Atos 22
Zliya Yǝwǝn kwǝma wǝzǝ naa dzǝkǝn Yesǝw Kǝristǝw (BCW) vs NVT
1 «A ngwarməhira ghwəy lə dəhira, favəm kwəma ɗee na gəzəŋwəy sənzənva, ta pa ghwə kən ghən tsee» kə.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Ma sa favə ghəshi ghəciy gəzanshi kwəma lə kwəma ka *Ebərə, kwəma shi na, mbaꞌa ghəshi mətsəhəə nzəyshi ɗekəɗekə. Ma kə Pəl na:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 «Yənəy, ndə ka Zhəwifə nzee, mbə məlmə Tarsə yakəra məndi, məlmə tə hiɗi Shilishi. Tikə kəlee mbə məlmə Zherəwzalem na, mbaꞌee ɓənəhwə kwəma pəhəti jijihimmə, ka sənata kwa pətsa kəray na. Gamaliyel niy nza naa ndə ɓənira kwəma va, tərəŋw yən niy ꞌyambə ghən tsee mbə kwəma Hyala, njasa ꞌyambə ghwəy tsa gwanaŋwəy sənzənva.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Mbaꞌee sahwə ngəraꞌwə kaa mbəzliy nəw kwal tsa Yesəw, paꞌ ka bəkwəhwəshi, ka pəəhəshi tə zəꞌwə, ta kəəlishiy dzəghwa fərshina, zhər lə miꞌi gwaꞌa.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Sənzənvay, a ndə ta Hyala tsa dikə tsaa mbay ndəghati fəti ta kwəma va ghəshi lə mətikwəkwər mbə ka Zhəwifə gwaꞌa, sa nzana, yən mbə dzaa dzəmbə Damasə ta kəəsə mbəzliy nəw Yesəw mbəɓa, ta ɓəshi səəkəə dzəmbə Zherəwzalem, ta sanshi ngəraꞌwəy, ghəshi niy tsaslira na zliyahi. Ma sa kee cintishi zliyahi va kaa ngwarməhimmə ka Zhəwifə mbə Damasə na, mbaꞌa ghəshi taa sənay tsəgha, kataŋ ghwənikəram, kə ghəshi.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Ma yən mbə kwal ta dzəmbə məlmə Damasə, yən ndəkwə ndəkwə lə məlmə va, havəghwə vici kwa ghən na, vətəghə, yən nay waŋ pi məniy dalala səəkə mə ghwəmə, ka mbərə. Dəzlətsəɓə tsəɓayra.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 ꞌWakəvə tsəgha, gwərəp yən məra tə hiɗi. Ma fee na, məli ndə mbə gəzəra kwəma, a kə na: “A Səwl, a Səwl, waa shiy mənishi ni sara gha ngəraꞌwə tay?” kə.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ma pən na: “Wa ndə nza gha kia Ndə sləkəpə?” pən. Ma kə ngəra na: “Yən na, yən Yesəw ndə ka Nazaretə tsa sanci gha va ngəraꞌwə” kə.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Mbaꞌa mbəzliy nza ghəy va li shi nay waŋ pi tsa va nanzə ngar ki na, a favə məli ntsaa gəzəra kwəma va ghəshiw.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Dzəghwee ka ɗəw və: “Wa shi kee məni sana kia Ndə sləkəpə?” pən. Ma kə kaa ngəra na: “Sati taŋtaŋ, mbalaa dzəmbə məlmə Damasə, mbəɓay, a məndi dzaa gəzaŋa shi ɗi Hyala ghaa məni gwaꞌa” kə.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Ma sa satiree na, shaŋee ta nay pi, sa bamamtəra waŋ pi tsa tərəŋw tsa va. Dza mbəzli səəkə ghəy va li shi, mbaꞌa ghəshi kəsəghəra kəsə kəsə tə dəvəə dzəmbə məlmə Damasə.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Mbaꞌa tsahwəti ndə niy nza mbə Damasə ki, slən tsa ci na Ananiyasə. Ndə ka hazləni va Hyala ghəci, ka nəw kwəma pəhəti jijihimmə ghəci tərəŋw, ntsa wəzə tsa ghəci va ka Zhəwifə mbə məlmə va gwaꞌa gwaꞌa.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Mbaꞌa səəkəy kəsara, gar garəy vəghee, ma kə ngəra na: “A zəmə, ə kə mətsəhi gha ghwənishi” kə. Dza nzaꞌjəw tsəgha, mbaꞌa mətsəhee ghwənishi ghala pətsa va. Dzəghwa tsaꞌ pən na, ka nayee.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Ma kə na: “Hyala jijihimmə tsəhavəŋa na, ghala kwataŋa ta mbə ghaa sənashi shi ɗi na, nza gha mbəə nay ntsa slar tsa, nza gha favə gaka kwəma gəzaŋa na lə miy tsa ci.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Sa nzanay, gha dza naa nza ka ndə ndəgha fətiy dzəkən. Nza gha gəzanshi shi nashi gha va, lə kwəma favə gha va gwaꞌa kaa mbəzli gwanashi.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Nana sənzənva kiy, wa shi zhini ghaa ndəghə ghwəla kia? Sati, a məndi məntəŋa *batem. Nza gha cəꞌwə Ndə sləkəpə ta mbə Hyalaa yaɓantəŋa kwəma gha jikir na” kə.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Ma tə nahwəti vici ləy hwəm kwəma va na, mbaꞌee zhəghəghəvaraa zhəmbə Zherəwzalem. Ma yən mbə cəꞌwə mbə *ciki Hyala tə nahwəti vici na, mbaꞌee nashi shiy nja kwa shiw.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Avanashi shi nashee va, ma nighee na, Ndə sləkəpə mbə gəzəra kwəma, ma kə na: “A Səwl, diva mbata gha, a ghaa səvəriŋa mbə məlmə Zherəwzalem. Sa nzana, ma mbəzli mbəɓay, ka dza ghəshiy zləɓa kwəma dza ghaa gəzəə dzəkən yaw” kə.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Ma pən na: “Əy, a Ndə sləkəpə, a ghəshi sənay wəzə, kwataŋay paꞌ mbə ceker ɓasəva ka Zhəwifə səəkee mbə kəəsə mbəzliy ndaŋa nefer shi, mbaꞌee diꞌwəhwəshi lə dəꞌwəta, ka kəəlishiy dzəghwa fərshina gwaꞌa.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Zhini ɓa, sa pəəsli məndi Etiyen tsaa ndəgha fəti ta kwəma gha na, tiɓee niy nza kwərakwə, məgarə ndəkwə vəgha shi, mbaꞌee falti pəəsli tsa pəəsliti məndi va. Yən niy ndəghwə na kwəbeŋer mbəzliy pəəsli va” pən
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Ma kə Ndə sləkəpə ngəra ki na: “Waa sati, e ghwəniŋa kərakə dzəmbə *mbəzliy kamaa ka Zhəwifə nə ya” kə kaa ngəra» kə Pəl.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 War ɗekəɗekə mbəliy ɓasəshi va nzəyshi, ka fa kwəma gəzə Pəl. Ma sa tsəhəy na tə kwəma gəzəkə na va kwa kərni va ki na, mbaꞌa ghəshi maɗishi gwanashi, ka gəzə kwəma zlaŋzlaŋ, ma kə ghəshi na: «Paslamtim tsatsa ndə, ka təɓə na ghəciy nza tə ghwəməyəw!» kə ghəshi.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Tərəŋw nəfə tsa shi satiy, dza ghəshi ka ngwəmə lala zlaŋzlaŋ, ka bazla kwəbeŋer shi, ka ngərə kwərbi dzəta ghwəmə.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Sa nashi dikə tsa ka sawji ka *Rəm mbəzli vaa məni tsəgha na, dza na ka gəzanshi kaa ka sawji a ghəshi pəməghə Pəl dzəmbə berki tsa shi ta dəꞌwə lə kwərpə. Sa ɗi na va məndiy dəꞌwəy, ta mbə ghəciy gəzə kwəmaa səvəri, ya kala ɗi ghəci. Nza məndi mbəə sənashi shi ngwəngwəmə məndi va lalaa dzəkən ti.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Ma sa pəhamti məndi Pəl ta dza ta dəꞌwə ki, ma kə kaa dikə tsa ka sawji bələkwə ghəci məgarə tiɓa vəgha na: «kwal va ghwəy ta dəꞌwə ndə ka Rəm kala mənta ya ngwəvə nzəə dzəkən na?» kə.
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Ma sa favə dikə tsa ka sawji kwəma va tsəgha na, nzaꞌjəw dzaa gəzanci kaa kwəmanda, ma kə na: «njaa dza ghaa məni lə nana kwəma kia? Ndə ka Rəm na ntsay» kə.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Ma sa favə kwəmanda tsa va tsəgha na, mbaꞌa səəkəy dzəvəgha Pəl, ma kə ngəci na: «Gəzara di, ndə ka Rəm nza gha kataŋ na?» kə. Ma kə Pəl na: «Əŋ» kə.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Ma kə kwəmanda ki na: «Na neyey, gəna ɗaŋ dalalaa fəyee, ghee nzaa ndə ka Rəm» kə. Ma kə Pəl na: «Iy, a na nee nee kiy, ndə ka Rəm nzee ghala yakəra məndi» kə.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Nzaꞌjəw tsəgha ki na, mbaꞌa mbəzliy niy dza va ta dəꞌwə Pəl, ta mbə ghəciy gəzə kwəmaa səvəriy katantəvashi vəgha. Dzəghwa, mbə hazləni kwəmanda lə ghəciy, sa favə na, «ndə ka Rəm nzee» kə Pəl, mbaꞌa niy mbəlitiy tsaghwa kwa dəŋw.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ma tə həzlimə ki na, ka ɗi sənata sləkar tsa kwəma ɓasə ka Zhəwifə kwəmaa dzəkən Pəl ti kwəmanda tsa ka sawji. Dza na mbaꞌa pəlamti Pəl kwa dəŋw. Mbaꞌa gəzanshi kaa mbəzli dikə dikə ni mbə *ka ta Hyala ghəshi lə *ka sləka ka Zhəwifə gwaꞌa, a ghəshi ɓasəshi. Dza mbaꞌa pəməkə Pəl garəy kwa kwəma shi.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.