Atos 22

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 “Owụ́ ꞌbɨ babá e kɨ́ babá e, ídísé índi mbílíse úwú ledre bɨ mááyí úku a zɨ́se ba.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Sɨmɨ bɨ uwúnɨ́ kɨ́dí ndịsị ódro zɨ́ye kɨ́ tara Aramáyika ní, zɨ́ye mụ́kụ́ye ꞌduo sií.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Mááyí yị́ amá Yụ́da, aránɨ́ máa sɨmɨ gara bɨ Tarasísi sɨmɨ Silísiya ní, tɨ́ lá mángbóró sɨmɨ Yerụsaléma ona. Gamaléle ꞌdodo kóo ledre gɨ ro lorụ ꞌbɨ bulúnduzé e go zɨ́ma bɨlámáne kɨ́ngaya, zɨ́ma íꞌbí romá karaba méngị ledre ꞌbɨ Lomo kɨ́ rokoꞌbụmá kpá cé káa zɨ́ se ní.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Mándị́sị kóo ꞌdóꞌdo ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ lódụ́ kacɨ́ Mɨsiꞌdi ꞌbɨ Yésụ ní, kɨ́ úfu yée, kpá kɨ́ ódó yaꞌdá e kɨ́ kará e ónzó yée sɨmɨ sị́gịnị.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́ kɨ́ mɨngburoko ꞌyị lúrú bi sɨmɨ ledre ga bɨ sɨmɨ gara ona ní, nɨyí ṇgúṇgu ledre bɨ mááyí úku a zɨ́se ba ya nɨ maꞌdíi. Iꞌbínɨ́ wáraga bɨ ekénɨ́ zɨ́ lafúma Yụ́da ga bɨ sɨmɨ Damásika ní zɨ́ma ꞌdíꞌbi a ndéré kɨ́e gɨ ro ꞌdíꞌbi ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ máa yée ga bɨ íri ní, ógụ kɨ́ye sɨmɨ Yerụsaléma gɨ ro do ꞌdóꞌdo yée.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Káa zɨ́ bɨ mándéréógụ go gbóo kɨ́ Damásika ní, kɨ́ yana kadra, zɨ́ mongụ́ bimɨóṇgó óṇgóne gɨ komo ere cigíma gbaá.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Zɨ́ma útúma bi, nda née ní zɨ́ma úwú kúrú ꞌyị kɨ́ úku ledre zɨ́ma kɨ́dí, ‘Sáwulo, Sáwulo, Éyị́ bɨ ndị́sị ꞌdóꞌdo máa gɨ roa kenée ní ꞌdi?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Zɨ́ma ndúnduꞌyú kɨ́dí, ‘Áyí náambi Ngére?’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 ꞌYị ga bɨ kóo azé kéye ní lurúndikinɨ́ ꞌbɨ eyé lá bimɨóṇgó, uwú ꞌdiꞌbinɨ́ eyé kúrú ꞌyị bɨ ndịsị ódro zɨ́ma ba wá.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 “Zɨ́ma ndúnduꞌyú kɨ́dí, ‘Máídí méngị ꞌdi Ngére?’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Gɨ ore, zɨ́ komomá ꞌdụ́tụné gɨ zɨ́ mongụ́ bimɨóṇgó bɨ utú komomá ní. Zɨ́ ꞌyị amá ga bɨ kóo azé kéye ní ꞌdíꞌbi sị́lị́ma kókó máa ndéré kɨ́ma sɨmɨ Damásika.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Zɨ́ ngíti oꞌdo kɨ́ ịrịné Ananíya ógụné lúrú máa. Nɨ ꞌyị bɨ ndịsị óto úndru Lomo kɨ́ ndị́sị lódụ́ kacɨ́ lorụ ezé ní. Yụ́da ga bɨ sɨmɨ Damásika ní ndịsịnɨ́ óto dokuwu a kɨ́ngaya.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Zɨ́a ógụné tóroné cigíma, zɨ́a úku ledre ya, ‘Lúndu ꞌbɨ ené e Sáwulo, komoyị́ idí mu líkpí, zɨ́yị lúrú bi.’ Geré sɨmɨ sịndị́ kadra née ní, zɨ́ komomá líkpíne, zɨ́ma lúrúndíki wo.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 “Nda née ní, zɨ́a úku ledre zɨ́ma ya, ‘Lomo ꞌbɨ bulúnduzé e gelé yị́ị go zɨ́yị ówo íli ledre ené, zɨ́yị lúrú ꞌYị bɨ ngará lúyú ledre ndaá roa wá ní, zɨ́yị úwú ledre cụ́ gɨ taraa kɨ́ mbílíyị.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Áyí ídí ꞌyị bɨ nɨ ndị́sị úku ꞌdódo ledre ga bɨ lúrú yée kɨ́ komoyị́ kɨ́ yée ga bɨ úwú yée gɨ roa ní zɨ́ ꞌyị e mbá.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Éyị́ bɨ ndị́sị sóngó a ní ꞌdi? Ị́nyịógụ mu ꞌdága, do bábátị́zị́ yị́ị, zɨ́yị íni ini kɨ́ ịrị Yésụ nɨ lúguóyó lúyú ledre eyị́ ꞌdáꞌba.’
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Sɨmɨ bɨ mándáꞌbalúgu romá sɨmɨ Yerụsaléma ndị́sịmá íni ini zɨ́ Lomo sɨmɨ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo zɨ́ Ngére Yésụ ꞌdódo roné zɨ́ma.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Zɨ́a úku ledre zɨ́ma ya, ‘ꞌDiꞌdiya. Ídí mu geré ólụ́ógụ gɨ sɨmɨ Yerụsaléma gɨ ona ꞌdáꞌba, gɨ zɨ́a ꞌyị e utúasánɨ́ eyé ṇgúṇgu ledre bɨ áyí úku a gɨ romá ní wá.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Zɨ́ma úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, ‘Ngére, ꞌyị ga gére née owonɨ́ bú kɨ́dí mándị́sị kóo tátá kɨ́ ꞌdíꞌbi ꞌyị e gɨ sɨmɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro kɨ́ ndị́sị ócó ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre eyị́ go ní.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Sɨmɨ bɨ kóo nɨyí úfu Sitifáno ꞌyị eyị́ bɨ ndịsị úku ledre gɨ royị́ ní, mááyí kóo bo íri ndị́sị ṇgúṇgu ledre mɨúfu a kɨ́ ndị́sị lúrú bi kacɨ́ bongó ꞌbɨ ꞌyị ga bɨ ufunɨ́ wo ní.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 “Zɨ́ Ngére úku ledre zɨ́ma kɨ́dí, ‘Ndéré mu, Mááyí kása óyó yị́ị gɨ ona ꞌdáꞌba gbála zɨ́ ꞌyị ga bɨ ngárá ndanɨ́ Yụ́da e wá ní.’ ”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née ndị́sịyé úwú ledre née tɨ́ kenée e, lá sɨmɨ bɨ Páwulo ukuogụ ledre gɨ ro ꞌyị ga bɨ ngárá ndanɨ́ Yụ́da e wá ní, zɨ́ ledre née útúne sɨmɨyé ꞌduo vuu zɨ́ye tónóye gbúrógbóye kɨ́ kúrúye ꞌdága, “Úfusé wo mɨúfu. Utúasá zɨ́a ídíne trịdrị wá.”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Káa zɨ́ bɨ kóo nɨyí ndị́sị gbúrógbó kɨ́ lálaóyó bongó gɨ royé ụ́cụóyó a, kɨ́ ndị́sị óyụ ꞌbụrụ sɨmɨ síli ní,
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 zɨ́ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri ga gére née úku ledre zɨ́ asikíri ené e idínɨ́ ꞌdíꞌbi Páwulo ndéré kɨ́e do bi eyé ꞌbɨ asikíri e. Zɨ́a úku ledre idínɨ́ ócó wo gɨ ro zɨ́a úku ꞌdódo sị́ ledre bɨ ꞌyị e ndị́sịnɨ́ gbúrógbó doa kenée gɨ roa ní.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Tɨ́ lá sɨmɨ bɨ odóonzónɨ́ wo go bi kenée gɨ ro do ócó wo ní, zɨ́ Páwulo úku ledre zɨ́ mongụ́ ꞌyị ꞌbɨ asikíri e bɨ kóo mɨtóroné ore ní kɨ́dí, “Nɨ mɨútúásáne zɨ́se ócó ꞌyị ꞌbɨ Róma bɨ ꞌdecịnɨ́ aka ngbanga a do ówo lúyú ledre ené wá ní?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Sɨmɨ bɨ mongụ́ ꞌyị ꞌbɨ asikíri e née uwú ledre née kenée ní, zɨ́a ndéréne ndúꞌyú mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri e née kɨ́dí, “Áyí méngị go ꞌdi? Oꞌdo ba nɨ yị́ ené ꞌyị ꞌbɨ Róma.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Zɨ́ mongụ́ manda née ndéréne ndúꞌyú Páwulo, “Ídí aka úku a zɨ́ma, maꞌdíi áyí ꞌyị ꞌbɨ Róma?”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Gɨ ore, zɨ́ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri e née úku ledre kɨ́dí, “Máíꞌbí kóo mongụ́ késị́ gɨ ro zɨ́ma ídíma ꞌyị ꞌbɨ Róma.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Geré zɨ́ ꞌyị ga bɨ kóo nɨyí gɨ ro ndúꞌyú Páwulo ní, ígí royé gɨ roa. Zɨ́ ngịrị útúne sɨmɨ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri ga gére née sɨmɨ bɨ owo kɨ́dí née odó Páwulo bɨ nɨ ꞌyị ꞌbɨ Róma ní go kɨ́ káꞌdá késị́ e ní.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Sɨmɨ bɨ bi aráloꞌbó roné ní, zɨ́ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri ga gére née áyíne fú lá gɨ ro zɨ́ne ówo sị́ ledre bɨ Yụ́da e ndịsịnɨ́ íꞌbí ngbángá Páwulo gɨ roa ní. Zɨ́a líkpí káꞌdá késị́ gɨ ro Páwulo, zɨ́a úku ledre zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e ní kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌdécị ngbanga e yóko royé. Gɨ ore zɨ́a ꞌdíꞌbiógụ Páwulo, zɨ́ Páwulo tóroné kóꞌdụ́ye.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.