2 Coríntios 11
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NAA
1 Owụ́ ꞌbɨ Babá e, togụ́ nɨ zɨ́se káa zɨ́ éyị́ bɨ mándị́sị mbófo romá ní yá, ónzósé aka mɨmbéꞌdesé zɨ́ma ndoo sɨmɨ ledre ṛifu máa née.
1 Eu gostaria que vocês me suportassem um pouco mais na minha loucura. Portanto, suportem-me.
2 Kacɨ́ kadra mbá ledresé nɨ zɨ́ma owóowó kpá káa zɨ́ bɨ ledresé nɨ zɨ́ Lomo owóowó ní. Máíli ídísé ídí dụụ́ ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Kɨ́résịto ní zɨ́se ndị́sịsé méngị dụụ́ ledre ené.
2 Tenho zelo por vocês com um zelo que vem de Deus, pois eu preparei vocês para apresentá-los como virgem pura a um só esposo, que é Cristo.
3 Mándị́sị sómụ́ sɨmɨmá gɨ rosé kɨ́dí karanée ngíti géyị ꞌyị e nɨyí lóndo sée káa zɨ́ bɨ kóo Satána londo Áwa ní, zɨ́se óyó sogosé zɨ́ Kɨ́résịto.
3 Temo que, assim como a serpente, com a sua astúcia, enganou Eva, assim também a mente de vocês seja corrompida e se afaste da simplicidade e pureza devidas a Cristo.
4 Ótosé komosé kị́éꞌdo wá gɨ zɨ́ ꞌdi? Sɨmɨ bɨ kóo ꞌdodozé ledre ꞌbɨ Ngére Yésụ zɨ́se ní, zɨ́se kóo ṇgúṇgu a zɨ́ ꞌDówụ́ Lomo kóo go ógụné sɨmɨsé. Bɨ ba ní ótoómosé bɨlámá ledre ꞌbɨ Lomo bɨ kóo née go kenée, ndị́sịsé nda yị́ esé go úwú ꞌdódo ledre bɨ kpị́ ngárá ndaá ꞌbɨ Yésụ kɨ́ ꞌDówụ́ Lomo sɨmɨné wá ní.
4 Pois, se vem alguém que prega outro Jesus, diferente daquele que nós pregamos, ou se vocês aceitam um espírito diferente daquele que já receberam ou um evangelho diferente do que já aceitaram, vocês toleram isso muito bem.
5 Abú ꞌyị ṛanga ga gére née ukunɨ́ ledre kɨ́dí yée nɨyí mbigí ꞌyịmɨkása ga bɨ ꞌbɨ Yésụ ní yá née ṛanga, utúasánɨ́ rómo domá kɨ́ ledre wá.
5 Porque suponho em nada ter sido inferior a esses “superapóstolos”.
6 Abú ꞌyị ṛanga ga gére née ndịsịnɨ́ ꞌdódo ledre káa éyị́ bɨ owo romonɨ́ ledre domá ní yá, wo bɨ maꞌdíi ní, máówo rómo doyé kɨ́ ledre. Ówo yémesé go bɨlámáne sɨmɨ ledre ga bɨ mándị́sị ꞌdódo yée zɨ́se ní.
6 E, embora seja fraco no falar, não o sou no conhecimento. Em tudo e por todos os modos temos manifestado isto a vocês.
7 Ndaá ꞌbɨ ené kóo lúyú ledre zɨ́ma ndị́sịmá ꞌbóꞌbụ́ romá kɨ́ óto úndrusé sɨmɨ bɨ mándị́sị ꞌdódo bɨlámá ledre ꞌbɨ Lomo zɨ́se lá gbékpị́ne máꞌdíꞌbi éyị́ gɨ zɨ́se wá ní wá.
7 Será que cometi algum pecado pelo fato de viver humildemente, para que vocês fossem exaltados, visto que lhes anunciei o evangelho de Deus sem cobrar nada?
8 Máꞌdíꞌbi gága amá éyị́ gɨ zɨ́ ꞌyị e méngị moko ꞌbɨ Kɨ́résịto kɨ́e dongaráse wá. ꞌYị e iꞌbínɨ́ yị́ eyé éyị́ e ye kɨ́ mɨmbéꞌdeyé kị́éꞌdo.
8 Tirei de outras igrejas, recebendo salário, para poder servir a vocês.
9 Sɨmɨ bɨ kóo mááyí dongaráse íri ní, abú lerị́ ngíti géyị éyị́ e mengịnɨ́ kóo máa ndotó, máómbo amá kóo éyị́ e gɨ zɨ́se wá. Ngíti géyị ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Kɨ́résịto ogụnɨ́ gɨ sɨmɨ Mekedonị́ya ní, iꞌbínɨ́ sáká éyị́ go zɨ́ma. Gɨ zɨ́ kéyị née, tónóne karaba ndéréne ꞌdáꞌdá, máíli ídí káa do éyị́ mɨówó dosé gɨ ro sáká éyị́ wá.
9 E, estando entre vocês, ao passar privações, não me fiz pesado a ninguém; pois os irmãos, quando vieram da Macedônia, supriram o que me faltava. Em tudo, me guardei e me guardarei de ser pesado a vocês.
10 Máúku zɨ́se maꞌdíi káa zɨ́ bɨ mááyí ꞌyịmɨkása ꞌbɨ Kɨ́résịto ní, ledre bɨ kóo mándị́sị mbófo romá kɨ́e máyá ndásé íꞌbí éyị́ sáká máa kɨ́e wá ní, mááyí fú lá ndịsị mbófo a sɨmɨ Ákaya ona ꞌyị bɨ nɨ ụ́cụómo máa ní ndaá.
10 Pela verdade de Cristo que está em mim, garanto que esta glória não me será tirada nas regiões da Acaia.
11 Ndaá ꞌbɨ ené gɨ zɨ́a bɨ ya ꞌbúse ndaá domá wá ní wá. Lomo owo bú kɨ́dí ꞌbúse nɨ domá kɨ́ngaya.
11 Por quê? Será que é porque não amo vocês? Deus o sabe.
12 Mááyí ndị́sị méngị moko amá tɨ́ fú káa zɨ́ bɨ lengbe ní. Káa bɨ ꞌyị ṛanga ga gére née nɨyí ndị́sị mbófo royé kɨ́dí moko eyé nɨ kpá káa zɨ́ ꞌbɨ ezé ní ke.
12 Mas o que faço, isso continuarei a fazer, para não dar oportunidade àqueles que a buscam com o objetivo de serem considerados iguais a nós, naquilo em que se gloriam.
13 ꞌYị ga gére née ndanɨ́ eyé mbigí ꞌyịmɨkása ga bɨ ꞌbɨ Kɨ́résịto ní wá, moko eyé ndaá kpá mɨútúásáne wá. Ndịsịnɨ́ lá lóndo sée kɨ́ úku ledre kɨ́dí yée nɨyí ꞌyịmɨkása ꞌbɨ Kɨ́résịto.
13 Porque esses tais são falsos apóstolos, obreiros fraudulentos, disfarçando-se em apóstolos de Cristo.
14 Mɨméngị ledre eyé née utúasá ówó kacɨ́ komomá wá, gɨ zɨ́a Satána utúasá kpá bú lóndo roné zɨ́ ꞌyị e, ndị́sị lóndo ꞌyị e kɨ́dí née nɨ maláyika ꞌbɨ Lomo.
14 E não é de admirar, porque o próprio Satanás se disfarça de anjo de luz.
15 Gɨ zɨ́ kenée née, ꞌyị ṛanga ga gére née utúasánɨ́ yị́ eyé bú kɨ́ rokoꞌbụ bɨ gɨ zɨ́ Satána ní ógụ ndị́sị ꞌdódo ledre zɨ́ ꞌyị e káa zɨ́ ꞌyịmɨkása ga bɨ ꞌbɨ Kɨ́résịto ní. Karanée Lomo nɨ ꞌdóꞌdo yée ásáne kpịnị kɨ́ mɨméngị ledre ga gére née.
15 Portanto, não deveria surpreender que os seus próprios ministros se disfarcem em ministros de justiça. O fim deles será conforme as suas obras.
16 Mááyí kpá úku ándá zɨ́se, ꞌyị ndaá sómụ́ a bɨ ya mándị́sị mbófo romá née mááyí ꞌyị ṛifu ní wá. Togụ́ nɨ káa zɨ́ mándị́sị mbófo romá ní yá, índisé aka mbílíse zɨ́ma zɨ́se úwú ledre ga bɨ mándị́sị úku yée ní mbị́mbị́.
16 Outra vez digo: ninguém pense que estou louco. Mas, se vocês pensam que sim, recebam-me como um louco, para que também eu me glorie por um instante.
17 Mámbófo amá romá née kɨ́ sómụ́ ledre bɨ kɨ́dí Ngére ili ne ní wá, máíli máa zɨ́ma ídíma káa zɨ́ ꞌyị ṛifu ní.
17 O que falo nesta confiança de gloriar-me, não o falo segundo o Senhor, mas como por loucura.
18 Káa zɨ́ bɨ ngíti géyị ꞌyị e ndịsịnɨ́ mbófo royé gɨ ro éyị́ ga bɨ mengịnɨ́ yée ye ní. Mááyí kpá ndị́sị mbófo romá gɨ ro moko ꞌbɨ Kɨ́résịto bɨ mándị́sị méngị a ní.
18 E, visto que muitos se gloriam segundo a carne, também eu me gloriarei.
19 Káa zɨ́ bɨ lúrúsé kɨ́dí ásé ꞌyị ówo ledre e ní, ídísé mu ndị́sị ndị́sị kótrụ rosé fú kɨ́ ꞌyị ṛanga ga gére née ásé ówo mɨsínyíye.
19 Porque, sendo tão sábios, de boa vontade vocês toleram os loucos.
20 Ówosé ledre wá gɨ zɨ́ ꞌdi? ꞌYị ga bɨ ndịsịnɨ́ óto sée káa do owụ́kụlụ́ eyé e, zɨ́ye ndị́sịyé lóndo sée kɨ́ ꞌdíꞌbi éyị́ esé e ní, do ndị́sịyé kɨ́ óngbo komosé kpá drú ní. Éyị́ bɨ mengị sée zɨ́se ndáꞌba ndị́sị ndị́sị kótrụ rosé kéye ní ꞌdi?
20 Vocês toleram quem os escravize, quem os explore, quem os engane, quem se exalte, quem lhes dê bofetadas no rosto.
21 Máṇgúṇgu go kɨ́dí máúku kóo ledre e go zɨ́se káa zɨ́ ꞌyị bɨ owo ledre wá ní káa zɨ́ bɨ ngíti géyị ꞌyị e somụ́nɨ́ ní.
21 Para minha vergonha, confesso que fomos fracos demais para isso! Mas, naquilo em que outros têm ousadia — e volto a falar como se fosse louco — também eu a tenho.
22 Togụ́ ukunɨ́ kɨ́dí yée nɨyí gɨ sɨmɨ kúfú bɨ Ébere ní yá, mááyí kpá gɨ sɨmɨyé, togụ́ ya gɨ sɨmɨ kúfú Isɨréle e yá, mááyí kpá gɨ sɨmɨyé, togụ́ ukunɨ́ ya yée nɨyí gɨ sɨmɨ bulúndu Abarayáma yá, mááyí kpá bulúndu Abarayáma.
22 São hebreus? Eu também! São israelitas? Eu também! São da descendência de Abraão? Eu também!
23 Togụ́ ukunɨ́ ledre zɨ́se kɨ́dí yée nɨyí ꞌyị ꞌbɨ moko ꞌbɨ Kɨ́résịto yá, mááyí úku ledre zɨ́se káa zɨ́ ꞌyị bɨ doa sinyí mɨsínyí ní, mándị́sị méngị moko ꞌbɨ Kɨ́résịto rómo doyé mbá, do óto ándá máa mɨótoándá sɨmɨ sị́gịnị, do ndị́sịyé ócó máa kɨ́ngaya do íꞌbí zɨ́ma ꞌduo umbu zɨ́ma ndị́sị ólụ́ógụmá gɨ zɨ́ye ꞌduo gɨ gu.
23 São ministros de Cristo? Falando como se estivesse fora de mim, afirmo que sou ainda mais: em trabalhos, muito mais; em prisões, muito mais; em açoites, sem medida; em perigos de morte, muitas vezes.
24 Kɨ́ꞌdí ịnyị sɨmɨ ngíti géyị sịndị́ kadra, Yụ́da ga gére née ndịsịnɨ́ ócó máa kɨ́ síꞌdí cị́kéṛị́ a doa sokó doa ịnyị doa eso (39).
24 Cinco vezes recebi dos judeus quarenta açoites menos um.
25 Mɨngburoko ꞌyị ꞌbɨ Róma ocónɨ́ máa kɨ́ ngbángbá kɨ́ꞌdí ota (3), zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e óngbo máa kɨ́ tutú e kɨ́ꞌdi kéṛị́. Sɨmɨ ngíti sịndị́ kadra zɨ́ kuṛúngba ꞌdéwené kɨ́ma kɨ́ꞌdí ota (3), zɨ́ bi áráne domá ndre kɨ́ ndị́sị éle do iní.
25 Três vezes fui açoitado com varas. Uma vez fui apedrejado. Três vezes naufraguei. Fiquei uma noite e um dia boiando em alto mar.
26 ꞌDoꞌdó ga bɨ mándíki yée sɨmɨ gámá ga bɨ kacɨ́ moko ꞌbɨ Kɨ́résịto ní, ngíti géyị nɨyí ngbuṛu e ndịsịnɨ́ kɨ́ úcuꞌdụ́tụ mɨsiꞌdi e, ngíti géyị yá ꞌyị ugu e ndịsịnɨ́ kɨ́ tóro ꞌdụ́tụ mɨsiꞌdi e, ngíti géyị yá ꞌyị amá e kɨ́ ꞌyị lóṇgó e ndị́sịyé ꞌdóꞌdo máa. Ngíti géyị yá zɨ́ma ndíki ꞌdoꞌdó gɨ zɨ́ ꞌyị ga bɨ sɨmɨ gara ní. Zɨ́ma kɨ́ ꞌdóꞌdóma sɨmɨ yana súwú gɨ zɨ́ ndéré ga bɨ gbála ní, ngíti géyị yá, gɨ zɨ́ mɨngburoko síli ga bɨ ndịsị kị́zị kuṛúngba do iní ní, ngíti géyị yá gɨ zɨ́ ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ óto royé kɨ́dí yée nɨyí ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Kɨ́résịto ní.
26 Em viagens, muitas vezes; em perigos de rios, em perigos de assaltantes, em perigos entre patrícios, em perigos entre gentios, em perigos na cidade, em perigos no deserto, em perigos no mar, em perigos entre falsos irmãos;
27 Mándị́sị méngị moko kɨ́ rokoꞌbụmá mbá gɨ ro zɨ́ma sáká romá. Ngíti géyị yá ꞌbí ꞌdiꞌbi komomá kɨ́ ndụlụ wá. Ngíti géyị yá zɨ́ma ndị́sịmá kadra teké éyị́ mɨánu kɨ́ iní ogụnɨ́ taramá wá. Ngíti géyị zɨ́ma ndị́sị ꞌdóꞌdóma gɨ zɨ́ drụ́ gɨ zɨ́ lerị́ bongó.
27 em trabalhos e fadigas, em vigílias, muitas vezes; em fome e sede, em jejuns, muitas vezes; em frio e nudez.
28 Sɨmɨ ledre ga gére née mbá, mongụ́ a mándị́sị sómụ́ ledre ꞌdoꞌdó ga bɨ ndịsị ndíki ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Kɨ́résịto ní.
28 Além das coisas exteriores, ainda pesa sobre mim diariamente a preocupação com todas as igrejas.
29 Kacɨ́ kadra mbá mándị́sị sómụ́ ledre gɨ ro yée ga bɨ rokoꞌbụ ꞌbɨ Lomo ndaá aka sɨmɨyé wá ní gɨ ro zɨ́ma sáká yée, zɨ́ mɨmbéꞌdemá ndị́sị ésị́ne mɨésị́ gɨ ro yée ga bɨ londonɨ́ yée go gɨ ro zɨ́ye lúyú ledre ní.
29 Quem enfraquece, que eu também não enfraqueça? Quem se escandaliza, que eu não fique indignado?
30 Togụ́ mándị́sị mbófo romá, nɨ mɨútúásáne zɨ́ma ndị́sị mbófo romá gɨ ro éyị́ ga bɨ mándị́sị méngị yée zɨ́se ndị́sịsé lúrú máa káa zɨ́ mááyí ꞌyị ṛifu ní.
30 Se tenho de me gloriar, vou me gloriar no que diz respeito à minha fraqueza.
31 Máúku zɨ́se ba maꞌdíi ledre. Lomo bɨ ꞌBụ Ngére Yésụ, bɨ nɨ mɨútúásáne zɨ́ ꞌyị e ndị́sịyé mbófo wo ní owo bú kɨ́dí máṛánga amá ṛanga wá, mándị́sị úku mbigí ledre.
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, que é bendito para sempre, sabe que não minto.
32 Sɨmɨ bɨ kóo mááyí sɨmɨ gara bɨ Damásika ní, gávana bɨ kóo ndịsị méngị moko sị́ sị́lị́ mongụ́ ngére bɨ Aréta ní oto kóo asikíri ené e tara mbotụ gara máa née gɨ do bɨ zɨ́ye ꞌdíꞌbi máa.
32 Em Damasco, o governador nomeado pelo rei Aretas montou guarda na cidade dos damascenos, para me prender,
33 Gɨ zɨ́ kéyị née ní, zɨ́ma ékị́ ndị́sịmá sɨmɨ mongụ́ gbété zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e ésị́ógụ máa kɨ́e kɨ́ káꞌdá sága gɨ do bifúó bɨ ro gara bɨ oꞌbónɨ́ ro gara máa née ní ní. Née mɨsiꞌdi bɨ máómo doa ní.
33 mas, num grande cesto, me desceram por uma janela da muralha, e assim me livrei das mãos dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.