Atos 18

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Gɨ do kacɨ́ ledre née ní, zɨ́ Páwulo ị́nyịné gɨ sɨmɨ mongụ́ gara bɨ Átani ní ndéréne sɨmɨ gara bɨ kɨ́ ịrịné Korị́ndo ní.
1 Depois disto Paulo partiu de Atenas e chegou a Corinto.
2 Zɨ́a ógụndíki ngíti Yụ́da bɨ ogụ gɨ sɨmɨ káṇgá bɨ kɨ́ ịrịné Ponɨ́tiyo ịrịa Akúwíla. Ogụnɨ́ kɨ́ meꞌbené Purisíla gɨ sɨmɨ káṇgá bɨ kɨ́ ịrịné Ítali ní, kacɨ́ye luꞌbú aka wá, gɨ zɨ́a Káyísara Kɨládiyo mongụ́ ngére ꞌbɨ Róma ꞌdiꞌbiogụ lorụ kɨ́dí Yụ́da e idínɨ́ ólụ́ógụ gɨ sɨmɨ Róma mbá ꞌdáꞌba. Zɨ́ Páwulo ndéréne lúrú yée.
2 E encontrando um judeu por nome Áqüila, natural do Ponto, que pouco antes viera da Itália, e Priscila, sua mulher {porque Cláudio tinha decretado que todos os judeus saíssem de Roma}, foi ter com eles,
3 Nda gɨ zɨ́a bɨ Páwulo nɨ kpá ꞌyị yéme kụ́tụ́ káa zɨ́ ye ní, zɨ́a ndị́sịné zɨ́ye ndị́sị méngị moko eyé kéye ndro.
3 e, por ser do mesmo ofício, com eles morava, e juntos trabalhavam; pois eram, por ofício, fabricantes de tendas.
4 Kacɨ́ Sị́lị́ ꞌbɨ ꞌDówụ́ro mbá, zɨ́ Páwulo ndị́sị ndéréne ódroné sɨmɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro ꞌbɨ Yụ́da e, gámásóꞌdo mɨsiꞌdi bɨ née nɨ ꞌdíꞌbi do Yụ́da e kɨ́ Gịrị́gị e kɨ́e ní.Páwulo tonó ꞌdódo ledre ꞌbɨ Kɨ́résịto zɨ́ ꞌyị ga bɨ ngárá ndanɨ́ Yụ́da∼e wá ní|src="CN01961B.TIF" size="span" loc="18:4" copy="Cook" ref="18:4-6"
4 Ele discutia todos os sábados na sinagoga, e persuadia a judeus e gregos.
5 Sɨmɨ bɨ Síla e kɨ́ Timatíyo ogụnɨ́ gɨ sɨmɨ káṇgá bɨ Mekedonị́ya ní, zɨ́ Páwulo íꞌbí roné mbá ndị́sị ꞌdódo ledre gɨ ro Yésụ kɨ́ ndị́sị úku ꞌdódo a zɨ́ Yụ́da e kɨ́dí Yésụ nɨ Kɨ́résịto.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo dedicou-se inteiramente à palavra, testificando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Sɨmɨ bɨ Yụ́da e falanɨ́ Páwulo kɨ́ ndị́sị úku sínyi ledre gɨ roa ní, zɨ́a ụ́ꞌbụ́ ꞌbụrụ gɨ ro bongó ené kɨ́ sɨmɨ késị́ zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Sámasé idí ndáꞌba dosé kɨ́ rosé. Ledre amá ndaá lolụ sɨmɨ a wá. Gɨ ona ndéréne ꞌdáꞌdá mááyí go ndéré amá zɨ́ ꞌyị ga bɨ ngárá ndanɨ́ Yụ́da e wá ní.”
6 Como estes, porém, se opusessem e proferissem injúrias, sacudiu ele as vestes e disse-lhes: O vosso sangue seja sobre a vossa cabeça; eu estou limpo, e desde agora vou para os gentios.
7 Gɨ ore zɨ́a ólụ́ógụné ótoómo yée sɨmɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro ore, zɨ́a ndéréne ndị́sịné ꞌbe ꞌbɨ Titíyo Zụ́sụto bɨ ngárá ndaá Yụ́da wá ní, nɨ ꞌyị óto úndru Lomo. ꞌBe ꞌbɨ ené nɨ gbóo cigí ꞌDị́cị́ Kótrụro ore.
7 E saindo dali, entrou em casa de um homem temente a Deus, chamado Tito Justo, cuja casa ficava junto da sinagoga.
8 Zɨ́ Kɨrísipo manda ꞌbɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro ꞌbɨ Yụ́da e kɨ́ ꞌyị ꞌbɨ ꞌbe ꞌbɨ ené e mbá ṇgúṇgu ledre Ngére Yésụ. Zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ꞌbɨ Korị́ndo ga bɨ uwúnɨ́ ledre née ní kpá ṇgúṇgu ledre Yésụ do ị́nyịyé bábátị́zị́ yée.
8 Crispo, chefe da sinagoga, creu no Senhor com toda a sua casa; e muitos dos coríntios, ouvindo, criam e eram batizados.
9 Sɨmɨ ndụlụ kị́éꞌdo, zɨ́ Ngére Yésụ ódroné zɨ́ Páwulo sɨmɨ ꞌduru kɨ́dí, “Ndá éré ngịrị wá. Ídí kpá fú ódro zɨ́ ꞌyị e gɨ romá, ndá mụ́kụ́ wá.
9 E de noite disse o Senhor em visão a Paulo: Não temas, mas fala e não te cales;
10 Mááyí sáká yị́ị, ꞌyị bɨ kị́éꞌdo káa bɨ nɨ útúásá méngị bɨsinyí ledre kɨ́yị ona ní ndaá ꞌbɨ ené wá, gɨ zɨ́a tụ́ꞌdụ́ ꞌyị amá e nɨyí bo sɨmɨ mongụ́ gara ba ona.”
10 porque eu estou contigo e ninguém te acometerá para te fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Nda gɨ ore zɨ́ Páwulo ndị́sịné ore kɨ́ sɨmɨbi kị́éꞌdo kɨ́ yanané, ndị́sị ꞌdódo ledre ꞌbɨ Lomo zɨ́ ꞌyị e.
11 E ficou ali um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Sɨmɨ bɨ otonɨ́ Galíyo káa do gávana ꞌbɨ káṇgá bɨ Ákaya ní, zɨ́ Yụ́da ga bɨ íri ní kótrụ royé ꞌdíꞌbi Páwulo do ndéré kɨ́e do ngbanga.
12 Sendo Gálio procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus de comum acordo contra Paulo, e o levaram ao tribunal,
13 Zɨ́ye úkuóto ledre ro Páwulo kɨ́dí, “Oꞌdo ba ndịsị ṛáṛanga zɨ́ ꞌyị e kɨ́dí née ndịsị ꞌdódo ledre ꞌbɨ Lomo. Zɨ́a ꞌdíꞌbióto yée do mɨsiꞌdi ꞌbɨ óto úndru Lomo bɨ kpị́ gɨ zɨ́ wo bɨ ꞌbɨ lorụ ní.”
13 dizendo: Este persuade os homens a render culto a Deus de um modo contrário à lei.
14 Sɨmɨ bɨ Páwulo ayí aka lá gɨ ro sị́kpị tarané gɨ ro ódro ní, zɨ́ Galíyo úku ledre zɨ́ Yụ́da ga gére née kɨ́dí, “Togụ́ oꞌdo ba luyú gáa lá owụ́ ledre cúkuꞌdée, togụ́ mbú mongụ́ bɨsinyí ledre yá, nɨ gáa ídí mɨútúásáne zɨ́ma índi mbílíma úwú ledre esé.
14 E, quando Paulo estava para abrir a boca, disse Gálio aos judeus: Se de fato houvesse, ó judeus, algum agravo ou crime perverso, com razão eu vos sofreria;
15 Bɨ togụ́ yị́ ené tɨ́ lá ledre bɨ kálasé tarasé gɨ ro ledre ꞌbɨ ódro kɨ́ ledre ꞌbɨ ịrị e nda kɨ́ ledre lorụ esé ní, ásé yéme ledre esé ga gére née se. Mándá ꞌyị ꞌdécị ngbanga ledre ga bɨ kenée née wá.”
15 mas, se são questões de palavras, de nomes, e da vossa lei, disso cuidai vós mesmos; porque eu não quero ser juiz destas coisas.
16 Nda née ní, zɨ́a lágaóyó yée gɨ do ngbanga gɨ ore ꞌdáꞌba.
16 E expulsou-os do tribunal.
17 Née ní, zɨ́ye óyólóꞌbó royé ꞌdíꞌbi ngíti oꞌdo kɨ́ ịrịné Soseténe bɨ nɨ manda ꞌDị́cị́ Kótrụro ꞌbɨ Yụ́da e ní, ócó a tɨ́ do ngbanga ore. Tɨ́ bɨ mengịnɨ́ kenée ní, Galíyo somụ́ ené do ledre eyé née wá.
17 Então todos agarraram Sóstenes, chefe da sinagoga, e o espancavam diante do tribunal; e Gálio não se importava com nenhuma dessas coisas.
18 Páwulo ndịsị sɨmɨ Korị́ndo kɨ́ tụ́ꞌdụ́ sị́lị́ e, zɨ́a ótoómo ꞌyị ga bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ní ndéréne yéme roné gɨ ro zɨ́ne ꞌdógụ bi ndéréne sɨmɨ káṇgá bɨ Sụ́rịya ní. Purisíla e kɨ́ Akúwíla ꞌdịyịotonɨ́ kóo wo ye. ꞌDáꞌdá gɨ zɨ́ye kɨ́ ꞌdógụ bi, zɨ́ Páwulo ndéréne ólo doné sɨmɨ gara bɨ kɨ́ ịrịné Kenekaríya ní gɨ zɨ́ ledre bɨ kóo mocụ́ wo zɨ́ Lomo ní.
18 Paulo, tendo ficado ali ainda muitos dias, despediu-se dos irmãos e navegou para a Síria, e com ele Priscila e Áqüila, havendo rapado a cabeça em Cencréia, porque tinha voto.
19 Zɨ́ye ndéréógụyé sɨmɨ gara bɨ Éfeso ní, kɨ́ꞌdí bɨ Páwulo otoomo Purisíla e kɨ́ Akúwíla ní. Zɨ́a ndéréne ódroné kɨ́ Yụ́da e sɨmɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro.
19 E eles chegaram a Éfeso, onde Paulo os deixou; e tendo entrado na sinagoga, discutia com os judeus.
20 Sɨmɨ bɨ ụcụomonɨ́ wo kɨ́dí yée idínɨ́ aka ndị́sị kéye ore kɨ́ ngbángbá sịndị́ kadra ní, zɨ́ Páwulo ási ené.
20 Estes rogavam que ficasse por mais algum tempo, mas ele não anuiu,
21 Tɨ́ lá sɨmɨ bɨ ịnyị go gɨ ro ndéré ní, zɨ́a mocụ́ éyị́ kɨ́dí, “Togụ́ Lomo ṇguṇgu go, mááyí gɨrí ndáꞌbaógụ.” Nda née ní, zɨ́a ị́nyịné ꞌdógụ bi gɨ sɨmɨ Éfeso ndéréókpóne.
21 antes se despediu deles, dizendo: Se Deus quiser, de novo voltarei a vós; e navegou de Éfeso.
22 Sɨmɨ bɨ ꞌdogụogụnɨ́ bi sɨmɨ gara bɨ Kayisaríya ní, zɨ́a ndéréne íꞌbí mandá zɨ́ ꞌyị ṇgúṇgu ledre ꞌbɨ Yésụ ga bɨ sɨmɨ Yerụsaléma ní. Nda gɨ ore zɨ́a ndéréókpóne sɨmɨ gara bɨ Ánatiyoko sɨmɨ Sụ́rịya ní.
22 Tendo chegado a Cesaréia, subiu a Jerusalém e saudou a igreja, e desceu a Antioquia.
23 Gɨ do kacɨ́ ndị́sị bɨ ndịsị sɨmɨ Ánatiyoko ní, zɨ́ Páwulo ị́nyịné gɨ ore ndéré kɨ́ gámáne kacɨ́ bi ga bɨ kóo gámá go doyé sɨmɨ káṇgá ga bɨ Galatíya kɨ́ Pharagáyi ní mbá, kɨ́ úku ledre bɨ nɨ óto ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ zɨ́ye ídíye kɨ́ rokoꞌbụyé ní.Ota Mɨndéré Páwulo|src="Baka_GPS_Paul3-BW.pdf" size="span" loc="18:23" copy="SIL" ref="18:23—21:17"
23 E, tendo demorado ali algum tempo, partiu, passando sucessivamente pela região da Galácia e da Frígia, fortalecendo a todos os discípulos.
24 Sɨmɨ sịndị́ kadra máa bɨ kóo née ní, Yụ́da nɨ kóo bo kɨ́ ịrịné Apólo, aránɨ́ wo sɨmɨ gara bɨ Alakɨzandarị́ya ogụ gɨ sɨmɨ Éfeso. Nɨ ꞌyị bɨ olo ledre go kɨ́ngaya, owoyeme ledre gɨ ro mɨéké kúrú Lomo go bú ní.
24 Ora, chegou a Éfeso certo judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e poderoso nas Escrituras.
25 ꞌDodonɨ́ kóo mɨsiꞌdi ꞌbɨ Ngére Yésụ go zɨ́a, zɨ́a ndị́sịné ꞌdódo maꞌdíi ledre gɨ ro Yésụ kɨ́ mongụ́ rokinyi do mɨmbéꞌdené do bɨlámá mɨsiꞌdiné, abú owo dụụ́ ledre gɨ ro babatị́za ꞌbɨ Yiwáni.
25 Era ele instruído no caminho do Senhor e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão as coisas concernentes a Jesus, conhecendo entretanto somente o batismo de João.
26 Zɨ́a tónóne ódroné oꞌbụóbụ zɨ́ ꞌyị e sɨmɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro. Sɨmɨ bɨ Purisíla e kɨ́ Akúwíla uwúnɨ́ ledre bɨ ndịsị ꞌdódo a ní, zɨ́ye ꞌdíꞌbi wo ndéré kɨ́e ꞌbe ꞌbɨ eyé, do úku yéme ledre gɨ ro mɨsiꞌdi ꞌbɨ Yésụ zɨ́ Apólo.
26 Ele começou a falar ousadamente na sinagoga: mas quando Priscila e Áqüila o ouviram, levaram-no consigo e lhe expuseram com mais precisão o caminho de Deus.
27 Sɨmɨ bɨ Apólo yéme ledre gɨ ro zɨ́ne ndéréne sɨmɨ Ákaya ní, zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ga bɨ sɨmɨ Éfeso ore ní sáká wo éké wáraga zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ga bɨ sɨmɨ Ákaya ní kɨ́dí idínɨ́ ꞌdíꞌbi wo sɨmɨ sụmụ. Sɨmɨ bɨ ogụ íri ní, nɨ kóo mongụ́ sáká éyị́ zɨ́ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Yésụ kpụrụ́ gɨ sɨmɨ sáká éyị́ ꞌbɨ Lomo zɨ́ye ní.
27 Querendo ele passar à Acáia, os irmãos o animaram e escreveram aos discípulos que o recebessem; e tendo ele chegado, auxiliou muito aos que pela graça haviam crido.
28 Gɨ zɨ́ ódro bɨ tara Apólo kɨ́ rokoꞌbụné ní, zɨ́a ꞌdíꞌbi ledre gɨ tara Yụ́da e dongará tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e, kɨ́ ledre bɨ gɨ sɨmɨ mɨéké kúrú Lomo ní, bɨ ꞌdódo kɨ́dí maꞌdíi, Yésụ nɨ Kɨ́résịto ní.
28 Pois com grande poder refutava publicamente os judeus, demonstrando pelas escrituras que Jesus era o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.