Lucas 6
Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs VC
1 Ha꞉fo꞉lo꞉ Dowan ho꞉len no amio꞉, Ya꞉suwo꞉ da꞉si wit egelo꞉ usa ha꞉nakiyo꞉, enedo꞉ tili wida꞉sen kaluwa꞉yo꞉ da꞉si fo nolo꞉ tudu sa꞉la꞉la꞉i ha꞉nakiyo꞉, beb a꞉no꞉ dagiya꞉ haboba꞉liki, uso꞉ na꞉i ane.
1 Em dia de sábado, Jesus atravessava umas plantações; seus discípulos iam colhendo espigas {de trigo}, as debulhavam na mão e comiam.
2 Ko꞉sega Fa꞉lisi kalu nolba꞉yo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Giliyo꞉ Ha꞉fo꞉lo꞉ Dowan ho꞉len wenamilo꞉ ma꞉no꞉ tulab a꞉ma꞉yo꞉ ele saefa꞉ a꞉no꞉ o꞉go꞉sab ko꞉lo꞉, giliyo꞉ waga dimidaya?”
2 Alguns dos fariseus lhes diziam: Por que fazeis o que não é permitido no sábado?
3 Ya꞉su eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Tamin amilo꞉ Da꞉ibido꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ e o꞉lia꞉lo꞉ sia꞉lowan kalu iyo꞉ maiyabikilo꞉ dimido꞉ sa꞉sa꞉lo꞉wo꞉ giliyo꞉ mo꞉agelo꞉wo꞉?
3 Jesus respondeu: Acaso não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os seus companheiros;
4 Da꞉ibid e Godeya꞉ aya ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, ma꞉no꞉ Godeya꞉ siwa꞉la dia꞉ta꞉sen a꞉no꞉, e dia꞉sa꞉ga꞉ mo꞉no꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ma꞉no꞉ heb a꞉no꞉ egeledo꞉ sia꞉lowan kalumo꞉wo꞉lo꞉ maiya꞉ki dimi. Ko꞉sega eleya꞉ saetakiyo꞉, ma꞉n a꞉no꞉ Godemo꞉lo꞉ bobalo꞉ so꞉mea꞉sen kalu ili ma꞉ib. Madali kalu nolba꞉yo꞉ na꞉so꞉bo a꞉la꞉saefa꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Da꞉ibid eyo꞉ ele difa꞉yo꞉ o꞉go꞉so꞉.”
4 como entrou na casa de Deus e tomou os pães da proposição e deles comeu e deu de comer aos seus companheiros, se bem que só aos sacerdotes era permitido comê-los?
5 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉su eyo꞉ to nolo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalule Dowo꞉ ne, Ha꞉fo꞉lo꞉ Dowan ho꞉len a꞉ma꞉ biso꞉wo꞉ ne ko꞉lo꞉, no꞉no꞉n bo꞉fo꞉lo꞉l.”
5 E ajuntou: O Filho do Homem é senhor também do sábado.
6 Ha꞉fo꞉lo꞉ Dowan ho꞉len no amio꞉ Ya꞉su e Yuwa꞉ tolo꞉ wida꞉sen aya tina꞉sa꞉ga꞉ widabiki, dagi ililibo꞉ ga꞉ga꞉nuli dowo꞉ kalu nowo꞉ a꞉na sen.
6 Em outro dia de sábado, Jesus entrou na sinagoga e ensinava. Achava-se ali um homem que tinha a mão direita seca.
7 Fa꞉lisi kalu o꞉lia꞉ elelo꞉ wida꞉sen kalu o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ Ya꞉su e hala dimidab a꞉la꞉likilo꞉ mo꞉walilima꞉no꞉ togo꞉ keda꞉len ko꞉lo꞉, iliyo꞉ Ya꞉su eyo꞉ Ha꞉fo꞉lo꞉ Dowan ho꞉len a꞉namio꞉ dagiyo꞉ ga꞉ga꞉nuli kalu a꞉no꞉ falele alitaba꞉le a꞉la꞉liki bo꞉fo꞉len.
7 Ora, os escribas e os fariseus observavam Jesus para ver se ele curaria no dia de sábado. Eles teriam então pretexto para acusá-lo.
8 Ko꞉sega Ya꞉su eyo꞉ ililo꞉ asulo꞉ a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, dagiyo꞉ ga꞉ga꞉nuli kalumo꞉ sa꞉laki, “Ge dasilia꞉ga꞉ kaluka꞉isale siwa꞉l wena kagama꞉ni mena.” A꞉la꞉sa꞉labiki, kalu a꞉no꞉ dasilia꞉sa꞉ga꞉ a꞉na kagayabiki,
8 Mas Jesus conhecia os pensamentos deles e disse ao homem que tinha a mão seca: Levanta-te e põe-te em pé, aqui no meio. Ele se levantou e ficou em pé.
9 Ya꞉su eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ele saetakiyo꞉, Ha꞉fo꞉lo꞉ Dowan ho꞉len a꞉namio꞉ o꞉b ko꞉lo꞉ dimidama꞉no꞉ saefa꞉yo꞉? Man nafaleyo꞉ o꞉li dimidama꞉no꞉wa꞉le? Mo꞉ man mogago꞉wo꞉ o꞉li dimidama꞉no꞉wa꞉le? Sana soma꞉no꞉wa꞉le? Mo꞉ mela꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ gasiliakilo꞉ asuwa꞉fa꞉no꞉wa꞉le? Ele saefa꞉ a꞉no꞉ ho꞉bo꞉ko꞉mo꞉lo꞉bo꞉?”
9 Disse-lhes Jesus: Pergunto-vos se no sábado é permitido fazer o bem ou o mal; salvar a vida, ou deixá-la perecer.
10 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ Ya꞉su eyo꞉ iyo꞉ sigiliga꞉takiyo꞉, kalu emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge dagiyo꞉ talagalema.” A꞉la꞉sa꞉labiki, kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉dimidakiyo꞉, dagi a꞉no꞉ elen o꞉ngo꞉ nafale dowo꞉.
10 E relanceando os olhos sobre todos, disse ao homem: Estende tua mão. Ele a estendeu, e foi-lhe restabelecida a mão.
11 Ko꞉sega Fa꞉lisi kalu o꞉lia꞉ elelo꞉ wida꞉sen kalu i a꞉ma꞉yo꞉ Ya꞉sumo꞉wo꞉ kulufa꞉yo꞉wo꞉ alan dowaki, “Niliyo꞉ Ya꞉sumo꞉wo꞉ waga dimidama꞉no꞉wa꞉le” a꞉la꞉liki o꞉g a꞉nami nenelo꞉.
11 Mas eles encheram-se de furor e indagavam uns aos outros o que fariam a Jesus.
12 Ho꞉len no amio꞉ Ya꞉suwo꞉ misio꞉wa Godemo꞉ dulugu sa꞉ma꞉ni ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, nulu a꞉na dulugu sa꞉la꞉len.
12 Naqueles dias, Jesus retirou-se a uma montanha para rezar, e passou aí toda a noite orando a Deus.
13 Kea꞉fo ho꞉le bidabiki, enedo꞉ tiliwida꞉sen kaluwo꞉ ho꞉le kegenelia꞉ga꞉ ta꞉takiyo꞉, eyo꞉ kalu kugula꞉fo꞉ nowo꞉ enedo꞉ iliga꞉felo꞉ kalu doma꞉ki da꞉feyo꞉.
13 Ao amanhecer, chamou os seus discípulos e escolheu doze dentre eles que chamou de apóstolos:
14 Elo꞉ kalu kugula꞉fo꞉ da꞉feyo꞉wo꞉ we. Nowo꞉ Saimon, Saimon e Ya꞉suwa꞉lo꞉ wi ho꞉gi wikilo꞉wo꞉ Bida. Nowo꞉ ene ao Andulu, nowo꞉ Ya꞉ma꞉s, nowo꞉ Yo꞉n, nowo꞉ Filib, nowo꞉ Batolomiyu.
14 Simão, a quem deu o sobrenome de Pedro; André, seu irmão; Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 Nowo꞉ Madiyu, nowo꞉ Tomas, nowo꞉ Ya꞉ma꞉s, Aofiusa꞉ inso꞉, nowo꞉ Saimon, e gamani ho꞉giyo꞉ e dimo꞉losa꞉ a꞉lakilo꞉ asula꞉sen ko꞉lo꞉ Sa꞉la꞉t kalu a꞉la꞉sa꞉lan.
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Simão, chamado Zelador;
16 Nowo꞉ Yudas, Ya꞉ma꞉sa꞉ inso꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ nowo꞉ Yudas Iskaliot, Ya꞉sulo꞉ teledowo꞉wo꞉ e.
16 Judas, irmão de Tiago; e Judas Iscariotes, aquele que foi o traidor.
17 Ya꞉su o꞉lia꞉ ene tiliwida꞉sen kalu o꞉lia꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉ tina꞉sa꞉ga꞉, hen fua꞉lo꞉ a꞉na kagayo꞉. Elo꞉ kudu sia꞉sen kaluka꞉isale nolo꞉lo꞉ a꞉na kegeo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kaluka꞉isale modo꞉ nolo꞉, Yudia hen a꞉namilo꞉ kandayo꞉wo꞉lo꞉ Ya꞉lusalemdo꞉wo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ so꞉lu ho꞉n anib amilo꞉ amisa꞉n Taya o꞉lia꞉ Saido꞉n o꞉lia꞉ a꞉namilo꞉ kandayo꞉ a꞉no꞉lo꞉ tambo ya꞉sio꞉.
17 Descendo com eles, parou numa planície. Aí se achava um grande número de seus discípulos e uma grande multidão de pessoas vindas da Judéia, de Jerusalém, da região marítima, de Tiro e Sidônia, que tinham vindo para ouvi-lo e ser curadas das suas enfermidades.
18 Kaluka꞉isale i a꞉no꞉ Ya꞉suwa꞉lo꞉ widab a꞉no꞉ da꞉ba꞉no꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉, i amilo꞉ walafdo꞉ a꞉lab a꞉no꞉lo꞉ falele alifelema꞉ki mio꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉suwa꞉yo꞉ kaluka꞉isale mama mogago꞉lo꞉ dowo꞉ a꞉no꞉ falele alifelo꞉.
18 E os que eram atormentados dos espíritos imundos ficavam livres.
19 Kaluka꞉isale iliyo꞉ Ya꞉suwo꞉ golabikiyo꞉, halaido꞉wo꞉ eya a꞉la꞉ta꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowakiyo꞉, walafdo꞉ dowo꞉ a꞉no꞉ falele alifelo꞉. A꞉la꞉gabiki kaluka꞉isale tambowa꞉yo꞉ e amio꞉ goma꞉no꞉ asulo꞉.
19 Todo o povo procurava tocá-lo, pois saía dele uma força que os curava a todos.
20 Ya꞉su eyo꞉ enedo꞉ tiliwida꞉sen kaluwo꞉ ba꞉dakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
20 Então ele ergueu os olhos para os seus discípulos e disse: Bem-aventurados vós que sois pobres, porque vosso é o Reino de Deus!
21 Kaluka꞉isale o꞉go꞉ maiyo꞉wo꞉ alando꞉ dowab gio꞉, Gode eyo꞉ sagale alitakiyo꞉,
21 Bem-aventurados vós que agora tendes fome, porque sereis fartos! Bem-aventurados vós que agora chorais, porque vos alegrareis!
22 Gio꞉ Kalule Dowo꞉ kalu a꞉no꞉ kudu ha꞉nab amio꞉, kalu nolba꞉yo꞉ gimo꞉wo꞉ kulufa꞉yaki dianilalikiyo꞉,
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, vos expulsarem, vos ultrajarem, e quando repelirem o vosso nome como infame por causa do Filho do Homem!
23 “Ho꞉len a꞉no꞉ fa꞉la꞉dowalikiyo꞉, gio꞉ sagalaki tiya꞉ba꞉bi. Mo꞉wo꞉ Hebene a꞉namio꞉ wa꞉l dia꞉no꞉ alano꞉ a꞉na da꞉lab. Asuluma. Gimo꞉lo꞉ dimidab o꞉leaumbo꞉, ili ema꞉mu i a꞉ma꞉yo꞉ dinali sa꞉lan kalu imo꞉wo꞉lo꞉ a꞉la꞉ka dimido꞉.
23 Alegrai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu. Era assim que os pais deles tratavam os profetas.
24 “Wai! Kelego꞉wo꞉ modo꞉lo꞉ da꞉lab kalu gio꞉ hida꞉yo꞉wo꞉ dia꞉ib.
24 Mas ai de vós, ricos, porque tendes a vossa consolação!
25 Wai! O꞉go꞉ ma꞉no꞉wo꞉ modo꞉lo꞉ da꞉lab kalu gio꞉ hida꞉yo꞉wo꞉ dia꞉ib.
25 Ai de vós, que estais fartos, porque vireis a ter fome! Ai de vós, que agora rides, porque gemereis e chorareis!
26 Wai! Kalu tambowa꞉yo꞉ ‘ge nafaleka꞉’ a꞉la꞉sa꞉lalikiyo꞉, ge hida꞉yo꞉wo꞉ dia꞉ib.
26 Ai de vós, quando vos louvarem os homens, porque assim faziam os pais deles aos falsos profetas!
27 “Kaluka꞉isale ni sio꞉lo꞉ kudu ha꞉na꞉lab gimo꞉wo꞉ a꞉la꞉so꞉lo꞉l. Gimo꞉lo꞉ gisdo꞉ dowab kalu imo꞉wo꞉ giliyo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉la꞉bi. Gimo꞉lo꞉ kulufa꞉yab kaluka꞉isale imo꞉wo꞉, man nafa dimida꞉bi.
27 Digo-vos a vós que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Kaluka꞉isale gimo꞉lo꞉ wa꞉sa꞉le sa꞉lab a꞉no꞉ giliyo꞉ imo꞉wo꞉ sagale alita꞉bi. Kaluka꞉isale gimo꞉lo꞉ dianilab a꞉no꞉, giliyo꞉ i a꞉no꞉ Godemo꞉ asuwa꞉foma꞉ki dulugu sa꞉la꞉bi.
28 abençoai os que vos maldizem e orai pelos que vos injuriam.
29 Kalu noma꞉yo꞉ gi babowa yamilalega, giyo꞉ babo nodowo꞉ emo꞉ a꞉wida꞉bi. Kalu noma꞉yo꞉ so꞉g gilo꞉ wa꞉l amilo꞉ sa꞉ga꞉la꞉sen a꞉no꞉ dia꞉no꞉ a꞉laki mo꞉walila꞉sa꞉ga꞉ dialega, so꞉g nol gilo꞉ sa꞉ga꞉la꞉sen a꞉no꞉lo꞉ emo꞉ dimia꞉bi.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra. E ao que te tirar a capa, não impeças de levar também a túnica.
30 Kaluka꞉isale iliyo꞉ gemo꞉wo꞉ dabu ba꞉dalikiyo꞉, giyo꞉ madali dimia꞉bi. Iliyo꞉ kelego꞉ gilo꞉wo꞉ dialega, giyo꞉ go꞉no꞉na꞉ma꞉la꞉ a꞉dia꞉no꞉ a꞉lakiyo꞉ towo꞉ halaido꞉wo꞉ sa꞉la꞉so꞉bo.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Man nafa kalu nolba꞉lo꞉ gemo꞉lo꞉ dimidama꞉kilo꞉ asulab o꞉leau, giyo꞉lo꞉ nolbo꞉wo꞉ a꞉la꞉ka dimida꞉bi.
31 O que quereis que os homens vos façam, fazei-o também a eles.
32 “Kaluka꞉isale gimo꞉lo꞉ ha꞉fo꞉lo꞉ disa꞉lab o꞉mo꞉wo꞉ giliyo꞉lo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉lalega, a꞉na ilikiyo꞉ gio꞉ wi alano꞉ mo꞉doma꞉ib. Mo꞉wo꞉ kalu nolba꞉yo꞉ mogago꞉lo꞉ dimida꞉sen kalu o꞉mo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉lalega, mogago꞉ kalu iliyo꞉lo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ imo꞉wo꞉ o꞉li disa꞉ma꞉ib.
32 Se amais os que vos amam, que recompensa mereceis? Também os pecadores amam aqueles que os amam.
33 Kaluka꞉isale gimo꞉lo꞉ man nafalo꞉ dimidab o꞉mo꞉wo꞉ giliyo꞉ imo꞉wo꞉lo꞉ man nafa dimidalega, a꞉na ilikiyo꞉ gio꞉ wi alano꞉ mo꞉doma꞉ib. Mo꞉wo꞉ mogago꞉ kalu iliyo꞉lo꞉ a꞉la꞉ka dimida꞉len.
33 E se fazeis bem aos que vos fazem bem, que recompensa mereceis? Pois o mesmo fazem também os pecadores.
34 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ giyo꞉ kalu nolba꞉yo꞉ wa꞉lo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ o꞉li dimia꞉ib a꞉la꞉asulaki dimialega, a꞉na ilikiyo꞉ gio꞉ wi alano꞉ mo꞉doma꞉ib. Mo꞉wo꞉ mogago꞉lo꞉ dimida꞉sen kalu iliyo꞉lo꞉ ‘wa꞉lo꞉ o꞉li dimia꞉ib’ a꞉la꞉asulaki, mogago꞉ kalu nolbo꞉wo꞉ a꞉na dimia꞉sen.
34 Se emprestais àqueles de quem esperais receber, que recompensa mereceis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Ko꞉sega gimo꞉lo꞉ gisdo꞉ dowab kalu o꞉mo꞉wo꞉ gio꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉laki, man nafaleyo꞉ dimida꞉bi. Giliyo꞉ wa꞉lo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ mo꞉dia꞉no꞉ a꞉la꞉asulaki, moleyo꞉ madali dimia꞉bi. Giliyo꞉ a꞉la꞉dimidalega, wa꞉l dia꞉no꞉wo꞉ alan dowaki, gio꞉ Gode Iwalulo꞉ A꞉lab a꞉ma꞉ so꞉wale doma꞉ib. Mo꞉wo꞉ Gode eyo꞉ mogago꞉ kaluka꞉isale o꞉lia꞉ emo꞉lo꞉ mada o꞉m a꞉la꞉sa꞉ma꞉no꞉lo꞉ mo꞉asulab kaluka꞉isale i o꞉mo꞉wo꞉lo꞉, Gode eyo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉laki, man nafale dimida꞉sen.
35 Pelo contrário, amai os vossos inimigos, fazei bem e emprestai, sem daí esperar nada. E grande será a vossa recompensa e sereis filhos do Altíssimo, porque ele é bom para com os ingratos e maus.
36 Dowa꞉lo꞉ kaluka꞉isalemo꞉lo꞉ nofola꞉sen aumbo꞉, giliyo꞉lo꞉ kalu nolo꞉ a꞉la꞉ka nofola꞉bi.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Giyo꞉ kalu nowo꞉ aloba꞉da꞉so꞉bo. Giyo꞉ a꞉la꞉bo꞉ mo꞉dimidalikiyo꞉, Gode eyo꞉ gelo꞉ mo꞉aloba꞉ma꞉ib. Giyo꞉ kalu nowo꞉ aloba꞉dakiyo꞉, ‘Ge mogago꞉ kalu’ a꞉la꞉bo꞉ sa꞉la꞉so꞉bo. Giyo꞉ a꞉la꞉bo꞉ mo꞉dimidalikiyo꞉, Gode eyo꞉ gemo꞉wo꞉ a꞉la꞉bo꞉ mo꞉dimidama꞉ib. Giyo꞉ kalu noma꞉lo꞉ mogago꞉ dimido꞉wo꞉ ga꞉lilema. Giyo꞉ a꞉la꞉dimidalikiyo꞉, Gode eyo꞉ mogago꞉ gilo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉lo꞉ ga꞉lila꞉ma꞉ib.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Gilo꞉ kelego꞉wo꞉ nolbo꞉wo꞉ dimia꞉bi. A꞉la꞉dimidalikiyo꞉, giyo꞉lo꞉ dia꞉ib. Gode eyo꞉ gilo꞉ dia꞉nigab a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ dimidaliakiyo꞉, kali disa꞉la꞉sa꞉ga꞉ wa꞉litab amilo꞉ o꞉go꞉sab o꞉leau ililibo꞉ gemo꞉ dimia꞉ib. Giyo꞉ kalu nolbo꞉lo꞉ dimiab o꞉leauka, Gode eyo꞉ gimo꞉wo꞉ wa꞉lo꞉ a꞉la꞉ka dimia꞉ib.”
38 dai, e dar-se-vos-á. Colocar-vos-ão no regaço medida boa, cheia, recalcada e transbordante, porque, com a mesma medida com que medirdes, sereis medidos vós também.
39 Ya꞉suwa꞉yo꞉ to nowo꞉ imo꞉ bale sa꞉lakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Siyo꞉ ko꞉n kalu noma꞉yo꞉ siyo꞉ ko꞉n kalu nowo꞉ o꞉li tililia꞉ ha꞉na꞉iba? A, a꞉la꞉dimidalega, a꞉la꞉yo꞉ gana a꞉na sulufo꞉ tina꞉ib.
39 Propôs-lhes também esta comparação: Pode acaso um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Tili wida꞉sen kalu a꞉ma꞉yo꞉ elo꞉ widan kaluwo꞉ mo꞉tininima꞉ib. Ko꞉sega iyo꞉ wida꞉sa꞉ga꞉ eletalikiyo꞉, widan kalu o꞉ngo꞉ fa꞉la꞉doma꞉ib.
40 O discípulo não é superior ao mestre; mas todo discípulo perfeito será como o seu mestre.
41 Go꞉no꞉n si amilo꞉ i dafen alan da꞉lab a꞉no꞉ mo꞉asulaki ta꞉fo꞉likiyo꞉, giyo꞉ gao noma꞉ si amilo꞉ i mu da꞉lab a꞉no꞉ waga kele asulaya?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão e não reparas na trave que está no teu olho?
42 Go꞉no꞉n si amilo꞉ i banala꞉ da꞉lab a꞉no꞉ mada mo꞉ba꞉dakiyo꞉, gao nowo꞉mbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sa꞉laki, ‘Nao, gi si amilo꞉ i mu da꞉lab ko ni dila꞉ma꞉nigo꞉l’ a꞉la꞉bo꞉ waga sa꞉ma꞉no꞉wo꞉? Madali tolo꞉ sa꞉lan kalu giyo꞉, tamin amio꞉ i banala꞉ go꞉no꞉n si amilo꞉ da꞉lab ko꞉le dila꞉sa꞉ga꞉yo꞉, gaowa꞉ si amilo꞉ i mu dila꞉ma꞉no꞉ a꞉no꞉ o꞉li fanda ba꞉ba꞉ib.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Deixa-me, irmão, tirar de teu olho o argueiro, quando tu não vês a trave no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e depois enxergarás para tirar o argueiro do olho de teu irmão.
43 “I nafa a꞉namio꞉, fo mogago꞉wo꞉ mo꞉helema꞉ib. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ i mogago꞉ a꞉namio꞉, fo nafayo꞉ mo꞉helema꞉ib.
43 Uma árvore boa não dá frutos maus, uma árvore má não dá bom fruto.
44 I fo hedab a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, i we o꞉mo꞉lo꞉b a꞉la꞉bo꞉ a꞉na asuluma꞉ib. Na꞉bo i amio꞉ uka fowo꞉ mo꞉tulan. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ bilisa꞉ me amio꞉ wain fo a꞉no꞉ mo꞉tulan.
44 Porquanto cada árvore se conhece pelo seu fruto. Não se colhem figos dos espinheiros, nem se apanham uvas dos abrolhos.
45 Kalu nafa eyo꞉, asulo꞉ nafa e amilo꞉ dila꞉len a꞉no꞉ kalaba handalowakiyo꞉, man nafale a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ dimida꞉mela꞉ib. Kalu mogago꞉ eyo꞉, asulo꞉ mogago꞉ e amilo꞉ dila꞉len a꞉no꞉ kalaba handalowakiyo꞉, man mogago꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ dimida꞉mela꞉ib. Asulo꞉ usamilo꞉ da꞉lab a꞉no꞉, mego꞉f amio꞉ kalaba sahandaloma꞉ib.
45 O homem bom tira coisas boas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau tira coisas más do seu mau tesouro, porque a boca fala daquilo de que o coração está cheio.
46 “Giyo꞉ nemo꞉wo꞉ ‘Ni Misa꞉ Alan’ a꞉la꞉sa꞉la꞉lab ko꞉sega, nilo꞉ to saefa꞉ a꞉no꞉ mo꞉kudu ha꞉nab a꞉no꞉, mo꞉wo꞉ ha꞉?
46 Por que me chamais: Senhor, Senhor... e não fazeis o que digo?
47 Kalu abeyo꞉ nelo꞉wa ya꞉ga꞉lo꞉, ni tolo꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉lo꞉ kudu ha꞉nab a꞉ma꞉ ene mano꞉, niyo꞉ gimo꞉wo꞉ walama꞉no꞉.
47 Todo aquele que vem a mim ouve as minhas palavras e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Kalu a꞉no꞉ alo꞉ dian kaluwo꞉ o꞉ngo꞉ dowo꞉. Eyo꞉ a diakiyo꞉, heno꞉ tambo dali alifela꞉sa꞉ga꞉, aiko꞉ halaido꞉wo꞉ a꞉na gego꞉ ko꞉lo꞉ fufa alano꞉ ya꞉sa꞉ga꞉, aya ba꞉labikiyo꞉ mo꞉ida꞉lo꞉. Mo꞉wo꞉ a a꞉no꞉ mada halaido꞉ di.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou bem fundo e pôs os alicerces sobre a rocha. As águas transbordaram, precipitaram-se as torrentes contra aquela casa e não a puderam abalar, porque ela estava bem construída.
49 Ko꞉sega kalu abeyo꞉ ni towo꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉lo꞉ mo꞉kudu ha꞉nab a꞉no꞉, kaluwa꞉ a diakilo꞉, heno꞉ abol daida꞉sa꞉ga꞉, aiko꞉wo꞉ taiyo꞉ gego꞉wo꞉ o꞉ngo꞉ dowo꞉. A a꞉namio꞉ ho꞉n o꞉lia꞉ fufa o꞉lia꞉yo꞉ ya꞉ga꞉ ba꞉labikiyo꞉, a a꞉no꞉ dugu alilaki, tambo bidi ane.” Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
49 Mas aquele que as ouve e não as observa é semelhante ao homem que construiu a sua casa sobre a terra movediça, sem alicerces. A torrente investiu contra ela, e ela logo ruiu; e grande foi a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.