Atos 22

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 “Owụ́ ꞌbɨ babá e kɨ́ babá e, ídísé índi mbílíse úwú ledre bɨ mááyí úku a zɨ́se ba.”
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Sɨmɨ bɨ uwúnɨ́ kɨ́dí ndịsị ódro zɨ́ye kɨ́ tara Aramáyika ní, zɨ́ye mụ́kụ́ye ꞌduo sií.
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 “Mááyí yị́ amá Yụ́da, aránɨ́ máa sɨmɨ gara bɨ Tarasísi sɨmɨ Silísiya ní, tɨ́ lá mángbóró sɨmɨ Yerụsaléma ona. Gamaléle ꞌdodo kóo ledre gɨ ro lorụ ꞌbɨ bulúnduzé e go zɨ́ma bɨlámáne kɨ́ngaya, zɨ́ma íꞌbí romá karaba méngị ledre ꞌbɨ Lomo kɨ́ rokoꞌbụmá kpá cé káa zɨ́ se ní.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Mándị́sị kóo ꞌdóꞌdo ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ lódụ́ kacɨ́ Mɨsiꞌdi ꞌbɨ Yésụ ní, kɨ́ úfu yée, kpá kɨ́ ódó yaꞌdá e kɨ́ kará e ónzó yée sɨmɨ sị́gịnị.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́ kɨ́ mɨngburoko ꞌyị lúrú bi sɨmɨ ledre ga bɨ sɨmɨ gara ona ní, nɨyí ṇgúṇgu ledre bɨ mááyí úku a zɨ́se ba ya nɨ maꞌdíi. Iꞌbínɨ́ wáraga bɨ ekénɨ́ zɨ́ lafúma Yụ́da ga bɨ sɨmɨ Damásika ní zɨ́ma ꞌdíꞌbi a ndéré kɨ́e gɨ ro ꞌdíꞌbi ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ máa yée ga bɨ íri ní, ógụ kɨ́ye sɨmɨ Yerụsaléma gɨ ro do ꞌdóꞌdo yée.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 “Káa zɨ́ bɨ mándéréógụ go gbóo kɨ́ Damásika ní, kɨ́ yana kadra, zɨ́ mongụ́ bimɨóṇgó óṇgóne gɨ komo ere cigíma gbaá.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Zɨ́ma útúma bi, nda née ní zɨ́ma úwú kúrú ꞌyị kɨ́ úku ledre zɨ́ma kɨ́dí, ‘Sáwulo, Sáwulo, Éyị́ bɨ ndị́sị ꞌdóꞌdo máa gɨ roa kenée ní ꞌdi?’
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Zɨ́ma ndúnduꞌyú kɨ́dí, ‘Áyí náambi Ngére?’
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 ꞌYị ga bɨ kóo azé kéye ní lurúndikinɨ́ ꞌbɨ eyé lá bimɨóṇgó, uwú ꞌdiꞌbinɨ́ eyé kúrú ꞌyị bɨ ndịsị ódro zɨ́ma ba wá.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 “Zɨ́ma ndúnduꞌyú kɨ́dí, ‘Máídí méngị ꞌdi Ngére?’
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Gɨ ore, zɨ́ komomá ꞌdụ́tụné gɨ zɨ́ mongụ́ bimɨóṇgó bɨ utú komomá ní. Zɨ́ ꞌyị amá ga bɨ kóo azé kéye ní ꞌdíꞌbi sị́lị́ma kókó máa ndéré kɨ́ma sɨmɨ Damásika.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 “Zɨ́ ngíti oꞌdo kɨ́ ịrịné Ananíya ógụné lúrú máa. Nɨ ꞌyị bɨ ndịsị óto úndru Lomo kɨ́ ndị́sị lódụ́ kacɨ́ lorụ ezé ní. Yụ́da ga bɨ sɨmɨ Damásika ní ndịsịnɨ́ óto dokuwu a kɨ́ngaya.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Zɨ́a ógụné tóroné cigíma, zɨ́a úku ledre ya, ‘Lúndu ꞌbɨ ené e Sáwulo, komoyị́ idí mu líkpí, zɨ́yị lúrú bi.’ Geré sɨmɨ sịndị́ kadra née ní, zɨ́ komomá líkpíne, zɨ́ma lúrúndíki wo.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 “Nda née ní, zɨ́a úku ledre zɨ́ma ya, ‘Lomo ꞌbɨ bulúnduzé e gelé yị́ị go zɨ́yị ówo íli ledre ené, zɨ́yị lúrú ꞌYị bɨ ngará lúyú ledre ndaá roa wá ní, zɨ́yị úwú ledre cụ́ gɨ taraa kɨ́ mbílíyị.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Áyí ídí ꞌyị bɨ nɨ ndị́sị úku ꞌdódo ledre ga bɨ lúrú yée kɨ́ komoyị́ kɨ́ yée ga bɨ úwú yée gɨ roa ní zɨ́ ꞌyị e mbá.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Éyị́ bɨ ndị́sị sóngó a ní ꞌdi? Ị́nyịógụ mu ꞌdága, do bábátị́zị́ yị́ị, zɨ́yị íni ini kɨ́ ịrị Yésụ nɨ lúguóyó lúyú ledre eyị́ ꞌdáꞌba.’
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 “Sɨmɨ bɨ mándáꞌbalúgu romá sɨmɨ Yerụsaléma ndị́sịmá íni ini zɨ́ Lomo sɨmɨ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo zɨ́ Ngére Yésụ ꞌdódo roné zɨ́ma.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Zɨ́a úku ledre zɨ́ma ya, ‘ꞌDiꞌdiya. Ídí mu geré ólụ́ógụ gɨ sɨmɨ Yerụsaléma gɨ ona ꞌdáꞌba, gɨ zɨ́a ꞌyị e utúasánɨ́ eyé ṇgúṇgu ledre bɨ áyí úku a gɨ romá ní wá.’
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “Zɨ́ma úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, ‘Ngére, ꞌyị ga gére née owonɨ́ bú kɨ́dí mándị́sị kóo tátá kɨ́ ꞌdíꞌbi ꞌyị e gɨ sɨmɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro kɨ́ ndị́sị ócó ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre eyị́ go ní.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Sɨmɨ bɨ kóo nɨyí úfu Sitifáno ꞌyị eyị́ bɨ ndịsị úku ledre gɨ royị́ ní, mááyí kóo bo íri ndị́sị ṇgúṇgu ledre mɨúfu a kɨ́ ndị́sị lúrú bi kacɨ́ bongó ꞌbɨ ꞌyị ga bɨ ufunɨ́ wo ní.’
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 “Zɨ́ Ngére úku ledre zɨ́ma kɨ́dí, ‘Ndéré mu, Mááyí kása óyó yị́ị gɨ ona ꞌdáꞌba gbála zɨ́ ꞌyị ga bɨ ngárá ndanɨ́ Yụ́da e wá ní.’ ”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née ndị́sịyé úwú ledre née tɨ́ kenée e, lá sɨmɨ bɨ Páwulo ukuogụ ledre gɨ ro ꞌyị ga bɨ ngárá ndanɨ́ Yụ́da e wá ní, zɨ́ ledre née útúne sɨmɨyé ꞌduo vuu zɨ́ye tónóye gbúrógbóye kɨ́ kúrúye ꞌdága, “Úfusé wo mɨúfu. Utúasá zɨ́a ídíne trịdrị wá.”
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Káa zɨ́ bɨ kóo nɨyí ndị́sị gbúrógbó kɨ́ lálaóyó bongó gɨ royé ụ́cụóyó a, kɨ́ ndị́sị óyụ ꞌbụrụ sɨmɨ síli ní,
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 zɨ́ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri ga gére née úku ledre zɨ́ asikíri ené e idínɨ́ ꞌdíꞌbi Páwulo ndéré kɨ́e do bi eyé ꞌbɨ asikíri e. Zɨ́a úku ledre idínɨ́ ócó wo gɨ ro zɨ́a úku ꞌdódo sị́ ledre bɨ ꞌyị e ndị́sịnɨ́ gbúrógbó doa kenée gɨ roa ní.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Tɨ́ lá sɨmɨ bɨ odóonzónɨ́ wo go bi kenée gɨ ro do ócó wo ní, zɨ́ Páwulo úku ledre zɨ́ mongụ́ ꞌyị ꞌbɨ asikíri e bɨ kóo mɨtóroné ore ní kɨ́dí, “Nɨ mɨútúásáne zɨ́se ócó ꞌyị ꞌbɨ Róma bɨ ꞌdecịnɨ́ aka ngbanga a do ówo lúyú ledre ené wá ní?”
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Sɨmɨ bɨ mongụ́ ꞌyị ꞌbɨ asikíri e née uwú ledre née kenée ní, zɨ́a ndéréne ndúꞌyú mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri e née kɨ́dí, “Áyí méngị go ꞌdi? Oꞌdo ba nɨ yị́ ené ꞌyị ꞌbɨ Róma.”
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Zɨ́ mongụ́ manda née ndéréne ndúꞌyú Páwulo, “Ídí aka úku a zɨ́ma, maꞌdíi áyí ꞌyị ꞌbɨ Róma?”
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Gɨ ore, zɨ́ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri e née úku ledre kɨ́dí, “Máíꞌbí kóo mongụ́ késị́ gɨ ro zɨ́ma ídíma ꞌyị ꞌbɨ Róma.”
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Geré zɨ́ ꞌyị ga bɨ kóo nɨyí gɨ ro ndúꞌyú Páwulo ní, ígí royé gɨ roa. Zɨ́ ngịrị útúne sɨmɨ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri ga gére née sɨmɨ bɨ owo kɨ́dí née odó Páwulo bɨ nɨ ꞌyị ꞌbɨ Róma ní go kɨ́ káꞌdá késị́ e ní.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Sɨmɨ bɨ bi aráloꞌbó roné ní, zɨ́ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri ga gére née áyíne fú lá gɨ ro zɨ́ne ówo sị́ ledre bɨ Yụ́da e ndịsịnɨ́ íꞌbí ngbángá Páwulo gɨ roa ní. Zɨ́a líkpí káꞌdá késị́ gɨ ro Páwulo, zɨ́a úku ledre zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e ní kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌdécị ngbanga e yóko royé. Gɨ ore zɨ́a ꞌdíꞌbiógụ Páwulo, zɨ́ Páwulo tóroné kóꞌdụ́ye.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.