João 11

Balóchi Balochi (BCCL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bayt-Anyáay métagá, Ilázar námén mardé nájórh at. Bayt-Anyá, Maryam o áiay gohár Martáay métag at.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Maryam hamá at ke Hodáwandén Issáay pádi atr per moshtant o gón wati mudán hoshki kortant, annun áiay brát Ilázar nájórh at.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Áiay gohárán pa Issáyá kolaw kort: “Oo Hodáwand! Tai dóst nádráh ent.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Wahdé Issáyá é habar eshkot gwashti: “É nádráhi áiá dém pa marká nabárt, pa Hodáay shán o shawkatá yak neshánié bit, tánke Hodáay Chokk ham cha é ráhá pa mazani o shawkat berasit.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Issáyá, Martá o áiay gohár o Ilázar dósta butant.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Wahdé cha Ilázaray nájórhiá sahig but, dega do róch hamá jáhá ke dáshtagati mahtal but.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Gorhá gón moridán gwashti: “Byáét padá dém pa Yahudiahá berawén.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Moridán gwasht: “Oo ostád! É habará dér nagwastag ke Yahudián lóthet tará sengsár bekanant. Padá hamódá rawaga lóthay?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Issáyá passaw dát: “Róchay rozhnái dwázdah sáhat naent? Kasé ke róchá ráha rawt nalakoshit o thagala nawárt, chiá ke jahánay rozhnáiá gendit.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Bale agan kasé shapá ráh berawt lakoshit, chiá ke áiá hech rozhnáié démá nést.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 É habarán o rand, Issáyá gwasht: “May dóstén Ilázar waptag, bale mana rawán o áiá páda kanán.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Moridán gwasht: “Oo Hodáwand! Agan wáb ent, allamá dráha bit.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Issáyá áiay markay bárawá habar kort, bale áyán hayál kort ke Ilázar anchosh waptag o wáb ent.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Á wahdi Issáyá sarkech dátant ke “Ilázar mortag.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Nun pa shomaygi shádmán án ke ódá nabutagán. Pa ché ke nun báwar korta kanét. Byáét, áiay gwará rawén.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Tumá ke áesh “Járhó” náméntagat, gón á dega moridán gwashti: “Byáét, má ham berawén o gón áiá hór bemerén.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Wahdé Issá ódá átk o raset, sahig but chár róch ent ke Ilázar kabr kanag butag.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Bayt-Anyá tán Urshalimá, kesás say kilumitar ent.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Bázén Yahudié, Martá o Maryamay kerrá pa áyáni brátay porsá átkagat.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Wahdé Martá sahig but ke Issá pédák ent, áiay péshwáziá shot, bale Maryam mant.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Martáyá gón Issáyá gwasht: “Oo Hodáwand! Agan taw edá buténay, mani brát namortagat.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Bale angata zánán, har chizz ke taw cha Hodáyá belóthay tará dant.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Issáyá gwasht: “Tai brát padá zendaga bit.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Martáyá gwasht: “Mana zánán ke áherzamáná zendaga bit.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Issáyá gwasht: “Man zendmán o áherat án. Agan kasé mani sará imán byárit toré bemerit, padá ham zendaga bit.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Harkas ke zendag ent o mani sará báwara kant, hechbara namerit. É habará báwara kanay?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Martáyá gwasht: “Haw mani Hodáwand! Maná báwar ent ke taw Masih ay, Hodáay hamá Chokk ay ke báyad ent é jaháná byayt.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Cha é gappáni gwashagá o rand, Martá shot wati gohár Maryami tawár kort o pa halwaté gwashti: “Ostád átkag o tará lóthit.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Wahdé Maryamá é eshkot, hamá damáná chest but o Issáay kerrá shot.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Issá angat á métagá narasetagat o hamódá at ke Martá áiay gendagá shotagat.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Hamá Yahudi ke Maryamay lógá atant o áiá tasallá dayagá atant, wahdé distesh ke á pa eshtápi pád átkag o cha lógá dar áyagá ent, áiay randá kaptant. Gón wat gwashtesh: “Balkén pa gréwagá kabray sará rawt.”
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Bale Maryam hamódá shot o sar but ke Issá ódá at o á disti. Nun Issáay pádán kapt o gwashti: “Oo Hodáwand! Agan taw edá buténay, mani brát namortagat.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Wahdé Issáyá Maryam gón á Yahudián ke áiay hamráh atant gréwán dist, cha delá áhé kasshet o sakk padard but.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Gwashti: “Shomá Ilázar kojá kabr kortag?” Gwashtesh: “Oo Hodáwand! Byá o bechár.”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Cha Issáay chammán ars retkant.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Yahudi gwashagá atant: “Bechárét chenkadar dósti butag.”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Cha áyán lahténá gwasht: “É mard ke kóray chammi biná kortant, Ilázari cha marká rakként nakort?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Randá, Issá anchosh ke cha delá áh kasshagá at, kabray sará átk. Kabr, yak gáré at ke dhóké áiay dapá ér at.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Issáyá gwasht: “Dhóká dur kanét.” Ilázaray gohár Martáyá gwasht: “Oo wájah! Áiay marká chár róch gwastag o bóa kant.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Issáyá passaw dát: “Man nagwasht agan tará imán bebit, Hodáay shán o shawkatá genday?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Gorhá dhókesh cha kabray dapá dur kort, Issáyá ásmánay némagá cháret o gwashti: “Oo Pet! Tai shográ gerán ke mani habaret eshkot.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Man zánt ke taw modám mani habará gósha dáray, bale é habaron pa á mardomán gwasht ke edá óshtátagant, tán báwar bekanant ke taw maná rawán dátag.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Cha é habarán o rand, Issáyá gón borzén tawáré gwánk jat: “Ilázar! Dar kap.”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Hamá mordag, ke dast o pádi kaponá atant o démi dazmáléá póshetagat, dhanná dar átk. Issáyá gwasht: “Áiá pach kanét, belléti ke rawt.”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Maryamay gwará átkagén bázén Yahudián, wahdé Issáay é kár dist, áiay sará imánesh áwort.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Bale lahtén, Parisiáni kerrá shot o Issáay kortagén káray hálesh bort o sar kort.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Mazanén dini péshwá o Parisián wati sarókáni diwánay básk lóthetant o gwashtesh: “Má ché kanagá én? É mard bázén mójezah o ajabbatén nesháni pésh dáragá ent.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Agan áiá hamé dhawlá yalah bedayén, sajjahén áiay sará báwara kanant, á wahdi Rumia káyant o may kawm o mazanén parasteshgáhá gerant.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Cha áyán, Kiápá námén mardéá, ke á sálá masterén dini péshwá at, gwasht: “Shomá cha bon o béhá chizzé nazánét.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Nazánét ke pa shomá, sarjamén kawmay tabáhiay badalá, sharter hamesh ent ke kawmay jáhá yak mardomé bemerit.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 É gapp, áiá watsar nagwasht, chiá ke á sálá, Kiápá masterén dini péshwá at, áiá péshgói kort ke Issá báyad ent pa kawmá bemerit,
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 tahná pa á kawmá na, pa Hodáay sajjahén sheng o shángén chokkán tán áyán yakjáh o yakráh bekant.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Cha á róchá o rand, áiay koshagay band o bastesh bongéj kort.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Cha ed o rand, dega baré Issáyá watá Yahudiáni nyámá záher nakort. Gyábánay nazziká, Epráim námén shahréá, gón wati moridán shot o nesht.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Yahudiáni Sargwazay aid nazzik at o bázén mardomé cha molkay sajjahén hand o damagán, Urshalimá átkagat ke cha aidá pésar pákizagiay rasmán purah bekanant.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Á Issáay jost o porsá atant o mazanén parasteshgáhá gón yakdegará gwashagá atant: “Bárén, é aidá nayayt? Shomá ché gwashét?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Bale mazanén dini péshwáyán o Parisián hokm kortagat, harkasé ke bezánt Issá kojá ent, hál bedant tán áiá dazgir bekanant.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.