Apocalipse 16
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NTLH
1 Gɨ do kacɨ́ ledre née ní, zɨ́ma úwú kúrú ꞌyị kɨ́ úku ledre gɨ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo gɨrí zɨ́ maláyika ga bɨ ịnyị doa gbre (7) née kɨ́dí, “Ndérésé mu léfe ꞌdoꞌdó ga gére née do ꞌyịmaꞌdí e do sogo káṇgá.”
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Zɨ́ mɨzefị maláyika ị́nyịné ndéréne léfe ꞌbɨ ené ꞌdoꞌdó do sogo káṇgá. Zɨ́ éyị́ koꞌbo e ndị́sị óto royé ro ꞌyị ga bɨ lịlị́nɨ́ lị́lị bangá sinyí royé zɨ́ye ndị́sị óto úndrua ní.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Zɨ́ ngíti a ndéréne léfe ꞌbɨ ené sɨmɨ mɨkavu. Zɨ́ komo iní óyólóꞌbó roné káa zɨ́ sáma umbu ꞌyị ní, zɨ́ éyị́ trịdrị ga bɨ sɨmɨ iní máa née úyuyé mbá.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Zɨ́ otayé (3) ndéré léfe ꞌbɨ ené sɨmɨ ngbuṛu e kɨ́ dokụ́ꞌdụ ngbuṛu e mbá. Zɨ́ komo iní ga gére née óyólóꞌbó royé kpá mbá káa zɨ́ sáma ní.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Zɨ́ maláyika bɨ kɨ́ rokoꞌbụ ꞌbɨ do iní ní úku ledre kɨ́dí,
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 Ufunɨ́ kóo tụ́ꞌdụ́ ꞌyị eyị́ ga bɨ kóo ṇguṇgunɨ́ ledre eyị́ ní kɨ́ nébị eyị́ e.
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Zɨ́ma úwú kúrú ꞌyị gɨ sị́ mbayi ꞌbɨ Lomo gɨrí kɨ́dí,
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Zɨ́ eso (4) maláyika née léfe ꞌbɨ ené komo kadra. Zɨ́ ꞌyị e ndị́sị áṛáye gɨ zɨ́a káa zɨ́ phoꞌdụ ní.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Zɨ́ ꞌyị e ndị́sị áṛáye gɨ zɨ́ phoꞌdụ kadra bɨsinyíne, ilinɨ́ eyé nda oyóloꞌbó mɨmbéꞌdeyé zɨ́ye ṇgúṇgu ledre ꞌbɨ Lomo wá, ilinɨ́ eyé zɨ́ye mbófo Lomo wá. Ndịsịnɨ́ nda yị́ eyé úku sínyi ledre kɨ́ mɨmbéꞌde késị́ zɨ́ Lomo bɨ nɨ kɨ́ rokoꞌbụ ꞌbɨ ụ́cụómo ꞌdoꞌdó née ní ní.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Zɨ́ ịnyị maláyika léfe ꞌbɨ ené mbá do kị́tị ngére ꞌbɨ bangá sinyí, zɨ́ mɨtụlụrụ útúne sɨmɨ bi bɨ nɨ doa káa do ngére ní mbá. Zɨ́ ꞌyị ené ndị́sịyé náná do soyé gɨ zɨ́ éyị́ mɨówo.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Gɨ zɨ́ bɨsinyí éyị́ mɨówo bɨ royé gɨ zɨ́ éyị́ koꞌbo ní, zɨ́ye ndị́sịyé úku bɨsinyí ledre gɨ do bi Lomo bɨ nɨ Ngére ꞌbɨ komo ere ní. Zɨ́ye kpá fú ndị́sị eyé nda méngị bɨsinyí ledre e.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Zɨ́ ịnyị doa kéṛị́ (6) maláyika léfe ꞌbɨ ené sɨmɨ mongụ́ ngbuṛu bɨ kɨ́ ịrịné Efaráta ní, zɨ́ mongụ́ ngbuṛu née ndụ́kụ́ne gɨ ro yéme mɨsiꞌdi zɨ́ ngére ga bɨ ꞌdí gbére ní.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Zɨ́ma lúrúndíki bɨcayi lomo e ota (3) káa zɨ́ mbóꞌdó e ní. Ngíti a olụ́ogụ ꞌbɨ ené gɨ ku mongụ́ kámá, ngíti a olụ́ogụ ꞌbɨ ené gɨ ku bangá sinyí, zɨ́ ngíti a ólụ́ógụ ꞌbɨ ené gɨ ku nébị bɨ ꞌyị ṛanga ní.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Bɨcayi lomo ga bɨ ota née nɨyí kɨ́ rokoꞌbụyé gɨ ro méngị ledre ga bɨ kɨ́ rokoꞌbụyé ní kɨ́e. Ịnyịnɨ́ ndéré zɨ́ ngére ꞌbɨ káṇgá e mɨngúngúcua yéme ledre kéye gɨ ro asikíri e gɨ ro zɨ́ye ídíye nzíyiyé ị́cị́ okó sɨmɨ bɨ Lomo bɨ rokoꞌbụa ofụ go ili go ꞌdécị ngbanga ní.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 “Mɨndáꞌbaógụmá, nɨ lị́yị ꞌyị e mbá mɨlị́yị. Yée ga bɨ nɨyí ndị́sị kɨ́ komoyé kacɨ́ma ní, Lomo nɨ íꞌbí úndru zɨ́ye. Yée ga bɨ ndịsịnɨ́ yị́ eyé sɨkala ní, dukuwu nɨ méngị yée gbála káa zɨ́ éyị́ bɨ ndịsịnɨ́ ngíṛá do nyárá bi ní.”
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Zɨ́ye yóko ngére e mbá do bi bɨ ndịsịnɨ́ ndolo a kɨ́ tara Ébere e, Aramagédo ní.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Zɨ́ ịnyị doa gbre (7) maláyika léfe ꞌbɨ ené kụụ sɨmɨ síli ꞌdága. Zɨ́ kúrú ꞌyị ówụ́ne gɨ ꞌdị́cị́ ꞌbɨ Lomo gɨrí kɨ́dí, “Utúasá go.”
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Zɨ́ zangba ꞌbɨ́léꞌbené, zɨ́a ndị́sị émbéne, zɨ́ bɨsinyí kịꞌdị káṇgá ídíne ꞌdáꞌdá a ndaá aka kenée kú wá.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Gɨ zɨ́ kịꞌdị káṇgá née ní, zɨ́ mongụ́ gara bɨ Babelónịya ní ndụ́rụ ífi sɨmɨné za ꞌdényé ota. Zɨ́ gara ꞌbɨ kúfú ngíti géyị ꞌyị e kpá ndụ́rụné. Ledre lúyú ledre bɨ ꞌyị ꞌbɨ Babelónịya lịgị Lomo wá, ꞌdoꞌdo yée bɨsinyíne gɨ zɨ́ sɨmɨkesị́.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Zɨ́ mɨngburoko cúkú e kpá kɨ́ mɨngburoko landa e lélị́ye za mbá gɨ zɨ́ mongụ́ rokoꞌbụ bɨ ꞌbɨ Lomo ní.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Zɨ́ mɨngburoko ꞌdófị́ e káa zɨ́ mɨsɨsɨlekpe tutú e owóowó kɨ́ngaya ní ndị́sịyé útúkánya ꞌyịmaꞌdí e. Zɨ́ ꞌyị ga bɨ uyunɨ́ aka wá ní ndị́sịyé úku sínyi ledre zɨ́ Lomo gɨ zɨ́ ꞌdoꞌdó bɨ iꞌbíogụ doyé ní.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.