Gênesis 37

Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ya꞉kobo꞉ Ka꞉ina꞉n hen, iya Aisa꞉gdo꞉ mageso꞉ ya꞉ga꞉lo꞉ sen a꞉naka asifo꞉.
1 E Jacó habitou na terra em que seu pai foi estrangeiro, na terra de Canaã.
2 Ya꞉koba꞉ ene eso꞉lo꞉wa꞉ malolo꞉wo꞉ we. Yosa꞉b e dona do꞉la꞉ta꞉ga꞉ doma꞉la꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ dota꞉ga꞉yo꞉, Ya꞉koba꞉ nanogdo꞉ dian ga, Bilha o꞉lia꞉ Silba o꞉lia꞉ma꞉lo꞉ so꞉wa sa꞉la꞉la꞉ a꞉no꞉ Yosa꞉ba꞉ ene ao i ko꞉lo꞉, iyo꞉ egele siliki, no꞉ fofo꞉wo꞉ a꞉na bo꞉fo꞉len. Ene ao i a꞉ma꞉lo꞉ hala dimidabo꞉, Yosa꞉b eyo꞉ iyamo꞉wo꞉ malolome.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, sendo da idade de dezessete anos, estava apascentando as ovelhas com seus irmãos. E o rapaz estava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai. E José trouxe a seu pai más notícias sobre eles.
3 Ya꞉kob e anaso꞉ dofo꞉liki, Yosa꞉b e a꞉na sa꞉la꞉li ko꞉lo꞉, emo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ alan disa꞉. Ko꞉sega Yosa꞉ba꞉ ao i nolbo꞉wo꞉ a꞉la꞉bo꞉ mo꞉go꞉ ko꞉lo꞉, Ya꞉kob eyo꞉ helebeso꞉g sambo nafa momado꞉wo꞉ dimida꞉sa꞉ga꞉, Yosa꞉bo꞉ dimi.
3 Ora, Israel amava José mais do que a todos os seus filhos, porque ele era o filho da sua velhice, e ele lhe fez uma túnica de muitas cores.
4 Iyaya꞉yo꞉ Yosa꞉b emo꞉lo꞉ ha꞉fo꞉ alan disa꞉lab a꞉no꞉, ao i nolba꞉ asulakiyo꞉, i o꞉lia꞉yo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ mo꞉disa꞉lab a꞉la꞉asulaki, iliyo꞉ Yosa꞉bo꞉wo꞉ mo꞉bea꞉sa꞉ga꞉, e o꞉lia꞉yo꞉ dinafalo꞉ mo꞉tola꞉len. Ya꞉kob eyo꞉ helebeso꞉g momado꞉ nafayo꞉ Yosa꞉bo꞉ dimi.|alt="Joseph gets new coat" src="01_Ge_37_01_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence" ref="37.3-4"
4 E quando seus irmãos viram que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, eles o odiaram, e não conseguiam falar pacificamente com ele.
5 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ ho꞉len no amio꞉ Yosa꞉b elo꞉ ofolo꞉ ba꞉ba꞉ a꞉no꞉ ao imo꞉ malolo꞉ meabiki, iliyo꞉ emo꞉wo꞉ asulo꞉wa꞉yo꞉ mo꞉beo꞉wo꞉ alan dowo꞉.
5 E José sonhou um sonho, e o contou a seus irmãos; e eles o odiaram ainda mais.
6 Yosa꞉b eyo꞉ ao imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ofolo꞉ nilo꞉ ba꞉ba꞉yo꞉ gimo꞉wo꞉ maloloma꞉nigo꞉l ko꞉lo꞉ gio꞉ dabuma.
6 E ele lhes disse: Ouvi, rogo-vos, este sonho que eu sonhei:
7 Nio꞉ tambo egelo꞉wa iliki, wito꞉ kegene bobodola꞉li dibida꞉len amio꞉, wit bobodo꞉ nilo꞉wo꞉ dasi hagale dowo꞉ a꞉no꞉ko꞉ iliki, wit bobodola꞉ gililo꞉wo꞉ nilo꞉wa kegea꞉sa꞉ga꞉, wa꞉sesefa꞉ya ba꞉ba꞉.”
7 Eis que estávamos amarrando feixes no campo; e eis que meu feixe se levantava e ficava em pé. E eis que vossos feixes estavam em pé ao redor e faziam reverência ao meu feixe.
8 Yosa꞉b eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ dowabiki, iliyo꞉ emo꞉ dabu ba꞉dakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge nili misa꞉ kalu dowaki, nio꞉ hendele gi bo꞉fo꞉mela꞉no꞉, asulaki sa꞉laya?” A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Yosa꞉b elo꞉ ofolo꞉ ba꞉ba꞉ a꞉no꞉ ao imo꞉ malolo꞉ meabikiyo꞉, iliyo꞉ emo꞉wo꞉ asulo꞉wa꞉yo꞉ mo꞉beo꞉wo꞉ alan a꞉dowo꞉.
8 E seus irmãos lhe disseram: Deverias tu reinar sobre nós? Ou deverias ter domínio sobre nós? E eles o odiaram ainda mais por seus sonhos, e por suas palavras.
9 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Yosa꞉b e wa꞉ka a꞉ofolo꞉ ko꞉lo꞉, eyo꞉ ao imo꞉wo꞉ malolakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Niyo꞉ wa꞉ka ofolo꞉ ko꞉lo꞉ maloloma꞉nigo꞉l. Ofo꞉, eleyo꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ tamin kelen a꞉la꞉fo꞉ a꞉no꞉ nemo꞉ wabudaki, ni ha꞉ga elena ba꞉ba꞉.”
9 E ele sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que eu sonhei mais um sonho. E eis que o sol e a lua e onze estrelas faziam reverência a mim.
10 Yosa꞉b elo꞉ ofolo꞉ a꞉no꞉ iya o꞉lia꞉ ao o꞉lia꞉mo꞉wo꞉ malolo meabikiyo꞉, iyaya꞉yo꞉ emo꞉wo꞉ halalelaki a꞉la꞉sio꞉, “Ofolo꞉ gilo꞉ koma꞉yo꞉ o꞉bo꞉ngo꞉ fa꞉la꞉doma꞉ib ko꞉lo꞉ malolaya? Nelo꞉, go꞉wo꞉lo꞉, gao iyo꞉lo꞉ hendele gelo꞉wa ya꞉ga꞉ gulalu siliki misa꞉fu alilaki, gemo꞉wo꞉ a꞉na wabuluma꞉ib ko꞉lo꞉ sa꞉laya?”
10 E ele o contou a seu pai, e a seus irmãos; e seu pai o repreendeu, e lhe disse: O que é este sonho que tu sonhaste? Iremos eu e tua mãe e teus irmãos, de fato nos curvar diante de ti em terra?
11 Yosa꞉ba꞉ ao ima꞉yo꞉ emo꞉wo꞉ asulo꞉wa꞉yo꞉ gadio꞉ dowo꞉ ko꞉sega, iyaya꞉yo꞉ ofolo꞉ malolo꞉ a꞉no꞉ asulufo꞉len. Yosa꞉b eyo꞉ wit bobodola꞉ wa꞉sesefa꞉ ba꞉ba꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ malolo꞉ me.|alt="Dream of sheaves bowing down" src="01_Ge_37_03_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence" ref="37.7"
11 E seus irmãos o invejaram; mas seu pai observou o que se dizia.
12 Ho꞉len no amio꞉, Yosa꞉ba꞉ ao iyo꞉ Sekem hena ha꞉na꞉ga꞉, iyaya꞉ no꞉ fofo꞉wo꞉ ko꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉ni ane.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai em Siquém.
13 Ao iyo꞉ a꞉na sabiki, Ya꞉kob eyo꞉ Yosa꞉bo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gao iyo꞉ no꞉wo꞉ Sekem hen a꞉na bo꞉fo꞉lab ko꞉lo꞉, niyo꞉ ge a꞉na iliga꞉fa꞉nigo꞉l.” A꞉la꞉sa꞉labiki Yosa꞉b eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne o꞉lika ha꞉na꞉no꞉.”
13 E Israel disse a José: Teus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Vem, e eu te enviarei a eles. E ele disse: Aqui eu estou.
14 — ausente —
14 E ele lhe disse: Vai, rogo-te, vê se está bem com teus irmãos, e bem com os rebanhos, e traze-me palavra novamente. Assim ele o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 — ausente —
15 E um certo homem o encontrou; e eis que ele estava vagando pelo campo. E o homem lhe perguntou, dizendo: O que tu estás procurando?
16 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki Yosa꞉b eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne nao iyo꞉ no꞉ fofo꞉lo꞉ bo꞉fo꞉lab i a꞉no꞉ kedo꞉l ko꞉lo꞉, giyo꞉ ilo꞉ sabo꞉ nelo꞉ walama.”
16 E ele disse: Eu procuro os meus irmãos. Dize-me, rogo-te, onde eles estão apascentando seus rebanhos.
17 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Iyo꞉ wena sa꞉ga꞉ ha꞉na꞉nikilo꞉ to nenelo꞉wo꞉ ne dabu. ‘Nio꞉ Dotan hen a꞉na ha꞉na꞉nigo꞉l’ a꞉la꞉do꞉ sio꞉wo꞉ ne dabu ko꞉lo꞉ iyo꞉ a꞉na sab.” A꞉la꞉sa꞉labiki Yosa꞉b e ene ao i ane o꞉leau kudu ha꞉na꞉ga꞉, iyo꞉ Dotan hen a꞉na sena galili.
17 E o homem disse: Eles partiram daqui, pois eu os ouvi dizendo: Vamo-nos a Dotã. E José foi após seus irmãos, e os encontrou em Dotã.
18 Yosa꞉b e ko꞉na꞉ yabiki, ao iya꞉yo꞉ e ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, towo꞉ egelebo꞉ nenelakiyo꞉, e sana soma꞉niki a꞉la꞉li nenelo꞉.
18 E quando eles o viram de longe, antes que se aproximasse deles, conspiraram contra ele para matá-lo.
19 — ausente —
19 E eles disseram uns aos outros: Eis que está vindo o sonhador.
20 — ausente —
20 Vamos, pois, matá-lo e lançá-lo numa cova, e diremos: Algum animal o devorou, e veremos o que se tornará os seus sonhos.
21 Ilido꞉ to nenelab a꞉no꞉ Luben e da꞉da꞉la꞉ga꞉yo꞉, iliyo꞉ Yosa꞉bo꞉ mo꞉sanama꞉ki, eyo꞉ Yosa꞉bo꞉ asuwa꞉fa꞉no꞉ asulaki a꞉la꞉sio꞉, “Mela꞉no꞉ elo꞉wo꞉ niliyo꞉ mo꞉walema꞉no꞉.
21 E Rúben ouvindo isso, o livrou de suas mãos, e disse: Não o matemos.
22 E sanala꞉so꞉bo. Kalulo꞉ma hen wenamio꞉, niliyo꞉ e hen daido꞉ tiane alan wena to꞉lo alita꞉ga꞉ ta꞉fo꞉ mela꞉niki. Ko꞉sega e sa꞉nda꞉so꞉bo.” Luben eyo꞉ a꞉la꞉do꞉ sio꞉ a꞉no꞉ mo꞉wo꞉, ene ao i nolba꞉yo꞉ Yosa꞉bo꞉ mo꞉sanama꞉ki, eyo꞉ ao a꞉no꞉ gasilia꞉sa꞉ga꞉, a꞉ma꞉la꞉ iyalo꞉wa iliga꞉fa꞉no꞉ asulaki sio꞉.
22 E Rúben lhes disse: Não derrameis sangue, mas lançai-o nesta cova que está no deserto, e não ponde as mãos sobre ele; disse isso a fim de livrá-lo de suas mãos para fazê-lo voltar ao seu pai.
23 — ausente —
23 E aconteceu que, quando José havia chegado a seus irmãos, eles despiram José de sua túnica, a túnica de muitas cores que estava nele;
24 — ausente —
24 e eles o tomaram, e o lançaram em uma cova. E a cova estava vazia, não havia água nela.
25 A꞉la꞉dimida꞉sa꞉ga꞉yo꞉ iyo꞉ ma꞉no꞉ ma꞉niki mesa꞉ni ane. Ma꞉no꞉wo꞉ na꞉liki sen ami, iyo꞉ ololo ba꞉ba꞉yo꞉, Ismael kaluwo꞉ modo꞉ ko꞉lo꞉ ka꞉mol o꞉lia꞉ ya꞉lena ba꞉ba꞉. Ismael kaluwo꞉ i ho꞉n mundo꞉ nafalo꞉ dowan kelego꞉ ko꞉li ko꞉lilo꞉ a꞉no꞉ Gilead hen a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉ Isib kililia꞉ni ha꞉na꞉len.
25 E eles sentaram-se para comer pão, e levantaram seus olhos e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade com seus camelos carregando especiarias e bálsamo e mirra, transportando para o Egito.
26 I yab a꞉no꞉ ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, Yuda eyo꞉ ao imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Niliyo꞉ nao nowo꞉ sa꞉nda꞉sa꞉ga꞉ do꞉lo꞉lelalega, nio꞉ a꞉ma꞉yo꞉ waga asuwa꞉fa꞉iba?
26 E Judá disse a seus irmãos: Que proveito haverá se matarmos nosso irmão e escondermos seu sangue?
27 — ausente —
27 Vinde, e vendamo-lo aos ismaelitas, e que nossas mãos não estejam sobre ele, pois ele é nosso irmão e nossa carne; e seus irmãos ficaram satisfeitos.
28 — ausente —
28 Então, passavam ali mercadores midianitas, e eles tiraram e levantaram José da cova, e venderam José aos ismaelitas por vinte peças de prata; e eles trouxeram José ao Egito.
29 Luben e a꞉ma꞉la꞉ ya꞉ga꞉, Yosa꞉bdo꞉ to꞉lo alifo꞉lendo꞉ a꞉na ba꞉ba꞉ni ane. Ko꞉sega Yosa꞉bo꞉ a꞉namilo꞉ mo꞉elenalo꞉bi ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, e iligo꞉. E ba꞉da꞉ga꞉ nofolakiyo꞉, helebeso꞉g enedo꞉wo꞉ bidila꞉.
29 E Rúben retornou à cova, e eis que José não estava na cova; e ele rasgou suas vestes.
30 E a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, ao ilo꞉wa fa꞉la꞉dowaki a꞉la꞉sio꞉, “So꞉wa a꞉no꞉ hen daido꞉ a꞉namilo꞉ mo꞉elena ba꞉ba꞉ ko꞉lo꞉, niyo꞉ waga dimidama꞉no꞉wa꞉le?”
30 E ele retornou aos seus irmãos, e disse: O menino não está; e eu, para onde irei?
31 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ iliyo꞉ goudi nowo꞉ sa꞉nda꞉sa꞉ga꞉, Yosa꞉ba꞉ helebeso꞉g sambo nafale momado꞉ a꞉no꞉ ho꞉bo꞉ a꞉na degelo꞉.
31 E eles tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e mergulharam a túnica no sangue.
32 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ iliyo꞉ helebeso꞉g a꞉no꞉ dia꞉ga꞉, iyalo꞉wa handalowakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Helebeso꞉g we hena꞉ usa deleno꞉lo꞉biki nili ba꞉ba꞉ ko꞉lo꞉, helebeso꞉g we gi so꞉waya꞉ nowa꞉le a꞉la꞉liki, dinafa bo꞉ba” a꞉la꞉sio꞉.
32 E eles enviaram a túnica de muitas cores, e a levaram a seu pai, e disseram: Achamos isto; vê agora se é ou não a túnica de teu filho.
33 Iyaya꞉yo꞉ dinafa ba꞉da꞉sa꞉ga꞉ a꞉la꞉sio꞉, “A꞉, we ni so꞉waya꞉ helebeso꞉g o꞉mo꞉lo꞉b. No꞉ igo꞉la꞉sen noma꞉ sa꞉nda꞉sa꞉ga꞉ tabodo mo꞉no꞉lo꞉b” a꞉la꞉sio꞉.
33 E ele a reconheceu, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o devorou; José sem dúvida foi rasgado em pedaços.
34 Ya꞉kob e nofolo꞉wo꞉ alan dowaki, helebeso꞉g enedo꞉wo꞉ bidila꞉sa꞉ga꞉, dabale mogago꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ene so꞉wa a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ asulakiyo꞉, e ho꞉leno꞉ modo꞉ nofola꞉li sen.
34 E Jacó rasgou suas vestes, e colocou pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou por seu filho durante muitos dias.
35 Ya꞉koba꞉ insiso꞉i o꞉lia꞉ ida꞉ o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ iyayo꞉ sagalema꞉ki, towo꞉ ha꞉nolo sa꞉ma꞉ni mio꞉ ko꞉sega, Ya꞉kob elo꞉ nofolo꞉ a꞉no꞉ mo꞉ta꞉fa꞉no꞉ asulakiyo꞉ eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nilo꞉ so꞉wa sowo꞉ nofolo꞉ we dowa꞉i ha꞉na꞉la꞉ga꞉yo꞉, ne sowa꞉sa꞉ga꞉, dane ane hen a꞉na ni so꞉wa o꞉lia꞉ doma꞉ni ha꞉nalikiyo꞉ a꞉na elema꞉no꞉” Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉likiyo꞉, ya꞉lifo꞉ko꞉ elen.
35 E todos os seus filhos e todas as suas filhas se levantaram para consolá-lo, mas ele recusou ser consolado. E ele disse: Pois, eu descerei ao túmulo lamentando meu filho. Assim seu pai chorou por ele.
36 O꞉g ho꞉len a꞉namio꞉, Midian kaluwa꞉yo꞉ Yosa꞉b e dia꞉ga꞉, Isib hena tililia꞉gane. Isib misa꞉ kalu Fa꞉lo꞉wa꞉ ene da꞉la꞉diya꞉ misa꞉ kalu Botifa a꞉ma꞉yo꞉, ene nanog kalu doma꞉ki, Yosa꞉bo꞉ kilili.
36 E os midianitas o venderam ao Egito, a Potifar, oficial de Faraó, e capitão da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.