Mateus 22
بلۆچی Balochi (BCC) vs ARA
1 Issáyá padá gón mardomán pa darwar o mesál habar kort o gwashti:
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 “Ásmáni bádsháhi, hamá bádsháhay paymá ent ke pa wati chokkay árósá mehmánié korti.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Áiá wati golám lóthetagén mehmánáni randá ráh dátant, bale mehmánáni delá naat ke byáyant.
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 Gorhá áiá dega lahtén golám ráh dát o hokmi dát ke gón hamá lóthetagén mardomán begwashét: ‘Man warag tayár kortagant, káiger o pábondi gwask koshtag o har chizz tayár ent. Árósay mehmániá byáét.’
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 Bale mehmánán hecch parwáh nadásht o shotant, yakké wati dhagáray némagá o yakké dém pa wati sawdágeriá.
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Á degarán áiay golám gept o béezzat kort o koshtant.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Bádsháh sakk zahr gept o wati sepáhigi ráh dátant. Áyán hónig koshtant o áyáni shahr sótk.
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 Nun bádsháhá gón wati golámán gwasht: ‘Árósay mehmáni tayár ent, bale hamá ke lóthag butagatant, áyagay láhek naatant.
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 Paméshká berawét, ráh o rahsarán harkasá ke gendét, áyán mehmániá byárét.’
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Bádsháhay golám shotant o sharr o gandag, harkasesh ke dist, sajjahénesh yakjáh kort o áwortant o árósay diwánjáh cha mehmáná porr but.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 Wahdé bádsháh mehmánáni cháragá átk, yakk anchén mardé disti ke diwáni pósháki gwará naat.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Bádsháhá cha áiá jost kort: ‘Sangat! Bé diwáni pósháká, taw chón tóká potertagay?’ Áiá hecch passaw dát nakort.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Gorhá bádsháhá gón wati hezmatkárán gwasht: ‘Eshiay dast o pádán bebandét o dhanná taháriá dawri bedayét.’ Ódá gréwag o peryát o zária bit.
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 Chéá ke lóthetagén báz ant, bale gechén kortagén kamm ant.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Hamé wahdá Parisi shotant o shawresh kort ke Issáyá cha áiay jenday habarán mána gisshénén o dámá dawra dayén.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Wati lahtén shágerdesh Hirudiáni hamráhiá áiay kerrá rawán dát ke begwashant: “Oo ostád! Má zánén ke taw tachk o rástén mardomé ay o Hodáay ráhay sójá pa rástia dayay o hechkasay némagá nageray, chéá ke sajjahénán yakk hesábá cháray.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Márá begwash, tai hayálá Rumay bádsháh Kaysará song o máliát dayag rawá ent yá na?”
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 Issáyá áyáni badén niyat zánt o gwashti: “Oo doru o dopóstén mardomán! Maná chéá chakkásagá ét?
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Cha hamá zarrán yakké maná pésh bedárét ke pa máliátá dayantesh.” Áyán yakk dináré áwort.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Issáyá jost kort: “É nám o naksh kaig ant?”
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Gwashtesh: “Kaysaray.” Nun Issáyá darráént: “Gorhá Kaysaraygá Kaysará bedayét o Hodáaygá Hodáyá.”
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 É habaráni eshkonagá á hayrán butant o Issáesh esht o shotant.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 Hamá róchá, lahtén Saduki Issáay kerrá átk. Sadukia namannant ke mordag padá zendaga bant. Jostesh kort:
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 “Oo ostád! Mussáyá gwashtag: ‘Agan kasé bé awládá bemerit, gorhá báyad ent áiay brát gón áiay janózámá sur bekant tánke pa wati brátá chokk o awládé pédá bekant.’
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 May kerrá hapt brát hastat. Awali brátá sur kort, bé awládá mort o wati jani pa á dega brátá esht.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Padá gón domi o sayomi tán haptomiá anchosh but.
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 Sajjahénán o rand á janén ham mort.
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 Nun áheratay róchá é janén cha haptén brátán kojám yakkayga bit? Chéá ke sajjahén brátáni jan butag.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 Issáyá passaw dát: “Shomá rad wártag, chéá ke na cha Pákén Ketábán chizzé sarkecha warét o na Hodáay wák o zórá sarpada bét.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 Áheratay róchá mardom na sura kanant o na sur dayaga bant, ásmáni préshtagáni dhawlá bant.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 Záná, shomá mordagáni zendag bayagay bárawá hamá habar nawántag ke Hodáyá shomárá gwashtag:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 ‘Man án, Ebráhémay Hodá o Esákay Hodá o Ákubay Hodá’? Bezán á, mordagáni Hodá naent, zendagénáni Hodá ent.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 Mardom cha Issáay tálimáni eshkonagá hayrán o habakkah butant.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Wahdé Parisi sahig butant ke Issáyá chón Sadukiáni dap bastag, gorhá yakjáh but o átkant.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Cha áyán yakké, Sharyatay kázié at. Áiá pa Issáay chakkásagá jost kort:
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 “Oo ostád! Sharyatay masterén parmán kojám ent?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Issáyá passaw dát:
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 Masterén o awali parmán hamesh ent.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Domi parmán ham, hameshiay dhawlá ent: Wati hamsáhegá wati jenday paymá dóst bedár.
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 Hamé doén parmán, Mussáay sajjahén Sharyat o nabiáni parmánáni bonyád ant.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Hamé wahdá ke Parisi yakjáh but o átkant, Issáyá cha áyán jost kort:
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 “Masihay bárawá shomá ché gwashét? Á kai chokk ent?” Áyán passaw dát: “Dáud bádsháhay chokk ent.”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 Gwashti: “Gorhá chéá Dáud cha Pákén Ruhay elhámá Masihá wati Hodáwanda zánt, wahdé gwashit:
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 Hodáwandá gón mani Hodáwandá gwasht:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 Nun agan Dáud Masihá wati Hodáwanda gwashit, gorhá Masih chón áiay chokk buta kant?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Hechkasá áiay habaráni passaw dát nakort o cha á róchá o rand kassá del nakort ke cha áiá dega josté bekant.
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.