Romanos 4
Zliya Yǝwǝn kwǝma wǝzǝ naa dzǝkǝn Yesǝw Kǝristǝw (BCW) vs NTLH
1 Nighətim ya tə kwəma ndə nja Abəraham, jijimmə tsa mbəradzə sana di. Njaa niy nata ghwəy kwəmaa niy mənta lia?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Va sa ghərati Abəraham sləni wəzə na niy ɓəti Hyala ka ntsaa dzaa mbay garə kwa kwəma nzə ki na? Va nava na teepəw! Ma mbaꞌa kə tsəgha nzay, ta mbay niy dza Abəraham vəshi nza. Sa kama na tsəgha ki na, niy mbə naa vəshi kwa kwəma Hyalaw.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 War nja kwəma gəzə Zliya Hyala va, məntəvata na, saa ni va: «Sa zləɓavə Abəraham kwəma gəzəkə Hyala ta mananci, mbaꞌa fakən məhərli ci kən, va tsəgha ɓəti Hyala ka ntsaa dzaa mbay dzəghwa kwəma nzə kala hazləni tiɓa» kə.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 A ghwəmmə sənay, ya tsamaɓa ndə ghərati na sləniy, ta wanci zhəmə sləni ci dza məndi. Sa ka ntsa va kwəmavə zhəmə ci vay. Ka mbə məndiy ni na, shi təgəm ɓanavə məndi ntsa va, kə məndiw.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Ma va Hyala nanzə kiy, tsəgha naw. Sa ghərati ndə sləni dza Hyalaa ɓəti ka ntsaa mbay dzəghwa kwəma nzəw. Ntsaa zləɓavə kwəma mənti Hyala, ghənzə saa pəli kwəma mbəzli jikir na, mbaꞌa ɓanavə nəfə tsa ci, na sa dza Hyalaa ɓəti ka ntsaa mbay garə kwa kwəma nzə.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Gəla kwəma va na sa gəzəkə *Davitə va mbə zliya, tə pətsa gəzə na va kwəmaa dzəkən vəshi kwəmavə ntsa nighəti Hyala ka ntsaa mbay dzəghwa kwəma nzə təgəm tsəgha, kala kama tə mbərkə sləni ghərati na. Ma kə na:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Vəshi na va mbəzli pəlata Hyala kwəma shi jikir na,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Vəshi na va ntsa kəsəti ma Ndə sləkəpə mbə nəfə, kə.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Yaꞌ pə ghwəy ki, kwataka mbəzliy *slanti fəꞌyasa na shiy dzaa vəshi gwaꞌa tsəgha na? Əhəŋ, nava tiɓaw. Ta vəshi dza mbəzli mbə hwəlfəhi gwanashi. A ghwəy favə, kwəma gha ghwəmməə gəzə kwəmaa dzəkən, a pə ghwəmməy, sa zləɓavə Abəraham kwəma gəzəkə Hyala ta mananci, mbaꞌa fakən məhərli ci kən, va tsəgha ɓəti na ka ntsaa dzaa mbay dzəghwa kwəma nzə, pə ghwəmmə.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Ya ghwəmməə nighə sənzənva kiy, geꞌi ghala hwəm nighəti Hyala Abəraham ka ntsaa dzaa mbay dzəghwa kwəma nzəa? Geꞌi ghala vici slanti na fəꞌyasa na tanaa, naa ghəci ghwəla ta sla nzə? A ghwəmmə sənay nanzə kataŋ, ghala ghəci ghwəla ta *sla fəꞌyasa nighəti Hyala ka ntsaa dzaa mbay garə kwa kwəma nzə.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Ma kwəma sla fəꞌyasa zhəkə Hyala vaa gəzanci kaa Abəraham ləy hwəm a ghəci slantiy, lamba nzə fati Hyala ti, ta mbə məndiy sənay nza tsa nza Abəraham kaa ntsa nzə ɓəti na gar garə kwa kwəma nzə tə mbərkə sa zləɓavə na kwəma gəzəkə na mananci, ghala kwataŋata, ghəci ghwəla ta sla fəꞌyasa. Ava tsəgha məniy Abəraham ka dəshi mbəzliy slanti ma fəꞌyasa, shiy ɓanavə nefer shi kaa Hyala, mbaꞌa Hyala ɓəti shi ka mbəzliy dzaa mbay dzəghwa kwəma nzə.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Zhini ɓay, ghəci na dəshi mbəzliy slanti fəꞌyasa kwərakwə. Nanzə kiy, dəshi mbəzliy sla slanti fəꞌyasa gwanashi naw, əhəŋ. War dəshi niy ɓanavə nefer shi kaa Hyala kwərakwə, njasa niy nza Abəraham va, ghəci ghwəla ta sla fəꞌyasa na.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Ghala kwataŋatay, a Hyala niy gəzanci kaa Abəraham: «A Abəraham, ta zəmavəŋa ghi dzee tə hiɗi nashi gha ni gwanashi ka shi gha, ghwəy lə jijihiŋa gwaꞌa» kə niy ni. Ma gəzanci Hyala kwəma va tsəgha kiy, va sa nzana mbaꞌa ghəci nəwti *kwəma pəhəti na naw. Əhəŋ. Sa nzana mbaꞌa ghənzə Hyala sənay njasa ɓanavə Abəraham nəfə tsa ci, na ɓəti na Abəraham ka ntsaa dzaa mbay dzəghwa kwəma nzə kala hazləni ma.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Ma war mbaꞌa kə ndəə mbay kwəmavə shi gəzəkə Hyala ɓəpə, tə sa nəwti ndə kwəma pəhəti na nzay, gəmta niy dza kwəma nə na va, ta ndaŋa shiy dzee tə gəm, kə. Ka dza məndiy maw zləɓa ni gəzəkə na va ɓəpə shiy tə gəm nza kiw.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 A na ntsaa nəw *kwəma pəhəti Hyalay, ta satiy dza nəfə tsa Hyalaa dzəkən, sa ka na nəwti ma wəzə. Sa nzanay, tə sa pəhəti məndi kwəma ka məndiy sənay, a məndi laɗamti kwəma, kə məndi.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Ava va tsəgha gəzəkə Hyala ɓə shi gəzəkə na va kaa mbəzliy zləɓavə kwəma nzə, mbaꞌa ghəshi ɓanavə nefer shi. Ghalaɓa kiy, lə wəzə hwər tsa nzə tarəkə na vəlanshi shi va kaa mbəzli təgəm tsəgha. Ma nza ghəshi mbəə tsəhəshi va mbəzli mbə hwəlfə Abəraham gwanashi ki. Ka dza niva shiy nza war ta mbəzli pəhanavəshi Hyala kwəma nzə gwaꞌa tsəgha ghalaɓa kiw. Ya wa ntsaa zləɓavə kwəma gəzəkə Hyala va, mbaꞌa ɓanavə nəfə tsa ci nja Abərahaməy, ta kwəmavə shi va dza na. Ghalaɓa kiy, dəmmə gwanammə na Abəraham.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 — ausente —
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 — ausente —
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 — ausente —
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 — ausente —
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Sa nzanay, aa niy sənay wəzə wəzə, mbaꞌa zləɓavə mbə nəfə tsa ci: «A bərci va Hyala ta mbay ghənzəə mənti shi gəzəkə na va, war njasa gəzarashi na va!» kə.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Ava va tsəgha mənti Hyala Abəraham ka ntsaa dzaa mbay garə kwa kwəma nzə kala hazləni ma.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Kwataka ta Abəraham tsasliti məndi kwəma mbə Zliya Hyala vaw, əhəŋ.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Lə ghwəmmə ta na mbə gwaꞌa kwərakwə. Ta mbay dza naa məntəmmə ka mbəzliy dzəghwa kwəma nzə kala hazləni tiɓa, ghwəmmə mbəzliy ɓanavə nefer ghwəmmə va kaa Hyalaa zhanakati Ndə sləkəmmə Yesəw va mbə məti.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Ma Yesəwəy, Hyala zlay na a ghəci mətiy ta mbə ghəciy kəslamti kərhi kwəma ghwəmmə jikir na. Zhəghwa na ɓa, mbaꞌa zhanakati mbə məti, ta mbə ghəciy məntəmmə ka mbəzliy mbay dzəghwa kwəma Hyala kala hazləni tiɓa.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.