Gênesis 19
Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs BKJ
1 — ausente —
1 E vieram dois anjos a Sodoma ao entardecer; e Ló estava sentado no portão de Sodoma. E Ló, vendo-os, levantou-se para encontrá-los, e ele curvou-se com a sua face em direção a terra;
2 — ausente —
2 e ele disse: Eis, agora, meus senhores, entrai, rogo-vos, na casa de vosso servo, e ficai a noite toda, e lavai vossos pés, e levantareis cedo e ireis no vosso caminho. E eles disseram: Não! Nós permaneceremos na rua toda noite.
3 Ko꞉sega Lod eyo꞉ halaido꞉ susia꞉la꞉ga꞉, a꞉la꞉yo꞉ e o꞉lia꞉ ha꞉na꞉ga꞉ ene aya tiane. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Lod eyo꞉ ma꞉no꞉ ma꞉no꞉wo꞉ alan dimidaliaki, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ falawa yisdo꞉ mo꞉difa꞉ a꞉no꞉lo꞉ soda꞉sa꞉ga꞉, a꞉la꞉mo꞉ maiya꞉ki dimi.
3 E insistiu com eles grandemente, e foram com ele, e entraram em sua casa; e ele lhes fez um banquete, e assou pão ázimo, e eles comeram.
4 A꞉la꞉yo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ na꞉sa꞉ga꞉, mo꞉ ali o꞉sen ami, Sodom amisa꞉n kalu so꞉wayo꞉lo꞉, kalu ko꞉go꞉dego꞉wo꞉lo꞉ tambo ya꞉sia꞉sa꞉ga꞉, a ilo꞉ sen a꞉no꞉ hege galifa꞉.
4 Mas antes que eles se deitassem, os homens da cidade, até os homens de Sodoma, rodearam a casa toda, tanto velhos como os jovens, todo o povo de cada quarteirão.
5 Iliyo꞉ a a꞉no꞉ hege galia꞉takiyo꞉, Lodbo꞉wo꞉ a꞉la꞉ ho꞉le sio꞉, “Kalu a꞉la꞉, o꞉g ga꞉lolo꞉ gelo꞉ amilo꞉ yab a꞉no꞉ o꞉bamida꞉ saba? Kalu a꞉la꞉ a꞉no꞉ nilo꞉ da꞉ dimia꞉no꞉ asulab ko꞉lo꞉ ha꞉la꞉ wena tililia꞉ mena.”
5 E eles chamaram Ló, e lhe disseram: Onde estão os homens que vieram a ti esta noite? Traze-os fora até nós, para que possamos conhecê-los.
6 — ausente —
6 E Ló saiu à porta até eles, e fechou a porta atrás de si;
7 — ausente —
7 e disse: Rogo-vos, irmãos, que não venhais a agir tão perversamente.
8 Kalu a꞉la꞉ we, no꞉no꞉n tili dofo꞉lo꞉l ko꞉lo꞉, giliyo꞉ a꞉la꞉ wemo꞉wo꞉ mogago꞉ nowo꞉ dimida꞉so꞉bo! Ko꞉sega gio꞉ bo꞉ba. Ni na꞉la꞉ bolo꞉ a꞉la꞉ we, kalu o꞉lia꞉yo꞉ o꞉semo꞉ ali ko꞉lo꞉, gilido꞉ asulab au dimidama꞉ki, niyo꞉ gilo꞉wa tililia꞉ mia꞉nigo꞉l.”
8 Eis que eu tenho duas filhas que não conheceram homem. Suplico-vos, deixai que eu as traga a vós, e fazei a elas o que for bom aos vossos olhos; porém a estes homens não façais nada; pois, eles vieram sob a sombra do meu telhado.
9 Ko꞉sega Sodom kalu iliyo꞉ Lodbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge fogo꞉ dimina! Ge hen nowo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ mio꞉ ko꞉lo꞉, nio꞉ aloba꞉da꞉so꞉bo. Niliyo꞉ a꞉la꞉mo꞉lo꞉ dimidama꞉no꞉ o꞉leaumbo꞉, gemo꞉wo꞉ mada alande dimidama꞉nigo꞉l.” A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, iliyo꞉ Lodo꞉ a꞉ma꞉la꞉ kanilia꞉ga꞉, tog ifa꞉ya anilaki, togo꞉ bidima꞉no꞉ dowo꞉.
9 E eles disseram: Para trás. E eles disseram novamente: Este indivíduo veio aqui para peregrinar, e ele quer ser juiz; agora agiremos pior contigo do que com eles. E pressionaram severamente sobre o homem, sobre Ló, e chegaram perto de quebrar a porta.
10 Ko꞉sega kalu a꞉la꞉ a usamilo꞉ sen a꞉ma꞉yo꞉ togo꞉ kolataki, Lod e dagiya susululia꞉ga꞉, a usa tandola꞉sa꞉ga꞉, togo꞉ a꞉na ifa꞉.
10 Mas os homens estenderam suas mãos, e puxaram Ló para dentro da casa até eles, e fecharam a porta.
11 A꞉la꞉gabiki kalu tog amilo꞉ elen ili si a꞉no꞉ ko꞉ne alifelema꞉ki, a꞉la꞉ma꞉yo꞉ a꞉na dimido꞉ ko꞉lo꞉, so꞉wa iyo꞉lo꞉ ko꞉go꞉do꞉wo꞉lo꞉ tambo a togo꞉ keda꞉la꞉ga꞉ mo꞉ba꞉ba꞉.
11 E eles feriram os homens que estavam à porta da casa com cegueira, tanto pequenos quanto grandes, de modo que se cansaram tentando achar a porta.
12 Kalu a꞉la꞉ma꞉yo꞉ Lodbo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge so꞉lo꞉ nolo꞉ amisa꞉n us wenamio꞉ elo꞉ saba꞉le? Kalu so꞉wa gilo꞉wo꞉lo꞉, ka꞉isale so꞉wayo꞉lo꞉, ge a꞉suwo꞉lo꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ so꞉lo꞉ nol gilo꞉wo꞉lo꞉ amisa꞉n wenamilo꞉ sab a꞉no꞉ tambo tililia꞉sa꞉ga꞉, hen we ta꞉ta꞉ga꞉ hamana.
12 E os homens disseram a Ló: Tens mais alguém aqui? Genro, e teus filhos e tuas filhas e qualquer um que tiveres na cidade? Traze-os para fora deste lugar.
13 Mo꞉wo꞉ naino꞉ amisa꞉n we tambo yasala꞉ma꞉nigo꞉l. Kaluka꞉isaleya꞉lo꞉ man mogago꞉le ko꞉li ko꞉lilo꞉ dimida꞉lab a꞉na ilikiyo꞉, kaluka꞉isale nolo꞉ mo꞉beaki, ililo꞉ ho꞉le sa꞉la꞉len a꞉no꞉ Yawe e da꞉da꞉sa꞉ga꞉, amisa꞉n we na꞉nbo꞉ yasala꞉ma꞉ki iliga꞉fo꞉.” A꞉la꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
13 Porque destruiremos este lugar, porque o clamor deles tem subido diante da face do SENHOR, e o SENHOR nos enviou para destruí-lo.
14 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Lodo꞉ e ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, kalu so꞉wa ida꞉ a꞉la꞉lo꞉ same o꞉mo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Yawe eyo꞉ amisa꞉n we yasala꞉ma꞉nigab ko꞉lo꞉, ga꞉go꞉ dasila꞉sa꞉ga꞉, hen we ta꞉ta꞉ga꞉ hamana.” Lod elo꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ a꞉la꞉yo꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, i o꞉lia꞉ henema꞉niki sa꞉laba꞉le a꞉la꞉asulo꞉.
14 E Ló saiu, e falou a seus genros, que haviam casado com suas filhas, e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o SENHOR destruirá esta cidade. Mas ele parecia com alguém que zombava dos seus genros.
15 Kea꞉fo ho꞉letabiki, ma꞉mula꞉ kaluwa꞉yo꞉ Lodbo꞉wo꞉ susiaki a꞉la꞉sio꞉, “Ge o꞉lia꞉, ga꞉ ga o꞉lia꞉, ga꞉la꞉ a꞉la꞉ o꞉lia꞉, o꞉g a wenamilo꞉ sab a꞉no꞉ bo꞉bo꞉ge dasila꞉sa꞉ga꞉ hamana. Amisa꞉n wilo꞉ falasilo꞉ fa꞉la꞉doma꞉nigab a꞉ma꞉yo꞉ gi o꞉lia꞉ uwa yasalabena꞉ki, gio꞉ hamana.”
15 E quando a manhã surgiu, então os anjos apressaram Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua esposa, e tuas duas filhas, que estão aqui, para que não sejas consumido na iniquidade da cidade.
16 Ko꞉sega Lod e kele asulaki, bo꞉bo꞉gebo꞉ mo꞉ane. A꞉la꞉gabiki Yawe eyo꞉ e nofolakiyo꞉, ma꞉mula꞉ kalu a꞉la꞉ma꞉yo꞉ Loda꞉ dagiyo꞉lo꞉, ene ingaya꞉ dagiyo꞉lo꞉, ida꞉ a꞉la꞉ma꞉ dagiyo꞉lo꞉, iyo꞉ tambo gasilia꞉ga꞉, amisa꞉n ha꞉la꞉ya tililia꞉gane.
16 E enquanto ele demorava, os homens seguraram a sua mão e a mão de sua esposa, e a mão de suas duas filhas; o SENHOR foi misericordioso com eles, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Iyo꞉ ha꞉la꞉ya handalotabiki, kalu imilig noma꞉yo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ sowabena꞉ki, bo꞉e nai hamana! Gio꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ bale ba꞉da꞉so꞉bo. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ gio꞉ hen fua꞉lo꞉ usamio꞉ mo꞉saki ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, misio꞉wa mesa꞉ni hamana. Gio꞉ a꞉la꞉dimidalega, mo꞉yasala꞉ma꞉ib” a꞉la꞉sio꞉.
17 E aconteceu que, quando os haviam trazido para fora dali, ele disse: Foge por tua vida, não olhes para trás, nem fiques em toda esta planície; foge para o monte, para que não sejas consumido.
18 — ausente —
18 E Ló lhes disse: Oh! Assim não, meu Senhor;
19 — ausente —
19 eis que agora teu servo encontrou graça aos teus olhos, e tu magnificaste a tua misericórdia, que mostraste ao salvar a minha vida, e eu não posso fugir para o monte, para que o mal não me alcance, e eu morra.
20 Gaino꞉ bo꞉ba. Amisa꞉n ha꞉lula꞉su hono ko꞉na꞉ma a꞉lab. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ne sowabena꞉kiyo꞉, ne na꞉i ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ a꞉namio꞉ ga꞉li mesa꞉no꞉ ko꞉lo꞉, ne amisa꞉n ba ha꞉lula꞉su a꞉na hamana꞉ki ta꞉foma,” a꞉la꞉sio꞉.
20 Eis que esta cidade está próxima para fugir, e é pequena. Oh! Deixa que eu fuja para lá (não é pequena?) e minha alma viverá.
21 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ imilig noma꞉yo꞉ Lod emo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Gilo꞉ dabu ba꞉dab a꞉no꞉, niyo꞉ o꞉li dimidama꞉no꞉. Amisa꞉n gilo꞉ da꞉feab a꞉no꞉ mo꞉mogagaki ga꞉li doma꞉ib.
21 E ele lhe disse: Vê, aceitei-te também com respeito a esta coisa, que eu não derrubarei esta cidade, pela qual tu falaste.
22 Gio꞉ amisa꞉n a꞉na bo꞉e nai hamana. Mo꞉wo꞉ ge a꞉namio꞉ o꞉semo꞉fa꞉la꞉dowo꞉ amio꞉, niyo꞉ nanogo꞉ nowo꞉ semo꞉ dimidama꞉no꞉.” Ma꞉mul kalu eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ amisa꞉n a꞉no꞉ wiyo꞉ Soa a꞉la꞉wikilo꞉.
22 Apressa-te, fuja para lá, pois eu não posso fazer coisa alguma até que tu chegues lá. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Ofo꞉ fa꞉la꞉dowabiki, Lod e Soa amisa꞉n a꞉na fa꞉la꞉dowo꞉.
23 O sol havia se levantado sobre a terra quando Ló entrou em Zoar.
24 E a꞉na fa꞉la꞉dowabiki, akin halona a꞉la꞉ta꞉ga꞉ de o꞉lia꞉ u hudo꞉ o꞉lia꞉yo꞉ Yawe eyo꞉ Sodom o꞉lia꞉ Gomola o꞉lia꞉lo꞉ a꞉lab a꞉na timena꞉ki dimido꞉.
24 Então, o SENHOR fez chover sobre Sodoma e sobre Gomorra enxofre e fogo do SENHOR desde o céu.
25 Amisa꞉n a꞉la꞉ a꞉no꞉lo꞉, hen fua꞉lo꞉ a꞉no꞉lo꞉, kaluka꞉isale amisa꞉n a꞉namilo꞉ seno꞉lo꞉, hen amilo꞉ fa꞉la꞉ndan kelego꞉ a꞉no꞉lo꞉ tambo mogagilaki yasala꞉.
25 E ele derrubou aquelas cidades, e toda a planície, e todos os habitantes das cidades, e o que crescia sobre a terra.
26 Ko꞉sega Loda꞉ ingayo꞉, e tifa kuda꞉i yakiyo꞉, e a꞉ma꞉la꞉ bale ba꞉dabiki, so꞉lu dowaki, halaido꞉ u o꞉ngo꞉ dasi dowo꞉.
26 Mas a sua esposa olhou para trás por detrás dele, e ela se tornou um pilar de sal.
27 Kea꞉fo a꞉naka Ablaham e dasila꞉sa꞉ga꞉, tamin amilo꞉ Yawe e o꞉lia꞉lo꞉ tola꞉len hen a꞉na a꞉ma꞉la꞉ ane.
27 E Abraão levantou-se cedo de manhã e foi para o lugar onde havia estado de pé diante do SENHOR.
28 E a꞉na kagafo꞉likiyo꞉, fua꞉lo꞉ hen, Sodom o꞉lia꞉ Gomola o꞉lia꞉ a꞉no꞉ ololo ba꞉ba꞉ amio꞉, de ho꞉mo꞉no꞉ alan badio꞉ fa꞉la꞉dowabi ba꞉ba꞉.
28 E ele olhou para Sodoma e Gomorra, e para toda a terra da planície, e eis que viu a fumaça da terra que subia como fumaça de uma fornalha.
29 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Gode eyo꞉ kaluka꞉isale hen fua꞉lo꞉ a꞉namilo꞉ sen a꞉no꞉ tambo yasalab amio꞉, Gode eyo꞉ Ablahamo꞉ asulaki, Lod e asufa꞉. Amisa꞉n hen us a꞉namilo꞉ eleno꞉ tambo yasala꞉ma꞉no꞉ dowabiki, Lod e mo꞉sanama꞉ki, e hen nowa iliga꞉fo꞉.
29 E aconteceu que, quando Deus destruiu as cidades da planície, Deus lembrou-se de Abraão e retirou Ló do meio da destruição, quando ele derrubou as cidades em que Ló habitara.
30 Lod e Soa amisa꞉n amilo꞉ mesa꞉no꞉wo꞉ tagilabiki, e o꞉lia꞉ ene ida꞉ a꞉la꞉ o꞉lia꞉yo꞉ misio꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, u aya sen.
30 E Ló subiu de Zoar, e habitou no monte, e suas duas filhas com ele, pois ele temia habitar em Zoar; e ele habitou em uma caverna, ele e suas duas filhas.
31 Iyo꞉ a꞉na siliki, ida꞉ wa꞉la꞉ba꞉yo꞉ ene ado tifbo꞉ sa꞉laki, “Henfelo꞉ wema꞉ mano꞉ kaluwo꞉ ga o꞉lia꞉ alila꞉sen ko꞉sega, a꞉la꞉do꞉ dimidama꞉no꞉wo꞉ kalu na꞉n o꞉lia꞉ alima꞉no꞉wo꞉ aundo꞉ma. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ nain dowo꞉lo꞉ anaso꞉.
31 E a primogênita disse à mais jovem: Nosso pai está velho, e não há homem na terra para entrar a nós, segundo a maneira de toda a terra;
32 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ nain so꞉lo꞉wo꞉ mo꞉edaki, dowa a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ dowa꞉i ha꞉na꞉melea꞉ki, naino꞉ wain ho꞉no꞉ domo꞉ dimia꞉sa꞉ga꞉, na꞉no꞉ e o꞉lia꞉yo꞉ a꞉na alima꞉niki.”
32 vem, façamos nosso pai beber vinho, e deitaremos com ele, para que possamos preservar semente de nosso pai.
33 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, o꞉g nulu a꞉namio꞉ wain ho꞉no꞉ iyamo꞉ maiya꞉ki dimi ko꞉lo꞉, iyayo꞉ na꞉sa꞉ga꞉ asugdo꞉ma dowabiki, ida꞉ wa꞉la꞉bo꞉ e o꞉lia꞉ ali. Ko꞉sega ida꞉ a꞉no꞉ e o꞉lia꞉ alilab a꞉la꞉bo꞉, Lod e mo꞉asulo꞉.
33 E elas fizeram seu pai beber vinho naquela noite; e a primogênita entrou e deitou com seu pai, e ele não percebeu quando ela deitou, nem quando ela se levantou.
34 Ho꞉len no amio꞉ wa꞉la꞉ba꞉yo꞉ ene ado tifbo꞉ sa꞉laki, “Ali nuluwo꞉ ne do o꞉lia꞉ ali ko꞉lo꞉, nain dowa a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ nain so꞉lo꞉wo꞉ mo꞉edaki dowa꞉i ha꞉na꞉melea꞉ki, o꞉g nuluwo꞉lo꞉ naino꞉ wain ho꞉no꞉ domo꞉ dimia꞉sa꞉ga꞉, ge e o꞉lia꞉ a꞉na alila꞉bi.”
34 E aconteceu que, no dia seguinte, a primogênita disse à mais jovem: Eis que eu deitei com meu pai na noite passada; demos-lhe de beber vinho esta noite também, e entra tu, e deita com ele, para que possamos preservar a semente de nosso pai.
35 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, o꞉g nulu a꞉namio꞉lo꞉, wain ho꞉no꞉ iyamo꞉ maiya꞉ki dimi ko꞉lo꞉, ida꞉ tifo꞉ iyalo꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, e o꞉lia꞉ ali. Ko꞉sega ida꞉ a꞉no꞉ e o꞉lia꞉ alilab a꞉la꞉bo꞉, Lod e mo꞉asulo꞉.
35 E elas fizeram seu pai beber vinho naquela noite também; e a mais jovem se levantou, e deitou-se com ele, e ele não percebeu quando ela deitou, nem quando ela se levantou.
36 A꞉la꞉dimida꞉sa꞉ga꞉ ida꞉ a꞉la꞉ a꞉no꞉ iya o꞉lia꞉ ali ko꞉lo꞉ a꞉la꞉yo꞉ a꞉na alelo꞉.
36 Assim, as duas filhas de Ló conceberam de seu pai.
37 Wa꞉la꞉ba꞉yo꞉ kalu so꞉wa ko꞉lo꞉ sa꞉la꞉lia꞉sa꞉ga꞉, ene wiyo꞉ Moab wikilo꞉. So꞉wa Moab a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉, tif amio꞉ kaluka꞉isaleyo꞉ modo꞉ fa꞉la꞉dowo꞉ ko꞉lo꞉, iyo꞉ o꞉go꞉ Moab kaluka꞉isale a꞉la꞉sa꞉la꞉sen.
37 E a primogênita deu à luz um filho, e chamou seu nome Moabe; este mesmo é o pai dos moabitas até este dia.
38 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ado tifa꞉yo꞉lo꞉, kalu so꞉wa ko꞉lo꞉ sa꞉la꞉lia꞉sa꞉ga꞉, ene wiyo꞉ Ben-Ami wikilo꞉. So꞉wa Ben-Ami a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉, tif amio꞉ kaluka꞉isale modo꞉ fa꞉la꞉dowo꞉ ko꞉lo꞉, iyo꞉ o꞉go꞉ Amon kaluka꞉isale a꞉la꞉sa꞉la꞉sen.
38 E a mais jovem, ela também deu à luz um filho, e chamou seu nome Ben-Ami; este mesmo é o pai dos filhos de Amom até este dia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.