Lucas 13
Balóchi Balochi (BCCL) vs ARIB
1 Hamá wahdá, lahténá gón Issáyá á Jalili mardománi bárawá hál o habara kort ke Pilátusá koshtagatant o áyáni hón, gón hamáyáni korbánigén dalwatáni hóná hór o hawár kortagat.
1 Ora, naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios deles.
2 Issáyá áyáni passawá gwasht: “Shomá gomána kanét, á Jalili ke pa choshén bazzagi o syahróchié dochár kaptant, cha á degarán gonahkárter atant?
2 Respondeu-lhes Jesus: Pensais vós que esses foram maiores pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Man shomárá gwashán na, chosh naent, bale agan cha wati gonáhán pashómán mabét, shomá ham hamáyáni dhawlá gár o gomsára bét.
3 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Gomána kanét hamá hazhdahén mardom ke Siluháay borj áyáni sará kapt o mortant, cha Urshalimay á dega sajjahén mardomán radkárter atant?
4 Ou pensais que aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Man shomárá gwashán na, shomá ham, agan cha wati gonáhán pashómán mabét, hamáyáni dhawlá gár o gomsára bét.”
5 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Padá Issáyá pa áyán mesálé jat: “Mardéá wati anguri bágá enjiray drachké hastat. Yak róché, á enjiray baráni cháragá bágá shot, bale baré nadisti.
6 E passou a narrar esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; e indo procurar fruto nela, e não o achou.
7 Gorhá gón wati bágpáná gwashti: ‘Say sál ent ke man é enjiray baráni cháragá káyán bale heccha nagendán. Begoddhi tán zeminá bébar o bésamar makant.’
7 Disse então ao viticultor: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho; corta-a; para que ocupa ela ainda a terra inutilmente?
8 Bale bágpáná passaw dát: ‘Wájah! Dega yak sálé belli, man eshiay boná kóchán o kolóndhán o samáta dayán,
8 Respondeu-lhe ele: Senhor, deixa-a este ano ainda, até que eu cave em derredor, e lhe deite estrume;
9 démi sálá, agan bari dát sharr, agan nadáti gorhá begoddhi.’”
9 e se no futuro der fruto, bem; mas, se não, cortá-la-ás.
10 Shabbatay róché, Issá yak kanisahéá mardomán sabak o tálim dayagá at.
10 Jesus estava ensinando numa das sinagogas no sábado.
11 Yak janéné hamódá at ke hazhdah sálá, yak arwáhéá nádráh kortagat. Kompi jatagat o hech dhawlá wati sréni tachk korta nakort.
11 E estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava encurvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Wahdé Issáay chamm pa áiá kaptant, tawári kort o gwashti: “Oo janén! Taw cha wati nájórhiá rakketay.”
12 Vendo-a Jesus, chamou-a, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Issáyá wati dast áiay sará ér kort o hamá damáná á kompén janénay srén tachk but o Hodáay sepat o sanáyá lagget.
13 e impôs-lhe as mãos e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Bale kanisahay master pa é sawabá ke Issáyá Shabbatay róchá drahbakshi kortagat nárazá but o gwashti: “Shomárá pa wati kárán shash róch hast o hamá róchán pa wati drahbakshiá byáét, na ke Shabbatay róchá.”
14 Então o chefe da sinagoga, indignado porque Jesus curara no sábado, tomando a palavra disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, neles para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 Hodáwandén Issáyá áiay passawá darráént: “Oo shatalkárén ryákárán! Cha shomá hechkas Shabbatay róchá wati har o gókán cha wati banjáhána nabójit o dhanná pa áp dayagá nabárt?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, para o levar a beber?
16 Gorhá, é janén, ke Ebráhémay nasl o padréch ent o hazhdah sál ent ke Shaytáná wati bandig kortag, chiá Shabbatay róchá cha wati azábán ázát o ásudag kanag mabit?”
16 E não devia ser solta desta prisão, no dia de sábado, esta que é filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 Wahdé Issáyá chosh gwasht, áiay sajjahén badwáh pashal o sharmendag butant. Bale é dega sajjahén mardom cha Issáay é mójezah o ajabén kárán báz washdel o shádán butant.
17 E dizendo ele essas coisas, todos os seus adversário ficavam envergonhados; e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Randá, Issáyá gwasht: “Hodáay bádsháhi che paymá ent? Áiá gón chónén chizzé hamdarwar bekanán?
18 Ele, pois, dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Hodáay bádsháhi, thélkáhay tohmay paymá ent ke mardéá zort o wati bágá kesht. Á dánag rost o drachkéay dhawlá but o báli morgán áiay ták o tháláni chérá kodóh o kodám bast.”
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou e lançou na sua horta; cresceu, e fez-se árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Padá gwashti: “Man pa Hodáay bádsháhiá chónén mesálé pésh bekanán?
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 Hodáay bádsháhi hamá homiray paymá ent ke janénéá zort o gón bázén ártéá hawár kort o kam kammá sajjahén árt gwát gept o homir but.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar toda ela levedada.
22 Issá shahr pa shahr o métag pa métag mardomán tálim dayán dém pa Urshalimá rawagá at,
22 Assim percorria Jesus as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 yakkéá jost kort: “Oo wájah! Bárén, cha mardomán, tahná kammokéné rakkit?”
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que se salvam? Ao que ele lhes respondeu:
24 Áiá passaw dát: “Johd kanét cha tankén darwázagá begwazét, chiá ke man shomárá gwashán, bázéné cha hamé darwázagá gwazagay johdá kant, bale gwasta nakant.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 Wahdé kayt ke lógay hodábond páda kayt o lógay darwázagá banda kant, gorhá shomá lógay dapá óshtét o harchont darwázagá thokkét o tawára kanét: ‘Oo wájah! Darwázagá pa má pach kan!’, bale á passawa dant ke ‘man shomárá pajjáha nayárán o nazánán cha kojá ét.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e cerrado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, abre-nos; e ele vos responder: Não sei donde vós sois;
26 Shomá gwashét: ‘Má gón taw hamwán o hamdiwán butagén o taw may damk o kuchahán márá tálim dátag.’
26 então começareis a dizer: Comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas;
27 Bale á passawa dant: ‘Man shomárá pajjáha nayárán o nazánán cha kojá ét? Oo radkárán! Cha mani démá dur bét.’
27 e ele vos responderá: Não sei donde sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 Á wahdá, gréwét o dantán pa dantána droshét, chiá ke Ebráhém, Eshák, Ákub o sajjahén paygambarán, mán Hodáay bádsháhiá gendét, bale wat cha Hodáay bádsháhiá dhanná dawr dayaga bét.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes quando virdes Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 “É dega mardom cha ródarátk o rónend o cha shomál o jonubay chárén némagána káyant o Hodáay bádsháhiay parzónagay sará nendant.
29 Muitos virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e reclinar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 Haw, anchosh ent ke áheri, awalia bant o awali, áheria bant.”
30 Pois há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Hamá wahdá, lahtén Parisi, Issáay gwará átk o gwashtesh: “Nun taw é jágahá yalah kan o dega jáhéá beraw, chiá ke Hirudis tai koshagay randá ent.”
31 Naquela mesma hora chegaram alguns fariseus que lhe disseram: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Áyáni passawá gwashti: “Berawét á róbáhá begwashét ‘Maróchig o bándá, jennána kasshán o mardomán dráha kanán o saymi róchá, wati kárá sarjam pa sara rasénán.’
32 Respondeu-lhes Jesus: Ide e dizei a essa raposa: Eis que vou expulsando demônios e fazendo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei consumado.
33 Bale maróchi, bándát o póshi, allamá wati é sát o sapará démá barán, chiá ke hech paygambaray kósh cha Urshalimá dhanná nabit.
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte; porque não convém que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 “Urshalim, oo Urshalim! Taw paygambarána koshay o Hodáay ráh dátagénán sengsára kanay. Báz randá man lóthetag tai chokkán wati kerrá mocch o yakjáh bekanán, anchosh ke nekénkén morgé chureg o chippokán wati bál o bánzoláni chérá moccha kant, bale shomá nalóthet.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que a ti são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e não quiseste!
35 Nun shomay lógay ákebat, shomay wati dastá yalah dayaga bit. Shomárá gwashán dega baré maná nagendét tán á wahdá ke cha wati zobáná begwashét: ‘Mobárak bát hamá ke pa Hodáwanday námá kayt!’”
35 Eis aí, abandonada vos é a vossa casa. E eu vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.