Romanos 4
Balóchi Balochi (BCCL) vs BKJ
1 Gorhá ché begwashén, Ebráhém ke jesmi hesábá may bonpirok ent, áiá ché katthet?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Agan Ebráhém cha wati kár o kerdá pák o palgár zánag butén, áiá chizzé hastat ke áiay sará pahr bekant, bale Hodáay chammá chosh naent.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Pákén Ketáb ché gwashit? Ebráhémá Hodáay sará báwar kort o hamé báwar pa áiá, páki o palgárié hesáb but.
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Nun kasé ke kára kant, áiay mozz, tohpah o thékié hesába nabit, áiay hakk ent.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Bale á ke nékén káráni sará tawkala nakant, hamá Hodáay sará tawkala kant ke radkár o béhodáyán pák o palgára kant, áiay báwar pa áiá páki o palgári hesába bit.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Hamé paymá Dáud ham hamá mardomay bahtáwariay habará kant ke Hodá cha áiay kár o kerdá dhann áiá pák o palgár hesába kant o gwashit:
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 “Bahtáwar ant hamá ke Hodá cha áyáni násharián sar gwastag o
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Bahtáwar ent hamá ke Hodáwand áiay gonáhá hechbar hesábá mayárit.”
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 É bahtáwari tahná pa hamáyán ent ke sonnat kanag butagant? Yá pa áyán ent ham ke sonnat kanag nabutagant? Má gwashén ke Ebráhémay báwar, pa áiá páki o palgári hesáb but.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Chónén hál o jáwaréá chosh but? Sonnat bayagá pésar yá sonnat bayagá rand? Pakká ent ke sonnat bayagá pésar pák o palgár hesáb árag but, randá na.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Bale sonnat bayagay nesháni áiá raset tán pa áiay páki o palgáriá mohr o nakshé bebit ke sonnat bayagá pésar, cha báwaray ráhá hastati. Maksad esh at ke Ebráhém hamá sajjahén mardománi pet zánag bebit ke bé sonnat bayagá imána kárant o é dhawlá á ham pák o palgár hesába bant.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Hamé paymá, Ebráhém áyáni ham pet ent ke na tahná sonnat kanag butagant, imánay ráhá gám ham janagá ant, hamá ráhá ke may pet Ebráhémá cha sonnat bayagá pésar gáma jat.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Ebráhém o áiay nasl o padréchá é wádah ke jahánay mirás baróka bant cha Sharyatay ráhá naraset, cha páki o palgáriay ráhá raset ke cha imáná kayt.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Parchá ke agan Sharyatay randgir o mannók mirás barók buténant, báwar béarzesh o wádah bémáná at,
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 chiá ke Sharyat kahr o gazaba kárit. Bale ódá ke Sharyat néstent, Sharyat próshag ham nabit.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Paméshká, wádah báwaray sará óshtátag, tán wádahay bonred rahmat bebit o áiay sarjam bayag pa Ebráhémay sajjahén nasl o padréchá zamánat kanag bebit. É wádah tahná pa Sharyatay randgir o mannókán mabit, pa áyán ham bebit ke gón Ebráhémay imáná sharikdár ant, parchá ke Ebráhém may sajjahénáni pet ent.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Anchosh ke nebisag butag: “Man tará bázén kawmáni pet kortag.” Gorhá, Hodáay chammá á may pet ent, hamá Hodá ke Ebráhémá áiay sará báwar kort, á ke mordagán zendaga kant o néstiá gwánka jant o hasta kant.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Wahdé hech omété néstat, Ebráhémá gón ométwári báwar kort ke bázén kawméay peta bit. Anchosh ke Hodáyá gón Ebráhémá gwashtagat: “Tai poshtpad o óbádag estáráni kesásá báza bant.”
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Wahdé wati bésáhén jesm o jáni cháret, parchá ke Ebráhémá kamm o gésh sad sál at, yá hamá wahdá ke Sárahay santhi o béchokkii dist, á wati báwaray sará sost nabut.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Hodáay wádahay sará, Ebráhém bébáwar nabut o shakki nakort, á wati báwaray sará mohr óshtát o Hodái shán o shawkat dát.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Saddak at ke Hodáyá é wák hast ke wati wádahá purah bekant.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Paméshká cha Hodáay némagá“pák o palgár hesáb árag but”.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Pákén Ketábay é labz ke “hesáb árag but” tahná pa Ebráhémá nebisag nabutag,
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 pa má ham nebisag butag. Má ham cha Hodáay némagá pák o palgár hesáb áraga bén, má ke Hodáay sará báwara kanén ke áiá may Hodáwand Issá cha mordagán jáh janáént.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Issá pa may gonáhán, markay dastá dayag but o pa may pák o palgár kanagá, cha mordagán jáh janáénag but.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.