókpó wá, gɨ zɨ́a ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ lúrú bi kacɨ́ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo ní erénɨ́ ngịrị káa bɨ ꞌyị e nɨyí ógboónzó yée kɨ́ tutú ke.
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Sɨmɨ bɨ ꞌdiꞌbi ogụnɨ́ ꞌyịmɨkása e kóꞌdụ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌdécị ngbanga e ní, zɨ́ye óto yée tóroyé kóꞌdụ́ mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́ gɨ ro zɨ́a ndúꞌyú yée.
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 Zɨ́ mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́ úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Madazé kóo sée go oꞌbụóbụ kɨ́dí ndásé ndị́sị ꞌdódo ledre zɨ́ ꞌyị e kɨ́ ịrị oꞌdo ba wá. Lúrúsé aka, ledre bɨ ꞌdódosé zɨ́ ꞌyị e ní ifi bayi roné go sɨmɨ Yerụsaléma za mbá, ílisé née óto ledre umbu Yésụ dozé.”
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Zɨ́ Pétero e kɨ́ lafúne ꞌyịmɨkása e úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Azé úwú dụụ́ kúrú bɨ ógụ gɨ zɨ́ Lomo ní, ndaá wo bɨ gɨ zɨ́ ꞌyịmaꞌdí e ní wá.
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Lomo ꞌbɨ bulúnduzé uru kóo Yésụ go gɨ sɨmɨ umbu, gɨ do kacɨ́ bɨ phéphéónzósé wo do mɨngbúngbu kágá ní.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 Lomo íꞌbí mongụ́ úndru go zɨ́ Yésụ, zɨ́a ídíne karaba go mɨndị́sịné do sị́lị́a ꞌbɨ anú káa do Manda kpá káa do ꞌYị yómo ꞌyị e. Lomo mengị ledre née kenée gɨ ro íꞌbí sịndị́ kadra zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ Isɨréle e gɨ ro zɨ́ye ótoómo kɨ́ lúyú ledre, gɨ ro do lụ́lụóyó lúyú ledre eyé gɨ royé ꞌdáꞌba.
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Ndịsịzé úku zɨ́ ꞌyị e ba ledre bɨ owozé bú mengị roné zɨ́ Yésụ ní. ꞌDówụ́ Lomo bɨ Lomo iꞌbí wo zɨ́ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ené ní, ndịsị úku a kpá kenée yaá ledre née nɨ tɨ́ maꞌdíi.”
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 Sɨmɨ bɨ ukulugunɨ́ ledre zɨ́ mɨngburoko ꞌyị ga gére née kenée ní, zɨ́ mɨmbéꞌdeyé ésị́ne ro ꞌyịmɨkása e zɨ́ye áyí go gɨ ro úfu yée.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Tɨ́ lá zɨ́ ngúru Farụsáyo kɨ́ ịrịné Gamaléle, ꞌyị ꞌdódo lorụ ꞌbɨ Yụ́da e bɨ ꞌyị e ndịsịnɨ́ óto úndrua kɨ́ngaya ní, ị́nyịógụné ꞌdága úku ledre zɨ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌdécị ngbanga ga bɨ kotrụnɨ́ royé née kɨ́dí, ꞌdiꞌbiogụnɨ́ aka ꞌyịmɨkása ga gére née cúkuꞌdée sága.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 Gɨ do kacɨ́ bɨ ꞌdiꞌbiogụnɨ́ yée go sága ní, zɨ́a úku ledre zɨ́ lafúne ga gére née kɨ́dí, “Lafúma e Isɨréle e, ídísé lúrú rosé bɨlámáne kɨ́ ledre bɨ ílisé méngị a kɨ́ yaꞌdá ga gére née.
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 Lúrúsé aka, sɨmɨ ngíti sɨmɨbi kóo ꞌdesị́ ꞌdáꞌba ꞌdáa ní, ngíti oꞌdo kɨ́ ịrịné Tadéyo ịnyị kóo kɨ́ do okó ndịsị mbófo roné kɨ́dí ngíti ꞌyị bɨ zɨ́a ídíne káa zɨ́ne ní ndaá. Zɨ́ ꞌyị e eyị́ ꞌbɨ míya eso útúye do kacɨ́ a. Sɨmɨ bɨ ufunɨ́ wo ní, ngbríí, zɨ́ ꞌyị ga gére née báyiyé mbá. Née kóo go mɨụ́kụ́ ledre máa née.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 Gɨ do kacɨ́ a née ní, zɨ́ ngúru ꞌyị gɨ sɨmɨ káṇgá bɨ Galiláya kɨ́ ịrịné Yụ́da kpá ị́nyịné kɨ́ ꞌbɨ ené, sɨmɨ sịndị́ kadra bɨ kóo ndịsịnɨ́ éké ịrị ꞌyị e ní, zɨ́a ꞌdíꞌbi tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e do kacɨ́ne. Sɨmɨ bɨ ufunɨ́ wo ní, zɨ́ ꞌyị e ené ga gére née kpá báyiyé mbá.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 “Máúku ba wo zɨ́se, gɨ ro ledre máa wo bɨ nɨ ndị́sị méngị roné cakaba ba ní, ndásé méngị éyị́ kɨ́ yaꞌdá ga gére née wá. Ótoómosé lá yée zɨ́ye méngị ledre eyé ga gére née. Togụ́ ledre bɨ ndịsịnɨ́ méngị a née ogụ gɨ zɨ́ ꞌyịmaꞌdí e, nɨ ụ́kụ́ ené.
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 Togụ́ yị́ ené gɨ zɨ́ Lomo, útúásásé esé rómo komo yaꞌdá ga gére née wá. Káa bɨ ásé ídí kɨ́e ní, ásé go ndị́sị ị́cị́ okó ro Lomo.” Zɨ́ mɨngburoko ꞌyị ga bɨ kóo do bi kótrụro ore ní úwú kúrú Gamaléle bɨ uku zɨ́ye ní.
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 Gɨ ore, zɨ́ye ndólolúgu ꞌyịmɨkása ga gére née zɨ́ye íri, ésị síꞌdí sɨmɨyé do máda yée kpó kpó kpó kɨ́dí ndanɨ́ lolụ ị́fị́ ịrị Yésụ tarayé wá. Zɨ́ye íꞌdí sị́lị́ye gɨ ro ꞌyịmɨkása e zɨ́ye ndéréye.
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 Káa zɨ́ bɨ ꞌyịmɨkása e olụ́ogụnɨ́ gɨ do ngbanga gɨ ore nɨyí go mɨndéréye ní, zɨ́ye ídíye kɨ́ rokinyi kɨ́ngaya gɨ zɨ́a owonɨ́ bú ya Lomo iꞌbí úndru go zɨ́ye, ꞌdoꞌdonɨ́ yée go gɨ zɨ́a bɨ yée nɨyí ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Yésụ ní.
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Zɨ́ ꞌyịmɨkása e ndị́sịyé nda go kɨ́ ꞌdódo bɨlámá ledre zɨ́ ꞌyị e do ligá ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo kpá kacɨ́ ꞌbe e kacɨ́ kadra e mbá, ya Yésụ nɨ Kɨ́résịto.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.