Atos 23
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NVT
1 Zɨ́ Páwulo lúrú bi mbị́ komo mɨngburoko ꞌyị ꞌdécị ngbanga ga gére née, zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Lafúma e Yụ́da e, gị karaba máméngịónzó moko amá go zɨ́ Lomo bɨlámáne, máówo amá éyị́ bɨ máméngị wo nɨ bɨsinyí ní wá.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Gɨ zɨ́ ledre bɨ uku kenée ní, zɨ́ mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́, Ananíya úku ledre zɨ́ ꞌyị ga bɨ toronɨ́ gbóo cígí Páwulo ní kɨ́dí, idínɨ́ óngbo tara a.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Zɨ́ Páwulo úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Lomo nɨ ꞌdóꞌdo yị́ị bɨ lóndo royị́ ya née nɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ lorụ ní. Ndị́sị ꞌdécị ngbanga romá née kacɨ́ lorụ, zɨ́yị tóroyị́ ꞌdéwe lorụ ya idínɨ́ ócó máa.”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Zɨ́ ꞌyị ga bɨ kóo toronɨ́ gbóo cigí Páwulo ní úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ngịrị mengị yị́ị kɨ́ úku ledre zɨ́ mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́ ꞌbɨ Lomo wá gɨ zɨ́ ꞌdi?”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Zɨ́ Páwulo úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Owụ́ ꞌbɨ babá e, máówo amá bɨ ya née mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́ ní wá. Nɨ mɨékéne kɨ́dí, ‘Ndá úku tara sinyí ro ngére bɨ nɨ do ꞌyị eyị́ e ní wá.’ ”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Sɨmɨ bɨ Páwulo owo kɨ́dí ngíti géyị ꞌyị e gɨ dongaráye nɨyí Sadụkáyo, ngíti géyị ꞌbɨ eyé Farụsáyo ní, zɨ́a úku ledre kɨ́ kúrúne ꞌdága do ngbanga ore kɨ́dí, “Lafúma e Yụ́da e, mááyí owụ́ Farụsáyo, babá nɨ kpá Farụsáyo. ꞌDiꞌbiogụnɨ́ máa do ngbanga ona gɨ zɨ́a bɨ máóto komomá kɨ́dí ꞌyị ga bɨ uyunɨ́ go ní nɨyí karanée úrú gɨ sɨmɨ umbu ní.”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Sɨmɨ bɨ Páwulo uku ledre née kenée ní, zɨ́ Farụsáyo e kɨ́ Sadụkáyo e tónóye ófụ́ye. Nda née ní, zɨ́ kótrụro ífi roné.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Sadụkáyo e ṇguṇgunɨ́ eyé bɨ ya ꞌyị nɨ úrú gɨ sɨmɨ umbu bú ní wá, ṇguṇgunɨ́ eyé kpá bɨ ya maláyika e kɨ́ lomo e nɨyí bo ní wá. Tɨ́ lá Farụsáyo e ṇguṇgunɨ́ ꞌbɨ eyé ledre ga gére née ye ota cé.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Gɨ ore tonónɨ́ nda go gbúrógbó eyé ꞌdága, zɨ́ ngíti géyị ꞌyị ꞌdódo lorụ ga bɨ ꞌbɨ eyé ꞌyị ꞌbɨ Farụsáyo e ní tóroyé ꞌdága ítí kangú oꞌbụóꞌbụ kɨ́dí, “Owozé ezé lúyú ledre ro oꞌdo ba wá. Ambí owone, maláyika e, ngíti géyị yá lomo e ukunɨ́ ledre go zɨ́a?”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Zɨ́ kangú née ólụ́ne sɨmɨ mɨólụ́mbị́rị́. Zɨ́ ngịrị útúne sɨmɨ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri e ba kɨ́dí, nɨyí go ógụ lófo báyi Páwulo nzénzéré. Zɨ́a úku ledre zɨ́ asikíri ené e kɨ́dí idínɨ́ ndéré ꞌdíꞌbíóyó Páwulo gɨ dongaráye gɨrí kɨ́ cóngó ro ógụ kɨ́e do bi eyé ꞌbɨ asikíri e yáa.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Kɨ́ ndụlụ a née, zɨ́ Ngére Yésụ ógụ tóroné cigí Páwulo, zɨ́a úku ledre zɨ́a ya, “Ndá éré ngịrị wá, úku ledre gɨ romá go zɨ́ ꞌyị e sɨmɨ Yerụsaléma, ídí méngị a kpá cé kenée sɨmɨ mongụ́ gara bɨ Róma ní.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Kɨ́ phịyị́ née ní, zɨ́ ngíti géyị Yụ́da e kótrụ royé yéme ledre gɨ ro úfu Páwulo. Zɨ́ye lólóbụ́ kɨ́dí, yée utúasánɨ́ ánu éyị́ togụ́ mbú éwé éyị́ wá, ꞌbúó togụ́ yée ufunɨ́ Páwulo go.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 ꞌYị ga bɨ kóo kotrụnɨ́ royé ndro yeme ledre née ní romonɨ́ kóo gɨ do cị́ gbre go.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Gɨ ore, zɨ́ye ndéréye úku ledre ba zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌbɨ Yụ́da e ní kɨ́dí, “Lobụ́zé lóbụ́ go ya, utúasázé ánu éyị́ togụ́ mbú éwé éyị́ wá, ꞌbúó togụ́ ufuzé Páwulo go.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Bɨ go kenée ní, ili go yị́ị kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌdécị ngbanga eyị́ e zɨ́se kákasa zɨ́ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri ꞌbɨ Róma née, lóndo wo idí ógụ kɨ́ Páwulo zɨ́se, ílisé ówo mbigí ledre gɨ roa. Azé ídí nzíyizé gɨ ro úfu wo ꞌdáꞌdá gɨ zɨ́a kɨ́ ógụné ona.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Tɨ́ lá sɨmɨ bɨ wotị́ lémị a uwú ledre bɨ yemenɨ́ née ní, zɨ́a ndéréne úku ledre zɨ́ Páwulo sɨmɨ bi bɨ nɨ doa, bi ꞌbɨ asikíri e ní.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Née ní, zɨ́ Páwulo ndólo ngúru mongụ́ ꞌyị ꞌbɨ asikíri e úku ledre zɨ́a ya, “ꞌDíꞌbi phɨṛangá ba ndéré kɨ́e zɨ́ mongụ́ manda esé, ledre nɨ bo taraa ili úku a zɨ́a.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Zɨ́a ꞌdíꞌbi phɨṛangá née ndéré kɨ́e zɨ́ mongụ́ manda eyé.
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Zɨ́ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri e née ꞌdíꞌbi sị́lị́ phɨṛangá née, zɨ́ye ólụ́ógụyé kɨ́e ꞌdí sogo, zɨ́a ndúꞌyú wo ya, “Ledre bɨ íli úku a zɨ́ma ní ledre ꞌdi?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Zɨ́a úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Mɨngburoko ꞌyị ꞌdécị ngbanga ꞌbɨ Yụ́da e yemenɨ́ ledre go gɨ ro zɨ́yị ꞌdíꞌbiógụ Páwulo zɨ́ye kɨ́lóndó, ya kɨ́dí yée ilinɨ́ ówo mbigí ledre gɨ roa.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Ndá ꞌbɨ eyị́ úwú ledre eyé née wá. Gɨ zɨ́a ꞌyị e yemenɨ́ royé go rómo gɨ do ꞌyị e cị́ gbre mɨlóꞌboyé sóngó wo. Lobụ́nɨ́ lóbụ́ go kɨ́dí, yée utúasánɨ́ ánu éyị́ togụ́ mbú éwé éyị́ wá ꞌbúó togụ́ yée ufunɨ́ Páwulo go. Nɨyí cakaba go nzíyiyé gɨ ro zɨ́ye sóngó ledre bɨ nɨ ógụ gɨ tarayị́ ní.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Zɨ́ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri e née úku ledre zɨ́a ya, “Ndá úku a zɨ́ ngíti ꞌyị kɨ́dí née ukuꞌdodo ledre née go zɨ́ma ní wá.”
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Nda née ní, zɨ́ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri e née ndólo mongụ́ ꞌyị ꞌbɨ asikíri ené e gbre, zɨ́a úku ledre zɨ́ye ya, “Ídísé yéme asikíri e míya gbre, ꞌyị ị́cị́ okó kɨ́ Usáni e cị́ ota doa sokó ndro kɨ́ yaꞌdá e míya gbre mbá kɨ́ phala do sị́lị́ye, zɨ́se ndérése kéye sɨmɨ gara bɨ Kayisaríya ní kɨ́ ndụlụ ba sɨmɨ sịndị́ kadra ịnyị doa eso.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Zɨ́se ꞌdíꞌbiógụ usáni gɨ ro zɨ́ Páwulo ndéréne kɨ́e. Zɨ́ komosé ídíne roa gɨ ro zɨ́se ógụsé kɨ́e kɨ́ sanáne filo ꞌbe gávana Fị́lekɨsi.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Zɨ́ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri e éké wáraga.
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 Mandá eyị́. Máa Kɨládiyo Lịsị́ya, máéké ledre ba máa zɨ́yị gávana Fị́lekɨsi.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Yụ́da e ꞌdiꞌbinɨ́ oꞌdo ba áyíye go gɨ ro úfu wo, tɨ́ lá zɨ́ma ógụmá kɨ́ asikíri amá e yómo wo gɨ zɨ́ye, gɨ zɨ́a máúwú ledre gɨ roa kɨ́dí nɨ ꞌyị ꞌbɨ Róma.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Máíli kóo gɨ ro zɨ́ma ówo éyị́ bɨ ndịsịnɨ́ íꞌbí ngbángá a gɨ roa ní. Zɨ́ma ꞌdíꞌbi wo ndéré kɨ́e kóꞌdụ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌdécị ngbanga e.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Zɨ́ma ówo a kɨ́dí luyú ené ledre bɨ nɨ útúásá do úfu wo togụ́ mbú do óto wo sɨmɨ sị́gịnị gɨ roa ní wá. Ledre bɨ uku otonɨ́ roa ní, yị́ ené ledre lorụ eyé ꞌbɨ Yụ́da e.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Sɨmɨ bɨ máúwú ya yemenɨ́ ledre go gɨ ro úfu wo ní, geré zɨ́ma kása wo zɨ́yị íri. Máúku ledre go zɨ́ ꞌyị ga bɨ uku otonɨ́ ledre roa ní, idínɨ́ ndéré úku ledre ga gére née kóꞌdụ́yị íri.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Gɨ ore née ní, zɨ́ asikíri ga gére née méngị a tɨ́ káa zɨ́ bɨ manda eyé uku ní. Zɨ́ye ꞌdíꞌbi Páwulo kɨ́ ndụlụ née ndéréógụyé gị sɨmɨ gara bɨ Anitipatirị́si ní.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Sɨmɨ bɨ bi aráloꞌbó roné ní, zɨ́ asikíri máa yée ga bɨ nderénɨ́ ꞌbɨ eyé kɨ́ sịndị́ye ní ndáꞌbalúgu royé do bi eyé ꞌbɨ asikíri e bɨ sɨmɨ Yerụsaléma ní. Zɨ́ye ga bɨ nderénɨ́ ꞌbɨ eyé kɨ́ usáni ní ókpóye kɨ́ Páwulo.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Sɨmɨ bɨ asikíri ga bɨ ꞌdịyịotonɨ́ Páwulo ogụnɨ́ sɨmɨ Kayisaríya ní, zɨ́ye íꞌbí wáraga bɨ mongụ́ manda eyé eké zɨ́ gávana ní, do ótoómo Páwulo do sị́lị́ a.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Zɨ́ gávana ólo wáraga née, zɨ́a ndúꞌyú Páwulo kɨ́dí, “Ógụ gɨ sɨmɨ káṇgá máa wo be ꞌdi?” Zɨ́ Páwulo úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Gɨ sɨmɨ Silísiya.”
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Gɨ ore, zɨ́ gávana úku ledre kɨ́dí, “Mááyí úwú ledre gɨ royị́ sɨmɨ bɨ ꞌyị ga bɨ iꞌbínɨ́ ngbángáyị ní ogụnɨ́ go ní.” Zɨ́a úku ledre kɨ́dí Páwulo idí ídí mɨbándáne sɨmɨ mongụ́ ꞌbe ꞌbɨ ngére Eróde.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.