Atos 23

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Zɨ́ Páwulo lúrú bi mbị́ komo mɨngburoko ꞌyị ꞌdécị ngbanga ga gére née, zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Lafúma e Yụ́da e, gị karaba máméngịónzó moko amá go zɨ́ Lomo bɨlámáne, máówo amá éyị́ bɨ máméngị wo nɨ bɨsinyí ní wá.”
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Gɨ zɨ́ ledre bɨ uku kenée ní, zɨ́ mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́, Ananíya úku ledre zɨ́ ꞌyị ga bɨ toronɨ́ gbóo cígí Páwulo ní kɨ́dí, idínɨ́ óngbo tara a.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Zɨ́ Páwulo úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Lomo nɨ ꞌdóꞌdo yị́ị bɨ lóndo royị́ ya née nɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ lorụ ní. Ndị́sị ꞌdécị ngbanga romá née kacɨ́ lorụ, zɨ́yị tóroyị́ ꞌdéwe lorụ ya idínɨ́ ócó máa.”
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 Zɨ́ ꞌyị ga bɨ kóo toronɨ́ gbóo cigí Páwulo ní úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ngịrị mengị yị́ị kɨ́ úku ledre zɨ́ mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́ ꞌbɨ Lomo wá gɨ zɨ́ ꞌdi?”
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Zɨ́ Páwulo úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Owụ́ ꞌbɨ babá e, máówo amá bɨ ya née mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́ ní wá. Nɨ mɨékéne kɨ́dí, ‘Ndá úku tara sinyí ro ngére bɨ nɨ do ꞌyị eyị́ e ní wá.’ ”
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Sɨmɨ bɨ Páwulo owo kɨ́dí ngíti géyị ꞌyị e gɨ dongaráye nɨyí Sadụkáyo, ngíti géyị ꞌbɨ eyé Farụsáyo ní, zɨ́a úku ledre kɨ́ kúrúne ꞌdága do ngbanga ore kɨ́dí, “Lafúma e Yụ́da e, mááyí owụ́ Farụsáyo, babá nɨ kpá Farụsáyo. ꞌDiꞌbiogụnɨ́ máa do ngbanga ona gɨ zɨ́a bɨ máóto komomá kɨ́dí ꞌyị ga bɨ uyunɨ́ go ní nɨyí karanée úrú gɨ sɨmɨ umbu ní.”
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Sɨmɨ bɨ Páwulo uku ledre née kenée ní, zɨ́ Farụsáyo e kɨ́ Sadụkáyo e tónóye ófụ́ye. Nda née ní, zɨ́ kótrụro ífi roné.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Sadụkáyo e ṇguṇgunɨ́ eyé bɨ ya ꞌyị nɨ úrú gɨ sɨmɨ umbu bú ní wá, ṇguṇgunɨ́ eyé kpá bɨ ya maláyika e kɨ́ lomo e nɨyí bo ní wá. Tɨ́ lá Farụsáyo e ṇguṇgunɨ́ ꞌbɨ eyé ledre ga gére née ye ota cé.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Gɨ ore tonónɨ́ nda go gbúrógbó eyé ꞌdága, zɨ́ ngíti géyị ꞌyị ꞌdódo lorụ ga bɨ ꞌbɨ eyé ꞌyị ꞌbɨ Farụsáyo e ní tóroyé ꞌdága ítí kangú oꞌbụóꞌbụ kɨ́dí, “Owozé ezé lúyú ledre ro oꞌdo ba wá. Ambí owone, maláyika e, ngíti géyị yá lomo e ukunɨ́ ledre go zɨ́a?”
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Zɨ́ kangú née ólụ́ne sɨmɨ mɨólụ́mbị́rị́. Zɨ́ ngịrị útúne sɨmɨ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri e ba kɨ́dí, nɨyí go ógụ lófo báyi Páwulo nzénzéré. Zɨ́a úku ledre zɨ́ asikíri ené e kɨ́dí idínɨ́ ndéré ꞌdíꞌbíóyó Páwulo gɨ dongaráye gɨrí kɨ́ cóngó ro ógụ kɨ́e do bi eyé ꞌbɨ asikíri e yáa.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Kɨ́ ndụlụ a née, zɨ́ Ngére Yésụ ógụ tóroné cigí Páwulo, zɨ́a úku ledre zɨ́a ya, “Ndá éré ngịrị wá, úku ledre gɨ romá go zɨ́ ꞌyị e sɨmɨ Yerụsaléma, ídí méngị a kpá cé kenée sɨmɨ mongụ́ gara bɨ Róma ní.”
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Kɨ́ phịyị́ née ní, zɨ́ ngíti géyị Yụ́da e kótrụ royé yéme ledre gɨ ro úfu Páwulo. Zɨ́ye lólóbụ́ kɨ́dí, yée utúasánɨ́ ánu éyị́ togụ́ mbú éwé éyị́ wá, ꞌbúó togụ́ yée ufunɨ́ Páwulo go.
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 ꞌYị ga bɨ kóo kotrụnɨ́ royé ndro yeme ledre née ní romonɨ́ kóo gɨ do cị́ gbre go.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Gɨ ore, zɨ́ye ndéréye úku ledre ba zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌbɨ Yụ́da e ní kɨ́dí, “Lobụ́zé lóbụ́ go ya, utúasázé ánu éyị́ togụ́ mbú éwé éyị́ wá, ꞌbúó togụ́ ufuzé Páwulo go.
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Bɨ go kenée ní, ili go yị́ị kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌdécị ngbanga eyị́ e zɨ́se kákasa zɨ́ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri ꞌbɨ Róma née, lóndo wo idí ógụ kɨ́ Páwulo zɨ́se, ílisé ówo mbigí ledre gɨ roa. Azé ídí nzíyizé gɨ ro úfu wo ꞌdáꞌdá gɨ zɨ́a kɨ́ ógụné ona.”
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Tɨ́ lá sɨmɨ bɨ wotị́ lémị a uwú ledre bɨ yemenɨ́ née ní, zɨ́a ndéréne úku ledre zɨ́ Páwulo sɨmɨ bi bɨ nɨ doa, bi ꞌbɨ asikíri e ní.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Née ní, zɨ́ Páwulo ndólo ngúru mongụ́ ꞌyị ꞌbɨ asikíri e úku ledre zɨ́a ya, “ꞌDíꞌbi phɨṛangá ba ndéré kɨ́e zɨ́ mongụ́ manda esé, ledre nɨ bo taraa ili úku a zɨ́a.”
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Zɨ́a ꞌdíꞌbi phɨṛangá née ndéré kɨ́e zɨ́ mongụ́ manda eyé.
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 Zɨ́ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri e née ꞌdíꞌbi sị́lị́ phɨṛangá née, zɨ́ye ólụ́ógụyé kɨ́e ꞌdí sogo, zɨ́a ndúꞌyú wo ya, “Ledre bɨ íli úku a zɨ́ma ní ledre ꞌdi?”
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Zɨ́a úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Mɨngburoko ꞌyị ꞌdécị ngbanga ꞌbɨ Yụ́da e yemenɨ́ ledre go gɨ ro zɨ́yị ꞌdíꞌbiógụ Páwulo zɨ́ye kɨ́lóndó, ya kɨ́dí yée ilinɨ́ ówo mbigí ledre gɨ roa.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Ndá ꞌbɨ eyị́ úwú ledre eyé née wá. Gɨ zɨ́a ꞌyị e yemenɨ́ royé go rómo gɨ do ꞌyị e cị́ gbre mɨlóꞌboyé sóngó wo. Lobụ́nɨ́ lóbụ́ go kɨ́dí, yée utúasánɨ́ ánu éyị́ togụ́ mbú éwé éyị́ wá ꞌbúó togụ́ yée ufunɨ́ Páwulo go. Nɨyí cakaba go nzíyiyé gɨ ro zɨ́ye sóngó ledre bɨ nɨ ógụ gɨ tarayị́ ní.”
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Zɨ́ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri e née úku ledre zɨ́a ya, “Ndá úku a zɨ́ ngíti ꞌyị kɨ́dí née ukuꞌdodo ledre née go zɨ́ma ní wá.”
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Nda née ní, zɨ́ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri e née ndólo mongụ́ ꞌyị ꞌbɨ asikíri ené e gbre, zɨ́a úku ledre zɨ́ye ya, “Ídísé yéme asikíri e míya gbre, ꞌyị ị́cị́ okó kɨ́ Usáni e cị́ ota doa sokó ndro kɨ́ yaꞌdá e míya gbre mbá kɨ́ phala do sị́lị́ye, zɨ́se ndérése kéye sɨmɨ gara bɨ Kayisaríya ní kɨ́ ndụlụ ba sɨmɨ sịndị́ kadra ịnyị doa eso.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Zɨ́se ꞌdíꞌbiógụ usáni gɨ ro zɨ́ Páwulo ndéréne kɨ́e. Zɨ́ komosé ídíne roa gɨ ro zɨ́se ógụsé kɨ́e kɨ́ sanáne filo ꞌbe gávana Fị́lekɨsi.”
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Zɨ́ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri e éké wáraga.
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 Mandá eyị́. Máa Kɨládiyo Lịsị́ya, máéké ledre ba máa zɨ́yị gávana Fị́lekɨsi.
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 Yụ́da e ꞌdiꞌbinɨ́ oꞌdo ba áyíye go gɨ ro úfu wo, tɨ́ lá zɨ́ma ógụmá kɨ́ asikíri amá e yómo wo gɨ zɨ́ye, gɨ zɨ́a máúwú ledre gɨ roa kɨ́dí nɨ ꞌyị ꞌbɨ Róma.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Máíli kóo gɨ ro zɨ́ma ówo éyị́ bɨ ndịsịnɨ́ íꞌbí ngbángá a gɨ roa ní. Zɨ́ma ꞌdíꞌbi wo ndéré kɨ́e kóꞌdụ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌdécị ngbanga e.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Zɨ́ma ówo a kɨ́dí luyú ené ledre bɨ nɨ útúásá do úfu wo togụ́ mbú do óto wo sɨmɨ sị́gịnị gɨ roa ní wá. Ledre bɨ uku otonɨ́ roa ní, yị́ ené ledre lorụ eyé ꞌbɨ Yụ́da e.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Sɨmɨ bɨ máúwú ya yemenɨ́ ledre go gɨ ro úfu wo ní, geré zɨ́ma kása wo zɨ́yị íri. Máúku ledre go zɨ́ ꞌyị ga bɨ uku otonɨ́ ledre roa ní, idínɨ́ ndéré úku ledre ga gére née kóꞌdụ́yị íri.
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Gɨ ore née ní, zɨ́ asikíri ga gére née méngị a tɨ́ káa zɨ́ bɨ manda eyé uku ní. Zɨ́ye ꞌdíꞌbi Páwulo kɨ́ ndụlụ née ndéréógụyé gị sɨmɨ gara bɨ Anitipatirị́si ní.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Sɨmɨ bɨ bi aráloꞌbó roné ní, zɨ́ asikíri máa yée ga bɨ nderénɨ́ ꞌbɨ eyé kɨ́ sịndị́ye ní ndáꞌbalúgu royé do bi eyé ꞌbɨ asikíri e bɨ sɨmɨ Yerụsaléma ní. Zɨ́ye ga bɨ nderénɨ́ ꞌbɨ eyé kɨ́ usáni ní ókpóye kɨ́ Páwulo.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 Sɨmɨ bɨ asikíri ga bɨ ꞌdịyịotonɨ́ Páwulo ogụnɨ́ sɨmɨ Kayisaríya ní, zɨ́ye íꞌbí wáraga bɨ mongụ́ manda eyé eké zɨ́ gávana ní, do ótoómo Páwulo do sị́lị́ a.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 Zɨ́ gávana ólo wáraga née, zɨ́a ndúꞌyú Páwulo kɨ́dí, “Ógụ gɨ sɨmɨ káṇgá máa wo be ꞌdi?” Zɨ́ Páwulo úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Gɨ sɨmɨ Silísiya.”
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 Gɨ ore, zɨ́ gávana úku ledre kɨ́dí, “Mááyí úwú ledre gɨ royị́ sɨmɨ bɨ ꞌyị ga bɨ iꞌbínɨ́ ngbángáyị ní ogụnɨ́ go ní.” Zɨ́a úku ledre kɨ́dí Páwulo idí ídí mɨbándáne sɨmɨ mongụ́ ꞌbe ꞌbɨ ngére Eróde.
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.