Atos 28
LOINA HAUHAUNA (BDD) vs NVT
1 Ta ꞌagayo haneya ꞌoyaꞌoya, ma bwanabwanaina ꞌana tomiyao sihepwaila ꞌoima ꞌabehega bwanabwana sanina Melita.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Ma bwanabwanaedi sihelauwemaiya madouna, ta ꞌaiwe siholeya, ma mabwaiyama sibwauwemaiya ta ꞌamwaimwailu, weyahina ꞌiꞌwesuꞌwesu ma gogai wete.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Ma Paulo ꞌaiwe ꞌidomweyama, ta ꞌaiwe ꞌoina ꞌilagu balediya, ma yahiyahi weyahina ta mwata newanewalina ꞌilatuma, ta Paulo nimana ꞌinaliya.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Ta bwanabwanaedi siꞌiteya Paulo nimana mwata ꞌisanasanana, ta sihehegwaegwae siboidimo, sigwaeya, “Moisa tuwa, loheya nage toloheꞌamasa, ma geya sowasowahina loinega ꞌiboi ꞌiꞌabihete. Bwagana damanega ꞌidenama ꞌoyaꞌoya, ma waꞌita mwata ꞌinaliya.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Ta Paulo mwataina ꞌilosepaleya ꞌaiwe ninininimina ꞌalona, ma geya muya ꞌilolotoho.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Ta bwanabwanaedi Paulo siꞌeꞌebubuya ta ꞌidi nuwatuhu nata nimana ꞌiseseha, nuwana ꞌitai ma ꞌiꞌamasa, ma siyamwayamwa, ta Paulo geya wete ꞌaigeda toꞌaha ꞌiꞌewaꞌewa, ꞌoinega ꞌidi nuwatuhu sibuiya, ta sigwae, “Loheyaina ꞌaigeda yehoba.”
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Bwanabwanaina ꞌana bada sanina Pubiliyasi, ta ꞌina ꞌasa tupwaina deina ꞌaluhuwa, ta Pubiliyasiina sabwelo ꞌetoi ꞌoidiya ꞌiꞌitayahi bwaibwainimaiya.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Ma tutaina ꞌoina Pabiliyasi tamana hadai ꞌiꞌenoꞌeno maꞌina lohala, ta ꞌina lohala yahiyahi ma gamwa pilipili. Ta Paulo ꞌiluhuwa ꞌoina, ma weyahina ꞌiꞌahwanoiya Yehoba ꞌoina, ta wahina ꞌiꞌabi tohoya ta ꞌiꞌabihe bwebweꞌaneya.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Ta bwanabwanaedi mabwaiyadi taudi maꞌadi lohala sinaoma Paulo ꞌoina, ma taudi wete ꞌiꞌabihe bwebweꞌanediya.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Coinega helau baibaiwana siꞌebwaemaiya, ta ꞌima tuta gelu ꞌoina, ꞌama ꞌalai sowasowahima sidoꞌoya.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Ta waiꞌena ꞌetoi sigumwala ma Melitega ꞌagelu Loma weyahina, ta ꞌima waga Alekisanidela wagana, matana ꞌana tosamala didiluwaluwa loheyadi. Ma wagaina, mwalo waiꞌena gogaiyedi ꞌoidiya bwanabwanaina ꞌoina ꞌiyamwayamwana ꞌana siga yaumai madouna ꞌilolaguwa.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Ta ꞌaꞌuꞌe ma Sailakiusa ꞌoina ꞌasohota, ta sabwelo ꞌetoi ꞌamiyamiya.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Nage ꞌoina ꞌasakowasiya Legiyami ta ꞌasohota. Ciꞌadaleya, ta yalasi ꞌitowama, ꞌoinega ꞌaꞌuꞌe hila, ta ꞌapilipili, ta sabwelo ꞌeluwa tuwa ma ꞌaluhuwa Putioli.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Putioli ꞌoina tupwana tohekalesiyao ꞌalobediya, ta sitoemaiya ꞌidi hada, ta ꞌoidiya ꞌamiyamiya sabwelo sebeni ꞌoidiya. Ta nage ꞌoinega ꞌatauya Loma weyahina.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Ma tohekalesiyao Loma ꞌoina tetelima sihesagoheya, ta sitauyama ꞌedai sihesohotemaiya tupwa Cebegimwane, sanina Apio ma Hada Taumana ꞌetoi ꞌoidiya. Ta tutaina Paulo ꞌiyanaowedi ꞌilobediya, Yehoba ꞌoina ꞌiloyauwedowa, ma ꞌiꞌatepatu.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Nage ꞌoinega ꞌatauya ta Loma ꞌoina ꞌalatuwa, ta toloꞌalehao Paulo sitagwaleya ma ꞌimiya wasi, ma ꞌana toꞌitayahina toloꞌaleha ꞌaigeda tuwa.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Ma sabwelo ꞌetoi sigumwala, ta Paulo meYudiya ꞌidi tohanugetao ꞌibwau ꞌautedima. Sihapwesama ta ꞌihegwaediya, ꞌigwae, “Tasigwao, taugu geya ꞌeta toꞌaha galana ꞌida boda ꞌoidiya yapaihowa, nuwana mumugada tubudao ꞌoidiyega yaligeligehi, ma hesi Yelusalema ꞌoina siꞌebwayaegauwa meLoma ꞌoidiya, ta deliya silagugauwa.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Ta ꞌigu yatala mulina meLomaedi nuwanuwadi ma silihasigau, weyahina geya ꞌaigeda ꞌigu pui siloba, ma ꞌabehega sida loheꞌamasigau.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Ta meYudiya siꞌoheya gabana ꞌoina ꞌabehega sahena silihalihasigau. Bewa huhuna yaꞌahwanoiya Sisa ꞌina yatala weyahina, ta geya ꞌabehega ꞌida bodao yaheꞌewadi.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Ma hesi taudi ꞌidi heꞌewa ꞌoiguwa weyahina yabwauwegomiya ma ꞌane tahegwaegwae. Moisa tuwa tauda meIsileli tahehemisa ꞌabehega ꞌada lema Yehoba ꞌoinega ꞌilatuma, ta hemisaina bewa weyahina deliya silagugauwa.”
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Ta meYudiyaedi sigwaeya, “Tauma geya ꞌaigeda Yudiyega leta weyahiu ꞌalobaloba, ma wete ꞌiyadao ꞌebwa sinaonaoma geya sihepwailego ꞌabehega ꞌowa galau.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Ta hesi nuwanuwama ꞌahesagohamo ꞌoiuwega toꞌaha ꞌino nuwatuhuwedi, weyahina tupwa baibaiwadi tomota ꞌino boda hekalesiya siꞌahwa galegaleya.”
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Ma sabwelo siupaeya, ma boda madouna siꞌetoꞌautama Paulo ꞌina hada, ma gonegonega ꞌana siga ꞌiboi ꞌoidiya ꞌiguguya, Yehoba ꞌina hetoloina weyahina, ta Mosese ꞌina loina ꞌoinega, ma palopitao ꞌidi gwaeyao ꞌoidiyega, ꞌiheꞌitediya Yesu weyahina, ta ꞌitohoya ma ꞌabehega ꞌiꞌabihe ꞌasilaladi.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Ta tupwadi sihemiseya ma tupwadi sipaꞌala.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Weyahina ꞌidi nuwatuhuwao hagana ma hagana, ꞌoinega sisawala.
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 ꞌCutauya ma tomotaedi ꞌuhegwaedi: Cabwa wahehesagoha, ma sahena nuwami ꞌisabwasabwalena. Ta wete tuwa waꞌeꞌebubuna, ma nata geya waꞌitaꞌita.
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Weyahina tomota bewa sinuwapota, ma tenadi siꞌelotuiya, ta matadi siꞌelogibuwa, tabu ta matadiyega siꞌita ma tenadiyega sihesagohe, ma sinuwa sabwalena, ma ꞌoiguwa siꞌita hila, ma yaꞌabihe bwebweꞌanedi.’”
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Ta Paulo ꞌina gwaeina wete ꞌiloheposeyaneya, ꞌigwae, “Wasanapu Yehoba ꞌina hepwaila ꞌada ꞌabihetena weyahina ꞌabehega ꞌihewaseya taudi ꞌasa ganamuli geya meYudiya ꞌoidiya, ma taudi hesi sihesagohe.”
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 (-)
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Ta Paulo ꞌina hada nage ꞌihehemaisa eeta ꞌoina ꞌimiyamiya bolime ꞌeluwa ꞌoidiya, ta tomota baibaiwadi ꞌina hadaina siluhuluhu ma mahetenao siheꞌiyaꞌiyagu,
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 ta Yehoba ꞌina loina weyahina ꞌiguguguyae ma ꞌiheheꞌitae Bada Yesu Keliso weyahina, ta geya ꞌaigeda taiya ꞌitoho ma ꞌina guguyaina ꞌiꞌausi.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.