Lucas 6
Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs BKJ
1 Ha꞉fo꞉lo꞉ Dowan ho꞉len no amio꞉, Ya꞉suwo꞉ da꞉si wit egelo꞉ usa ha꞉nakiyo꞉, enedo꞉ tili wida꞉sen kaluwa꞉yo꞉ da꞉si fo nolo꞉ tudu sa꞉la꞉la꞉i ha꞉nakiyo꞉, beb a꞉no꞉ dagiya꞉ haboba꞉liki, uso꞉ na꞉i ane.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Ko꞉sega Fa꞉lisi kalu nolba꞉yo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Giliyo꞉ Ha꞉fo꞉lo꞉ Dowan ho꞉len wenamilo꞉ ma꞉no꞉ tulab a꞉ma꞉yo꞉ ele saefa꞉ a꞉no꞉ o꞉go꞉sab ko꞉lo꞉, giliyo꞉ waga dimidaya?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Ya꞉su eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Tamin amilo꞉ Da꞉ibido꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ e o꞉lia꞉lo꞉ sia꞉lowan kalu iyo꞉ maiyabikilo꞉ dimido꞉ sa꞉sa꞉lo꞉wo꞉ giliyo꞉ mo꞉agelo꞉wo꞉?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 Da꞉ibid e Godeya꞉ aya ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, ma꞉no꞉ Godeya꞉ siwa꞉la dia꞉ta꞉sen a꞉no꞉, e dia꞉sa꞉ga꞉ mo꞉no꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ma꞉no꞉ heb a꞉no꞉ egeledo꞉ sia꞉lowan kalumo꞉wo꞉lo꞉ maiya꞉ki dimi. Ko꞉sega eleya꞉ saetakiyo꞉, ma꞉n a꞉no꞉ Godemo꞉lo꞉ bobalo꞉ so꞉mea꞉sen kalu ili ma꞉ib. Madali kalu nolba꞉yo꞉ na꞉so꞉bo a꞉la꞉saefa꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Da꞉ibid eyo꞉ ele difa꞉yo꞉ o꞉go꞉so꞉.”
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉su eyo꞉ to nolo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalule Dowo꞉ ne, Ha꞉fo꞉lo꞉ Dowan ho꞉len a꞉ma꞉ biso꞉wo꞉ ne ko꞉lo꞉, no꞉no꞉n bo꞉fo꞉lo꞉l.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Ha꞉fo꞉lo꞉ Dowan ho꞉len no amio꞉ Ya꞉su e Yuwa꞉ tolo꞉ wida꞉sen aya tina꞉sa꞉ga꞉ widabiki, dagi ililibo꞉ ga꞉ga꞉nuli dowo꞉ kalu nowo꞉ a꞉na sen.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Fa꞉lisi kalu o꞉lia꞉ elelo꞉ wida꞉sen kalu o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ Ya꞉su e hala dimidab a꞉la꞉likilo꞉ mo꞉walilima꞉no꞉ togo꞉ keda꞉len ko꞉lo꞉, iliyo꞉ Ya꞉su eyo꞉ Ha꞉fo꞉lo꞉ Dowan ho꞉len a꞉namio꞉ dagiyo꞉ ga꞉ga꞉nuli kalu a꞉no꞉ falele alitaba꞉le a꞉la꞉liki bo꞉fo꞉len.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Ko꞉sega Ya꞉su eyo꞉ ililo꞉ asulo꞉ a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, dagiyo꞉ ga꞉ga꞉nuli kalumo꞉ sa꞉laki, “Ge dasilia꞉ga꞉ kaluka꞉isale siwa꞉l wena kagama꞉ni mena.” A꞉la꞉sa꞉labiki, kalu a꞉no꞉ dasilia꞉sa꞉ga꞉ a꞉na kagayabiki,
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Ya꞉su eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ele saetakiyo꞉, Ha꞉fo꞉lo꞉ Dowan ho꞉len a꞉namio꞉ o꞉b ko꞉lo꞉ dimidama꞉no꞉ saefa꞉yo꞉? Man nafaleyo꞉ o꞉li dimidama꞉no꞉wa꞉le? Mo꞉ man mogago꞉wo꞉ o꞉li dimidama꞉no꞉wa꞉le? Sana soma꞉no꞉wa꞉le? Mo꞉ mela꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ gasiliakilo꞉ asuwa꞉fa꞉no꞉wa꞉le? Ele saefa꞉ a꞉no꞉ ho꞉bo꞉ko꞉mo꞉lo꞉bo꞉?”
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ Ya꞉su eyo꞉ iyo꞉ sigiliga꞉takiyo꞉, kalu emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge dagiyo꞉ talagalema.” A꞉la꞉sa꞉labiki, kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉dimidakiyo꞉, dagi a꞉no꞉ elen o꞉ngo꞉ nafale dowo꞉.
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Ko꞉sega Fa꞉lisi kalu o꞉lia꞉ elelo꞉ wida꞉sen kalu i a꞉ma꞉yo꞉ Ya꞉sumo꞉wo꞉ kulufa꞉yo꞉wo꞉ alan dowaki, “Niliyo꞉ Ya꞉sumo꞉wo꞉ waga dimidama꞉no꞉wa꞉le” a꞉la꞉liki o꞉g a꞉nami nenelo꞉.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Ho꞉len no amio꞉ Ya꞉suwo꞉ misio꞉wa Godemo꞉ dulugu sa꞉ma꞉ni ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, nulu a꞉na dulugu sa꞉la꞉len.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Kea꞉fo ho꞉le bidabiki, enedo꞉ tiliwida꞉sen kaluwo꞉ ho꞉le kegenelia꞉ga꞉ ta꞉takiyo꞉, eyo꞉ kalu kugula꞉fo꞉ nowo꞉ enedo꞉ iliga꞉felo꞉ kalu doma꞉ki da꞉feyo꞉.
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Elo꞉ kalu kugula꞉fo꞉ da꞉feyo꞉wo꞉ we. Nowo꞉ Saimon, Saimon e Ya꞉suwa꞉lo꞉ wi ho꞉gi wikilo꞉wo꞉ Bida. Nowo꞉ ene ao Andulu, nowo꞉ Ya꞉ma꞉s, nowo꞉ Yo꞉n, nowo꞉ Filib, nowo꞉ Batolomiyu.
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 Nowo꞉ Madiyu, nowo꞉ Tomas, nowo꞉ Ya꞉ma꞉s, Aofiusa꞉ inso꞉, nowo꞉ Saimon, e gamani ho꞉giyo꞉ e dimo꞉losa꞉ a꞉lakilo꞉ asula꞉sen ko꞉lo꞉ Sa꞉la꞉t kalu a꞉la꞉sa꞉lan.
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 Nowo꞉ Yudas, Ya꞉ma꞉sa꞉ inso꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ nowo꞉ Yudas Iskaliot, Ya꞉sulo꞉ teledowo꞉wo꞉ e.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Ya꞉su o꞉lia꞉ ene tiliwida꞉sen kalu o꞉lia꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉ tina꞉sa꞉ga꞉, hen fua꞉lo꞉ a꞉na kagayo꞉. Elo꞉ kudu sia꞉sen kaluka꞉isale nolo꞉lo꞉ a꞉na kegeo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kaluka꞉isale modo꞉ nolo꞉, Yudia hen a꞉namilo꞉ kandayo꞉wo꞉lo꞉ Ya꞉lusalemdo꞉wo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ so꞉lu ho꞉n anib amilo꞉ amisa꞉n Taya o꞉lia꞉ Saido꞉n o꞉lia꞉ a꞉namilo꞉ kandayo꞉ a꞉no꞉lo꞉ tambo ya꞉sio꞉.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Kaluka꞉isale i a꞉no꞉ Ya꞉suwa꞉lo꞉ widab a꞉no꞉ da꞉ba꞉no꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉, i amilo꞉ walafdo꞉ a꞉lab a꞉no꞉lo꞉ falele alifelema꞉ki mio꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉suwa꞉yo꞉ kaluka꞉isale mama mogago꞉lo꞉ dowo꞉ a꞉no꞉ falele alifelo꞉.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Kaluka꞉isale iliyo꞉ Ya꞉suwo꞉ golabikiyo꞉, halaido꞉wo꞉ eya a꞉la꞉ta꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowakiyo꞉, walafdo꞉ dowo꞉ a꞉no꞉ falele alifelo꞉. A꞉la꞉gabiki kaluka꞉isale tambowa꞉yo꞉ e amio꞉ goma꞉no꞉ asulo꞉.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Ya꞉su eyo꞉ enedo꞉ tiliwida꞉sen kaluwo꞉ ba꞉dakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 Kaluka꞉isale o꞉go꞉ maiyo꞉wo꞉ alando꞉ dowab gio꞉, Gode eyo꞉ sagale alitakiyo꞉,
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 Gio꞉ Kalule Dowo꞉ kalu a꞉no꞉ kudu ha꞉nab amio꞉, kalu nolba꞉yo꞉ gimo꞉wo꞉ kulufa꞉yaki dianilalikiyo꞉,
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 “Ho꞉len a꞉no꞉ fa꞉la꞉dowalikiyo꞉, gio꞉ sagalaki tiya꞉ba꞉bi. Mo꞉wo꞉ Hebene a꞉namio꞉ wa꞉l dia꞉no꞉ alano꞉ a꞉na da꞉lab. Asuluma. Gimo꞉lo꞉ dimidab o꞉leaumbo꞉, ili ema꞉mu i a꞉ma꞉yo꞉ dinali sa꞉lan kalu imo꞉wo꞉lo꞉ a꞉la꞉ka dimido꞉.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 “Wai! Kelego꞉wo꞉ modo꞉lo꞉ da꞉lab kalu gio꞉ hida꞉yo꞉wo꞉ dia꞉ib.
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 Wai! O꞉go꞉ ma꞉no꞉wo꞉ modo꞉lo꞉ da꞉lab kalu gio꞉ hida꞉yo꞉wo꞉ dia꞉ib.
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 Wai! Kalu tambowa꞉yo꞉ ‘ge nafaleka꞉’ a꞉la꞉sa꞉lalikiyo꞉, ge hida꞉yo꞉wo꞉ dia꞉ib.
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 “Kaluka꞉isale ni sio꞉lo꞉ kudu ha꞉na꞉lab gimo꞉wo꞉ a꞉la꞉so꞉lo꞉l. Gimo꞉lo꞉ gisdo꞉ dowab kalu imo꞉wo꞉ giliyo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉la꞉bi. Gimo꞉lo꞉ kulufa꞉yab kaluka꞉isale imo꞉wo꞉, man nafa dimida꞉bi.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Kaluka꞉isale gimo꞉lo꞉ wa꞉sa꞉le sa꞉lab a꞉no꞉ giliyo꞉ imo꞉wo꞉ sagale alita꞉bi. Kaluka꞉isale gimo꞉lo꞉ dianilab a꞉no꞉, giliyo꞉ i a꞉no꞉ Godemo꞉ asuwa꞉foma꞉ki dulugu sa꞉la꞉bi.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Kalu noma꞉yo꞉ gi babowa yamilalega, giyo꞉ babo nodowo꞉ emo꞉ a꞉wida꞉bi. Kalu noma꞉yo꞉ so꞉g gilo꞉ wa꞉l amilo꞉ sa꞉ga꞉la꞉sen a꞉no꞉ dia꞉no꞉ a꞉laki mo꞉walila꞉sa꞉ga꞉ dialega, so꞉g nol gilo꞉ sa꞉ga꞉la꞉sen a꞉no꞉lo꞉ emo꞉ dimia꞉bi.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Kaluka꞉isale iliyo꞉ gemo꞉wo꞉ dabu ba꞉dalikiyo꞉, giyo꞉ madali dimia꞉bi. Iliyo꞉ kelego꞉ gilo꞉wo꞉ dialega, giyo꞉ go꞉no꞉na꞉ma꞉la꞉ a꞉dia꞉no꞉ a꞉lakiyo꞉ towo꞉ halaido꞉wo꞉ sa꞉la꞉so꞉bo.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Man nafa kalu nolba꞉lo꞉ gemo꞉lo꞉ dimidama꞉kilo꞉ asulab o꞉leau, giyo꞉lo꞉ nolbo꞉wo꞉ a꞉la꞉ka dimida꞉bi.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 “Kaluka꞉isale gimo꞉lo꞉ ha꞉fo꞉lo꞉ disa꞉lab o꞉mo꞉wo꞉ giliyo꞉lo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉lalega, a꞉na ilikiyo꞉ gio꞉ wi alano꞉ mo꞉doma꞉ib. Mo꞉wo꞉ kalu nolba꞉yo꞉ mogago꞉lo꞉ dimida꞉sen kalu o꞉mo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉lalega, mogago꞉ kalu iliyo꞉lo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ imo꞉wo꞉ o꞉li disa꞉ma꞉ib.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Kaluka꞉isale gimo꞉lo꞉ man nafalo꞉ dimidab o꞉mo꞉wo꞉ giliyo꞉ imo꞉wo꞉lo꞉ man nafa dimidalega, a꞉na ilikiyo꞉ gio꞉ wi alano꞉ mo꞉doma꞉ib. Mo꞉wo꞉ mogago꞉ kalu iliyo꞉lo꞉ a꞉la꞉ka dimida꞉len.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ giyo꞉ kalu nolba꞉yo꞉ wa꞉lo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ o꞉li dimia꞉ib a꞉la꞉asulaki dimialega, a꞉na ilikiyo꞉ gio꞉ wi alano꞉ mo꞉doma꞉ib. Mo꞉wo꞉ mogago꞉lo꞉ dimida꞉sen kalu iliyo꞉lo꞉ ‘wa꞉lo꞉ o꞉li dimia꞉ib’ a꞉la꞉asulaki, mogago꞉ kalu nolbo꞉wo꞉ a꞉na dimia꞉sen.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Ko꞉sega gimo꞉lo꞉ gisdo꞉ dowab kalu o꞉mo꞉wo꞉ gio꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉laki, man nafaleyo꞉ dimida꞉bi. Giliyo꞉ wa꞉lo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ mo꞉dia꞉no꞉ a꞉la꞉asulaki, moleyo꞉ madali dimia꞉bi. Giliyo꞉ a꞉la꞉dimidalega, wa꞉l dia꞉no꞉wo꞉ alan dowaki, gio꞉ Gode Iwalulo꞉ A꞉lab a꞉ma꞉ so꞉wale doma꞉ib. Mo꞉wo꞉ Gode eyo꞉ mogago꞉ kaluka꞉isale o꞉lia꞉ emo꞉lo꞉ mada o꞉m a꞉la꞉sa꞉ma꞉no꞉lo꞉ mo꞉asulab kaluka꞉isale i o꞉mo꞉wo꞉lo꞉, Gode eyo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉laki, man nafale dimida꞉sen.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Dowa꞉lo꞉ kaluka꞉isalemo꞉lo꞉ nofola꞉sen aumbo꞉, giliyo꞉lo꞉ kalu nolo꞉ a꞉la꞉ka nofola꞉bi.
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 “Giyo꞉ kalu nowo꞉ aloba꞉da꞉so꞉bo. Giyo꞉ a꞉la꞉bo꞉ mo꞉dimidalikiyo꞉, Gode eyo꞉ gelo꞉ mo꞉aloba꞉ma꞉ib. Giyo꞉ kalu nowo꞉ aloba꞉dakiyo꞉, ‘Ge mogago꞉ kalu’ a꞉la꞉bo꞉ sa꞉la꞉so꞉bo. Giyo꞉ a꞉la꞉bo꞉ mo꞉dimidalikiyo꞉, Gode eyo꞉ gemo꞉wo꞉ a꞉la꞉bo꞉ mo꞉dimidama꞉ib. Giyo꞉ kalu noma꞉lo꞉ mogago꞉ dimido꞉wo꞉ ga꞉lilema. Giyo꞉ a꞉la꞉dimidalikiyo꞉, Gode eyo꞉ mogago꞉ gilo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉lo꞉ ga꞉lila꞉ma꞉ib.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Gilo꞉ kelego꞉wo꞉ nolbo꞉wo꞉ dimia꞉bi. A꞉la꞉dimidalikiyo꞉, giyo꞉lo꞉ dia꞉ib. Gode eyo꞉ gilo꞉ dia꞉nigab a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ dimidaliakiyo꞉, kali disa꞉la꞉sa꞉ga꞉ wa꞉litab amilo꞉ o꞉go꞉sab o꞉leau ililibo꞉ gemo꞉ dimia꞉ib. Giyo꞉ kalu nolbo꞉lo꞉ dimiab o꞉leauka, Gode eyo꞉ gimo꞉wo꞉ wa꞉lo꞉ a꞉la꞉ka dimia꞉ib.”
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Ya꞉suwa꞉yo꞉ to nowo꞉ imo꞉ bale sa꞉lakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Siyo꞉ ko꞉n kalu noma꞉yo꞉ siyo꞉ ko꞉n kalu nowo꞉ o꞉li tililia꞉ ha꞉na꞉iba? A, a꞉la꞉dimidalega, a꞉la꞉yo꞉ gana a꞉na sulufo꞉ tina꞉ib.
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Tili wida꞉sen kalu a꞉ma꞉yo꞉ elo꞉ widan kaluwo꞉ mo꞉tininima꞉ib. Ko꞉sega iyo꞉ wida꞉sa꞉ga꞉ eletalikiyo꞉, widan kalu o꞉ngo꞉ fa꞉la꞉doma꞉ib.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 Go꞉no꞉n si amilo꞉ i dafen alan da꞉lab a꞉no꞉ mo꞉asulaki ta꞉fo꞉likiyo꞉, giyo꞉ gao noma꞉ si amilo꞉ i mu da꞉lab a꞉no꞉ waga kele asulaya?
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 Go꞉no꞉n si amilo꞉ i banala꞉ da꞉lab a꞉no꞉ mada mo꞉ba꞉dakiyo꞉, gao nowo꞉mbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sa꞉laki, ‘Nao, gi si amilo꞉ i mu da꞉lab ko ni dila꞉ma꞉nigo꞉l’ a꞉la꞉bo꞉ waga sa꞉ma꞉no꞉wo꞉? Madali tolo꞉ sa꞉lan kalu giyo꞉, tamin amio꞉ i banala꞉ go꞉no꞉n si amilo꞉ da꞉lab ko꞉le dila꞉sa꞉ga꞉yo꞉, gaowa꞉ si amilo꞉ i mu dila꞉ma꞉no꞉ a꞉no꞉ o꞉li fanda ba꞉ba꞉ib.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 “I nafa a꞉namio꞉, fo mogago꞉wo꞉ mo꞉helema꞉ib. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ i mogago꞉ a꞉namio꞉, fo nafayo꞉ mo꞉helema꞉ib.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 I fo hedab a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, i we o꞉mo꞉lo꞉b a꞉la꞉bo꞉ a꞉na asuluma꞉ib. Na꞉bo i amio꞉ uka fowo꞉ mo꞉tulan. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ bilisa꞉ me amio꞉ wain fo a꞉no꞉ mo꞉tulan.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Kalu nafa eyo꞉, asulo꞉ nafa e amilo꞉ dila꞉len a꞉no꞉ kalaba handalowakiyo꞉, man nafale a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ dimida꞉mela꞉ib. Kalu mogago꞉ eyo꞉, asulo꞉ mogago꞉ e amilo꞉ dila꞉len a꞉no꞉ kalaba handalowakiyo꞉, man mogago꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ dimida꞉mela꞉ib. Asulo꞉ usamilo꞉ da꞉lab a꞉no꞉, mego꞉f amio꞉ kalaba sahandaloma꞉ib.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “Giyo꞉ nemo꞉wo꞉ ‘Ni Misa꞉ Alan’ a꞉la꞉sa꞉la꞉lab ko꞉sega, nilo꞉ to saefa꞉ a꞉no꞉ mo꞉kudu ha꞉nab a꞉no꞉, mo꞉wo꞉ ha꞉?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Kalu abeyo꞉ nelo꞉wa ya꞉ga꞉lo꞉, ni tolo꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉lo꞉ kudu ha꞉nab a꞉ma꞉ ene mano꞉, niyo꞉ gimo꞉wo꞉ walama꞉no꞉.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Kalu a꞉no꞉ alo꞉ dian kaluwo꞉ o꞉ngo꞉ dowo꞉. Eyo꞉ a diakiyo꞉, heno꞉ tambo dali alifela꞉sa꞉ga꞉, aiko꞉ halaido꞉wo꞉ a꞉na gego꞉ ko꞉lo꞉ fufa alano꞉ ya꞉sa꞉ga꞉, aya ba꞉labikiyo꞉ mo꞉ida꞉lo꞉. Mo꞉wo꞉ a a꞉no꞉ mada halaido꞉ di.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Ko꞉sega kalu abeyo꞉ ni towo꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉lo꞉ mo꞉kudu ha꞉nab a꞉no꞉, kaluwa꞉ a diakilo꞉, heno꞉ abol daida꞉sa꞉ga꞉, aiko꞉wo꞉ taiyo꞉ gego꞉wo꞉ o꞉ngo꞉ dowo꞉. A a꞉namio꞉ ho꞉n o꞉lia꞉ fufa o꞉lia꞉yo꞉ ya꞉ga꞉ ba꞉labikiyo꞉, a a꞉no꞉ dugu alilaki, tambo bidi ane.” Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.