Hebreus 6
Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs NTLH
1 — ausente —
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 — ausente —
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Gode eyo꞉ nio꞉ mo꞉ka꞉laki fogo꞉ dimialega, nio꞉ asulo꞉ nolo꞉ wa꞉ka dia꞉liki ha꞉na꞉no꞉.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 — ausente —
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 — ausente —
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 Ko꞉sega kaluka꞉isale i a꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ tililia꞉ga꞉lo꞉ mia꞉no꞉wo꞉ tog nowo꞉ aundo꞉ma. Iliyo꞉ Godeya꞉ So꞉wayo꞉ gola ba꞉ba꞉ a꞉ma꞉ ilikiyo꞉, e wa꞉ka i malana alu alitaki, sendelo alifa꞉yo꞉ a꞉nga꞉lab.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 To a꞉no꞉ niyo꞉ da꞉fe sa꞉ma꞉nigo꞉l. Hen no amio꞉ ho꞉no꞉ tinda꞉sa꞉ga꞉ fowo꞉ nafale heda꞉laliki, hendo꞉ biso꞉ a꞉ma꞉yo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ nafale dia꞉ib ko꞉lo꞉, Gode eyo꞉ hen a꞉no꞉ nafale mesea꞉ki, halale alifa꞉ib.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Ko꞉sega hen no amio꞉, kis o꞉lia꞉ bilis mogago꞉ o꞉lia꞉ a꞉no꞉ko꞉ fa꞉la꞉ne. Hen a꞉no꞉ wilo꞉ma dowaki, Godeya꞉ ene gadio꞉ alan us a꞉na tina꞉no꞉wo꞉ mada ko꞉na꞉ma a꞉lab. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ edakiyo꞉, hen a꞉no꞉ deya gili alifa꞉ib.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Ne milile, niliyo꞉ hagugo꞉ to we gimo꞉wo꞉ halaido꞉ so꞉lo꞉l ko꞉sega, gio꞉ kalu o꞉leo꞉ngo꞉wo꞉ mo꞉doma꞉ib a꞉la꞉tiliasulo꞉l. Gode eyo꞉ gi asuwa꞉taki gasili ko꞉lo꞉, gio꞉ nafale mesa꞉no꞉ dia꞉ib.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Gode e man digalo꞉le dimidan ko꞉lo꞉, eyo꞉ man nafa gilo꞉ tamin amilo꞉ dimida꞉len a꞉no꞉ mo꞉ga꞉lila꞉ma꞉ib. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ gio꞉ Gode o꞉lia꞉yo꞉ ha꞉fo꞉ disa꞉ a꞉lalikiyo꞉, enedo꞉ tilidabu kaluka꞉isale nolo꞉ asuwa꞉ta꞉i ha꞉na꞉lab a꞉no꞉lo꞉ mo꞉ga꞉lila꞉ma꞉ib.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Niliyo꞉ gio꞉ man a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ halale dimida꞉i ha꞉na꞉melea꞉ki asulo꞉l. A꞉la꞉dimida꞉lalikiyo꞉, kelego꞉ gilo꞉ tili asula꞉sa꞉ga꞉lo꞉ yasisab a꞉no꞉ hendele fa꞉la꞉doma꞉ib.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Gio꞉ tilidabuwo꞉ mo꞉beakiyo꞉ bo꞉sula꞉so꞉bo! Kaluka꞉isale tilida꞉da꞉sa꞉ga꞉ hida꞉yo꞉wo꞉ dia꞉ ha꞉na꞉la꞉ga꞉lo꞉ ha꞉sa yasila꞉lab i a꞉no꞉, enedo꞉ dinali sio꞉ a꞉no꞉ tambo dia꞉ib ko꞉lo꞉, gio꞉ mano꞉ imiliga꞉lo꞉ ko꞉ngo꞉ dowa꞉bi.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Gode eyo꞉ Ablaham o꞉lia꞉ dinali saefa꞉nikiyo꞉, Godelo꞉ tinio꞉ kalu imilig nowo꞉ aundo꞉ma dowo꞉ ko꞉lo꞉, ene to a꞉no꞉ halale alifoma꞉kiyo꞉, ene wiya iliki saefa꞉.
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 Gode eyo꞉ dinali saetakiyo꞉, “Niyo꞉ gemo꞉ mada sagale alitakiyo꞉, gilo꞉ so꞉wa sa꞉la꞉la꞉i ha꞉na꞉lab a꞉no꞉ modo꞉le fa꞉la꞉doma꞉ki ta꞉fa꞉no꞉” a꞉la꞉sio꞉.
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Ablaham e kelego꞉ a꞉no꞉ fa꞉la꞉doma꞉ki, ha꞉sa yasila꞉i ha꞉na꞉la꞉ga꞉, dinali sio꞉wo꞉ a꞉na di.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Niliyo꞉ ninindo꞉ dinali sio꞉ a꞉no꞉ halale alifoma꞉ki, nilo꞉ tinio꞉ kalu noma꞉ wiya iliki saefa꞉no꞉. Niliyo꞉ a꞉la꞉dimidalikiyo꞉, kaluka꞉isale tambowa꞉yo꞉ kalu wilo꞉ a꞉no꞉ tili asulaki, towo꞉ wa꞉kabiyo꞉ mo꞉sa꞉ma꞉ib.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Gode elo꞉ man dimidan a꞉no꞉ ko꞉li nowo꞉ mo꞉dimidama꞉ib ko꞉lo꞉, ko꞉ngo꞉ mela꞉no꞉ dowa꞉i ha꞉na꞉mela꞉ib. To a꞉no꞉ Gode elo꞉ kelego꞉lo꞉ dimia꞉no꞉ dinali sio꞉ kaluka꞉isale i o꞉mo꞉wo꞉ asuluma꞉ki fanda widakiyo꞉, dinali saefa꞉ a꞉no꞉ ene wiya ilikiyo꞉ halaido꞉le saefa꞉.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Gode eyo꞉ nio꞉ bo꞉fo꞉melea꞉ki, nio꞉ elo꞉wa ane ko꞉lo꞉, kelego꞉ a꞉la꞉ noma꞉yo꞉ nio꞉ halale alitab. To a꞉la꞉ a꞉namio꞉ Gode eyo꞉ mo꞉dikili sa꞉laki, asulo꞉ elo꞉wo꞉ mada mo꞉nodoma꞉ib. To nowo꞉ enedo꞉ dinali saefa꞉yo꞉ o꞉m. Nowo꞉ ene wi amilo꞉ halale sio꞉wo꞉ o꞉m. A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ kelego꞉ a꞉ma꞉yo꞉ nililo꞉ tili asulakilo꞉ yasila꞉lo꞉l a꞉no꞉ hendele fa꞉la꞉doma꞉ib a꞉la꞉liki halale alitakigab.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Nililo꞉ tili asulakilo꞉ yasiso꞉l a꞉ma꞉yo꞉ nili asulo꞉wo꞉ kowa꞉g o꞉ngo꞉ma꞉ tili ta꞉li dofo꞉lab. Nili tilidabu a꞉no꞉ Godeya꞉ aya tina꞉sa꞉ga꞉yo꞉, helebeso꞉ga꞉lo꞉ galalifa꞉ us a꞉na tina꞉sen.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 A꞉la꞉do꞉ dimida꞉sen o꞉leaumbo꞉, Ya꞉su eyo꞉lo꞉ nio꞉ asuwa꞉takiyo꞉, e tamina Godelo꞉ sab us a꞉na tigini ane ko꞉lo꞉lab. A꞉la꞉dimidab amio꞉ Ya꞉su eyo꞉ Ma꞉kisedeg elo꞉ nanog di o꞉leo꞉ngo꞉ diaki, bobalo꞉ so꞉mea꞉sen misa꞉ kalu ko꞉ngo꞉ mela꞉no꞉le a꞉lab.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.