Gênesis 42

Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ho꞉len a꞉namio꞉ Ya꞉kob e Isibo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ alan da꞉laka꞉ a꞉la꞉do꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, insiso꞉imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ madali nolko꞉ ba꞉da꞉likilo꞉ saetko, wangabiki gaya?
1 Ora, Jacó soube que havia trigo no Egito, e disse a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 Niyo꞉ ma꞉no꞉ alano꞉ Isib hen amio꞉ da꞉laka꞉ a꞉la꞉bo꞉ dabu ko꞉lo꞉, nio꞉ mo꞉sowaki o꞉mela꞉niki, gio꞉ a꞉na ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, ma꞉no꞉ a꞉no꞉ nilo꞉ kililia꞉ni hamana.”
2 Disse mais: Tenho ouvido que há trigo no Egito; descei até lá, e de lá comprai-o para nós, a fim de que vivamos e não morramos.
3 A꞉la꞉sa꞉labiki Yosa꞉ba꞉ ao i do꞉la꞉fo꞉ a꞉no꞉ Isib hena tina꞉sa꞉ga꞉, ma꞉no꞉ kililia꞉ni ane.
3 Então desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Ko꞉sega Ya꞉kob eyo꞉ Ba꞉nsameno꞉ iliga꞉talega, tog amio꞉ hida꞉yo꞉ nowo꞉ eyamio꞉ fa꞉la꞉doma꞉iba꞉le a꞉la꞉asula tagilaki, Yosa꞉ba꞉ aole Ba꞉nsamen e, ao nol o꞉lia꞉yo꞉ mo꞉iliga꞉fo꞉.
4 Mas a Benjamim, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, pois disse: Para que, porventura, não lhe suceda algum desastre.
5 Ka꞉ina꞉n hen a꞉namio꞉lo꞉ maiyo꞉wo꞉ alan fa꞉la꞉dowo꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ kalu nolo꞉ ma꞉no꞉ kililia꞉ni Isib a꞉na ha꞉nabiki, Isolaela꞉ insiso꞉iyo꞉lo꞉ egele a꞉na ane.
5 Assim entre os que iam lá, foram os filhos de Israel para comprar, porque havia fome na terra de Canaã.
6 Ho꞉len a꞉namio꞉ Yosa꞉b e Isib amio꞉ gamani misa꞉ iliki, Isib kaluka꞉isale ma꞉no꞉lo꞉ dia꞉yab o꞉mo꞉lo꞉ kililia꞉seno꞉ e ko꞉lo꞉ dofo꞉len. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Yosa꞉ba꞉ ao iyo꞉ elo꞉wa fa꞉la꞉dowakiyo꞉, iyo꞉ Yosa꞉ba꞉ milifa gulalu siliki misa꞉fu ali.
6 José era o governador da terra; era ele quem vendia a todo o povo da terra; e vindo os irmãos de José, prostraram-se diante dele com o rosto em terra.
7 Yosa꞉b eyo꞉ ene ao ilo꞉b a꞉la꞉bo꞉ fanda ba꞉ba꞉ ko꞉sega, eyo꞉ ao iyo꞉ mo꞉asulo꞉ ilikilo꞉ dimidan au, eyo꞉ towo꞉ imo꞉wo꞉ halale sa꞉lakiyo꞉, “Kalu gi we o꞉bamida꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ mio꞉wo꞉?” A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki iliyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ Ka꞉ina꞉n hena a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ma꞉no꞉ kililia꞉ni mio꞉” a꞉la꞉sio꞉. Ao iyo꞉ Yosa꞉ba꞉ milifa gulalu siliki misa꞉fu ali.|alt="Brothers bow before Joseph" src="01_Ge_42_03_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence" ref="42.6"
7 José, vendo seus irmãos, reconheceu-os; mas portou-se como estranho para com eles, falou-lhes asperamente e perguntou-lhes: Donde vindes? Responderam eles: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 Yosa꞉b eyo꞉ ao ilo꞉b a꞉la꞉bo꞉ asulo꞉ ko꞉sega ao i a꞉ma꞉yo꞉ we Yosa꞉b a꞉la꞉bo꞉ mo꞉ele ba꞉ba꞉.
8 José, pois, reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Yosa꞉b eyo꞉ enedo꞉ tamin amilo꞉ ofolo꞉ ba꞉ba꞉ a꞉no꞉ a꞉asula꞉sa꞉ga꞉, imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ bo꞉bo꞉lema꞉ni mio꞉ka! Gio꞉ amisa꞉n ko꞉li ko꞉lilo꞉ wenamio꞉ halaido꞉lo꞉ mo꞉a꞉lab a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ bo꞉bo꞉lema꞉ni mio꞉.”
9 Lembrou-se então José dos sonhos que tivera a respeito deles, e disse-lhes: Vós sois espias, e viestes para ver a nudez da terra.
10 Yosa꞉b eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉labiki, ao i a꞉ma꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “A, kalu alan, ni mio꞉ we o꞉ngo꞉ma. Nio꞉ gi ha꞉ga dowaki, ma꞉no꞉ gilo꞉ we nilo꞉ kililia꞉ni mio꞉.
10 Responderam-lhe eles: Não, senhor meu; mas teus servos vieram comprar mantimento.
11 Nio꞉ kalu imilig noma꞉ so꞉wa i ko꞉lo꞉, nio꞉ bo꞉bo꞉lema꞉niki mio꞉ma. Nio꞉ to hendelelo꞉ sa꞉lan kalu ko꞉lo꞉ mio꞉.”
11 Nós somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 A꞉la꞉sa꞉labiki Yosa꞉b eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “A, o꞉ngo꞉ma. Gio꞉ amisa꞉n wenamio꞉ halaido꞉lo꞉ mo꞉a꞉lab a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ bo꞉bo꞉lema꞉ni mio꞉” a꞉la꞉sio꞉.
12 Replicou-lhes: Não; antes viestes para ver a nudez da terra.
13 Ko꞉sega iliyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ Ka꞉ina꞉n kalu imilig noma꞉ sa꞉la꞉la꞉ ko꞉lo꞉, so꞉lo꞉ nio꞉ kugula꞉fo꞉ ko꞉sega nao tifo꞉ do o꞉lia꞉ o꞉sab a꞉la꞉ta꞉ga꞉ nao nowo꞉ kelege dowo꞉.”
13 Mas eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem da terra de Canaã; o mais novo está hoje com nosso pai, e outro já não existe.
14 — ausente —
14 Respondeu-lhe José: É assim como vos disse; sois espias.
15 — ausente —
15 Nisto sereis provados: Pela vida de Faraó, não saireis daqui, a menos que venha para cá vosso irmão mais novo.
16 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ gao tif a꞉no꞉ wena tililia꞉ mena꞉ki, gio꞉ imilig nowo꞉ a꞉ma꞉la꞉ iliga꞉takiyo꞉, nolo꞉ dibolo a wenaka mesa꞉ib. To gililo꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ hendele sa꞉lab a꞉la꞉asuluma꞉no꞉ ko꞉lo꞉ a꞉la꞉dimidama. Ko꞉sega gio꞉ ne dikido꞉lalega, gio꞉ hendele bo꞉bo꞉lema꞉ni mio꞉ a꞉la꞉asuluma꞉no꞉. Fa꞉lo꞉wa꞉ wiya a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉, niyo꞉ gimo꞉wo꞉ dinali saeto꞉l.”
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão, mas vós ficareis presos, a fim de serem provadas as vossas palavras, se há verdade convosco; e se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Yosa꞉b eyo꞉ towo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, i a꞉no꞉ ho꞉len otaleno꞉ dibolo aya mesea꞉ki ta꞉fo꞉.
17 E meteu-os juntos na prisão por três dias.
18 Ho꞉len otaleno꞉ dowabikiyo꞉, Yosa꞉b eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nelo꞉ Godeyo꞉ tagilaki, e ha꞉ga dowa꞉sen kalu ko꞉lo꞉, gio꞉ nilo꞉ to sa꞉lab a꞉no꞉ dimidalega, gio꞉ o꞉li mesea꞉ki ta꞉fa꞉no꞉.
18 Ao terceiro dia disse-lhes José: Fazei isso, e vivereis; porque eu temo a Deus.
19 Gio꞉ to hendelelo꞉ sa꞉lan kalulalega, gao imilise nowo꞉ dibolo a wenaka ta꞉ta꞉ga꞉, gio꞉ ma꞉no꞉wo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, a꞉ma꞉la꞉ go꞉no꞉n so꞉lo꞉lo꞉wa ma꞉no꞉wo꞉ maiya꞉ki dia꞉ha꞉na꞉bi.
19 Se sois homens de retidão, que fique um dos irmãos preso na casa da vossa prisão; mas ide vós, levai trigo para a fome de vossas casas,
20 A꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉, gio꞉ a꞉ma꞉la꞉ yakiyo꞉, gao tif a꞉no꞉ nelo꞉ wena tililia꞉ ya꞉bi. Gio꞉ a꞉la꞉dimidalega, gililo꞉ to sio꞉ a꞉no꞉ hendele a꞉la꞉li widalikiyo꞉, gio꞉ mo꞉soma꞉ib.” Iliyo꞉ Yosa꞉b elo꞉ sio꞉ a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, “niliyo꞉ a꞉la꞉dimidama꞉no꞉” a꞉la꞉sio꞉.
20 e trazei-me o vosso irmão mais novo; assim serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Iliyo꞉ egele nenelakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nili naomo꞉lo꞉ hala dimido꞉ a꞉na ilikiyo꞉, o꞉go꞉ nimo꞉wo꞉lo꞉ wa꞉deab. Mo꞉wo꞉ niliyo꞉ emo꞉wo꞉ hida꞉yo꞉ dimiabikiyo꞉, e asuwa꞉foma꞉ki nimo꞉lo꞉ ha꞉nolo sio꞉ a꞉no꞉ niliyo꞉ mo꞉dabu. O꞉gdo꞉ hida꞉yo꞉ nilo꞉ amio꞉ fa꞉la꞉dowab we a꞉na gab.”
21 Então disseram uns aos outros: Nós, na verdade, somos culpados no tocante a nosso irmão, porquanto vimos a angústia da sua alma, quando nos rogava, e não o quisemos atender; é por isso que vem sobre nós esta angústia.
22 Iliyo꞉ a꞉la꞉nenela꞉likiyo꞉, Luben eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Niyo꞉ so꞉wa a꞉no꞉ mogagabena꞉ki, gimo꞉wo꞉ towo꞉ sio꞉ ko꞉sega, giliyo꞉ ni towo꞉ mo꞉dabu. A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ o꞉go꞉ nio꞉ e sowo꞉ a꞉ma꞉ wa꞉l ko꞉lo꞉ dio꞉l” a꞉la꞉sio꞉.
22 Respondeu-lhes Rúben: Não vos dizia eu: Não pequeis contra o menino; Mas não quisestes ouvir; por isso agora é requerido de nós o seu sangue.
23 Yosa꞉b eyo꞉ ao imo꞉ sa꞉lakiyo꞉, eyo꞉ Isib to sa꞉labiki, tolo꞉ nodo sa꞉ma꞉no꞉wa꞉yo꞉ Hibulu to nodola sio꞉ ko꞉lo꞉, to ilido꞉ nenelab a꞉no꞉ Yosa꞉b e da꞉dab a꞉la꞉bo꞉ iyo꞉ mo꞉asulo꞉.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Yosa꞉b e to a꞉no꞉ da꞉da꞉la꞉ga꞉yo꞉, e iyo꞉ ta꞉ta꞉ga꞉ ha꞉na꞉ga꞉ ya꞉lo꞉. E ya꞉liga꞉ta꞉ga꞉ a꞉ma꞉la꞉ ya꞉ga꞉, towo꞉ imo꞉wo꞉ wa꞉ka a꞉kudu sio꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ eyo꞉ Simeono꞉ tililia꞉ ya꞉sa꞉ga꞉, ao ima꞉ siwa꞉l amio꞉ melo꞉.
24 Nisto José se retirou deles e chorou. Depois tornou a eles, falou-lhes, e tomou a Simeão dentre eles, e o amarrou perante os seus olhos.
25 Yosa꞉b eyo꞉ ene nanog kalumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ masi ilido꞉wo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, ma꞉no꞉ disa꞉la꞉la꞉ga꞉ wa꞉li alita꞉ga꞉yo꞉, silba mole ilido꞉ ma꞉no꞉lo꞉ kililia꞉ni mio꞉ a꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ masi usa disa꞉ alifela꞉bi. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ iyo꞉ hena꞉ usa ha꞉nakilo꞉ ma꞉no꞉ na꞉i ha꞉na꞉no꞉wo꞉lo꞉ aloba꞉da꞉sa꞉ga꞉ dimia꞉bi.” Yosa꞉b elo꞉ dinali sa꞉lab aumbo꞉, ene nanog kaluwa꞉yo꞉ a꞉la꞉dimido꞉.
25 Então ordenou José que lhes enchessem de trigo os sacos, que lhes restituíssem o dinheiro a cada um no seu saco, e lhes dessem provisões para o caminho. E assim lhes foi feito.
26 A꞉la꞉dimida꞉sa꞉ga꞉, iliyo꞉ masi ma꞉ndo꞉ disa꞉ a꞉no꞉ donki wa꞉la dila꞉sa꞉ga꞉ ane.
26 Eles, pois, carregaram o trigo sobre os seus jumentos, e partiram dali.
27 Iyo꞉ ha꞉na꞉ga꞉, ilo꞉ alima꞉no꞉wa fa꞉la꞉dota꞉ga꞉yo꞉, ao imilig noma꞉yo꞉ ene donkimo꞉ ma꞉no꞉ dimia꞉niki, masi ko꞉lo꞉ silimelo꞉ a꞉no꞉ fagelaki ba꞉ba꞉yo꞉, ene ma꞉no꞉lo꞉ kilili mole a꞉no꞉ meya delena ba꞉ba꞉.
27 Quando um deles abriu o saco, para dar forragem ao seu jumento na estalagem, viu o seu dinheiro, pois estava na boca do saco.
28 Eyo꞉ ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, ao imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Mole nilo꞉wo꞉ masiya a꞉ma꞉la꞉ disalifa꞉ welo꞉ka꞉.” Iyo꞉ to a꞉no꞉ da꞉dakiyo꞉, mologa꞉ta꞉ga꞉ tagila bibitodaki, egelebo꞉ a꞉la꞉nenelo꞉, “Gode eyo꞉ nimo꞉wo꞉ waga dimidaba꞉le?”
28 E disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi-me devolvido; ei-lo aqui no saco. Então lhes desfaleceu o coração e, tremendo, viravam-se uns para os outros, dizendo: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 — ausente —
29 Depois vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e contaram-lhe tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 — ausente —
30 O homem, o senhor da terra, falou-nos asperamente, e tratou-nos como espias da terra;
31 — ausente —
31 mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 — ausente —
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um já não existe e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Niliyo꞉ a꞉la꞉so꞉lo꞉likiyo꞉, Isib hendo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalu alan a꞉ma꞉yo꞉ nimo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘To gililo꞉ sa꞉labo꞉ hendele sa꞉lab a꞉la꞉asuluma꞉niki, gao imilig nowo꞉ nelo꞉wa ta꞉ta꞉ga꞉, gio꞉ ma꞉no꞉wo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, a꞉ma꞉la꞉ go꞉no꞉n so꞉lo꞉ maiyo꞉ sab a꞉no꞉ maiya꞉ki dia꞉ha꞉na꞉bi.
33 Respondeu-nos o homem, o senhor da terra: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão: Deixai comigo um de vossos irmãos, levai trigo para a fome de vossas casas, e parti,
34 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ gio꞉ a꞉ma꞉la꞉ yakiyo꞉, gao tif a꞉no꞉ nelo꞉ wena tililia꞉ ya꞉bi. Giliyo꞉ a꞉la꞉dimidalega, gio꞉ bo꞉bo꞉lema꞉ni mio꞉ kalumalo꞉b a꞉la꞉asula꞉sa꞉ga꞉, gao dibolo amilo꞉ sen a꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ ginibo꞉ sili alita꞉ga꞉, hen wenamio꞉ gio꞉ o꞉lika ya꞉liki ma꞉no꞉wo꞉ kililia꞉mela꞉ib.’” Iliyo꞉ iyamo꞉wo꞉ a꞉la꞉malolo꞉ me.
34 e trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então vos entregarei o vosso irmão e negociareis na terra.
35 A꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ iliyo꞉ masi ma꞉no꞉lo꞉ disa꞉ a꞉no꞉ kolodo꞉ alifela꞉i ane amio꞉, inin moleyo꞉ masi ililo꞉wa disalifelo꞉wa ba꞉ba꞉. Mole a꞉ma꞉la꞉lo꞉ disa꞉ a꞉no꞉ iyo꞉lo꞉ ba꞉ba꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ iyayo꞉lo꞉ ba꞉ba꞉ ko꞉lo꞉, iyo꞉ tambo tagio꞉ alan dowo꞉.
35 E aconteceu que, despejando eles os sacos, eis que o pacote de dinheiro de cada um estava no seu saco; quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, tiveram medo.
36 Iyaya꞉yo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “So꞉wa nilo꞉wo꞉ gili tililia꞉ ha꞉na꞉ga꞉ kelegela꞉sen. Yosa꞉bo꞉ kelege dowo꞉. Simeono꞉lo꞉ kelege dowab ko꞉lo꞉, o꞉go꞉ giliyo꞉ Ba꞉nsameno꞉ tililia꞉ ha꞉na꞉no꞉ asulab. Hida꞉yo꞉ mogago꞉ we nelo꞉wa fa꞉la꞉dowab.”
36 Então Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado; José já não existe, e não existe Simeão, e haveis de levar Benjamim! Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 A꞉la꞉sa꞉labiki Luben eyo꞉ iyamo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Niyo꞉ Ba꞉nsameno꞉ tililia꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, a꞉ma꞉la꞉yo꞉ mada tililia꞉ mia꞉no꞉ ko꞉lo꞉, giyo꞉ nemo꞉ bo꞉fo꞉melea꞉ki ta꞉ta꞉bi. Niyo꞉ e a꞉ma꞉la꞉yo꞉ gelo꞉ amio꞉ mo꞉tililia꞉ yalega, ni so꞉wa a꞉la꞉ a꞉no꞉ giyo꞉ o꞉li sanala꞉ma꞉ib.”
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se eu to não tornar a trazer; entrega-o em minha mão, e to tornarei a trazer.
38 Luben eyo꞉ a꞉la꞉dinali saefa꞉ ko꞉sega, Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ni so꞉wayo꞉ ge o꞉lia꞉yo꞉ hamana꞉kiyo꞉ mo꞉iliga꞉fa꞉no꞉. Mo꞉wo꞉ ene aoleyo꞉ sowo꞉ ko꞉lo꞉, e ina꞉li a꞉lab. Ne anaso꞉ dowo꞉ ko꞉lo꞉, gilo꞉ Isibdo꞉ tililia꞉ ha꞉nab a꞉namio꞉ hida꞉yo꞉ nowo꞉ eyamio꞉ fa꞉la꞉dowalega, giyo꞉ ne nofolo꞉ alan dima꞉ki dimia꞉ib ko꞉lo꞉ ne sowakiyo꞉, dane ane hen a꞉na ha꞉na꞉ib.”
38 Ele porém disse: Não descerá meu filho convosco; porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe suceder algum desastre pelo caminho em que fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza ao Seol.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.