Atos 18

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Gɨ do kacɨ́ ledre née ní, zɨ́ Páwulo ị́nyịné gɨ sɨmɨ mongụ́ gara bɨ Átani ní ndéréne sɨmɨ gara bɨ kɨ́ ịrịné Korị́ndo ní.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Zɨ́a ógụndíki ngíti Yụ́da bɨ ogụ gɨ sɨmɨ káṇgá bɨ kɨ́ ịrịné Ponɨ́tiyo ịrịa Akúwíla. Ogụnɨ́ kɨ́ meꞌbené Purisíla gɨ sɨmɨ káṇgá bɨ kɨ́ ịrịné Ítali ní, kacɨ́ye luꞌbú aka wá, gɨ zɨ́a Káyísara Kɨládiyo mongụ́ ngére ꞌbɨ Róma ꞌdiꞌbiogụ lorụ kɨ́dí Yụ́da e idínɨ́ ólụ́ógụ gɨ sɨmɨ Róma mbá ꞌdáꞌba. Zɨ́ Páwulo ndéréne lúrú yée.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Nda gɨ zɨ́a bɨ Páwulo nɨ kpá ꞌyị yéme kụ́tụ́ káa zɨ́ ye ní, zɨ́a ndị́sịné zɨ́ye ndị́sị méngị moko eyé kéye ndro.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Kacɨ́ Sị́lị́ ꞌbɨ ꞌDówụ́ro mbá, zɨ́ Páwulo ndị́sị ndéréne ódroné sɨmɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro ꞌbɨ Yụ́da e, gámásóꞌdo mɨsiꞌdi bɨ née nɨ ꞌdíꞌbi do Yụ́da e kɨ́ Gịrị́gị e kɨ́e ní.Páwulo tonó ꞌdódo ledre ꞌbɨ Kɨ́résịto zɨ́ ꞌyị ga bɨ ngárá ndanɨ́ Yụ́da∼e wá ní|src="CN01961B.TIF" size="span" loc="18:4" copy="Cook" ref="18:4-6"
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Sɨmɨ bɨ Síla e kɨ́ Timatíyo ogụnɨ́ gɨ sɨmɨ káṇgá bɨ Mekedonị́ya ní, zɨ́ Páwulo íꞌbí roné mbá ndị́sị ꞌdódo ledre gɨ ro Yésụ kɨ́ ndị́sị úku ꞌdódo a zɨ́ Yụ́da e kɨ́dí Yésụ nɨ Kɨ́résịto.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Sɨmɨ bɨ Yụ́da e falanɨ́ Páwulo kɨ́ ndị́sị úku sínyi ledre gɨ roa ní, zɨ́a ụ́ꞌbụ́ ꞌbụrụ gɨ ro bongó ené kɨ́ sɨmɨ késị́ zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Sámasé idí ndáꞌba dosé kɨ́ rosé. Ledre amá ndaá lolụ sɨmɨ a wá. Gɨ ona ndéréne ꞌdáꞌdá mááyí go ndéré amá zɨ́ ꞌyị ga bɨ ngárá ndanɨ́ Yụ́da e wá ní.”
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Gɨ ore zɨ́a ólụ́ógụné ótoómo yée sɨmɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro ore, zɨ́a ndéréne ndị́sịné ꞌbe ꞌbɨ Titíyo Zụ́sụto bɨ ngárá ndaá Yụ́da wá ní, nɨ ꞌyị óto úndru Lomo. ꞌBe ꞌbɨ ené nɨ gbóo cigí ꞌDị́cị́ Kótrụro ore.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Zɨ́ Kɨrísipo manda ꞌbɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro ꞌbɨ Yụ́da e kɨ́ ꞌyị ꞌbɨ ꞌbe ꞌbɨ ené e mbá ṇgúṇgu ledre Ngére Yésụ. Zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ꞌbɨ Korị́ndo ga bɨ uwúnɨ́ ledre née ní kpá ṇgúṇgu ledre Yésụ do ị́nyịyé bábátị́zị́ yée.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Sɨmɨ ndụlụ kị́éꞌdo, zɨ́ Ngére Yésụ ódroné zɨ́ Páwulo sɨmɨ ꞌduru kɨ́dí, “Ndá éré ngịrị wá. Ídí kpá fú ódro zɨ́ ꞌyị e gɨ romá, ndá mụ́kụ́ wá.
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Mááyí sáká yị́ị, ꞌyị bɨ kị́éꞌdo káa bɨ nɨ útúásá méngị bɨsinyí ledre kɨ́yị ona ní ndaá ꞌbɨ ené wá, gɨ zɨ́a tụ́ꞌdụ́ ꞌyị amá e nɨyí bo sɨmɨ mongụ́ gara ba ona.”
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Nda gɨ ore zɨ́ Páwulo ndị́sịné ore kɨ́ sɨmɨbi kị́éꞌdo kɨ́ yanané, ndị́sị ꞌdódo ledre ꞌbɨ Lomo zɨ́ ꞌyị e.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Sɨmɨ bɨ otonɨ́ Galíyo káa do gávana ꞌbɨ káṇgá bɨ Ákaya ní, zɨ́ Yụ́da ga bɨ íri ní kótrụ royé ꞌdíꞌbi Páwulo do ndéré kɨ́e do ngbanga.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Zɨ́ye úkuóto ledre ro Páwulo kɨ́dí, “Oꞌdo ba ndịsị ṛáṛanga zɨ́ ꞌyị e kɨ́dí née ndịsị ꞌdódo ledre ꞌbɨ Lomo. Zɨ́a ꞌdíꞌbióto yée do mɨsiꞌdi ꞌbɨ óto úndru Lomo bɨ kpị́ gɨ zɨ́ wo bɨ ꞌbɨ lorụ ní.”
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Sɨmɨ bɨ Páwulo ayí aka lá gɨ ro sị́kpị tarané gɨ ro ódro ní, zɨ́ Galíyo úku ledre zɨ́ Yụ́da ga gére née kɨ́dí, “Togụ́ oꞌdo ba luyú gáa lá owụ́ ledre cúkuꞌdée, togụ́ mbú mongụ́ bɨsinyí ledre yá, nɨ gáa ídí mɨútúásáne zɨ́ma índi mbílíma úwú ledre esé.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Bɨ togụ́ yị́ ené tɨ́ lá ledre bɨ kálasé tarasé gɨ ro ledre ꞌbɨ ódro kɨ́ ledre ꞌbɨ ịrị e nda kɨ́ ledre lorụ esé ní, ásé yéme ledre esé ga gére née se. Mándá ꞌyị ꞌdécị ngbanga ledre ga bɨ kenée née wá.”
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Nda née ní, zɨ́a lágaóyó yée gɨ do ngbanga gɨ ore ꞌdáꞌba.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Née ní, zɨ́ye óyólóꞌbó royé ꞌdíꞌbi ngíti oꞌdo kɨ́ ịrịné Soseténe bɨ nɨ manda ꞌDị́cị́ Kótrụro ꞌbɨ Yụ́da e ní, ócó a tɨ́ do ngbanga ore. Tɨ́ bɨ mengịnɨ́ kenée ní, Galíyo somụ́ ené do ledre eyé née wá.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Páwulo ndịsị sɨmɨ Korị́ndo kɨ́ tụ́ꞌdụ́ sị́lị́ e, zɨ́a ótoómo ꞌyị ga bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ní ndéréne yéme roné gɨ ro zɨ́ne ꞌdógụ bi ndéréne sɨmɨ káṇgá bɨ Sụ́rịya ní. Purisíla e kɨ́ Akúwíla ꞌdịyịotonɨ́ kóo wo ye. ꞌDáꞌdá gɨ zɨ́ye kɨ́ ꞌdógụ bi, zɨ́ Páwulo ndéréne ólo doné sɨmɨ gara bɨ kɨ́ ịrịné Kenekaríya ní gɨ zɨ́ ledre bɨ kóo mocụ́ wo zɨ́ Lomo ní.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Zɨ́ye ndéréógụyé sɨmɨ gara bɨ Éfeso ní, kɨ́ꞌdí bɨ Páwulo otoomo Purisíla e kɨ́ Akúwíla ní. Zɨ́a ndéréne ódroné kɨ́ Yụ́da e sɨmɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Sɨmɨ bɨ ụcụomonɨ́ wo kɨ́dí yée idínɨ́ aka ndị́sị kéye ore kɨ́ ngbángbá sịndị́ kadra ní, zɨ́ Páwulo ási ené.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Tɨ́ lá sɨmɨ bɨ ịnyị go gɨ ro ndéré ní, zɨ́a mocụ́ éyị́ kɨ́dí, “Togụ́ Lomo ṇguṇgu go, mááyí gɨrí ndáꞌbaógụ.” Nda née ní, zɨ́a ị́nyịné ꞌdógụ bi gɨ sɨmɨ Éfeso ndéréókpóne.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Sɨmɨ bɨ ꞌdogụogụnɨ́ bi sɨmɨ gara bɨ Kayisaríya ní, zɨ́a ndéréne íꞌbí mandá zɨ́ ꞌyị ṇgúṇgu ledre ꞌbɨ Yésụ ga bɨ sɨmɨ Yerụsaléma ní. Nda gɨ ore zɨ́a ndéréókpóne sɨmɨ gara bɨ Ánatiyoko sɨmɨ Sụ́rịya ní.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Gɨ do kacɨ́ ndị́sị bɨ ndịsị sɨmɨ Ánatiyoko ní, zɨ́ Páwulo ị́nyịné gɨ ore ndéré kɨ́ gámáne kacɨ́ bi ga bɨ kóo gámá go doyé sɨmɨ káṇgá ga bɨ Galatíya kɨ́ Pharagáyi ní mbá, kɨ́ úku ledre bɨ nɨ óto ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ zɨ́ye ídíye kɨ́ rokoꞌbụyé ní.Ota Mɨndéré Páwulo|src="Baka_GPS_Paul3-BW.pdf" size="span" loc="18:23" copy="SIL" ref="18:23—21:17"
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Sɨmɨ sịndị́ kadra máa bɨ kóo née ní, Yụ́da nɨ kóo bo kɨ́ ịrịné Apólo, aránɨ́ wo sɨmɨ gara bɨ Alakɨzandarị́ya ogụ gɨ sɨmɨ Éfeso. Nɨ ꞌyị bɨ olo ledre go kɨ́ngaya, owoyeme ledre gɨ ro mɨéké kúrú Lomo go bú ní.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 ꞌDodonɨ́ kóo mɨsiꞌdi ꞌbɨ Ngére Yésụ go zɨ́a, zɨ́a ndị́sịné ꞌdódo maꞌdíi ledre gɨ ro Yésụ kɨ́ mongụ́ rokinyi do mɨmbéꞌdené do bɨlámá mɨsiꞌdiné, abú owo dụụ́ ledre gɨ ro babatị́za ꞌbɨ Yiwáni.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Zɨ́a tónóne ódroné oꞌbụóbụ zɨ́ ꞌyị e sɨmɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro. Sɨmɨ bɨ Purisíla e kɨ́ Akúwíla uwúnɨ́ ledre bɨ ndịsị ꞌdódo a ní, zɨ́ye ꞌdíꞌbi wo ndéré kɨ́e ꞌbe ꞌbɨ eyé, do úku yéme ledre gɨ ro mɨsiꞌdi ꞌbɨ Yésụ zɨ́ Apólo.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Sɨmɨ bɨ Apólo yéme ledre gɨ ro zɨ́ne ndéréne sɨmɨ Ákaya ní, zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ga bɨ sɨmɨ Éfeso ore ní sáká wo éké wáraga zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ga bɨ sɨmɨ Ákaya ní kɨ́dí idínɨ́ ꞌdíꞌbi wo sɨmɨ sụmụ. Sɨmɨ bɨ ogụ íri ní, nɨ kóo mongụ́ sáká éyị́ zɨ́ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Yésụ kpụrụ́ gɨ sɨmɨ sáká éyị́ ꞌbɨ Lomo zɨ́ye ní.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Gɨ zɨ́ ódro bɨ tara Apólo kɨ́ rokoꞌbụné ní, zɨ́a ꞌdíꞌbi ledre gɨ tara Yụ́da e dongará tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e, kɨ́ ledre bɨ gɨ sɨmɨ mɨéké kúrú Lomo ní, bɨ ꞌdódo kɨ́dí maꞌdíi, Yésụ nɨ Kɨ́résịto ní.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.