Atos 28
LOINA HAUHAUNA (BDD) vs NTLH
1 Ta ꞌagayo haneya ꞌoyaꞌoya, ma bwanabwanaina ꞌana tomiyao sihepwaila ꞌoima ꞌabehega bwanabwana sanina Melita.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Ma bwanabwanaedi sihelauwemaiya madouna, ta ꞌaiwe siholeya, ma mabwaiyama sibwauwemaiya ta ꞌamwaimwailu, weyahina ꞌiꞌwesuꞌwesu ma gogai wete.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Ma Paulo ꞌaiwe ꞌidomweyama, ta ꞌaiwe ꞌoina ꞌilagu balediya, ma yahiyahi weyahina ta mwata newanewalina ꞌilatuma, ta Paulo nimana ꞌinaliya.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Ta bwanabwanaedi siꞌiteya Paulo nimana mwata ꞌisanasanana, ta sihehegwaegwae siboidimo, sigwaeya, “Moisa tuwa, loheya nage toloheꞌamasa, ma geya sowasowahina loinega ꞌiboi ꞌiꞌabihete. Bwagana damanega ꞌidenama ꞌoyaꞌoya, ma waꞌita mwata ꞌinaliya.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Ta Paulo mwataina ꞌilosepaleya ꞌaiwe ninininimina ꞌalona, ma geya muya ꞌilolotoho.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Ta bwanabwanaedi Paulo siꞌeꞌebubuya ta ꞌidi nuwatuhu nata nimana ꞌiseseha, nuwana ꞌitai ma ꞌiꞌamasa, ma siyamwayamwa, ta Paulo geya wete ꞌaigeda toꞌaha ꞌiꞌewaꞌewa, ꞌoinega ꞌidi nuwatuhu sibuiya, ta sigwae, “Loheyaina ꞌaigeda yehoba.”
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Bwanabwanaina ꞌana bada sanina Pubiliyasi, ta ꞌina ꞌasa tupwaina deina ꞌaluhuwa, ta Pubiliyasiina sabwelo ꞌetoi ꞌoidiya ꞌiꞌitayahi bwaibwainimaiya.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Ma tutaina ꞌoina Pabiliyasi tamana hadai ꞌiꞌenoꞌeno maꞌina lohala, ta ꞌina lohala yahiyahi ma gamwa pilipili. Ta Paulo ꞌiluhuwa ꞌoina, ma weyahina ꞌiꞌahwanoiya Yehoba ꞌoina, ta wahina ꞌiꞌabi tohoya ta ꞌiꞌabihe bwebweꞌaneya.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Ta bwanabwanaedi mabwaiyadi taudi maꞌadi lohala sinaoma Paulo ꞌoina, ma taudi wete ꞌiꞌabihe bwebweꞌanediya.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Coinega helau baibaiwana siꞌebwaemaiya, ta ꞌima tuta gelu ꞌoina, ꞌama ꞌalai sowasowahima sidoꞌoya.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Ta waiꞌena ꞌetoi sigumwala ma Melitega ꞌagelu Loma weyahina, ta ꞌima waga Alekisanidela wagana, matana ꞌana tosamala didiluwaluwa loheyadi. Ma wagaina, mwalo waiꞌena gogaiyedi ꞌoidiya bwanabwanaina ꞌoina ꞌiyamwayamwana ꞌana siga yaumai madouna ꞌilolaguwa.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Ta ꞌaꞌuꞌe ma Sailakiusa ꞌoina ꞌasohota, ta sabwelo ꞌetoi ꞌamiyamiya.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Nage ꞌoina ꞌasakowasiya Legiyami ta ꞌasohota. Ciꞌadaleya, ta yalasi ꞌitowama, ꞌoinega ꞌaꞌuꞌe hila, ta ꞌapilipili, ta sabwelo ꞌeluwa tuwa ma ꞌaluhuwa Putioli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Putioli ꞌoina tupwana tohekalesiyao ꞌalobediya, ta sitoemaiya ꞌidi hada, ta ꞌoidiya ꞌamiyamiya sabwelo sebeni ꞌoidiya. Ta nage ꞌoinega ꞌatauya Loma weyahina.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Ma tohekalesiyao Loma ꞌoina tetelima sihesagoheya, ta sitauyama ꞌedai sihesohotemaiya tupwa Cebegimwane, sanina Apio ma Hada Taumana ꞌetoi ꞌoidiya. Ta tutaina Paulo ꞌiyanaowedi ꞌilobediya, Yehoba ꞌoina ꞌiloyauwedowa, ma ꞌiꞌatepatu.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Nage ꞌoinega ꞌatauya ta Loma ꞌoina ꞌalatuwa, ta toloꞌalehao Paulo sitagwaleya ma ꞌimiya wasi, ma ꞌana toꞌitayahina toloꞌaleha ꞌaigeda tuwa.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Ma sabwelo ꞌetoi sigumwala, ta Paulo meYudiya ꞌidi tohanugetao ꞌibwau ꞌautedima. Sihapwesama ta ꞌihegwaediya, ꞌigwae, “Tasigwao, taugu geya ꞌeta toꞌaha galana ꞌida boda ꞌoidiya yapaihowa, nuwana mumugada tubudao ꞌoidiyega yaligeligehi, ma hesi Yelusalema ꞌoina siꞌebwayaegauwa meLoma ꞌoidiya, ta deliya silagugauwa.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ta ꞌigu yatala mulina meLomaedi nuwanuwadi ma silihasigau, weyahina geya ꞌaigeda ꞌigu pui siloba, ma ꞌabehega sida loheꞌamasigau.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Ta meYudiya siꞌoheya gabana ꞌoina ꞌabehega sahena silihalihasigau. Bewa huhuna yaꞌahwanoiya Sisa ꞌina yatala weyahina, ta geya ꞌabehega ꞌida bodao yaheꞌewadi.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Ma hesi taudi ꞌidi heꞌewa ꞌoiguwa weyahina yabwauwegomiya ma ꞌane tahegwaegwae. Moisa tuwa tauda meIsileli tahehemisa ꞌabehega ꞌada lema Yehoba ꞌoinega ꞌilatuma, ta hemisaina bewa weyahina deliya silagugauwa.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Ta meYudiyaedi sigwaeya, “Tauma geya ꞌaigeda Yudiyega leta weyahiu ꞌalobaloba, ma wete ꞌiyadao ꞌebwa sinaonaoma geya sihepwailego ꞌabehega ꞌowa galau.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Ta hesi nuwanuwama ꞌahesagohamo ꞌoiuwega toꞌaha ꞌino nuwatuhuwedi, weyahina tupwa baibaiwadi tomota ꞌino boda hekalesiya siꞌahwa galegaleya.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Ma sabwelo siupaeya, ma boda madouna siꞌetoꞌautama Paulo ꞌina hada, ma gonegonega ꞌana siga ꞌiboi ꞌoidiya ꞌiguguya, Yehoba ꞌina hetoloina weyahina, ta Mosese ꞌina loina ꞌoinega, ma palopitao ꞌidi gwaeyao ꞌoidiyega, ꞌiheꞌitediya Yesu weyahina, ta ꞌitohoya ma ꞌabehega ꞌiꞌabihe ꞌasilaladi.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Ta tupwadi sihemiseya ma tupwadi sipaꞌala.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Weyahina ꞌidi nuwatuhuwao hagana ma hagana, ꞌoinega sisawala.
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 ꞌCutauya ma tomotaedi ꞌuhegwaedi: Cabwa wahehesagoha, ma sahena nuwami ꞌisabwasabwalena. Ta wete tuwa waꞌeꞌebubuna, ma nata geya waꞌitaꞌita.
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Weyahina tomota bewa sinuwapota, ma tenadi siꞌelotuiya, ta matadi siꞌelogibuwa, tabu ta matadiyega siꞌita ma tenadiyega sihesagohe, ma sinuwa sabwalena, ma ꞌoiguwa siꞌita hila, ma yaꞌabihe bwebweꞌanedi.’”
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Ta Paulo ꞌina gwaeina wete ꞌiloheposeyaneya, ꞌigwae, “Wasanapu Yehoba ꞌina hepwaila ꞌada ꞌabihetena weyahina ꞌabehega ꞌihewaseya taudi ꞌasa ganamuli geya meYudiya ꞌoidiya, ma taudi hesi sihesagohe.”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 (-)
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Ta Paulo ꞌina hada nage ꞌihehemaisa eeta ꞌoina ꞌimiyamiya bolime ꞌeluwa ꞌoidiya, ta tomota baibaiwadi ꞌina hadaina siluhuluhu ma mahetenao siheꞌiyaꞌiyagu,
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 ta Yehoba ꞌina loina weyahina ꞌiguguguyae ma ꞌiheheꞌitae Bada Yesu Keliso weyahina, ta geya ꞌaigeda taiya ꞌitoho ma ꞌina guguyaina ꞌiꞌausi.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.