2 Coríntios 1

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Sée ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Kɨ́résịto sɨmɨ gara bɨ Korị́ndo kɨ́ lafúse ga bɨ sɨmɨ káṇgá bɨ Ákaya ní.
1 Paulo, um apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e Timóteo nosso irmão, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 ꞌBụzé Lomo kɨ́ Ngére ezé Kɨ́résịto Yésụ, idínɨ́ íꞌbí úndru zɨ́se gɨ do bɨ zɨ́se ndị́sịsé bɨlámáne.
2 Graça seja convosco, e a paz de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Mbófo éyị́ zɨ́ Lomo bɨ ꞌBụ Ngére ezé Kɨ́résịto Yésụ ní. Nɨ ne ꞌyị bɨ ndịsị sáká zée do ṛị́kị́ tụ́ꞌdụ́ mɨsiꞌdi e za mbá ní.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, e o Deus de toda consolação;
4 Lurúomo zée lá kɨ́ komoné wá, sɨmɨ bɨ azé go sɨmɨ ledre ní, ndịsị sáká zée kɨ́ íꞌbí rokoꞌbụ zɨ́ze gɨ do bɨ zɨ́ze útúásáze ndị́sị sáká lafúze e sɨmɨ ledre e káa zɨ́ bɨ ndịsị sáká zée ní.
4 que nos conforta em toda a nossa tribulação, para que também possamos confortar os que estiverem em alguma tribulação, por meio do consolo com o qual nós mesmos somos confortados por Deus.
5 Nɨ kenée maꞌdíi, káa zɨ́ bɨ kóo Kɨ́résịto ꞌdoꞌdó gɨ rozé ní, zée ga bɨ azé go ꞌyị ené e ní, azé ꞌdóꞌdó kpá kenée. Káa zɨ́ bɨ kóo Lomo ndịsị íꞌbí rokoꞌbụ zɨ́a sɨmɨ bɨ ndịsị ꞌdóꞌdó ní, Lomo nɨ kpá íꞌbí rokoꞌbụ zɨ́ze kenée.
5 Porque como os sofrimentos de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação é abundante por meio de Cristo.
6 Sɨmɨ bɨ azé go ndị́sị ꞌdóꞌdó ní, zɨ́ze ndị́sị ndíki rokoꞌbụ kɨ́ komokenzị gɨ zɨ́ Lomo gɨ ro sáká sée kɨ́e gɨ ro zɨ́se ndíki trịdrị. Saká zée sɨmɨ ꞌdoꞌdó ga bɨ ndịsịnɨ́ ndíki zée ní gɨ do bɨ zɨ́se ówo a kɨ́dí ndịsị íꞌbí rokoꞌbụ zɨ́ze ne gɨ do bɨ zɨ́ze sáká sée. Sɨmɨ bɨ ásé ndị́sị ụ́tụsɨmɨsé cé káa zɨ́ bɨ ndịsịzé ụ́tụsɨmɨzé ní.
6 E se somos afligidos, é para vossa consolação e salvação; que é eficaz na perseverança dos mesmos sofrimentos que nós também sofremos; ou se somos confortados, é para vossa consolação e salvação.
7 Owozé go bɨlámáne kɨ́dí gɨ zɨ́a bɨ ndị́sịsé go ụ́tụsɨmɨsé sɨmɨ ꞌdoꞌdó kpá cé káa zɨ́ze ní, Lomo nɨ íꞌbí rokoꞌbụ zɨ́se káa zɨ́ bɨ iꞌbí zɨ́ze ní.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que assim como sois participantes dos sofrimentos, assim também o sereis da consolação.
8 Owụ́ ꞌbɨ Babá e, utúasá mɨútúásá zɨ́ze úku ledre ꞌdoꞌdó bɨ kóo ꞌdodozé sɨmɨ Ásiya ní zɨ́se. Née ndaá kóo ꞌdoꞌdó wá, yị́ ené umbu, olụ́ogụzé gɨ sɨmɨ gu.
8 Porque nós não queremos, irmãos, que ignoreis a dificuldade que nos sobreveio na Ásia, que fomos oprimidos excessivamente, acima das nossas forças, de tal modo que nos desesperamos até da vida;
9 Lomo rozé ndaá lolụ kóo wá, gɨ zɨ́a owozé nda kóo tɨ́ go kɨ́dí azé yị́ ezé go umbu. Gɨ zɨ́ kéyị née, zɨ́ze nda kóo ótoómo rozé mbá dụụ́ zɨ́ Lomo gɨ zɨ́a rokoꞌbụ ꞌbɨ úru ꞌyị e gɨ sɨmɨ umbu nɨ dụụ́ zɨ́a.
9 mas tínhamos a sentença de morte em nós mesmos, para que não confiássemos em nós mesmos, mas em Deus que ressuscita os mortos;
10 Maꞌdíi, zɨ́a kóo yómo zée gɨ tara umbu née. Owoyemezé go bɨlámáne kɨ́dí nɨ ndị́sị sáká zée fú kenée sɨmɨ ledre e za mbá.
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livra; em quem confiamos que ainda nos livrará;
11 Ídísé íni ini zɨ́ Lomo gɨ rozé. Sɨmɨ bɨ nɨ ndị́sị sáká zée ní, nɨ óto tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e zɨ́ye ídíye kɨ́ rokinyi do ndị́sịyé mbófo Lomo gɨ zɨ́se.
11 juntos também ajudando com orações por nós, para que pelo dom a nós concedido, por meio de muitas pessoas, graças sejam dadas por muitos a nosso respeito.
12 Dukuwu ndaá ro dozé wá. Ndịsịzé ndị́sị kɨ́ dozé ꞌdága gɨ zɨ́a ndị́sị bɨ ndịsịzé ndị́sị a kɨ́ ꞌyị e kpá kése ní nɨ do mɨsiꞌdi bɨ Lomo ili ní.
12 Porque o nosso regozijo é este: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade piedosa, não com sabedoria carnal, mas pela graça de Deus, tivemos nossa conversação no mundo, e mais abundantemente convosco.
13 Togụ́ mákása ledre go zɨ́se yá, ndị́sịsé ówoyéme a ꞌdiya gɨ zɨ́a sómụ́ ledre amá ndaá ꞌbɨ ené gbre gbre wá.
13 Porque não vos escrevemos nenhumas outras coisas, senão as que ledes ou reconheceis; e eu confio que vós as reconhecereis até ao fim;
14 Abú ówoyémesé aka ledre ga bɨ ukuzé yée zɨ́se ba wá, sɨmɨ bɨ karanée Ngére Yésụ nɨ ndáꞌbaógụ ní, ásé ídí kɨ́ rokinyi kɨ́ze kpá káa zɨ́ bɨ azé kɨ́ rokinyi gɨ zɨ́se ní.
14 como também nos reconhecestes em parte, que somos o vosso regozijo, assim como também vós sois o nosso no dia do Senhor Jesus.
15 Máówo go bɨlámáne kɨ́dí ásé kɨ́ rokinyi. Nɨ bɨlámáne zɨ́ma ógụ andá romá zɨ́se íri gɨ ro zɨ́se ídíse kɨ́ úndru za kɨ́ngaya.
15 E nesta confiança propus anteriormente ir até vós, para que tivésseis um segundo benefício;
16 Mɨzefị sómụ́ ledre amá nɨ kɨ́dí, mááyí ị́nyị gɨ sɨmɨ káṇgá bɨ Ásiya ní ndéréma sɨmɨ Mekedonị́ya. Mááyí ꞌdécị bi kpụrụ́ gɨ zɨ́se gɨ ore kɨ́ lúrú sée. Kpá kenée sɨmɨ mɨndáꞌbaógụmá, mááyí ógụ kpá kpụrụ́ gɨ ꞌdí zɨ́se gɨ ore gɨ ro zɨ́se sáká máa gɨ ro zɨ́ma ndéréma sɨmɨ Yụdáya káṇgá ꞌbɨ Yụ́da e.
16 e de passar por vós até a Macedônia, e novamente retornar da Macedônia e ir a vós, e ser conduzido por vós no meu caminho em direção à Judeia.
17 Ndásé lúrú máa káa zɨ́ ꞌyị bɨ togụ́ yeme ledre go yá, zɨ́a ndị́sịné óyólóꞌbó a gbụ́ gbụ́ gbụ́ ní wá.
17 Quando eu, portanto, deliberei isto, usei de leviandade? Ou o que proponho, o delibero segundo a carne, para que em mim haja sim, sim, e não, não?
18 Mándá ꞌyị óyólóꞌbó ledre wá, éyị́ bɨ máúku go ní, nɨ méngị roné tɨ́ káa zɨ́ bɨ máúku ní. Máúku née ledre bɨ Lomo owo bú ní.
18 Mas como Deus é verdadeiro, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Kɨ́résịto Yésụ Owụ́ ꞌbɨ Lomo bɨ zée kɨ́ Timatíyo e kɨ́ Siliváno e ndịsịzé úku ledre a zɨ́se ba ní, nɨ ꞌyị bɨ togụ́ uku ledre go yá zɨ́a tɨ́ méngị a ní.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi pregado entre vós por nós, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não, mas nele foi sim.
20 Ledre ga bɨ za mbá Lomo yeme yée gɨ ro yómo ꞌyịmaꞌdí ní, Yésụ ogụ mengị yée go mbá. Gɨ zɨ́ kéyị née, zɨ́ze ndị́sịzé íꞌbí mbófo éyị́ zɨ́ Lomo. Zɨ́ze ṇgúṇgu a kɨ́dí “Idí kenée.”
20 Porque todas as promessas de Deus nele são sim, e por ele o Amém, para a glória de Deus por nós.
21 Wo, Lomo maꞌdáa geléogụ zée ne zɨ́a íꞌbí rokoꞌbụ née zɨ́ze kése gɨ do bɨ zɨ́ze ṇgúṇgu ledre Kɨ́résịto kɨ́ngaya zɨ́ze ndị́sị tórozé ngbúó sɨmɨ moko ené bɨ iꞌbí zɨ́ze ní.
21 Ora, aquele que nos estabelece convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus;
22 ꞌDáꞌdá kasa ꞌdówụ́ne sɨmɨzé káa do mɨzefị sáká éyị́ zɨ́ze gɨ ro zɨ́ze ndị́sịzé méngị dụụ́ ledre ené gɨ do bɨ zɨ́ ꞌyị e ówo a mbá kɨ́dí azé go mbigí ꞌyị ené e.
22 o qual também nos selou, e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Lomo owo sị́ ledre bɨ máógụ gɨ zɨ́a zɨ́se íri ꞌdiya wá ní bú. Togụ́ máógụ kóo ꞌdiya yá, mááyí kóo ódro zɨ́se oꞌbụóꞌbụ.
23 Além disso, eu invoco a Deus por testemunha sobre a minha alma, de que para vos poupar ainda não fui para Corinto.
24 Otozé ezé rozé zɨ́se zɨ́ze ídíze kɨ́ ledrezé owóowó wá. Ilizé zɨ́ze ndị́sị méngị moko ꞌbɨ Kɨ́résịto kése ndro gɨ zɨ́a bɨ ṇgúṇgusé ledre ené go ní gɨ do bɨ zɨ́se ídíse kɨ́ rokinyi.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos ajudadores de vossa alegria; porque pela fé estais em pé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.