Gênesis 50

Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Isolael e sowabiki, Yosa꞉b eyo꞉ iyaya꞉ wa꞉la alifo꞉liki, mimila꞉liki ya꞉lo꞉.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 A꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ Yosa꞉b eyo꞉ iya sowo꞉ a꞉no꞉ bo꞉bo꞉gebo꞉ mo꞉hesema꞉ki, mulumulo꞉lo꞉ asulo꞉ kalu iliyo꞉ Isolaela꞉ do꞉mo꞉ amio꞉ mulumulo꞉wo꞉ dia꞉foma꞉ki sio꞉ ko꞉lo꞉, kalu i a꞉ma꞉yo꞉ do꞉mo꞉wo꞉ mo꞉hesema꞉kilo꞉ mululan a꞉no꞉ a꞉na difa꞉.
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 Mulumulo꞉lo꞉ mia꞉sen kaluwa꞉yo꞉ sowo꞉ do꞉mo꞉ amio꞉ mulumulo꞉wo꞉ ho꞉len do꞉la꞉fo꞉ fa꞉la꞉da꞉in usa a꞉namio꞉ mulu alita꞉sen ko꞉lo꞉, iliyo꞉ Isolaela꞉ do꞉mo꞉ amio꞉lo꞉ a꞉la꞉dimido꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Isib kaluka꞉isale iyo꞉ kalu kuo꞉ya꞉likilo꞉ seno꞉, ho꞉leno꞉ do꞉la꞉fo꞉ dom a꞉la꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ sen.
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 — ausente —
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 — ausente —
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 A꞉la꞉sa꞉labiki Fa꞉lo꞉ eyo꞉ Yosa꞉bo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ go꞉lbo꞉wo꞉ dinali sio꞉ au dimidaki, go꞉lo꞉ dalima꞉ni hamana” a꞉la꞉sio꞉.
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 — ausente —
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 — ausente —
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 Kalu nolo꞉ ho꞉sa꞉ wa꞉la kandayaki, nolo꞉ i fofodo꞉ susululia꞉ ha꞉na꞉sen a꞉nami kandayaki, a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ kaluwo꞉ modo꞉ ko꞉lo꞉ Yosa꞉b o꞉lia꞉ ha꞉na꞉ni ane.
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 Iyo꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, da꞉si bebdo꞉ dila꞉sen hen, Atad, a꞉na fa꞉la꞉dowo꞉. Hen a꞉no꞉ ho꞉n Yodan a꞉no꞉ nodowa a꞉lab. Hen a꞉namio꞉ iyo꞉ ho꞉len dom a꞉la꞉fo꞉wo꞉ ene iyayo꞉ mada alan nofolaki, ogolo ya꞉la꞉liki kuo꞉ya꞉li sen.
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 Ka꞉ina꞉n kaluka꞉isale a꞉namilo꞉ sen a꞉ma꞉yo꞉, nofolakilo꞉ ya꞉fodab a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Isib kaluwo꞉ alan nofolaki ya꞉fodab.” A꞉la꞉gabi ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, iliyo꞉ hen a꞉no꞉ A꞉ibol-Mislaim a꞉la꞉wikilo꞉. Hen a꞉no꞉ ho꞉n Yodan a꞉no꞉ nodowa a꞉lab.
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 — ausente —
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 — ausente —
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 Yosa꞉b eyo꞉ iyayo꞉ dali alita꞉ga꞉yo꞉, e o꞉lia꞉, ene ao i o꞉lia꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ egeledo꞉ ane a꞉no꞉ tambo a꞉ma꞉la꞉ Isib ane. Yosa꞉b eyo꞉ ene iya Ya꞉kobo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, Ka꞉ina꞉n hen a꞉na dalima꞉ni ane.|alt="Traveling for burial of Jacob" src="01_Ge_50_02_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence" ref="50.7"
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 Ili iyayo꞉ sowa꞉sa꞉ga꞉ dowabikiyo꞉, Yosa꞉ba꞉ ao iyo꞉ egelebo꞉ nenelaki a꞉la꞉sio꞉, “Wai! Yosa꞉bo꞉lo꞉ mogago꞉ nililo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ eyo꞉ o꞉asulufo꞉la꞉ga꞉yo꞉, nimo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ wa꞉dema꞉nigaba꞉le?”
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 — ausente —
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 — ausente —
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 Da꞉da꞉sa꞉ga꞉ elena, ao iyo꞉ Yosa꞉bdo꞉wa ya꞉ga꞉yo꞉, iyo꞉ hena tulu fufudaki a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ gi madali nanog dian kaluwo꞉ o꞉li doma꞉no꞉.”
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 Ko꞉sega Yosa꞉b eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ tagila꞉so꞉bo! Ne Gode o꞉ngo꞉ma ko꞉lo꞉ niyo꞉ giyo꞉ mo꞉wa꞉dema꞉no꞉.
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Giliyo꞉ ne mogaima꞉no꞉ asulaki dimido꞉ ko꞉sega, gililo꞉ nemo꞉lo꞉ mogago꞉ dimido꞉ a꞉ma꞉yo꞉ Gode eyo꞉ a꞉nodola꞉sa꞉ga꞉ ne amio꞉ nanog nafa fa꞉la꞉doma꞉ki ta꞉fo꞉. Kaluka꞉isale modo꞉wo꞉ sowabena꞉ki, kelego꞉ ko꞉lilo꞉ nelo꞉ elendo꞉ amilo꞉ fa꞉la꞉dosdo꞉ a꞉no꞉ Godeya꞉ ene da꞉fe alifa꞉ ko꞉lo꞉, kelego꞉ o꞉gdo꞉ fa꞉la꞉dosda꞉i mio꞉ a꞉no꞉ gio꞉ ba꞉dab.
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ gio꞉ kele asula꞉so꞉bo. Gio꞉lo꞉ gini so꞉wayo꞉lo꞉ kelego꞉ aundo꞉ma dowab a꞉no꞉ niyo꞉ dimida mea꞉mela꞉no꞉.” A꞉la꞉gakiyo꞉ Yosa꞉b eyo꞉ ao iyo꞉ ha꞉sa mesea꞉ki ha꞉nolo sio꞉.
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 Yosa꞉b e Isib hen a꞉naka sen, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ iyaya꞉ eso꞉lo꞉wo꞉lo꞉ hen a꞉naka sen. Yosa꞉b e donayo꞉ 110 a꞉la꞉fo꞉ gulula꞉.
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 Yosa꞉b e ene A꞉flama꞉ inso꞉ o꞉lia꞉ a꞉ma꞉ inso꞉wo꞉lo꞉ ba꞉ba꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ Manasaya꞉ inso꞉ Makila꞉ ene inso꞉wo꞉ sa꞉la꞉liab amio꞉, so꞉wa a꞉no꞉ eno꞉le a꞉la꞉widaki, Yosa꞉b eyo꞉ ta꞉ulia꞉ga꞉ fo꞉fo꞉le asi.
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 Yosa꞉b eyo꞉ ao imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne ko꞉na꞉ma soma꞉nigo꞉l ko꞉sega, Gode eyo꞉ gio꞉ asuwa꞉fa꞉ni mia꞉ib ko꞉lo꞉, Ablahambo꞉lo꞉, Aisa꞉gbo꞉lo꞉, Ya꞉kobo꞉lo꞉ dinali sio꞉ hen a꞉na, a꞉ma꞉la꞉ tililia꞉ga꞉ ha꞉na꞉ib.”
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Yosa꞉b eyo꞉ Isolael eso꞉lo꞉mo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gode eyo꞉ gio꞉ mada asuwa꞉fa꞉ib ko꞉lo꞉, gio꞉ Isibo꞉ ta꞉ta꞉ga꞉ ha꞉nakiyo꞉, ni kiyo꞉ dia꞉ga꞉ ha꞉na꞉no꞉ a꞉la꞉liki nemo꞉wo꞉ dinali sama.”
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Yosa꞉b e donayo꞉ 110 a꞉la꞉fo꞉wo꞉ gulula꞉sa꞉ga꞉ sowabiki, ene do꞉mo꞉wo꞉ mo꞉hesema꞉ki, mulumulo꞉wo꞉ e do꞉mo꞉wa mulula꞉sa꞉ga꞉, i bokisi usa disa꞉la꞉sa꞉ga꞉, Isib a꞉na dia꞉fo꞉len.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.