Atos 25
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NVI
1 Sị́lị́ ota (3) gɨ do kacɨ́ bɨ Fésito ogụ káa do gávana ꞌbɨ káṇgá née ní ní, zɨ́a ị́nyịné gɨ sɨmɨ gara bɨ Kayisaríya ndéréne sɨmɨ Yerụsaléma,
1 Três dias depois de chegar à província, Festo subiu de Cesaréia para Jerusalém,
2 kɨ́ꞌdí bɨ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌbɨ Yụ́da e ogụnɨ́ kɨ́ ledre bɨ ukuotonɨ́ ro Páwulo ní. Zɨ́ye úku ledre zɨ́ Fésito,
2 onde os chefes dos sacerdotes e os judeus mais importantes compareceram diante dele, apresentando as acusações contra Paulo.
3 gɨ ro zɨ́a sáká yée ꞌdíꞌbiógụ Páwulo zɨ́ye sɨmɨ Yerụsaléma kɨ́ sómụ́ ledre bɨ gɨ ro zɨ́ye sóngó wo do mɨsiꞌdi gɨ ro zɨ́ye úfu wo ní.
3 Pediram a Festo o favor de transferir Paulo para Jerusalém, contra os interesses do próprio Paulo, pois estavam preparando uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Zɨ́ Fésito úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Páwulo nɨ mɨbándáne sɨmɨ sị́gịnị sɨmɨ gara bɨ Kayisaríya, máa kɨ́ romá mááyí ógụ ndáꞌbalúgu romá íri do sị́lị́ ga ba.
4 Festo respondeu: "Paulo está preso em Cesaréia, e eu mesmo vou para lá em breve.
5 Idízé ndéré kɨ́ ngíti géyị manda esé e sɨmɨ Kayisaríya zɨ́ye íꞌbí ngbángá Páwulo íri togụ́ luyú tɨ́ ledre go yá.”
5 Desçam comigo alguns dos seus líderes e apresentem ali as acusações que têm contra esse homem, se realmente ele fez algo de errado".
6 Gɨ do kacɨ́ née ní zɨ́ Fésito ndị́sịné kɨ́ye ore éyị́ ꞌbɨ sị́lị́ ịnyị doa ota (8) togụ́ mbú sokó (10) yá, zɨ́a ị́nyị ndáꞌbalúgu roné sɨmɨ Kayisaríya. Sɨmɨ bi mɨárá née zɨ́a ndéréne do bi bɨ ndịsị úku ngbanga doa ní, zɨ́a úku ledre ya idínɨ́ ógụ kɨ́ Páwulo.
6 Tendo passado com eles oito a dez dias, desceu para Cesaréia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e ordenou que Paulo fosse trazido perante ele.
7 Sɨmɨ bɨ Páwulo ogụ ní, zɨ́ Yụ́da ga bɨ ogụnɨ́ gɨ sɨmɨ Yerụsaléma ní tónóye úkuóto mɨngburoko ledre máa yée ga bɨ utúasánɨ́ úku ꞌdódo maꞌdíi ledre ga gére wá ní ro Páwulo.
7 Quando Paulo apareceu, os judeus que tinham chegado de Jerusalém se aglomeraram ao seu redor, fazendo contra ele muitas e graves acusações que não podiam provar.
8 Tɨ́ lá zɨ́ Páwulo úku yómo roné kɨ́dí, “Máméngị amá bɨsinyí ledre kɨ́ lorụ ꞌbɨ Yụ́da e wá, togụ́ mbú ro ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo kɨ́ Káyísara kpá wá.”
8 Então Paulo fez sua defesa: "Nada fiz de errado contra a lei dos judeus, contra o templo ou contra César".
9 Tɨ́ lá gɨ zɨ́a bɨ Fésito ili zɨ́ ledre ené émené ro Yụ́da e ní, zɨ́a ndúꞌyú Páwulo kɨ́dí, “Útúásá go ndéré sɨmɨ Yerụsaléma gɨ ro do ꞌdécị ngbanga eyị́ kóꞌdụ́ma íri?”
9 Festo, querendo prestar um favor aos judeus, perguntou a Paulo: "Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim, acerca destas acusações? "
10 Zɨ́ Páwulo úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Mátóro ba do bi bɨ Káyísara ndịsị ꞌdécị ngbanga doa ní, nɨ bɨlámáne do ꞌdécị ngbanga romá ona. Máméngị amá bɨsinyí ledre zɨ́ Yụ́da e kị́éꞌdo káa wá, káa zɨ́ bɨ yị́ị ówoyéme bú bɨlámá née ní.
10 Paulo respondeu: "Estou agora diante do tribunal de César, onde devo ser julgado. Não fiz nenhum mal aos judeus, como bem sabes.
11 Togụ́ máídí bɨsinyí ꞌyị bɨ máméngị ledre bɨ nɨ útúásá gɨ ro do úfu máa ní, káa bɨ máígí romá gɨ zɨ́a wá. Tɨ́ lá togụ́ ledre bɨ ukuotonɨ́ romá née nda ꞌbɨ ené maꞌdíi wá, ꞌyị bɨ nɨ íꞌbí máa zɨ́ye gɨ ro do úfu máa ní ndaá ꞌbɨ ené wá. Nɨ bɨlámáne zɨ́ Káyísara ꞌdécị ngbangamá ne.”
11 Se, de fato, sou culpado de ter feito algo que mereça pena de morte, não me recuso a morrer. Mas se as acusações feitas contra mim por estes judeus não são verdadeiras, ninguém tem o direito de me entregar a eles. Apelo para César! "
12 Gɨ ore, sɨmɨ bɨ Fésito lurúnɨ́ bi sɨmɨ ledre née kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌdécị ngbanga ené e ní, zɨ́ Fésito úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Káa zɨ́ bɨ úku go kɨ́dí née nɨ ndéré kɨ́ ledre ené zɨ́ Káyísara ꞌdécị ngbangané ne ní, áyí go ógụ ndéré kɨ́ ledre eyị́ ꞌdáꞌdá kóꞌdụ́ Káyísara.”
12 Depois de ter consultado seus conselheiros, Festo declarou: "Você apelou para César, para César irá! "
13 Gɨ do kacɨ́ owụ́ sị́lị́ cúkuꞌdée, zɨ́ ngére bɨ Agụrị́pa kɨ́ lémịné Bụrụnị́ke ní ógụyé ṇgu sɨmɨ Kayisaríya gɨ ro ꞌdíꞌbi Fésito sɨmɨ sụmụ.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Gɨ do kacɨ́ bɨ ndịsịnɨ́ ore kɨ́ sị́lị́ cúkuꞌdée ní, zɨ́ Fésito úku yéme ledre bɨ gɨ ro Páwulo zɨ́ ngére née kɨ́dí, “Ngíti oꞌdo nɨ bo Fị́lekɨsi otoomo wo sɨmɨ sị́gịnị ona.
14 Visto que estavam passando muitos dias ali, Festo explicou o caso de Paulo ao rei: "Há aqui um homem que Félix deixou preso.
15 Nda sɨmɨ bɨ mándéré sɨmɨ Yerụsaléma ní, zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kɨ́ mɨngburoko Yụ́da e íꞌbí ngbángá a zɨ́ma. Zɨ́ye ndúꞌyú máa gɨ ro zɨ́ma ꞌdécị ngbanga roa.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele, pedindo que fosse condenado.
16 “Zɨ́ma úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, ondụ́ ꞌbɨ Róma e ꞌdecị ené ngbanga ro ꞌyị ꞌdáꞌdá gɨ zɨ́ ngbanga wá, ꞌbúó togụ́ ꞌyị bɨ iꞌbínɨ́ ngbángá a kɨ́ ꞌyị bɨ iꞌbí ngbángá ní toronɨ́ go úku ngbanga dongaráye, zɨ́ ꞌyị bɨ iꞌbínɨ́ ngbángá a ní úkulúgu ledre kacɨ́ ledre bɨ ukuotonɨ́ roa ní.
16 "Eu lhes disse que não é costume romano condenar ninguém antes que ele se defronte pessoalmente com seus acusadores e tenha a oportunidade de se defender das acusações que lhe fazem.
17 “Sɨmɨ bɨ ogụnɨ́ ní, luꞌbú wá, kɨ́lóndó a née geré zɨ́ma sị́kpị ngbanga, zɨ́ma úku ledre do ndéré ꞌdíꞌbiógụ oꞌdo née.
17 Vindo eles comigo para cá, não retardei o caso; convoquei o tribunal no dia seguinte e ordenei que o homem fosse apresentado.
18 Zɨ́ ꞌyị ga bɨ iꞌbínɨ́ ngbángá ní tóroyé ꞌdága úku ngbanga. Tɨ́ lá ukuogụnɨ́ eyé ledre bɨ Páwulo mengị bɨsinyíne káa zɨ́ bɨ kóo mándị́sị sómụ́ a ní wá.
18 Quando os seus acusadores se levantaram para falar, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Ledre bɨ kóo ndịsịnɨ́ úku a ní, yị́ ené ledre gɨ ro ṇgúṇgu ledre eyé ꞌbɨ Yụ́da e kɨ́ ledre ngíti oꞌdo bɨ kóo uyu kɨ́ ịrịné Yésụ bɨ Páwulo ndịsị úku ledrea ya nɨ trịdrị ní.
19 Pelo contrário, tinham alguns pontos de divergência com ele acerca de sua própria religião e de um certo Jesus, já morto, o qual Paulo insiste que está vivo.
20 “Maꞌdíi ledre bɨ zɨ́ma ówoꞌdíꞌbi a sɨmɨ ledre ba, gɨ ro zɨ́ma ndúꞌyú Páwulo kɨ́e ní nda ꞌbɨ ené wá. Zɨ́ma ndúꞌyú wo togụ́ nɨ útúásá zɨ́a ndéréne sɨmɨ Yerụsaléma gɨ ro do ꞌdécị ngbanga máa née íri yá.
20 Fiquei sem saber como investigar tais assuntos; por isso perguntei-lhe se ele estaria disposto a ir a Jerusalém e ser julgado ali acerca destas acusações.
21 Tɨ́ lá zɨ́ Páwulo úkulúgu ledre kɨ́dí, nɨ bɨlámáne do bándá née ona gɨ ro zɨ́ Káyísara ꞌdécị ngbangané. Zɨ́ma úku ledre idínɨ́ ótolúgu wo sɨmɨ sị́gịnị, gị sɨmɨ sịndị́ kadra bɨ mááyí kása wo do ngbanga ꞌbe ꞌbɨ Káyísara ní.”
21 Apelando Paulo para que fosse guardado até a decisão do Imperador, ordenei que ficasse sob custódia até que eu pudesse enviá-lo a César".
22 Zɨ́ Agụrị́pa úkulúgu ledre zɨ́ Fésito kɨ́dí, “Máíli úwú ledre née cụ́ máa gɨ tara oꞌdo née.” Zɨ́ Fésito úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Áyí úwú a gɨ tara a kɨ́lóndó.”
22 Então Agripa disse a Festo: "Eu também gostaria de ouvir esse homem". Ele respondeu: "Amanhã o ouvirás".
23 Zɨ́ bi árálóꞌbó roné, zɨ́ ngére Agụrị́pa e kɨ́ Bụrụnị́ke ésị bɨlámá bongó ꞌbɨ ꞌyị ga bɨ kɨ́ ledreyé owóowó ní royé ógụ ólụ́ye kɨ́e sɨmɨ ꞌdị́cị́ ngbanga. Nɨyí kɨ́ mɨngburoko manda ꞌbɨ asikíri e kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ga bɨ kɨ́ ledreyé owóowó sɨmɨ gara ore ní. Zɨ́ Fésito úku ledre idínɨ́ ꞌdíꞌbiógụ Páwulo ꞌdị́cị́ íri.Páwulo kóꞌdụ́ Agụrị́pa|src="CN02036B.TIF" size="span" loc="25:23" copy="Cook" ref="25:23"
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice vieram com grande pompa e entraram na sala de audiências com os altos oficiais e os homens importantes da cidade. Por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Zɨ́ Fésito úku ledre kɨ́dí, “Ngére Agụrị́pa kɨ́ ꞌyị ga bɨ azé kéye ꞌdị́cị́ ona ní mbá, lúrúsé aka oꞌdo ba. Bɨ Yụ́da ga bɨ sɨmɨ Kayisaríya ona kɨ́ yée ga bɨ sɨmɨ Yerụsaléma ogụnɨ́ íꞌbí ngbángá a zɨ́ma ní. Ukunɨ́ ledre gɨ roa kɨ́ ndị́sị gbúrógbóye kɨ́dí mándá ótoómo wo zɨ́a ídíne trịdrị wá.
24 Então Festo disse: "Ó rei Agripa e todos os senhores aqui presentes conosco, vejam este homem! Toda a comunidade judaica me fez petições a respeito dele em Jerusalém e aqui em Cesaréia, gritando que ele não deveria mais viver.
25 Tɨ́ lá máówo amá éyị́ bɨ mengị bɨsinyíne zɨ́a útúásáne gɨ ro do úfu wo ní wá. Bɨ uku ledre go kɨ́dí née ili ndéré kɨ́ ledre née ꞌdáꞌdá kóꞌdụ́ Káyísara ní, máyéme sómụ́ ledre go gɨ ro kása wo sɨmɨ mongụ́ gara bɨ Róma ní.
25 Mas verifiquei que ele nada fez que mereça pena de morte; todavia, porque apelou para o Imperador, decidi enviá-lo a Roma.
26 Tɨ́ lá ledre ndaá taramá bɨ zɨ́ma éké a gɨ roa zɨ́ ngére Káyísara ní wá. Née sị́ ledre bɨ máꞌdíꞌbiógụ wo kóꞌdụ́se okpó ṛá kóꞌdụ́ ngére Agụrị́pa gɨ ro zɨ́se lúrú bi sɨmɨ ledre ené, ambí owone mááyí ówo ledre bɨ zɨ́ma éké a gɨ roa ní gɨ zɨ́se.
26 No entanto, não tenho nada definido a respeito dele para escrever a Sua Majestade. Por isso, eu o trouxe diante dos senhores, e especialmente diante de ti, rei Agripa, de forma que, feita esta investigação, eu tenha algo para escrever.
27 Ndaá mɨútúásáne gɨ ro zɨ́ma kása ꞌyị bɨ nɨ mɨꞌdíꞌbiné sɨmɨ sị́gịnị ngárá maꞌdíi ndaá sɨmɨ ngbángá bɨ iꞌbínɨ́ roa wá ní wá.”
27 Pois não me parece razoável enviar um preso sem especificar as acusações contra ele".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.