Atos 22
LOINA HAUHAUNA (BDD) vs NTLH
1 “Tasigwao ma tamagwao, wahehenono ma matamiya yada mwehihi heꞌewa bewa weyahina.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Ma sihesagoha ꞌena Ibeliuwega ꞌigwaegwae, ꞌoinega siꞌalahenono bwaibwaina ma ꞌihegwaediya:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Taugu gwama Yudiya. Tasisi, Silisiya ꞌasana ꞌoina yatoleya, ma ꞌebwa Yelusalema ꞌoina yaseꞌuluwa. Cigu toheꞌita sanina Gameliyela, ꞌiheꞌitegauwa tubudao ꞌidi loinao ma yasanapu bwaibwainidiya, ma Yehoba ꞌina paihowa ꞌoina yatagwalegauwa moisa, gidemusa bewa tuwa ꞌomi ꞌimi tagwala.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 “Ma hemisa hauhauna bewa ꞌana tomuliyao yaloꞌalehediya. Ma loheloheya ma wahiwahine deliya yalagu luhuwediya, ta tupwadi yaloheꞌamasidiya.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Topwaoli Madouna ma ꞌimi babadao mabwaiyadi ꞌigu paihowa bewa sisanasanapu, weyahina taudi leta siꞌebwaegauwa tasidiyao Damasiko ꞌoina weyahidi, ma ꞌabehega yada tauya, ma ꞌoidiyega tagwala yada ꞌewa nugete, ma ꞌoinega tohemisao yada ꞌabiyahidi, ma yada tauyedima Yelusalema, ma sida gihemuyedi.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Ta ꞌasudibwalala ꞌabwa yatautauya ma Damasiko ꞌiꞌiunamo ꞌoina yalatu, ma ꞌasilala madouna galewega ꞌilatu mwayamwayauwa, ta ꞌisae sakowasiyegauwa.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 “Ta baleꞌuwa yabeꞌuwa, ma ꞌena ꞌaigeda yahesagoheya ꞌihegwaegauwa ꞌigwae, ‘Saulo, Saulo, toꞌaha weyahina ꞌuloloꞌalehegau?.’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “Ma yahesilala, ‘Bada taiya hede ꞌowa?.’ Ma ꞌihegwaegauwa, ꞌTaugu Yesu, gwama Nasaleta, ꞌuloloꞌalehegau.’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 “Ta taudi tuta nage ꞌoina baꞌidagwao ꞌasilalaina siꞌiteya, ma hesi tauna ꞌihegwaegauwa geya sihesagohe.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 “Ta yagwae, ꞌBada, toꞌaha nata yapaihowa?.’ Ma ꞌihegwaegauwa ꞌCutoholo, ma Damasiko ꞌoina ꞌutauya, ma nage ꞌoina ꞌa loina ꞌuhesagohe.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 “Ta ꞌasilala ꞌina waiwaiyega matagu ꞌigihegaleya ma geya sosowana ma yaꞌebubuna, ꞌoinega taudi baꞌidagwao siꞌabi nimegauwa ma ꞌatauya Damasiko.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Ma Damasiko ꞌoina ꞌaigeda loheya sanina Ananaiyasi ꞌimiyamiya. Tauna Yehoba ꞌana tohemisa moisa, ma Mosese ꞌina loina ꞌana tomuliya, ta meYudiya tupwaina ꞌana tomiyao siꞌahwa bwebweꞌaneya.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ta Ananaiyasiina ꞌitauyama ta deiguwa ꞌitoholowa ma ꞌihegwaegauwa, ꞌTasigu Saulo, matau ꞌiꞌasilala.’ Ta nage ꞌoina matagu sibwebweꞌana hila ma loheyaina yaꞌiteya.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 “Ta ꞌihegwaegauwa, ꞌTubudao ꞌidi Yehoba ꞌihesinuwegowa, ꞌabehega ꞌina nuwatuhu ꞌusanapu ma Tobwebweꞌanaina ꞌuꞌita, ta ꞌina gwae ꞌuhesagohe,
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 ma tauna weyahina ꞌuda hetohepwaila ta wete toꞌaha ꞌuꞌiteya ma ꞌuhesagoheya weyahina tomota baibaiwadi ꞌuda hegwaedi.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Ta toꞌaha hede ꞌuyamwayamwa, ꞌutoholo ma saninega ꞌubwauwe ma ꞌubabitaiso ma ꞌabehega ꞌino puiyao ꞌibuyodi.’
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 “Ta muliyega yahila Yelusalema ma Hada Heꞌasisi ꞌoina yaꞌahwaꞌahwanoi, ta gidemusa yanihiya,
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 ta Badaina yaꞌiteya ꞌigwaegwae ꞌoiguwa, ꞌigwaeya, ꞌCulomwayamwayau ma Yelusalema ꞌuꞌebesine, weyahina nata ꞌino hepwaila weyahigu gesowana sihehesagohe.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 “Ta yahegwaeya, ꞌBada taudi sisanasanapu ꞌabehega ꞌidi hada tapwalolo ꞌaigeda ꞌaigeda ꞌoidiya ꞌa tohemisao yahunu dadanediya ma deliya yalagudiya.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Ta tutaina ꞌa tohepwaila Sitibeni siloheꞌamasiya, taugu wete deina yatotoholo, ta ꞌana hunu ꞌoina yatagwala, ma wete tohunuwaedi ꞌadi ꞌaleꞌo yaꞌitayahidiya.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 “Ta Badaina ꞌihegwaegauwa, ꞌBewa ꞌoinega ꞌulatu, ma nata yahewasaego ma ꞌutauya gogo bwaga ꞌasa ganamuli, taudi geya meYudiya ꞌoidiya.’”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Paulo ꞌina gwae mabwaiyana bewa sihesagoha bwaibwainiya ta ꞌana laba taudi ꞌasa ganamuli weyahidi ꞌigwae, ma ꞌoinega silolagata ma gwae madounega sibwaubwau, “Loheya bewa ꞌilobwaineya baleꞌuwega tada ꞌewayahule, ma gesowana ꞌida miyamiya.”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Ma gidemusa sibwaubwau maꞌidi gamwasowala, ta ꞌadi ꞌaleꞌo siulaula hanehedi, ma nenegwala wete siulaula hanehedi.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Ta boda ꞌaleha ꞌana toloina ꞌina toloꞌalehao ꞌiloinediya, ꞌigwae, “Loheya beno watauye hadai, ma sapi baibaiwana waꞌebwae ma ꞌana laba ꞌihepwaila latu toꞌaha tomota ꞌidi gamwasowala ꞌoina huhuna.”
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Coinega sitauyeya hadai ta sipaiya sabi sapina, ma toloꞌaleha ꞌidi tohanugeta deina ꞌitoholowa, ꞌoinega Paulo tohanugetaina ꞌihegwaeya, “Taugu yaheLoma pwaiya ma geya ꞌaigeda loina ꞌimiyamiya ma wada sapigau weyahina geya ꞌaigeda toꞌaha ꞌigu pui walobaloba yatala ꞌoina.”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Ta tohanugetaina Paulo ꞌina gwae ꞌihesagoheya, ꞌoinega ꞌilomwayamwayau ta ꞌitauya ꞌidi boda ꞌaleha ꞌana toloina ꞌoina, ma ꞌihegwaeya, “Toꞌaha ꞌabehega ꞌuda paihowa? Loheya bewa tauna gwama Lomaina!”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Ta toloinaina ꞌitauyama ta Paulo ꞌihegwaeya, “Cugwae moisa, ꞌowa ꞌuheLoma?” Ta Paulo ꞌigwaeya, “Cehe, gidemusa.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Ta toloinaina ꞌigwaeya, “Taugu mane madouna ꞌoinega ꞌigu heLoma yahegimwaneya.” Ta Paulo ꞌigwaeya, “Tamagu ꞌiheLoma, ma ꞌoinega taugu yatoleya gwama Lomaigu.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Ma taudi ꞌabehega sisapi silolaguwa, ta toloinaina ꞌisanapu pwaiya ꞌabehega Paulo gwama Lomaina, ta ꞌimatauta weyahina tauna Paulo nige ꞌipaiya.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Gona ꞌiꞌadaleya ma boda ꞌaleha ꞌana toloinaina ꞌinuwanuwatuhu ma ꞌabehega wasa moisa siꞌebese, toꞌaha weyahina meYudiya Paulo siheꞌeweya, ꞌoinega Paulo ꞌitoelatuheya ma ꞌiloina ꞌabehega topwaoliyao madoudi ma meYudiya ꞌidi babadao mabwaiyadi sitauyama, ma ꞌoinega toloinaina Paulo ꞌitoeyama ma matadiya ꞌihetoholoya.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.