Atos 25

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Sị́lị́ ota (3) gɨ do kacɨ́ bɨ Fésito ogụ káa do gávana ꞌbɨ káṇgá née ní ní, zɨ́a ị́nyịné gɨ sɨmɨ gara bɨ Kayisaríya ndéréne sɨmɨ Yerụsaléma,
1 Tendo, pois, Festo assumido o governo da província, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém;
2 kɨ́ꞌdí bɨ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌbɨ Yụ́da e ogụnɨ́ kɨ́ ledre bɨ ukuotonɨ́ ro Páwulo ní. Zɨ́ye úku ledre zɨ́ Fésito,
2 e, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa contra Paulo e lhe solicitavam,
3 gɨ ro zɨ́a sáká yée ꞌdíꞌbiógụ Páwulo zɨ́ye sɨmɨ Yerụsaléma kɨ́ sómụ́ ledre bɨ gɨ ro zɨ́ye sóngó wo do mɨsiꞌdi gɨ ro zɨ́ye úfu wo ní.
3 pedindo como favor, em detrimento de Paulo, que o mandasse vir a Jerusalém, armando eles cilada para o matarem na estrada.
4 Zɨ́ Fésito úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Páwulo nɨ mɨbándáne sɨmɨ sị́gịnị sɨmɨ gara bɨ Kayisaríya, máa kɨ́ romá mááyí ógụ ndáꞌbalúgu romá íri do sị́lị́ ga ba.
4 Festo, porém, respondeu achar-se Paulo detido em Cesareia; e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Idízé ndéré kɨ́ ngíti géyị manda esé e sɨmɨ Kayisaríya zɨ́ye íꞌbí ngbángá Páwulo íri togụ́ luyú tɨ́ ledre go yá.”
5 Portanto, disse ele, os que dentre vós estiverem habilitados que desçam comigo; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Gɨ do kacɨ́ née ní zɨ́ Fésito ndị́sịné kɨ́ye ore éyị́ ꞌbɨ sị́lị́ ịnyị doa ota (8) togụ́ mbú sokó (10) yá, zɨ́a ị́nyị ndáꞌbalúgu roné sɨmɨ Kayisaríya. Sɨmɨ bi mɨárá née zɨ́a ndéréne do bi bɨ ndịsị úku ngbanga doa ní, zɨ́a úku ledre ya idínɨ́ ógụ kɨ́ Páwulo.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, desceu para Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Sɨmɨ bɨ Páwulo ogụ ní, zɨ́ Yụ́da ga bɨ ogụnɨ́ gɨ sɨmɨ Yerụsaléma ní tónóye úkuóto mɨngburoko ledre máa yée ga bɨ utúasánɨ́ úku ꞌdódo maꞌdíi ledre ga gére wá ní ro Páwulo.
7 Comparecendo este, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Tɨ́ lá zɨ́ Páwulo úku yómo roné kɨ́dí, “Máméngị amá bɨsinyí ledre kɨ́ lorụ ꞌbɨ Yụ́da e wá, togụ́ mbú ro ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo kɨ́ Káyísara kpá wá.”
8 Paulo, porém, defendendo-se, proferiu as seguintes palavras: Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Tɨ́ lá gɨ zɨ́a bɨ Fésito ili zɨ́ ledre ené émené ro Yụ́da e ní, zɨ́a ndúꞌyú Páwulo kɨ́dí, “Útúásá go ndéré sɨmɨ Yerụsaléma gɨ ro do ꞌdécị ngbanga eyị́ kóꞌdụ́ma íri?”
9 Então, Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, respondeu a Paulo: Queres tu subir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Zɨ́ Páwulo úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Mátóro ba do bi bɨ Káyísara ndịsị ꞌdécị ngbanga doa ní, nɨ bɨlámáne do ꞌdécị ngbanga romá ona. Máméngị amá bɨsinyí ledre zɨ́ Yụ́da e kị́éꞌdo káa wá, káa zɨ́ bɨ yị́ị ówoyéme bú bɨlámá née ní.
10 Disse-lhe Paulo: Estou perante o tribunal de César, onde convém seja eu julgado; nenhum agravo pratiquei contra os judeus, como tu muito bem sabes.
11 Togụ́ máídí bɨsinyí ꞌyị bɨ máméngị ledre bɨ nɨ útúásá gɨ ro do úfu máa ní, káa bɨ máígí romá gɨ zɨ́a wá. Tɨ́ lá togụ́ ledre bɨ ukuotonɨ́ romá née nda ꞌbɨ ené maꞌdíi wá, ꞌyị bɨ nɨ íꞌbí máa zɨ́ye gɨ ro do úfu máa ní ndaá ꞌbɨ ené wá. Nɨ bɨlámáne zɨ́ Káyísara ꞌdécị ngbangamá ne.”
11 Caso, pois, tenha eu praticado algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer; se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém, para lhes ser agradável, pode entregar-me a eles. Apelo para César.
12 Gɨ ore, sɨmɨ bɨ Fésito lurúnɨ́ bi sɨmɨ ledre née kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌdécị ngbanga ené e ní, zɨ́ Fésito úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Káa zɨ́ bɨ úku go kɨ́dí née nɨ ndéré kɨ́ ledre ené zɨ́ Káyísara ꞌdécị ngbangané ne ní, áyí go ógụ ndéré kɨ́ ledre eyị́ ꞌdáꞌdá kóꞌdụ́ Káyísara.”
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Para César apelaste, para César irás.
13 Gɨ do kacɨ́ owụ́ sị́lị́ cúkuꞌdée, zɨ́ ngére bɨ Agụrị́pa kɨ́ lémịné Bụrụnị́ke ní ógụyé ṇgu sɨmɨ Kayisaríya gɨ ro ꞌdíꞌbi Fésito sɨmɨ sụmụ.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar a Festo.
14 Gɨ do kacɨ́ bɨ ndịsịnɨ́ ore kɨ́ sị́lị́ cúkuꞌdée ní, zɨ́ Fésito úku yéme ledre bɨ gɨ ro Páwulo zɨ́ ngére née kɨ́dí, “Ngíti oꞌdo nɨ bo Fị́lekɨsi otoomo wo sɨmɨ sị́gịnị ona.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Nda sɨmɨ bɨ mándéré sɨmɨ Yerụsaléma ní, zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kɨ́ mɨngburoko Yụ́da e íꞌbí ngbángá a zɨ́ma. Zɨ́ye ndúꞌyú máa gɨ ro zɨ́ma ꞌdécị ngbanga roa.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, estando eu em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 “Zɨ́ma úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, ondụ́ ꞌbɨ Róma e ꞌdecị ené ngbanga ro ꞌyị ꞌdáꞌdá gɨ zɨ́ ngbanga wá, ꞌbúó togụ́ ꞌyị bɨ iꞌbínɨ́ ngbángá a kɨ́ ꞌyị bɨ iꞌbí ngbángá ní toronɨ́ go úku ngbanga dongaráye, zɨ́ ꞌyị bɨ iꞌbínɨ́ ngbángá a ní úkulúgu ledre kacɨ́ ledre bɨ ukuotonɨ́ roa ní.
16 A eles respondi que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 “Sɨmɨ bɨ ogụnɨ́ ní, luꞌbú wá, kɨ́lóndó a née geré zɨ́ma sị́kpị ngbanga, zɨ́ma úku ledre do ndéré ꞌdíꞌbiógụ oꞌdo née.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei fosse trazido o homem;
18 Zɨ́ ꞌyị ga bɨ iꞌbínɨ́ ngbángá ní tóroyé ꞌdága úku ngbanga. Tɨ́ lá ukuogụnɨ́ eyé ledre bɨ Páwulo mengị bɨsinyíne káa zɨ́ bɨ kóo mándị́sị sómụ́ a ní wá.
18 e, levantando-se os acusadores, nenhum delito referiram dos crimes de que eu suspeitava.
19 Ledre bɨ kóo ndịsịnɨ́ úku a ní, yị́ ené ledre gɨ ro ṇgúṇgu ledre eyé ꞌbɨ Yụ́da e kɨ́ ledre ngíti oꞌdo bɨ kóo uyu kɨ́ ịrịné Yésụ bɨ Páwulo ndịsị úku ledrea ya nɨ trịdrị ní.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirmava estar vivo.
20 “Maꞌdíi ledre bɨ zɨ́ma ówoꞌdíꞌbi a sɨmɨ ledre ba, gɨ ro zɨ́ma ndúꞌyú Páwulo kɨ́e ní nda ꞌbɨ ené wá. Zɨ́ma ndúꞌyú wo togụ́ nɨ útúásá zɨ́a ndéréne sɨmɨ Yerụsaléma gɨ ro do ꞌdécị ngbanga máa née íri yá.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ser ali julgado a respeito disso.
21 Tɨ́ lá zɨ́ Páwulo úkulúgu ledre kɨ́dí, nɨ bɨlámáne do bándá née ona gɨ ro zɨ́ Káyísara ꞌdécị ngbangané. Zɨ́ma úku ledre idínɨ́ ótolúgu wo sɨmɨ sị́gịnị, gị sɨmɨ sịndị́ kadra bɨ mááyí kása wo do ngbanga ꞌbe ꞌbɨ Káyísara ní.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Zɨ́ Agụrị́pa úkulúgu ledre zɨ́ Fésito kɨ́dí, “Máíli úwú ledre née cụ́ máa gɨ tara oꞌdo née.” Zɨ́ Fésito úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Áyí úwú a gɨ tara a kɨ́lóndó.”
22 Então, Agripa disse a Festo: Eu também gostaria de ouvir este homem. Amanhã, respondeu ele, o ouvirás.
23 Zɨ́ bi árálóꞌbó roné, zɨ́ ngére Agụrị́pa e kɨ́ Bụrụnị́ke ésị bɨlámá bongó ꞌbɨ ꞌyị ga bɨ kɨ́ ledreyé owóowó ní royé ógụ ólụ́ye kɨ́e sɨmɨ ꞌdị́cị́ ngbanga. Nɨyí kɨ́ mɨngburoko manda ꞌbɨ asikíri e kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ga bɨ kɨ́ ledreyé owóowó sɨmɨ gara ore ní. Zɨ́ Fésito úku ledre idínɨ́ ꞌdíꞌbiógụ Páwulo ꞌdị́cị́ íri.Páwulo kóꞌdụ́ Agụrị́pa|src="CN02036B.TIF" size="span" loc="25:23" copy="Cook" ref="25:23"
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Zɨ́ Fésito úku ledre kɨ́dí, “Ngére Agụrị́pa kɨ́ ꞌyị ga bɨ azé kéye ꞌdị́cị́ ona ní mbá, lúrúsé aka oꞌdo ba. Bɨ Yụ́da ga bɨ sɨmɨ Kayisaríya ona kɨ́ yée ga bɨ sɨmɨ Yerụsaléma ogụnɨ́ íꞌbí ngbángá a zɨ́ma ní. Ukunɨ́ ledre gɨ roa kɨ́ ndị́sị gbúrógbóye kɨ́dí mándá ótoómo wo zɨ́a ídíne trịdrị wá.
24 Então, disse Festo: Rei Agripa e todos vós que estais presentes conosco, vedes este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Tɨ́ lá máówo amá éyị́ bɨ mengị bɨsinyíne zɨ́a útúásáne gɨ ro do úfu wo ní wá. Bɨ uku ledre go kɨ́dí née ili ndéré kɨ́ ledre née ꞌdáꞌdá kóꞌdụ́ Káyísara ní, máyéme sómụ́ ledre go gɨ ro kása wo sɨmɨ mongụ́ gara bɨ Róma ní.
25 Porém eu achei que ele nada praticara passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo ao imperador.
26 Tɨ́ lá ledre ndaá taramá bɨ zɨ́ma éké a gɨ roa zɨ́ ngére Káyísara ní wá. Née sị́ ledre bɨ máꞌdíꞌbiógụ wo kóꞌdụ́se okpó ṛá kóꞌdụ́ ngére Agụrị́pa gɨ ro zɨ́se lúrú bi sɨmɨ ledre ené, ambí owone mááyí ówo ledre bɨ zɨ́ma éké a gɨ roa ní gɨ zɨ́se.
26 Contudo, a respeito dele, nada tenho de positivo que escreva ao soberano; por isso, eu o trouxe à vossa presença e, mormente, à tua, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, tenha eu alguma coisa que escrever;
27 Ndaá mɨútúásáne gɨ ro zɨ́ma kása ꞌyị bɨ nɨ mɨꞌdíꞌbiné sɨmɨ sị́gịnị ngárá maꞌdíi ndaá sɨmɨ ngbángá bɨ iꞌbínɨ́ roa wá ní wá.”
27 porque não me parece razoável remeter um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que militam contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.