João 12
Balóchi Balochi (BCCL) vs NTLH
1 Cha Sargwazay aidá shash róch pésar, Issá Bayt-Anyáyá shot ke Ilázaray lóg hamódá at, hamá Ilázar ke cha mordagán zendag kortagati.
1 Seis dias antes da Páscoa , Jesus foi ao povoado de Betânia, onde morava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado.
2 Áyán, pa Issáyá shámé jórh kortagat, Martáyá hezmata kort o Ilázar gón mehmánán Issáay kashá parzónagay sará neshtagat.
2 Prepararam ali um jantar para Jesus. Marta ajudava a servir, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Á wahdi, Maryamá ném táséay kesásá, sombolay gehter o gránbaháén atr áwort, Issáay pádán per mosht o pád gón wati mud o malgórán hoshk kortant. Atray wasshén bó, á lógay har kondhá tálán but.
3 Então Maria pegou um frasco cheio de um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela derramou o perfume nos pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e toda a casa ficou perfumada.
4 Hamé wahdá Yahudá Eskaryutiá, ke cha Issáay moridán at o pa hamé zuttán, Issái dróhagi o dozhmenáni dastá dayagi at, gwasht:
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que ia trair Jesus, disse:
5 “Parchá é atr pa sésad dinárá bahá nabut o zarr, garib o nézgárán dayag nabutant?”
5 — Este perfume vale mais de trezentas moedas de prata . Por que não foi vendido, e o dinheiro, dado aos pobres?
6 Áiá é habar pa bazzagén mardománi gamwáriá nagwasht, paméshká gwashti ke á wat Issáay rombay kelitdár at o dozzé at. Áiá harwahd cha zarturagá chizzé pa wata zort.
6 Judas disse isso, não porque tivesse pena dos pobres, mas porque era ladrão. Ele tomava conta da bolsa de dinheiro e costumava tirar do que punham nela.
7 Issáyá gwasht: “Maryamay kárá kár madárét, áiá é rógen pa mani kabr kanagay tayáriá ér kortagant.
7 Então Jesus respondeu:
8 Garib o nézgár modám shomay kerrá hast, bale man harwahd gón shomá gón naán.”
8 Os pobres estarão sempre com vocês, mas eu não estarei sempre com vocês.
9 Cha Yahudián bázénéá, wahdé eshkot ke Issá ódá ent, tahná Issáay didárá nayátkant, Ilázaray gendagá ham átkant ke zendag butagat.
9 Muitas pessoas ficaram sabendo que Jesus estava em Betânia. Então foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, o homem que Jesus tinha ressuscitado.
10 Paméshká mazanén dini péshwáyán Ilázaray kóshay shawr ham borret.
10 Então os chefes dos sacerdotes resolveram matar Lázaro também;
11 Chiá ke áiay sawabá, bázén Yahudié cha áyán per tarretagat o Issáay sará báwarmand butagat.
11 pois, por causa dele, muitos judeus estavam abandonando os seus líderes e crendo em Jesus.
12 É dega róchá, mazanén rombé ke pa aidá átkagat, wahdé zántesh Issá Urshalimay ráhá ent,
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha ido à Festa da Páscoa ouviu dizer que Jesus estava chegando a Jerusalém.
13 gón maccháni sarsabzén pissh o takán, pa Issáay péshwáziá dar átk. Kukkáresha kort:
13 Então eles pegaram ramos de palmeiras e saíram para se encontrar com ele, gritando: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Que Deus abençoe o Rei de Israel!
14 Issáyá korragén haré dar gétk o áiá swár but, anchosh ke Hodáay Pákén Ketába gwashit:
14 Jesus procurou um jumentinho e o montou, como dizem as Escrituras Sagradas :
15 “Oo Sahyunay Jenek! Nun mators. Tai bádsháh korragén haréay poshtá neshtag o pédák ent.”
15 “Povo de Jerusalém, não tenha medo! Veja! Aí vem o seu Rei, montado num jumentinho!”
16 Awalá é chizzáni maksad pa moridán pakká naat, bale randá ke Issá pa wati mazani o shawkatá raset, morid yát o tránagá kaptant ke é chizz áiay bárawá nebisag butagat o mardomán ham gón áiá anchosh kort.
16 Naquela ocasião os discípulos não entenderam isso. Mas, depois de Jesus ter voltado para a presença gloriosa de Deus, eles lembraram que isso estava escrito a respeito dele e também que era isso o que tinha acontecido.
17 Wahdé Issáyá Ilázar tawár jat o cha kabrá zendag dar áwort, bázéné hamódá at. Áyán pa wati distagén o eshkotagénán sháhedia dát.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele havia chamado Lázaro para fora do túmulo e o tinha ressuscitado espalhou a notícia do que tinha acontecido.
18 Á mazanén romb, pa é háterá Issáay péshwáziá átkagat, ke eshkotagatesh Issáyá é mójezah o ajabbatén nesháni záher kortag.
18 E o povo foi encontrar-se com Jesus, pois ficou sabendo que ele tinha feito esse milagre.
19 Parisián gón yakdegará gwasht: “Bechárét, máshomá hecch nakanagá én, sajjahén donyá áiay ráhá ent.”
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: — Não estamos conseguindo nada! Vejam! Todos estão indo com ele!
20 Gón é mardomán ke aiday róchán pa parastesháUrshalimá átkagatant, lahtén Yunáni ham gón at.
20 Entre o povo que tinha ido a Jerusalém para tomar parte na festa, estavam alguns não judeus.
21 Á Piliposay kerrá átkant. Pilipos Jalilay shahr Bayt-Saydáay mardomé at. Gón áiá gwashtesh: “Wájah! Má lóthén Issáyá begendén.”
21 Eles foram falar com Filipe, que era da cidade de Betsaida, na Galileia, e pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Pilipos shot o é habari gón Andriásá gwasht. Á doén shotant o Issáesh hál dát.
22 Filipe foi dizer isso a André, e os dois foram falar com Jesus.
23 Issáyá áyáni passawá gwasht: “Á wahd átkag ke Ensánay Chokk pa wati shán o shawkatá berasit.
23 Então ele respondeu:
24 Allam bezánét, agan gandomay dánag hákay chérá marawt o mamerit, hechbar cha yak dánagéá géshtera nabit, bale agan kall bebit bázén dánagé kárit.
24 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: se um grão de trigo não for jogado na terra e não morrer, ele continuará a ser apenas um grão. Mas, se morrer, dará muito trigo.
25 Harkasá ke wati zend dóst ent, áiá báhénit o harkas ke é jaháná cha wati zendá sara gwazit, á wati sáh o jáná rakkénit o pa namiránén zendá sara bit.
25 Quem ama a sua vida não terá a vida verdadeira; mas quem não se apega à sua vida, neste mundo, ganhará para sempre a vida verdadeira.
26 Agan kasé lóthit mani hezmatá bekant, báyad ent mani randgiriá bekant. Har jáh ke man án, mani hezmatkár hamódá gón man ent o agan kasé mani hezmatá kant, mani Pet áiá washnáma kant.
26 Quem quiser me servir siga-me; e, onde eu estiver, ali também estará esse meu
27 “Annun mani del bétáhir o jalájósh ent, ché begwashán? Bárén begwashán: ‘Oo mani Pet! Maná cha é sáhatá berakkén’? Na, habar esh ent ke mani áyagay morád o maksad hamé wahd o damán butag.
27 Jesus continuou:
28 Oo Pet! Wati námá mazani o shawkat beday.” Hamé wahdá, borzén tawáré cha ásmáná rost ke gwashti: “Shán o mazanion dátag o angat ham dayán.”
28 Pai, revela a tua presença Então do céu veio uma voz, que dizia: — Eu já a revelei e a revelarei de novo.
29 Rombé mardom ke ódá óshtátagat, gón é tawáray eshkonagá gwashagá laggetant: “Granday tawár at,” á degarána gwasht: “Préshtagéá gón áiá gapp kort.”
29 A multidão que estava ali ouviu a voz e dizia que era um trovão. Outros afirmavam que um anjo tinha falado com Jesus.
30 Issáyá gwasht: “É tawár, pa man na, pa shomaygi átk.
30 Mas ele disse:
31 Annun é jahánay dádrasiay wahd ent o jahánay náláhekén sardár Shaytán, dhanná dar kanaga bit.
31 Chegou a hora de este mundo ser julgado, e aquele que manda nele será expulso.
32 Wahdé cha zeminá chest kanaga bán, sajjahén mardomán wati némagá kasshán.”
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todas as pessoas para mim.
33 Issáyá é habar pa hamá dhawlén markéá gwasht ke áiay entezár o wadárá at.
33 Ele dizia isso para indicar de que maneira ia morrer.
34 Mardomán darráént: “Sharyata gwashit ke Masih tán abad gón má mánit. Gorhá taw chóna gwashay ke ‘Ensánay Chokk chest kanaga bit’? Ensánay é Chokk kay ent?”
34 A multidão perguntou: — A nossa
35 Issáyá gwasht: “Tahná yak gwandhén wahdéá rozhnái gón shomá gón ent. Tán wahdé ke é rozhnái gón shomá gón ent, gám janán démá berawét. Chosh mabit ke taháróki shomay sará báládast bebit o shomárá prósh bedant. Kasé ke tahárókiá ráha rawt, nazánt kojá rawt.
35 Jesus respondeu:
36 Tánke shomárá rozhnái gón ent, rozhnay sará imán byárét ke rozhnáiay chokk bebét.” Issáyá é gwasht o cha áyáni nyámá shot o chérandém but.
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz para que possam viver na luz. Depois que Jesus disse isso, foi embora e se escondeu do povo.
37 Gón Issáay é bázén mójezah o ajabbatén neshánián, angat ham áyán imán nayáwort,
37 Eles tinham visto Jesus fazer todos esses milagres, mas não criam nele,
38 tánke Eshayá nabiay habar purah o sarjam bebit, ke áiá gwashtagat: “Oo Hodáwand! May kolaw kayá báwar kortag o Hodáwanday wák o kodratpa kayá záher butag?”
38 para que se cumprisse o que disse o profeta Isaías: “Senhor, quem creu na nossa mensagem? E quem viu que era o Senhor que estava agindo?”
39 Gorhá áyán báwar kort nakort, chiá ke Eshayáyá angat ham gwashtagat:
39 Não podiam crer porque, como disse Isaías:
40 “Áyáni chammi kór o
40 “Deus cegou os olhos deles e fechou a mente deles, para que não vejam, e não entendam, e não se voltem para ele, e sejam curados por ele.”
41 Eshayáyá Issáay mazani o shawkat dist, paméshká áiay bárawá é habari kort.
41 Isaías disse isso porque viu a revelação da natureza divina de Jesus e falou a respeito dele.
42 Angat ham Yahudiáni bázén sarókán imán áwort. Bale cha hamé torsá ke Parisi áyán cha kanisah o parasteshgáhán dar makanant, námesha nagept.
42 No entanto, muitos líderes judeus creram em Jesus, mas não falavam publicamente a favor dele para que os fariseus não os expulsassem da sinagoga .
43 Chiá ke áyán, ensánay dátagén ezzat o satá cha Hodáay dátagén ezzat o satáyá géshter dósta but.
43 Eles gostavam mais de ser elogiados pelas pessoas do que de ser elogiados por Deus.
44 Gorhá Issáyá gón borzén tawáré gwasht: “Harkas mani sará báwar bekant, na tahná mani sará, mani rah dayókay sará ham báwara kant.
44 Jesus disse bem alto:
45 Harkas maná gendit, mani rah dayóká ham gendit.
45 Quem me vê vê também aquele que me enviou.
46 Man é jahánay átkagén rozhnái án, tán harkas ke mani sará báwar bekant, tahárókiá mamánit.
46 Eu vim ao mundo como luz para que quem crê em mim não fique na escuridão.
47 Bale agan kasé mani habarán beshkont o áyáni sará kár makant, angat ham man áiay bárawá shawr o hokmé naborrán. Chiá ke man pa jahánay mayárig kanagá nayátkagán, pa jahánay rakkénagá átkagán.
47 Se alguém ouvir a minha mensagem e não a praticar, eu não o julgo. Pois eu vim para salvar o mundo e não para julgá-lo.
48 Shawr borróké hast, tán harkas ke maná cha wat besendit o mani habarán mamannit, áiá mayárig bekant. Mani gwashtagén gapp o habar, jost o porsay róchá áiá mayáriga kanant.
48 Quem me rejeita e não aceita a minha mensagem já tem quem vai julgá-lo. As palavras que eu tenho dito serão o juiz dessa pessoa no último dia.
49 Chiá ke man watsar gapp o habar nakortag, hamá Petá ke maná rawán dátag, hokmi kortag ke ché begwashán o chón habar bekanán.
49 — Eu não tenho falado em meu próprio nome, mas o Pai, que me enviou, é quem me ordena o que devo dizer e anunciar.
50 Zánán ke áiay hokm o parmán, namiránén zend ent. É chizzán ke mana gwashán, hamá chizz ant ke Petá maná gwashtagant.”
50 E eu sei que o seu mandamento dá a vida eterna. O que eu digo é justamente aquilo que o Pai me mandou dizer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.