Romanos 4

Balóchi Balochi (BCCL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Gorhá ché begwashén, Ebráhém ke jesmi hesábá may bonpirok ent, áiá ché katthet?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Agan Ebráhém cha wati kár o kerdá pák o palgár zánag butén, áiá chizzé hastat ke áiay sará pahr bekant, bale Hodáay chammá chosh naent.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Pákén Ketáb ché gwashit? Ebráhémá Hodáay sará báwar kort o hamé báwar pa áiá, páki o palgárié hesáb but.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Nun kasé ke kára kant, áiay mozz, tohpah o thékié hesába nabit, áiay hakk ent.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Bale á ke nékén káráni sará tawkala nakant, hamá Hodáay sará tawkala kant ke radkár o béhodáyán pák o palgára kant, áiay báwar pa áiá páki o palgári hesába bit.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Hamé paymá Dáud ham hamá mardomay bahtáwariay habará kant ke Hodá cha áiay kár o kerdá dhann áiá pák o palgár hesába kant o gwashit:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Bahtáwar ant hamá ke Hodá cha áyáni násharián sar gwastag o
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Bahtáwar ent hamá ke Hodáwand áiay gonáhá hechbar hesábá mayárit.”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 É bahtáwari tahná pa hamáyán ent ke sonnat kanag butagant? Yá pa áyán ent ham ke sonnat kanag nabutagant? Má gwashén ke Ebráhémay báwar, pa áiá páki o palgári hesáb but.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Chónén hál o jáwaréá chosh but? Sonnat bayagá pésar yá sonnat bayagá rand? Pakká ent ke sonnat bayagá pésar pák o palgár hesáb árag but, randá na.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Bale sonnat bayagay nesháni áiá raset tán pa áiay páki o palgáriá mohr o nakshé bebit ke sonnat bayagá pésar, cha báwaray ráhá hastati. Maksad esh at ke Ebráhém hamá sajjahén mardománi pet zánag bebit ke bé sonnat bayagá imána kárant o é dhawlá á ham pák o palgár hesába bant.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Hamé paymá, Ebráhém áyáni ham pet ent ke na tahná sonnat kanag butagant, imánay ráhá gám ham janagá ant, hamá ráhá ke may pet Ebráhémá cha sonnat bayagá pésar gáma jat.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Ebráhém o áiay nasl o padréchá é wádah ke jahánay mirás baróka bant cha Sharyatay ráhá naraset, cha páki o palgáriay ráhá raset ke cha imáná kayt.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Parchá ke agan Sharyatay randgir o mannók mirás barók buténant, báwar béarzesh o wádah bémáná at,
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 chiá ke Sharyat kahr o gazaba kárit. Bale ódá ke Sharyat néstent, Sharyat próshag ham nabit.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Paméshká, wádah báwaray sará óshtátag, tán wádahay bonred rahmat bebit o áiay sarjam bayag pa Ebráhémay sajjahén nasl o padréchá zamánat kanag bebit. É wádah tahná pa Sharyatay randgir o mannókán mabit, pa áyán ham bebit ke gón Ebráhémay imáná sharikdár ant, parchá ke Ebráhém may sajjahénáni pet ent.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Anchosh ke nebisag butag: “Man tará bázén kawmáni pet kortag.” Gorhá, Hodáay chammá á may pet ent, hamá Hodá ke Ebráhémá áiay sará báwar kort, á ke mordagán zendaga kant o néstiá gwánka jant o hasta kant.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Wahdé hech omété néstat, Ebráhémá gón ométwári báwar kort ke bázén kawméay peta bit. Anchosh ke Hodáyá gón Ebráhémá gwashtagat: “Tai poshtpad o óbádag estáráni kesásá báza bant.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Wahdé wati bésáhén jesm o jáni cháret, parchá ke Ebráhémá kamm o gésh sad sál at, yá hamá wahdá ke Sárahay santhi o béchokkii dist, á wati báwaray sará sost nabut.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Hodáay wádahay sará, Ebráhém bébáwar nabut o shakki nakort, á wati báwaray sará mohr óshtát o Hodái shán o shawkat dát.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Saddak at ke Hodáyá é wák hast ke wati wádahá purah bekant.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Paméshká cha Hodáay némagá“pák o palgár hesáb árag but”.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Pákén Ketábay é labz ke “hesáb árag but” tahná pa Ebráhémá nebisag nabutag,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 pa má ham nebisag butag. Má ham cha Hodáay némagá pák o palgár hesáb áraga bén, má ke Hodáay sará báwara kanén ke áiá may Hodáwand Issá cha mordagán jáh janáént.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Issá pa may gonáhán, markay dastá dayag but o pa may pák o palgár kanagá, cha mordagán jáh janáénag but.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.