Gênesis 50

Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Isolael e sowabiki, Yosa꞉b eyo꞉ iyaya꞉ wa꞉la alifo꞉liki, mimila꞉liki ya꞉lo꞉.
1 José atirou-se sobre seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 A꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ Yosa꞉b eyo꞉ iya sowo꞉ a꞉no꞉ bo꞉bo꞉gebo꞉ mo꞉hesema꞉ki, mulumulo꞉lo꞉ asulo꞉ kalu iliyo꞉ Isolaela꞉ do꞉mo꞉ amio꞉ mulumulo꞉wo꞉ dia꞉foma꞉ki sio꞉ ko꞉lo꞉, kalu i a꞉ma꞉yo꞉ do꞉mo꞉wo꞉ mo꞉hesema꞉kilo꞉ mululan a꞉no꞉ a꞉na difa꞉.
2 Em seguida, deu ordens aos médicos que o serviam para que embalsamassem o corpo de seu pai, e Jacó foi embalsamado.
3 Mulumulo꞉lo꞉ mia꞉sen kaluwa꞉yo꞉ sowo꞉ do꞉mo꞉ amio꞉ mulumulo꞉wo꞉ ho꞉len do꞉la꞉fo꞉ fa꞉la꞉da꞉in usa a꞉namio꞉ mulu alita꞉sen ko꞉lo꞉, iliyo꞉ Isolaela꞉ do꞉mo꞉ amio꞉lo꞉ a꞉la꞉dimido꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Isib kaluka꞉isale iyo꞉ kalu kuo꞉ya꞉likilo꞉ seno꞉, ho꞉leno꞉ do꞉la꞉fo꞉ dom a꞉la꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ sen.
3 O processo de embalsamamento levou os quarenta dias habituais. E os egípcios lamentaram sua morte durante setenta dias.
4 — ausente —
4 Quando terminou o período de luto, José procurou os conselheiros do faraó e lhes disse: “Por gentileza, peço que falem com o faraó em meu favor.
5 — ausente —
5 Digam-lhe que meu pai me fez prestar um juramento. Disse: ‘Morrerei em breve. Leve meu corpo de volta para a terra de Canaã e coloque-me na sepultura que preparei para mim’. Portanto, peço que me deixe ir sepultar meu pai; depois, voltarei sem demora”.
6 A꞉la꞉sa꞉labiki Fa꞉lo꞉ eyo꞉ Yosa꞉bo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ go꞉lbo꞉wo꞉ dinali sio꞉ au dimidaki, go꞉lo꞉ dalima꞉ni hamana” a꞉la꞉sio꞉.
6 O faraó atendeu ao pedido de José e disse: “Vá e sepulte seu pai, como ele o fez prometer”.
7 — ausente —
7 Então José partiu para sepultar seu pai. Foi acompanhado de todos os oficiais do faraó, todos os membros mais importantes da casa do faraó e todos os oficiais de alto escalão do Egito.
8 — ausente —
8 José também levou consigo toda a sua família, seus irmãos e a família deles. As crianças pequenas, os rebanhos e o gado, porém, deixaram na terra de Gósen.
9 Kalu nolo꞉ ho꞉sa꞉ wa꞉la kandayaki, nolo꞉ i fofodo꞉ susululia꞉ ha꞉na꞉sen a꞉nami kandayaki, a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ kaluwo꞉ modo꞉ ko꞉lo꞉ Yosa꞉b o꞉lia꞉ ha꞉na꞉ni ane.
9 Muitas carruagens e seus condutores acompanharam José, formando um grande cortejo.
10 Iyo꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, da꞉si bebdo꞉ dila꞉sen hen, Atad, a꞉na fa꞉la꞉dowo꞉. Hen a꞉no꞉ ho꞉n Yodan a꞉no꞉ nodowa a꞉lab. Hen a꞉namio꞉ iyo꞉ ho꞉len dom a꞉la꞉fo꞉wo꞉ ene iyayo꞉ mada alan nofolaki, ogolo ya꞉la꞉liki kuo꞉ya꞉li sen.
10 Quando chegaram à eira de Atade, perto do rio Jordão, realizaram uma grande cerimônia fúnebre, com um período de sete dias de luto pelo pai de José.
11 Ka꞉ina꞉n kaluka꞉isale a꞉namilo꞉ sen a꞉ma꞉yo꞉, nofolakilo꞉ ya꞉fodab a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Isib kaluwo꞉ alan nofolaki ya꞉fodab.” A꞉la꞉gabi ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, iliyo꞉ hen a꞉no꞉ A꞉ibol-Mislaim a꞉la꞉wikilo꞉. Hen a꞉no꞉ ho꞉n Yodan a꞉no꞉ nodowa a꞉lab.
11 Os cananeus que moravam na região os viram chorar na eira de Atade e mudaram o nome do lugar (que fica próximo ao Jordão) para Abel-Mizraim, pois disseram: “Este é um lugar de lamento profundo para esses egípcios”.
12 — ausente —
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram o que ele lhes havia ordenado.
13 — ausente —
13 Levaram seu corpo para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna no campo de Macpela, perto de Manre. Essa é a caverna que Abraão havia comprado de Efrom, o hitita, como sepultura permanente.
14 Yosa꞉b eyo꞉ iyayo꞉ dali alita꞉ga꞉yo꞉, e o꞉lia꞉, ene ao i o꞉lia꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ egeledo꞉ ane a꞉no꞉ tambo a꞉ma꞉la꞉ Isib ane. Yosa꞉b eyo꞉ ene iya Ya꞉kobo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, Ka꞉ina꞉n hen a꞉na dalima꞉ni ane.|alt="Traveling for burial of Jacob" src="01_Ge_50_02_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence" ref="50.7"
14 Depois de sepultar Jacó, José voltou para o Egito com seus irmãos e com todos que o haviam acompanhado.
15 Ili iyayo꞉ sowa꞉sa꞉ga꞉ dowabikiyo꞉, Yosa꞉ba꞉ ao iyo꞉ egelebo꞉ nenelaki a꞉la꞉sio꞉, “Wai! Yosa꞉bo꞉lo꞉ mogago꞉ nililo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ eyo꞉ o꞉asulufo꞉la꞉ga꞉yo꞉, nimo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ wa꞉dema꞉nigaba꞉le?”
15 Uma vez que seu pai estava morto, porém, os irmãos de José ficaram temerosos e disseram: “Agora José mostrará sua ira e se vingará de todo o mal que lhe fizemos”.
16 — ausente —
16 Por isso, enviaram a seguinte mensagem a José: “Antes de morrer, nosso pai mandou
17 — ausente —
17 que lhe disséssemos: ‘Por favor, perdoe seus irmãos pelo grande mal que eles lhe fizeram, pelo pecado que cometeram ao tratá-lo com tanta crueldade’. Por isso, nós, servos do Deus de seu pai, suplicamos que você perdoe nosso pecado”. Quando José recebeu a mensagem, começou a chorar.
18 Da꞉da꞉sa꞉ga꞉ elena, ao iyo꞉ Yosa꞉bdo꞉wa ya꞉ga꞉yo꞉, iyo꞉ hena tulu fufudaki a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ gi madali nanog dian kaluwo꞉ o꞉li doma꞉no꞉.”
18 Depois, seus irmãos chegaram e se curvaram com o rosto no chão diante de José. “Somos seus escravos!”, disseram eles.
19 Ko꞉sega Yosa꞉b eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ tagila꞉so꞉bo! Ne Gode o꞉ngo꞉ma ko꞉lo꞉ niyo꞉ giyo꞉ mo꞉wa꞉dema꞉no꞉.
19 José, porém, respondeu: “Não tenham medo de mim. Por acaso sou Deus para castigá-los?
20 Giliyo꞉ ne mogaima꞉no꞉ asulaki dimido꞉ ko꞉sega, gililo꞉ nemo꞉lo꞉ mogago꞉ dimido꞉ a꞉ma꞉yo꞉ Gode eyo꞉ a꞉nodola꞉sa꞉ga꞉ ne amio꞉ nanog nafa fa꞉la꞉doma꞉ki ta꞉fo꞉. Kaluka꞉isale modo꞉wo꞉ sowabena꞉ki, kelego꞉ ko꞉lilo꞉ nelo꞉ elendo꞉ amilo꞉ fa꞉la꞉dosdo꞉ a꞉no꞉ Godeya꞉ ene da꞉fe alifa꞉ ko꞉lo꞉, kelego꞉ o꞉gdo꞉ fa꞉la꞉dosda꞉i mio꞉ a꞉no꞉ gio꞉ ba꞉dab.
20 Vocês pretendiam me fazer o mal, mas Deus planejou tudo para o bem. Colocou-me neste cargo para que eu pudesse salvar a vida de muitos.
21 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ gio꞉ kele asula꞉so꞉bo. Gio꞉lo꞉ gini so꞉wayo꞉lo꞉ kelego꞉ aundo꞉ma dowab a꞉no꞉ niyo꞉ dimida mea꞉mela꞉no꞉.” A꞉la꞉gakiyo꞉ Yosa꞉b eyo꞉ ao iyo꞉ ha꞉sa mesea꞉ki ha꞉nolo sio꞉.
21 Não tenham medo. Continuarei a cuidar de vocês e de seus filhos”. Desse modo, ele os tranquilizou ao tratá-los com bondade.
22 Yosa꞉b e Isib hen a꞉naka sen, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ iyaya꞉ eso꞉lo꞉wo꞉lo꞉ hen a꞉naka sen. Yosa꞉b e donayo꞉ 110 a꞉la꞉fo꞉ gulula꞉.
22 José, seus irmãos e suas famílias continuaram a viver no Egito. José viveu 110 anos.
23 Yosa꞉b e ene A꞉flama꞉ inso꞉ o꞉lia꞉ a꞉ma꞉ inso꞉wo꞉lo꞉ ba꞉ba꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ Manasaya꞉ inso꞉ Makila꞉ ene inso꞉wo꞉ sa꞉la꞉liab amio꞉, so꞉wa a꞉no꞉ eno꞉le a꞉la꞉widaki, Yosa꞉b eyo꞉ ta꞉ulia꞉ga꞉ fo꞉fo꞉le asi.
23 Chegou a ver três gerações de descendentes de seu filho Efraim e o nascimento dos filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais ele tomou para si como se fossem seus.
24 Yosa꞉b eyo꞉ ao imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne ko꞉na꞉ma soma꞉nigo꞉l ko꞉sega, Gode eyo꞉ gio꞉ asuwa꞉fa꞉ni mia꞉ib ko꞉lo꞉, Ablahambo꞉lo꞉, Aisa꞉gbo꞉lo꞉, Ya꞉kobo꞉lo꞉ dinali sio꞉ hen a꞉na, a꞉ma꞉la꞉ tililia꞉ga꞉ ha꞉na꞉ib.”
24 José disse a seus irmãos: “Em breve morrerei, mas certamente Deus os ajudará e os tirará desta terra. Ele os levará de volta para a terra que prometeu solenemente dar a Abraão, Isaque e Jacó”.
25 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Yosa꞉b eyo꞉ Isolael eso꞉lo꞉mo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gode eyo꞉ gio꞉ mada asuwa꞉fa꞉ib ko꞉lo꞉, gio꞉ Isibo꞉ ta꞉ta꞉ga꞉ ha꞉nakiyo꞉, ni kiyo꞉ dia꞉ga꞉ ha꞉na꞉no꞉ a꞉la꞉liki nemo꞉wo꞉ dinali sama.”
25 Então José fez os filhos de Israel prestarem um juramento e disse: “Quando Deus vier ajudá-los e conduzi-los de volta, levem meus ossos com vocês”.
26 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Yosa꞉b e donayo꞉ 110 a꞉la꞉fo꞉wo꞉ gulula꞉sa꞉ga꞉ sowabiki, ene do꞉mo꞉wo꞉ mo꞉hesema꞉ki, mulumulo꞉wo꞉ e do꞉mo꞉wa mulula꞉sa꞉ga꞉, i bokisi usa disa꞉la꞉sa꞉ga꞉, Isib a꞉na dia꞉fo꞉len.
26 José morreu com 110 anos. Os egípcios o embalsamaram e o colocaram em um caixão no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.