Apocalipse 9

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Zɨ́ ịnyị (5) maláyika ímí ꞌbɨ ené dịbịlị. Kpá lá bɨ imí ní, geré zɨ́ma lúrúndíki kele bɨ utúogụ do sogo káṇgá ní. ꞌDiꞌbiogụ mafutáa ꞌbɨ líkpí tara gu bɨ olụ́ olụ́ kɨ́ngaya ní kpa kɨ́ne.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Sɨmɨ bɨ likpí tara gu née ní, zɨ́ bụkụlụ cika ólụ́ógụné kụụ káa zɨ́ cika mɨꞌdụtụ́ ní, zɨ́a ꞌdụ́tụ komo kadra kɨ́ ere yeré.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Zɨ́ mbíra e ólụ́ógụyé gɨ sɨmɨ cika née sụụ ógụyé do káṇgá. Nɨyí kɨ́ rokoꞌbụ ꞌbɨ éꞌbe ꞌyị zɨ́ye káa zɨ́ ágarabu ní.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Ukunɨ́ zɨ́ye kɨ́dí ndanɨ́ éꞌbe súwú e kɨ́ éyị́ ga bɨ ụtụnɨ́ ní kɨ́ kágá e wá. Idínɨ́ éꞌbe dụụ́ ꞌyị ga bɨ ngárá otonɨ́ kacɨ́ sị́lị́ Lomo sɨmɨ komoyé wá ní.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Ukunɨ́ zɨ́ye kɨ́dí ndanɨ́ úfu ꞌyị ga bɨ nɨyí éꞌbe yée née mɨúfu wá. Idínɨ́ tɨ́ lá ꞌdóꞌdo yée mɨꞌdódo kɨ́ éyị́ mɨówo bɨ káa zɨ́ ꞌbɨ ágarabu ní kɨ́ éfé e ịnyị.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Sɨmɨ sịndị́ kadra née gɨ zɨ́ éyị́ mɨówo, zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e ndị́sịyé ṇgúṇgú umbu, éꞌe umbu ogụ ené ꞌdíꞌbi yée wá, zɨ́ye ídíye tɨ́ nzíyiyé gɨ ro úyuyé, umbu ngásá nda yị́ ené gɨ zɨ́ye mɨngásá.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Mbíra ga gére née, tosoyé káa zɨ́ usáni ga bɨ yemeomonɨ́ yée go nzíyiyé gɨ ro okó ní. Nɨyí mbá kɨ́ tagíya ro doyé gɨ sɨmɨ dábu. Sɨmɨ komoyé nɨ mbá káa zɨ́ sɨmɨ komo ꞌyịmaꞌdí ní.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Zɨ́ bị doyé ídíne mbá káa zɨ́ bị do kará e ní. Zɨ́ soyé ídíne mbá kɨ́ mɨngburoko ngiṛiné káa zɨ́ so kemị ní.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Zɨ́ do kóꞌdụ́ye órụné gbɨgaga káa zɨ́ késị́ ní. Zɨ́ ngboṛụ fúndúye kɨ́ ị́nyị ꞌdága ndị́sị ngúndruné káa zɨ́ gboṛụ tụ́ꞌdụ́ usáni e kɨ́ ndéréye sɨmɨ okó ní.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Sono mbíra ga gére née nɨ kɨ́ wowóne káa zɨ́ ágarabu ní. Nɨyí ndị́sị éꞌbe ꞌyị e kɨ́ sonoyé née kɨ́ éfé ịnyị (5).
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Maláyika bɨ ndịsị lúrú bi kacɨ́ mongụ́ gu ní, nɨ ne ngére doyé. Ịrịa sɨmɨ tara Ébere nɨ Abadóno, sɨmɨ Gịrị́gị ꞌbɨ ené Apolóno ledre gɨ sɨmɨa kɨ́dí, ꞌdoꞌdó.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Mɨzefị ꞌdoꞌdó ụkụ́ aka née lá ne. Ngíti géyị ꞌdoꞌdó e gbre nɨyí kpá ógụ.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Zɨ́ ịnyị doa kéṛị́ (6) maláyika ímí ꞌbɨ ené dịbịlị. Zɨ́ma úwú kúrú ꞌyị kɨ́ ódroné gɨ sị́ mbayi kɨ́ꞌdí bɨ ndịsịnɨ́ ꞌdáná éyị́ zɨ́ Lomo sị́ mbayi ꞌbɨ Lomo bɨ gɨ sɨmɨ dábu ní.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Zɨ́ ꞌyị née úku ledre zɨ́ ịnyị doa kéṛị́ (6) maláyika née kɨ́dí, “Líkpí maláyika ga bɨ eso (4) ꞌdiꞌbingeṛịnɨ́ yée sɨmɨ ngbuṛu Efaráta ní mu.”
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Née ní do likpí maláyika ga bɨ eso (4) yemeotonɨ́ yée nzíyiyé gɨ ro sịndị́ kadra, kɨ́ éfé nda kɨ́ sɨmɨbi ꞌbɨ ledre née ní ní, ị́nyịyé ndéréye úfu tụ́ꞌdụ́ ngíti géyị ꞌyịmaꞌdí e do sogo káṇgá.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Maláyika ga bɨ eso (4) née, nɨyí kɨ́ tụ́ꞌdụ́ asikíri e do usáni e, olonɨ́ yée zɨ́ma úwú a romonɨ́ cị́ sokó mị́lịyono (200,000,000) go.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Zɨ́ma lúrú usáni e kɨ́ ꞌyị ga bɨ doyé ní, odónɨ́ mbá sókó késị́ e do kóꞌdụ́ye ngíti géyị bɨkesị́ne, ngíti géyị káa zɨ́ cika ní, zɨ́ ngíti géyị ídí ꞌbɨ eyé rerembeyé káa. Usáni ga gére née toso doyé nɨ káa zɨ́ do kemị ní. Zɨ́ phoꞌdụ kɨ́ cika nda kɨ́ barụ́tụ ndị́sị ólụ́ógụyé gɨ koyé.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Zɨ́ éyị́ ga bɨ olụ́ogụnɨ́ gɨ ku bangá ga gére née úfu tụ́ꞌdụ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Bangá ga gére née, rokoꞌbụ ꞌbɨ úfu ꞌyị e nɨ sɨmɨ koyé, kpá ro sonoyé. Sonoyé nɨ kɨ́ doné káa zɨ́ do kámá ní togụ́ naná ꞌyị go yá, zɨ́ wowó a ídíne kɨ́ngaya.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 ꞌYị máa yée ga bɨ omonɨ́ gɨ sɨmɨ umbu ga gére née, ilinɨ́ eyé óyólóꞌbó mɨmbéꞌdeyé wá. Otoomonɨ́ eyé óto úndru dokéké e, kɨ́ lomo ga bɨ ꞌyịmaꞌdí yemenɨ́ yée gɨ sɨmɨ mɨṛíṛiṛí késị́ e kɨ́ dábu togụ́ mbú yée ga bɨ gɨ sɨmɨ tutú kɨ́ kágá, bɨ ngárá lurúnɨ́ bi wá, uwúnɨ́ ledre wá, gamánɨ́ kpá wá ní wá.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Otoomonɨ́ eyé ledre ꞌbɨ úfu ꞌyị e, lóndụ́, ꞌberị, kpá kɨ́ ledre ꞌbɨ ugu ní wá.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.