2 Coríntios 11

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Owụ́ ꞌbɨ Babá e, togụ́ nɨ zɨ́se káa zɨ́ éyị́ bɨ mándị́sị mbófo romá ní yá, ónzósé aka mɨmbéꞌdesé zɨ́ma ndoo sɨmɨ ledre ṛifu máa née.
1 Espero que vocês suportem um pouco mais de minha insensatez. Por favor, continuem a ser pacientes comigo,
2 Kacɨ́ kadra mbá ledresé nɨ zɨ́ma owóowó kpá káa zɨ́ bɨ ledresé nɨ zɨ́ Lomo owóowó ní. Máíli ídísé ídí dụụ́ ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Kɨ́résịto ní zɨ́se ndị́sịsé méngị dụụ́ ledre ené.
2 pois o cuidado que tenho com vocês vem do próprio Deus. Eu os prometi como noiva pura a um único marido, Cristo.
3 Mándị́sị sómụ́ sɨmɨmá gɨ rosé kɨ́dí karanée ngíti géyị ꞌyị e nɨyí lóndo sée káa zɨ́ bɨ kóo Satána londo Áwa ní, zɨ́se óyó sogosé zɨ́ Kɨ́résịto.
3 No entanto, temo que sua devoção pura e completa a Cristo seja corrompida de algum modo, como Eva foi enganada pela astúcia da serpente.
4 Ótosé komosé kị́éꞌdo wá gɨ zɨ́ ꞌdi? Sɨmɨ bɨ kóo ꞌdodozé ledre ꞌbɨ Ngére Yésụ zɨ́se ní, zɨ́se kóo ṇgúṇgu a zɨ́ ꞌDówụ́ Lomo kóo go ógụné sɨmɨsé. Bɨ ba ní ótoómosé bɨlámá ledre ꞌbɨ Lomo bɨ kóo née go kenée, ndị́sịsé nda yị́ esé go úwú ꞌdódo ledre bɨ kpị́ ngárá ndaá ꞌbɨ Yésụ kɨ́ ꞌDówụ́ Lomo sɨmɨné wá ní.
4 Vocês aceitam de boa vontade o que qualquer um lhes diz, mesmo que anuncie um Jesus diferente daquele que lhes anunciamos, ou um espírito diferente daquele que vocês receberam, ou boas-novas diferentes daquelas em que vocês creram.
5 Abú ꞌyị ṛanga ga gére née ukunɨ́ ledre kɨ́dí yée nɨyí mbigí ꞌyịmɨkása ga bɨ ꞌbɨ Yésụ ní yá née ṛanga, utúasánɨ́ rómo domá kɨ́ ledre wá.
5 Contudo, não me considero em nada inferior aos tais “superapóstolos” que ensinam essas coisas.
6 Abú ꞌyị ṛanga ga gére née ndịsịnɨ́ ꞌdódo ledre káa éyị́ bɨ owo romonɨ́ ledre domá ní yá, wo bɨ maꞌdíi ní, máówo rómo doyé kɨ́ ledre. Ówo yémesé go bɨlámáne sɨmɨ ledre ga bɨ mándị́sị ꞌdódo yée zɨ́se ní.
6 Posso não ter a técnica de um grande orador, mas não me falta conhecimento. Deixamos isso bem claro a vocês de todas as formas possíveis.
7 Ndaá ꞌbɨ ené kóo lúyú ledre zɨ́ma ndị́sịmá ꞌbóꞌbụ́ romá kɨ́ óto úndrusé sɨmɨ bɨ mándị́sị ꞌdódo bɨlámá ledre ꞌbɨ Lomo zɨ́se lá gbékpị́ne máꞌdíꞌbi éyị́ gɨ zɨ́se wá ní wá.
7 Será que fiz mal quando me humilhei e os honrei anunciando-lhes as boas-novas de Deus sem esperar nada em troca?
8 Máꞌdíꞌbi gága amá éyị́ gɨ zɨ́ ꞌyị e méngị moko ꞌbɨ Kɨ́résịto kɨ́e dongaráse wá. ꞌYị e iꞌbínɨ́ yị́ eyé éyị́ e ye kɨ́ mɨmbéꞌdeyé kị́éꞌdo.
8 Para servir vocês sem lhes ser pesado, tomei contribuições de outras igrejas que eram mais pobres que vocês.
9 Sɨmɨ bɨ kóo mááyí dongaráse íri ní, abú lerị́ ngíti géyị éyị́ e mengịnɨ́ kóo máa ndotó, máómbo amá kóo éyị́ e gɨ zɨ́se wá. Ngíti géyị ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Kɨ́résịto ogụnɨ́ gɨ sɨmɨ Mekedonị́ya ní, iꞌbínɨ́ sáká éyị́ go zɨ́ma. Gɨ zɨ́ kéyị née, tónóne karaba ndéréne ꞌdáꞌdá, máíli ídí káa do éyị́ mɨówó dosé gɨ ro sáká éyị́ wá.
9 E, quando estive com vocês e não tinha o suficiente para me sustentar, não fui um peso para ninguém, pois os irmãos que vieram da Macedônia trouxeram tudo de que eu precisava. Nunca fui um peso para vocês, e nunca serei.
10 Máúku zɨ́se maꞌdíi káa zɨ́ bɨ mááyí ꞌyịmɨkása ꞌbɨ Kɨ́résịto ní, ledre bɨ kóo mándị́sị mbófo romá kɨ́e máyá ndásé íꞌbí éyị́ sáká máa kɨ́e wá ní, mááyí fú lá ndịsị mbófo a sɨmɨ Ákaya ona ꞌyị bɨ nɨ ụ́cụómo máa ní ndaá.
10 Tão certo como a verdade de Cristo está em mim, ninguém em toda a Acaia jamais me impedirá de me orgulhar disso.
11 Ndaá ꞌbɨ ené gɨ zɨ́a bɨ ya ꞌbúse ndaá domá wá ní wá. Lomo owo bú kɨ́dí ꞌbúse nɨ domá kɨ́ngaya.
11 Por quê? Por que não os amo? Deus sabe quanto os amo!
12 Mááyí ndị́sị méngị moko amá tɨ́ fú káa zɨ́ bɨ lengbe ní. Káa bɨ ꞌyị ṛanga ga gére née nɨyí ndị́sị mbófo royé kɨ́dí moko eyé nɨ kpá káa zɨ́ ꞌbɨ ezé ní ke.
12 Assim, continuarei a fazer o que sempre tenho feito. Com isso, frustrarei aqueles que procuram uma oportunidade de se orgulhar de realizar um trabalho como o nosso.
13 ꞌYị ga gére née ndanɨ́ eyé mbigí ꞌyịmɨkása ga bɨ ꞌbɨ Kɨ́résịto ní wá, moko eyé ndaá kpá mɨútúásáne wá. Ndịsịnɨ́ lá lóndo sée kɨ́ úku ledre kɨ́dí yée nɨyí ꞌyịmɨkása ꞌbɨ Kɨ́résịto.
13 Esses indivíduos são falsos apóstolos, obreiros enganosos disfarçados de apóstolos de Cristo.
14 Mɨméngị ledre eyé née utúasá ówó kacɨ́ komomá wá, gɨ zɨ́a Satána utúasá kpá bú lóndo roné zɨ́ ꞌyị e, ndị́sị lóndo ꞌyị e kɨ́dí née nɨ maláyika ꞌbɨ Lomo.
14 Mas não me surpreendo. Até mesmo Satanás se disfarça de anjo de luz.
15 Gɨ zɨ́ kenée née, ꞌyị ṛanga ga gére née utúasánɨ́ yị́ eyé bú kɨ́ rokoꞌbụ bɨ gɨ zɨ́ Satána ní ógụ ndị́sị ꞌdódo ledre zɨ́ ꞌyị e káa zɨ́ ꞌyịmɨkása ga bɨ ꞌbɨ Kɨ́résịto ní. Karanée Lomo nɨ ꞌdóꞌdo yée ásáne kpịnị kɨ́ mɨméngị ledre ga gére née.
15 Portanto, não é de admirar que seus servos também finjam ser servos da justiça. No fim, receberão o castigo que suas obras merecem.
16 Mááyí kpá úku ándá zɨ́se, ꞌyị ndaá sómụ́ a bɨ ya mándị́sị mbófo romá née mááyí ꞌyị ṛifu ní wá. Togụ́ nɨ káa zɨ́ mándị́sị mbófo romá ní yá, índisé aka mbílíse zɨ́ma zɨ́se úwú ledre ga bɨ mándị́sị úku yée ní mbị́mbị́.
16 Volto a dizer: não pensem que sou insensato, mas, se o fizerem, aceitem-me como insensato, para que eu também me orgulhe um pouco.
17 Mámbófo amá romá née kɨ́ sómụ́ ledre bɨ kɨ́dí Ngére ili ne ní wá, máíli máa zɨ́ma ídíma káa zɨ́ ꞌyị ṛifu ní.
17 Não expresso esse meu orgulho como algo que vem do Senhor, mas como um insensato o faria.
18 Káa zɨ́ bɨ ngíti géyị ꞌyị e ndịsịnɨ́ mbófo royé gɨ ro éyị́ ga bɨ mengịnɨ́ yée ye ní. Mááyí kpá ndị́sị mbófo romá gɨ ro moko ꞌbɨ Kɨ́résịto bɨ mándị́sị méngị a ní.
18 Uma vez que outros se orgulham de suas realizações humanas, farei o mesmo.
19 Káa zɨ́ bɨ lúrúsé kɨ́dí ásé ꞌyị ówo ledre e ní, ídísé mu ndị́sị ndị́sị kótrụ rosé fú kɨ́ ꞌyị ṛanga ga gére née ásé ówo mɨsínyíye.
19 Afinal, vocês se consideram sábios, mas suportam de boa vontade os insensatos.
20 Ówosé ledre wá gɨ zɨ́ ꞌdi? ꞌYị ga bɨ ndịsịnɨ́ óto sée káa do owụ́kụlụ́ eyé e, zɨ́ye ndị́sịyé lóndo sée kɨ́ ꞌdíꞌbi éyị́ esé e ní, do ndị́sịyé kɨ́ óngbo komosé kpá drú ní. Éyị́ bɨ mengị sée zɨ́se ndáꞌba ndị́sị ndị́sị kótrụ rosé kéye ní ꞌdi?
20 Aceitam que outros os escravizem, devorem seus bens, se aproveitem de vocês, os menosprezem e lhes batam no rosto.
21 Máṇgúṇgu go kɨ́dí máúku kóo ledre e go zɨ́se káa zɨ́ ꞌyị bɨ owo ledre wá ní káa zɨ́ bɨ ngíti géyị ꞌyị e somụ́nɨ́ ní.
21 Envergonho-me de dizer que fomos “fracos” demais para agir desse modo! Em qualquer coisa que eles se atrevem a se orgulhar (mais uma vez falo como insensato), eu também me atrevo.
22 Togụ́ ukunɨ́ kɨ́dí yée nɨyí gɨ sɨmɨ kúfú bɨ Ébere ní yá, mááyí kpá gɨ sɨmɨyé, togụ́ ya gɨ sɨmɨ kúfú Isɨréle e yá, mááyí kpá gɨ sɨmɨyé, togụ́ ukunɨ́ ya yée nɨyí gɨ sɨmɨ bulúndu Abarayáma yá, mááyí kpá bulúndu Abarayáma.
22 Eles são hebreus? Eu também sou. São israelitas? Eu também sou. São descendentes de Abraão? Eu também sou.
23 Togụ́ ukunɨ́ ledre zɨ́se kɨ́dí yée nɨyí ꞌyị ꞌbɨ moko ꞌbɨ Kɨ́résịto yá, mááyí úku ledre zɨ́se káa zɨ́ ꞌyị bɨ doa sinyí mɨsínyí ní, mándị́sị méngị moko ꞌbɨ Kɨ́résịto rómo doyé mbá, do óto ándá máa mɨótoándá sɨmɨ sị́gịnị, do ndị́sịyé ócó máa kɨ́ngaya do íꞌbí zɨ́ma ꞌduo umbu zɨ́ma ndị́sị ólụ́ógụmá gɨ zɨ́ye ꞌduo gɨ gu.
23 São servos de Cristo? Sei que dou a impressão de estar louco, mas digo que tenho servido muito mais. Trabalhei com mais dedicação, fui encarcerado com mais frequência, perdi a conta de quantas vezes fui açoitado e, em várias ocasiões, enfrentei a morte.
24 Kɨ́ꞌdí ịnyị sɨmɨ ngíti géyị sịndị́ kadra, Yụ́da ga gére née ndịsịnɨ́ ócó máa kɨ́ síꞌdí cị́kéṛị́ a doa sokó doa ịnyị doa eso (39).
24 Cinco vezes recebi dos líderes judeus os trinta e nove açoites.
25 Mɨngburoko ꞌyị ꞌbɨ Róma ocónɨ́ máa kɨ́ ngbángbá kɨ́ꞌdí ota (3), zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e óngbo máa kɨ́ tutú e kɨ́ꞌdi kéṛị́. Sɨmɨ ngíti sịndị́ kadra zɨ́ kuṛúngba ꞌdéwené kɨ́ma kɨ́ꞌdí ota (3), zɨ́ bi áráne domá ndre kɨ́ ndị́sị éle do iní.
25 Três vezes fui golpeado com varas. Fui apedrejado uma vez. Três vezes sofri naufrágio. Certa ocasião, passei uma noite e um dia no mar, à deriva.
26 ꞌDoꞌdó ga bɨ mándíki yée sɨmɨ gámá ga bɨ kacɨ́ moko ꞌbɨ Kɨ́résịto ní, ngíti géyị nɨyí ngbuṛu e ndịsịnɨ́ kɨ́ úcuꞌdụ́tụ mɨsiꞌdi e, ngíti géyị yá ꞌyị ugu e ndịsịnɨ́ kɨ́ tóro ꞌdụ́tụ mɨsiꞌdi e, ngíti géyị yá ꞌyị amá e kɨ́ ꞌyị lóṇgó e ndị́sịyé ꞌdóꞌdo máa. Ngíti géyị yá zɨ́ma ndíki ꞌdoꞌdó gɨ zɨ́ ꞌyị ga bɨ sɨmɨ gara ní. Zɨ́ma kɨ́ ꞌdóꞌdóma sɨmɨ yana súwú gɨ zɨ́ ndéré ga bɨ gbála ní, ngíti géyị yá, gɨ zɨ́ mɨngburoko síli ga bɨ ndịsị kị́zị kuṛúngba do iní ní, ngíti géyị yá gɨ zɨ́ ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ óto royé kɨ́dí yée nɨyí ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Kɨ́résịto ní.
26 Realizei várias jornadas longas. Enfrentei perigos em rios e com assaltantes. Enfrentei perigos de meu próprio povo, bem como dos gentios. Enfrentei perigos em cidades, em desertos e no mar. E enfrentei perigos por causa de homens que se diziam irmãos, mas não eram.
27 Mándị́sị méngị moko kɨ́ rokoꞌbụmá mbá gɨ ro zɨ́ma sáká romá. Ngíti géyị yá ꞌbí ꞌdiꞌbi komomá kɨ́ ndụlụ wá. Ngíti géyị yá zɨ́ma ndị́sịmá kadra teké éyị́ mɨánu kɨ́ iní ogụnɨ́ taramá wá. Ngíti géyị zɨ́ma ndị́sị ꞌdóꞌdóma gɨ zɨ́ drụ́ gɨ zɨ́ lerị́ bongó.
27 Tenho trabalhado arduamente, horas a fio, e passei muitas noites sem dormir. Passei fome e senti sede, e muitas vezes fiquei em jejum. Tremi de frio por não ter roupa suficiente para me agasalhar.
28 Sɨmɨ ledre ga gére née mbá, mongụ́ a mándị́sị sómụ́ ledre ꞌdoꞌdó ga bɨ ndịsị ndíki ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Kɨ́résịto ní.
28 Além disso tudo, sobre mim pesa diariamente a preocupação com todas as igrejas.
29 Kacɨ́ kadra mbá mándị́sị sómụ́ ledre gɨ ro yée ga bɨ rokoꞌbụ ꞌbɨ Lomo ndaá aka sɨmɨyé wá ní gɨ ro zɨ́ma sáká yée, zɨ́ mɨmbéꞌdemá ndị́sị ésị́ne mɨésị́ gɨ ro yée ga bɨ londonɨ́ yée go gɨ ro zɨ́ye lúyú ledre ní.
29 Quem está fraco, que eu também não sinta fraqueza? Quem se deixa levar pelo caminho errado, que a indignação não me consuma?
30 Togụ́ mándị́sị mbófo romá, nɨ mɨútúásáne zɨ́ma ndị́sị mbófo romá gɨ ro éyị́ ga bɨ mándị́sị méngị yée zɨ́se ndị́sịsé lúrú máa káa zɨ́ mááyí ꞌyị ṛifu ní.
30 Portanto, se devo me orgulhar, prefiro que seja das coisas que mostram como sou fraco.
31 Máúku zɨ́se ba maꞌdíi ledre. Lomo bɨ ꞌBụ Ngére Yésụ, bɨ nɨ mɨútúásáne zɨ́ ꞌyị e ndị́sịyé mbófo wo ní owo bú kɨ́dí máṛánga amá ṛanga wá, mándị́sị úku mbigí ledre.
31 Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus, que é digno de louvor eterno, sabe que não estou mentindo.
32 Sɨmɨ bɨ kóo mááyí sɨmɨ gara bɨ Damásika ní, gávana bɨ kóo ndịsị méngị moko sị́ sị́lị́ mongụ́ ngére bɨ Aréta ní oto kóo asikíri ené e tara mbotụ gara máa née gɨ do bɨ zɨ́ye ꞌdíꞌbi máa.
32 Quando estava em Damasco, o governador sob o rei Aretas pôs guardas às portas da cidade para me capturar.
33 Gɨ zɨ́ kéyị née ní, zɨ́ma ékị́ ndị́sịmá sɨmɨ mongụ́ gbété zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e ésị́ógụ máa kɨ́e kɨ́ káꞌdá sága gɨ do bifúó bɨ ro gara bɨ oꞌbónɨ́ ro gara máa née ní ní. Née mɨsiꞌdi bɨ máómo doa ní.
33 Para escapar dele, tive de ser baixado num cesto grande, de uma janela no muro da cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.