Lucas 8

بلۆچی Balochi (BCC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Randá, Issá shahr pa shahr o métag pa métaga tarret o pa mardomán Hodáay bádsháhiay mestágay jária jat. Áiay dwázdahén kásed hamráh atant.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Lahtén janén ham ke Issáyá áyáni jenn kasshetagatant o cha nádráhián dráh kortagatant, gón áyán gón atant. Cha áyán yakké Maryam at, ke Magdaliniesha gwasht o Issáyá cha áiá hapt jenn kasshetagat.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Dega yakké Yuánah at ke áiay lógwájah Huzá, Hirudis bádsháhay kalátay kárendaháni master at. Yakké Susanah at o dega báz janén atant ke cha wati zarr o málán Issá o áiay moridán komakk kanagá atant.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Cha har shahrá mardom Issáay kerrá pédák atant. Wahdé bázén mardomé átk o mocch but, Issáyá pa darwar o mesál gón áyán gwasht:
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Dehkáné wati tohmáni chandhagá shot. Tohmáni chandhagay wahdá kammé tohm ráhay sará retk ke pálapásh butant o báli morgán chet o wártant.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Kammé tohm dhal o dhókáni tahá retk. Á rostant bale zutt gimmort o hoshk butant, chéá ke zeminá namb néstat.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Kammé tohm cherekk o dhangaráni tahá retk, hórigá rostant bale cherekkán tohm rodagá naeshtant.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 É dega tohm sharrén zeminá retkant o sharr rost o mazan butant o sad sari hóshag o baresh dát.” É mesálay gwashagá rand Issáyá pa borztawári gwasht: “Harkasá pa eshkonagá gósh per, beshkont.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Issáay moridán cha áiá é mesálay máná jost kort.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Áiá passaw dát: “Hodáyá é zánt shomárá dátag ke ásmáni bádsháhiay rázán sarpad bebét, bale pa á dega mardomán hoshkén darwar o mesál ant, tánke:
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 É mesálay máná esh ent: Tohm Hodáay habar ant.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ráhay sará retkagén tohmáni máná hamá mardom ant ke Hodáay habarán eshkonant, bale Shaytána kayt o cha áyáni delá Hodáay habarán dara kant ke chó mabit á báwar bekanant o berakkant.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Dhal o dhókén zeminay retkagén tohmáni máná hamá mardom ant ke Hodáay habarána eshkonant o pa gal o wasshia mannant, bale Hodáay habar áyáni delá risshag o wandhála najanant. Kammé wahdá wati imánay sará óshtant, bale ázmáesh o chakkásay wahdá poshtá kenzant.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Cherekk o dhangaráni tahá retkagén tohmáni máná hamá mardom ant ke Hodáay habarán eshkonant, bale zenday janjál o zarr o mál o aysh o nóshán mána gisshant o bar o samara nayárant.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Bale sharrén zeminá retkagén tohmáni máná hamá mardom ant ke Hodáay habarán gósha dárant o pa setk o del o pákén niyaté áyáni sará amala kanat o pa sabr bar o samara kárant.
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Kasé ke cherágá róka kant, darpéay chérá chéria nadant yá tahtéay chérá éria nakant. Rókén cherágá cherágdáná éra kanant, tánke harkas ke lógá kayt áiay rozhná begendit.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Chéá ke hecch choshén chérén chizzé nést ke záher mabit o hecch choshén rázé nést ke zánag o áshkár kanag mabit.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Paméshká shomá hozzhár bét o bezánét ke che paymá eshkonét. Kaséá ke chizzé hast, áiá géshter dayaga bit o kaséá ke nést, bale gomána kant ke hasti, cha áiá hamá ham pach geraga bit.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Padá Issáay mát o brát áiay gendagá átkant, bale cha mardománi bázén mocchiá áiay nazzikká átkesh nakort.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Issáesh hál dát ke “Tai mát o brát pa tai gendagá dhanná óshtátagant.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Issáyá darráént: “Mani mát o brát hamá ant ke Hodáay habarán gósha dárant o áyáni sará amala kanant.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Yakk róché Issáyá gón moridán gwasht: “Byáét gwarmay á dastá rawén.” Bójigá swár butant o ráh geptant.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Wahdé bójig rawagá at, Issá wáb kapt. Anágat syahgwátéá sar kort o tuppán but o bójig cha ápá porr bayagi at. Áyáni zend hataray tahá at.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Morid Issáay gwará shotant, cha wábá pád kort o gwashtesh: “Wájah, oo wájah! Má meragá én.” Á, cha wábá pád átk o tuppán o mastén daryái hakkal dátant. Gwát kapt o tuppán érmósh but.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Áiá gón wati moridán gwasht: “Shomay imán kojá shot?” Moridán cha é ajabén kárá torset o bah mantant o cha yakdomiá jostesh gept: “É chónén mardomé ke gwátá o ápá hokma dant o á ham áiay hokmá mannant.”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Gorhá Gerásiáni molká rasetant ke Jalilay damagay dém pa démá, mazangwarmay á dastá ent.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Wahdé Issá cha bójigá ér kapt o hoshkiá átk, cha shahray mardomán yakké ke jennán geptagat, gón áiá dochár kapt. Cha bázén wahdéá áiá pocch gwará nakortagat o lógéá naneshtagat, kabrestáná kaptagat.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Wahdé áiá Issá dist, kukkáré jati, áiay pádán kapt o gón borztawári gwashti: “Issá, oo borzén arshay Hodáay Chokk! Tará gón man che kár ent? Cha taw dazbandia kanán ke maná azáb maday.”
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Áiá paméshká chosh gwasht ke Issáyá jenn hokm dátagat ke é mardá yalah beday. É mard pésará ham báz randá jenná geptagat, mardomán áiay dast o pád pa zamzil mohr bastagatant o ger o dár kortagat, bale mardá zamzil próshtagatant o jenná mard kasshán kortagat o gyábáná bortagat.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Issáyá cha áiá jost kort: “Tai nám kay ent?” Áiá passaw dát: “Mani nám lashkar ent,” chéá ke bázén jenné áiay badaná potertagat.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Jennán Issá mennat kort: “Márá johlén tahtarunay chátá rawagay hokmá maday.”
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Hamódá kóhdémá hukkáni mazanén ramagé charagá at. Jennán Issáyá mennat kort: “Márá bell ke é hukkáni jesmá poterén.” Issáyá ejázat dátant.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Jennán á mard yalah dát o hukkáni jesmá potertant o hukkáni ramag cha kóhdémá jahlagá tachán but o gwarmá kapt o mort.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Gón é káray gendagá hukkáni chárénók tacháná shotant o shahr o métagesh hál dátant.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Mardom shotant ke gón wati chammán begendant. Issáay kerrá átkant o hamá mardesh dist ke jennán yalah kortagat. Á Issáay pádáni démá neshtagat, pocch o pósháki gwará at o hósh o sár at. Nun mardománi delá tors kapt.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Á ke wat chamdistén sháhed atant, á dega mardomesh hál dátant ke é jenni chónoká dráh butag.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Gerásiáni molkay sajjahén mardomán gón Issáyá dazbandi kort ke cha may molká dar á o beraw, chéá ke áyán sakk torset. Paméshká Issá bójigá swár but o shot.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Hamá mardá ke Issáyá áiay jenn kasshetagatant, gón Issáyá dazbandi kort ke maná bar gón. Bale Issáyá á mard per tarrént o gwashti:
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Lógá beraw o wati mardomán hál day ke Hodáyá gón taw chónén káré kortag.” Á mard shot o sarjamén shahrá jári jat ke Issáyá gón man ché kortag.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Wahdé Issá per tarret, rombé mardomá wasshátk kort, chéá ke sajjahén áiay rahchár atant.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Hamá wahdá Yáerus námén mardé ke kanisahay master at, Issáay kerrá átk, áiay pádán kapt o mennati kort ke mani lógá byá.
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 Chéá ke áiay yakkén jenekk ke omri dwázdah sálay kesásá at, markig at. Wahdé Issá áiay lógay némagá rawagá at, mardománi mocchi áiay chakká kapán at.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Hamódá yakk janéné hastat ke dwázdah sál at áiay hón pach at. Hechkasá ham á dráh kort nakortagat.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Hamá janén Issáay poshti némagá átk o áiay kabáhay lambi dast jat o hamá damáná hóni band but.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Gorhá Issáyá gwasht: “Kayá maná dast jat?” Wahdé hechkasá namannet, Petrosá gwasht: “Wájah! Mardomán tará angerr kortag o tai chakká kapán ant.”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Bale Issáyá padá gwasht: “Allamá kaséá maná dast per kort, man máret ke wák o twáné cha man dar átk.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Wahdé janéná zánt ke é habar chér dayaga nabit, larzáná átk o Issáay pádán kapt. Áiá sajjahénáni démá gwasht ke man chéá Issá dast jatag o chón hamá damáná cha wati nádráhiá wassh butagan.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Issáyá gwasht: “Oo mani jenekk! Tai imáná tará dráh kort, pa wasshi o salámati beraw.”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Issá angat habará at ke cha kanisahay masteray lógá mardomé átk o Yáerusi hál dát ke tai jenekk mortag o nun ostádá géshter delsyáh makan.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Issáyá é habar eshkot o gón Yáerusá gwashti: “Mators, bass báwar kan, tai jenekk dráha bit.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Wahdé Issá Yáerusay lógá raset, áiá Petros, Yuhanná, Ákub o hamá jenekkay pet o mátá abéd, dega hechkas hamráhiay ejázat nadát.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Sajjahén mardom gréwag o mótk áragá atant. Bale áiá gwasht: “Magréwét. Á namortag, wáb ent.”
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Áyán Issáay sará kandet, chéá ke zántesh ke jenekk mortag.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Issáyá jenekkay dast gept o gón borzén tawáré gwashti: “Oo mani chokk! Pád á.”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Jenekkay sáh per tarret o á hamá damáná pád átk. Issáyá hokm dát: “Chokká warag bedayét.”
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Chokkay mát o pet hayrán o habakkah mantant, bale Issáyá kaddhan kortant ke é habará gón hechkasá makanét.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.