2 Coríntios 1
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs ARA
1 Sée ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Kɨ́résịto sɨmɨ gara bɨ Korị́ndo kɨ́ lafúse ga bɨ sɨmɨ káṇgá bɨ Ákaya ní.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto e a todos os santos em toda a Acaia,
2 ꞌBụzé Lomo kɨ́ Ngére ezé Kɨ́résịto Yésụ, idínɨ́ íꞌbí úndru zɨ́se gɨ do bɨ zɨ́se ndị́sịsé bɨlámáne.
2 graça a vós outros e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Mbófo éyị́ zɨ́ Lomo bɨ ꞌBụ Ngére ezé Kɨ́résịto Yésụ ní. Nɨ ne ꞌyị bɨ ndịsị sáká zée do ṛị́kị́ tụ́ꞌdụ́ mɨsiꞌdi e za mbá ní.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai de misericórdias e Deus de toda consolação!
4 Lurúomo zée lá kɨ́ komoné wá, sɨmɨ bɨ azé go sɨmɨ ledre ní, ndịsị sáká zée kɨ́ íꞌbí rokoꞌbụ zɨ́ze gɨ do bɨ zɨ́ze útúásáze ndị́sị sáká lafúze e sɨmɨ ledre e káa zɨ́ bɨ ndịsị sáká zée ní.
4 É ele que nos conforta em toda a nossa tribulação, para podermos consolar os que estiverem em qualquer angústia, com a consolação com que nós mesmos somos contemplados por Deus.
5 Nɨ kenée maꞌdíi, káa zɨ́ bɨ kóo Kɨ́résịto ꞌdoꞌdó gɨ rozé ní, zée ga bɨ azé go ꞌyị ené e ní, azé ꞌdóꞌdó kpá kenée. Káa zɨ́ bɨ kóo Lomo ndịsị íꞌbí rokoꞌbụ zɨ́a sɨmɨ bɨ ndịsị ꞌdóꞌdó ní, Lomo nɨ kpá íꞌbí rokoꞌbụ zɨ́ze kenée.
5 Porque, assim como os sofrimentos de Cristo se manifestam em grande medida a nosso favor, assim também a nossa consolação transborda por meio de Cristo.
6 Sɨmɨ bɨ azé go ndị́sị ꞌdóꞌdó ní, zɨ́ze ndị́sị ndíki rokoꞌbụ kɨ́ komokenzị gɨ zɨ́ Lomo gɨ ro sáká sée kɨ́e gɨ ro zɨ́se ndíki trịdrị. Saká zée sɨmɨ ꞌdoꞌdó ga bɨ ndịsịnɨ́ ndíki zée ní gɨ do bɨ zɨ́se ówo a kɨ́dí ndịsị íꞌbí rokoꞌbụ zɨ́ze ne gɨ do bɨ zɨ́ze sáká sée. Sɨmɨ bɨ ásé ndị́sị ụ́tụsɨmɨsé cé káa zɨ́ bɨ ndịsịzé ụ́tụsɨmɨzé ní.
6 Mas, se somos atribulados, é para o vosso conforto e salvação; se somos confortados, é também para o vosso conforto, o qual se torna eficaz, suportando vós com paciência os mesmos sofrimentos que nós também padecemos.
7 Owozé go bɨlámáne kɨ́dí gɨ zɨ́a bɨ ndị́sịsé go ụ́tụsɨmɨsé sɨmɨ ꞌdoꞌdó kpá cé káa zɨ́ze ní, Lomo nɨ íꞌbí rokoꞌbụ zɨ́se káa zɨ́ bɨ iꞌbí zɨ́ze ní.
7 A nossa esperança a respeito de vós está firme, sabendo que, como sois participantes dos sofrimentos, assim o sereis da consolação.
8 Owụ́ ꞌbɨ Babá e, utúasá mɨútúásá zɨ́ze úku ledre ꞌdoꞌdó bɨ kóo ꞌdodozé sɨmɨ Ásiya ní zɨ́se. Née ndaá kóo ꞌdoꞌdó wá, yị́ ené umbu, olụ́ogụzé gɨ sɨmɨ gu.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a natureza da tribulação que nos sobreveio na Ásia, porquanto foi acima das nossas forças, a ponto de desesperarmos até da própria vida.
9 Lomo rozé ndaá lolụ kóo wá, gɨ zɨ́a owozé nda kóo tɨ́ go kɨ́dí azé yị́ ezé go umbu. Gɨ zɨ́ kéyị née, zɨ́ze nda kóo ótoómo rozé mbá dụụ́ zɨ́ Lomo gɨ zɨ́a rokoꞌbụ ꞌbɨ úru ꞌyị e gɨ sɨmɨ umbu nɨ dụụ́ zɨ́a.
9 Contudo, já em nós mesmos, tivemos a sentença de morte, para que não confiemos em nós, e sim no Deus que ressuscita os mortos;
10 Maꞌdíi, zɨ́a kóo yómo zée gɨ tara umbu née. Owoyemezé go bɨlámáne kɨ́dí nɨ ndị́sị sáká zée fú kenée sɨmɨ ledre e za mbá.
10 o qual nos livrou e livrará de tão grande morte; em quem temos esperado que ainda continuará a livrar-nos,
11 Ídísé íni ini zɨ́ Lomo gɨ rozé. Sɨmɨ bɨ nɨ ndị́sị sáká zée ní, nɨ óto tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e zɨ́ye ídíye kɨ́ rokinyi do ndị́sịyé mbófo Lomo gɨ zɨ́se.
11 ajudando-nos também vós, com as vossas orações a nosso favor, para que, por muitos, sejam dadas graças a nosso respeito, pelo benefício que nos foi concedido por meio de muitos.
12 Dukuwu ndaá ro dozé wá. Ndịsịzé ndị́sị kɨ́ dozé ꞌdága gɨ zɨ́a ndị́sị bɨ ndịsịzé ndị́sị a kɨ́ ꞌyị e kpá kése ní nɨ do mɨsiꞌdi bɨ Lomo ili ní.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com santidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria humana, mas, na graça divina, temos vivido no mundo e mais especialmente para convosco.
13 Togụ́ mákása ledre go zɨ́se yá, ndị́sịsé ówoyéme a ꞌdiya gɨ zɨ́a sómụ́ ledre amá ndaá ꞌbɨ ené gbre gbre wá.
13 Porque nenhuma outra coisa vos escrevemos, além das que ledes e bem compreendeis; e espero que o compreendereis de todo,
14 Abú ówoyémesé aka ledre ga bɨ ukuzé yée zɨ́se ba wá, sɨmɨ bɨ karanée Ngére Yésụ nɨ ndáꞌbaógụ ní, ásé ídí kɨ́ rokinyi kɨ́ze kpá káa zɨ́ bɨ azé kɨ́ rokinyi gɨ zɨ́se ní.
14 como também já em parte nos compreendestes, que somos a vossa glória, como igualmente sois a nossa no Dia de Jesus, nosso Senhor.
15 Máówo go bɨlámáne kɨ́dí ásé kɨ́ rokinyi. Nɨ bɨlámáne zɨ́ma ógụ andá romá zɨ́se íri gɨ ro zɨ́se ídíse kɨ́ úndru za kɨ́ngaya.
15 Com esta confiança, resolvi ir, primeiro, encontrar-me convosco, para que tivésseis um segundo benefício;
16 Mɨzefị sómụ́ ledre amá nɨ kɨ́dí, mááyí ị́nyị gɨ sɨmɨ káṇgá bɨ Ásiya ní ndéréma sɨmɨ Mekedonị́ya. Mááyí ꞌdécị bi kpụrụ́ gɨ zɨ́se gɨ ore kɨ́ lúrú sée. Kpá kenée sɨmɨ mɨndáꞌbaógụmá, mááyí ógụ kpá kpụrụ́ gɨ ꞌdí zɨ́se gɨ ore gɨ ro zɨ́se sáká máa gɨ ro zɨ́ma ndéréma sɨmɨ Yụdáya káṇgá ꞌbɨ Yụ́da e.
16 e, por vosso intermédio, passar à Macedônia, e da Macedônia voltar a encontrar-me convosco, e ser encaminhado por vós para a Judeia.
17 Ndásé lúrú máa káa zɨ́ ꞌyị bɨ togụ́ yeme ledre go yá, zɨ́a ndị́sịné óyólóꞌbó a gbụ́ gbụ́ gbụ́ ní wá.
17 Ora, determinando isto, terei, porventura, agido com leviandade? Ou, ao deliberar, acaso delibero segundo a carne, de sorte que haja em mim, simultaneamente, o sim e o não?
18 Mándá ꞌyị óyólóꞌbó ledre wá, éyị́ bɨ máúku go ní, nɨ méngị roné tɨ́ káa zɨ́ bɨ máúku ní. Máúku née ledre bɨ Lomo owo bú ní.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não é sim e não.
19 Kɨ́résịto Yésụ Owụ́ ꞌbɨ Lomo bɨ zée kɨ́ Timatíyo e kɨ́ Siliváno e ndịsịzé úku ledre a zɨ́se ba ní, nɨ ꞌyị bɨ togụ́ uku ledre go yá zɨ́a tɨ́ méngị a ní.
19 Porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que foi, por nosso intermédio, anunciado entre vós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas sempre nele houve o sim.
20 Ledre ga bɨ za mbá Lomo yeme yée gɨ ro yómo ꞌyịmaꞌdí ní, Yésụ ogụ mengị yée go mbá. Gɨ zɨ́ kéyị née, zɨ́ze ndị́sịzé íꞌbí mbófo éyị́ zɨ́ Lomo. Zɨ́ze ṇgúṇgu a kɨ́dí “Idí kenée.”
20 Porque quantas são as promessas de Deus, tantas têm nele o sim; porquanto também por ele é o amém para glória de Deus, por nosso intermédio.
21 Wo, Lomo maꞌdáa geléogụ zée ne zɨ́a íꞌbí rokoꞌbụ née zɨ́ze kése gɨ do bɨ zɨ́ze ṇgúṇgu ledre Kɨ́résịto kɨ́ngaya zɨ́ze ndị́sị tórozé ngbúó sɨmɨ moko ené bɨ iꞌbí zɨ́ze ní.
21 Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo e nos ungiu é Deus,
22 ꞌDáꞌdá kasa ꞌdówụ́ne sɨmɨzé káa do mɨzefị sáká éyị́ zɨ́ze gɨ ro zɨ́ze ndị́sịzé méngị dụụ́ ledre ené gɨ do bɨ zɨ́ ꞌyị e ówo a mbá kɨ́dí azé go mbigí ꞌyị ené e.
22 que também nos selou e nos deu o penhor do Espírito em nosso coração.
23 Lomo owo sị́ ledre bɨ máógụ gɨ zɨ́a zɨ́se íri ꞌdiya wá ní bú. Togụ́ máógụ kóo ꞌdiya yá, mááyí kóo ódro zɨ́se oꞌbụóꞌbụ.
23 Eu, porém, por minha vida, tomo a Deus por testemunha de que, para vos poupar, não tornei ainda a Corinto;
24 Otozé ezé rozé zɨ́se zɨ́ze ídíze kɨ́ ledrezé owóowó wá. Ilizé zɨ́ze ndị́sị méngị moko ꞌbɨ Kɨ́résịto kése ndro gɨ zɨ́a bɨ ṇgúṇgusé ledre ené go ní gɨ do bɨ zɨ́se ídíse kɨ́ rokinyi.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vossa alegria; porquanto, pela fé, já estais firmados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.