João 12
Balóchi Balochi (BCCL) vs ARIB
1 Cha Sargwazay aidá shash róch pésar, Issá Bayt-Anyáyá shot ke Ilázaray lóg hamódá at, hamá Ilázar ke cha mordagán zendag kortagati.
1 Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Áyán, pa Issáyá shámé jórh kortagat, Martáyá hezmata kort o Ilázar gón mehmánán Issáay kashá parzónagay sará neshtagat.
2 Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Á wahdi, Maryamá ném táséay kesásá, sombolay gehter o gránbaháén atr áwort, Issáay pádán per mosht o pád gón wati mud o malgórán hoshk kortant. Atray wasshén bó, á lógay har kondhá tálán but.
3 Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.
4 Hamé wahdá Yahudá Eskaryutiá, ke cha Issáay moridán at o pa hamé zuttán, Issái dróhagi o dozhmenáni dastá dayagi at, gwasht:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:
5 “Parchá é atr pa sésad dinárá bahá nabut o zarr, garib o nézgárán dayag nabutant?”
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Áiá é habar pa bazzagén mardománi gamwáriá nagwasht, paméshká gwashti ke á wat Issáay rombay kelitdár at o dozzé at. Áiá harwahd cha zarturagá chizzé pa wata zort.
6 Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.
7 Issáyá gwasht: “Maryamay kárá kár madárét, áiá é rógen pa mani kabr kanagay tayáriá ér kortagant.
7 Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;
8 Garib o nézgár modám shomay kerrá hast, bale man harwahd gón shomá gón naán.”
8 porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.
9 Cha Yahudián bázénéá, wahdé eshkot ke Issá ódá ent, tahná Issáay didárá nayátkant, Ilázaray gendagá ham átkant ke zendag butagat.
9 E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Paméshká mazanén dini péshwáyán Ilázaray kóshay shawr ham borret.
10 Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;
11 Chiá ke áiay sawabá, bázén Yahudié cha áyán per tarretagat o Issáay sará báwarmand butagat.
11 porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.
12 É dega róchá, mazanén rombé ke pa aidá átkagat, wahdé zántesh Issá Urshalimay ráhá ent,
12 No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 gón maccháni sarsabzén pissh o takán, pa Issáay péshwáziá dar átk. Kukkáresha kort:
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!
14 Issáyá korragén haré dar gétk o áiá swár but, anchosh ke Hodáay Pákén Ketába gwashit:
14 E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:
15 “Oo Sahyunay Jenek! Nun mators. Tai bádsháh korragén haréay poshtá neshtag o pédák ent.”
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.
16 Awalá é chizzáni maksad pa moridán pakká naat, bale randá ke Issá pa wati mazani o shawkatá raset, morid yát o tránagá kaptant ke é chizz áiay bárawá nebisag butagat o mardomán ham gón áiá anchosh kort.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.
17 Wahdé Issáyá Ilázar tawár jat o cha kabrá zendag dar áwort, bázéné hamódá at. Áyán pa wati distagén o eshkotagénán sháhedia dát.
17 Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;
18 Á mazanén romb, pa é háterá Issáay péshwáziá átkagat, ke eshkotagatesh Issáyá é mójezah o ajabbatén nesháni záher kortag.
18 e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.
19 Parisián gón yakdegará gwasht: “Bechárét, máshomá hecch nakanagá én, sajjahén donyá áiay ráhá ent.”
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.
20 Gón é mardomán ke aiday róchán pa parastesháUrshalimá átkagatant, lahtén Yunáni ham gón at.
20 Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.
21 Á Piliposay kerrá átkant. Pilipos Jalilay shahr Bayt-Saydáay mardomé at. Gón áiá gwashtesh: “Wájah! Má lóthén Issáyá begendén.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Pilipos shot o é habari gón Andriásá gwasht. Á doén shotant o Issáesh hál dát.
22 Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.
23 Issáyá áyáni passawá gwasht: “Á wahd átkag ke Ensánay Chokk pa wati shán o shawkatá berasit.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 Allam bezánét, agan gandomay dánag hákay chérá marawt o mamerit, hechbar cha yak dánagéá géshtera nabit, bale agan kall bebit bázén dánagé kárit.
24 Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Harkasá ke wati zend dóst ent, áiá báhénit o harkas ke é jaháná cha wati zendá sara gwazit, á wati sáh o jáná rakkénit o pa namiránén zendá sara bit.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Agan kasé lóthit mani hezmatá bekant, báyad ent mani randgiriá bekant. Har jáh ke man án, mani hezmatkár hamódá gón man ent o agan kasé mani hezmatá kant, mani Pet áiá washnáma kant.
26 Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 “Annun mani del bétáhir o jalájósh ent, ché begwashán? Bárén begwashán: ‘Oo mani Pet! Maná cha é sáhatá berakkén’? Na, habar esh ent ke mani áyagay morád o maksad hamé wahd o damán butag.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.
28 Oo Pet! Wati námá mazani o shawkat beday.” Hamé wahdá, borzén tawáré cha ásmáná rost ke gwashti: “Shán o mazanion dátag o angat ham dayán.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Rombé mardom ke ódá óshtátagat, gón é tawáray eshkonagá gwashagá laggetant: “Granday tawár at,” á degarána gwasht: “Préshtagéá gón áiá gapp kort.”
29 A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Issáyá gwasht: “É tawár, pa man na, pa shomaygi átk.
30 Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Annun é jahánay dádrasiay wahd ent o jahánay náláhekén sardár Shaytán, dhanná dar kanaga bit.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Wahdé cha zeminá chest kanaga bán, sajjahén mardomán wati némagá kasshán.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Issáyá é habar pa hamá dhawlén markéá gwasht ke áiay entezár o wadárá at.
33 Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.
34 Mardomán darráént: “Sharyata gwashit ke Masih tán abad gón má mánit. Gorhá taw chóna gwashay ke ‘Ensánay Chokk chest kanaga bit’? Ensánay é Chokk kay ent?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Issáyá gwasht: “Tahná yak gwandhén wahdéá rozhnái gón shomá gón ent. Tán wahdé ke é rozhnái gón shomá gón ent, gám janán démá berawét. Chosh mabit ke taháróki shomay sará báládast bebit o shomárá prósh bedant. Kasé ke tahárókiá ráha rawt, nazánt kojá rawt.
35 Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Tánke shomárá rozhnái gón ent, rozhnay sará imán byárét ke rozhnáiay chokk bebét.” Issáyá é gwasht o cha áyáni nyámá shot o chérandém but.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.
37 Gón Issáay é bázén mójezah o ajabbatén neshánián, angat ham áyán imán nayáwort,
37 E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 tánke Eshayá nabiay habar purah o sarjam bebit, ke áiá gwashtagat: “Oo Hodáwand! May kolaw kayá báwar kortag o Hodáwanday wák o kodratpa kayá záher butag?”
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?
39 Gorhá áyán báwar kort nakort, chiá ke Eshayáyá angat ham gwashtagat:
39 Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:
40 “Áyáni chammi kór o
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Eshayáyá Issáay mazani o shawkat dist, paméshká áiay bárawá é habari kort.
41 Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.
42 Angat ham Yahudiáni bázén sarókán imán áwort. Bale cha hamé torsá ke Parisi áyán cha kanisah o parasteshgáhán dar makanant, námesha nagept.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Chiá ke áyán, ensánay dátagén ezzat o satá cha Hodáay dátagén ezzat o satáyá géshter dósta but.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Gorhá Issáyá gón borzén tawáré gwasht: “Harkas mani sará báwar bekant, na tahná mani sará, mani rah dayókay sará ham báwara kant.
44 Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Harkas maná gendit, mani rah dayóká ham gendit.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Man é jahánay átkagén rozhnái án, tán harkas ke mani sará báwar bekant, tahárókiá mamánit.
46 Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Bale agan kasé mani habarán beshkont o áyáni sará kár makant, angat ham man áiay bárawá shawr o hokmé naborrán. Chiá ke man pa jahánay mayárig kanagá nayátkagán, pa jahánay rakkénagá átkagán.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Shawr borróké hast, tán harkas ke maná cha wat besendit o mani habarán mamannit, áiá mayárig bekant. Mani gwashtagén gapp o habar, jost o porsay róchá áiá mayáriga kanant.
48 Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.
49 Chiá ke man watsar gapp o habar nakortag, hamá Petá ke maná rawán dátag, hokmi kortag ke ché begwashán o chón habar bekanán.
49 Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Zánán ke áiay hokm o parmán, namiránén zend ent. É chizzán ke mana gwashán, hamá chizz ant ke Petá maná gwashtagant.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.