Lucas 8

بلۆچی Balochi (BCC) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Randá, Issá shahr pa shahr o métag pa métaga tarret o pa mardomán Hodáay bádsháhiay mestágay jária jat. Áiay dwázdahén kásed hamráh atant.
1 E aconteceu, depois disto, que andava de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 Lahtén janén ham ke Issáyá áyáni jenn kasshetagatant o cha nádráhián dráh kortagatant, gón áyán gón atant. Cha áyán yakké Maryam at, ke Magdaliniesha gwasht o Issáyá cha áiá hapt jenn kasshetagat.
2 E algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Dega yakké Yuánah at ke áiay lógwájah Huzá, Hirudis bádsháhay kalátay kárendaháni master at. Yakké Susanah at o dega báz janén atant ke cha wati zarr o málán Issá o áiay moridán komakk kanagá atant.
3 E Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com seus bens.
4 Cha har shahrá mardom Issáay kerrá pédák atant. Wahdé bázén mardomé átk o mocch but, Issáyá pa darwar o mesál gón áyán gwasht:
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo de todas as cidades ter com ele, disse por parábola:
5 “Dehkáné wati tohmáni chandhagá shot. Tohmáni chandhagay wahdá kammé tohm ráhay sará retk ke pálapásh butant o báli morgán chet o wártant.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho, e foi pisada, e as aves do céu a comeram;
6 Kammé tohm dhal o dhókáni tahá retk. Á rostant bale zutt gimmort o hoshk butant, chéá ke zeminá namb néstat.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade;
7 Kammé tohm cherekk o dhangaráni tahá retk, hórigá rostant bale cherekkán tohm rodagá naeshtant.
7 E outra caiu entre espinhos e crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 É dega tohm sharrén zeminá retkant o sharr rost o mazan butant o sad sari hóshag o baresh dát.” É mesálay gwashagá rand Issáyá pa borztawári gwasht: “Harkasá pa eshkonagá gósh per, beshkont.”
8 E outra caiu em boa terra, e, nascida, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Issáay moridán cha áiá é mesálay máná jost kort.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Áiá passaw dát: “Hodáyá é zánt shomárá dátag ke ásmáni bádsháhiay rázán sarpad bebét, bale pa á dega mardomán hoshkén darwar o mesál ant, tánke:
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do reino de Deus, mas aos outros por parábolas, para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 É mesálay máná esh ent: Tohm Hodáay habar ant.
11 Esta é, pois, a parábola: A semente é a palavra de Deus;
12 Ráhay sará retkagén tohmáni máná hamá mardom ant ke Hodáay habarán eshkonant, bale Shaytána kayt o cha áyáni delá Hodáay habarán dara kant ke chó mabit á báwar bekanant o berakkant.
12 E os que estão junto do caminho, estes são os que ouvem; depois vem o diabo, e tira-lhes do coração a palavra, para que não se salvem, crendo;
13 Dhal o dhókén zeminay retkagén tohmáni máná hamá mardom ant ke Hodáay habarána eshkonant o pa gal o wasshia mannant, bale Hodáay habar áyáni delá risshag o wandhála najanant. Kammé wahdá wati imánay sará óshtant, bale ázmáesh o chakkásay wahdá poshtá kenzant.
13 E os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, e no tempo da tentação se desviam;
14 Cherekk o dhangaráni tahá retkagén tohmáni máná hamá mardom ant ke Hodáay habarán eshkonant, bale zenday janjál o zarr o mál o aysh o nóshán mána gisshant o bar o samara nayárant.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram e, indo pordiante, são sufocados com os cuidados e riquezas e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Bale sharrén zeminá retkagén tohmáni máná hamá mardom ant ke Hodáay habarán gósha dárant o pa setk o del o pákén niyaté áyáni sará amala kanat o pa sabr bar o samara kárant.
15 E a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom, e dão fruto com perseverança.
16 Kasé ke cherágá róka kant, darpéay chérá chéria nadant yá tahtéay chérá éria nakant. Rókén cherágá cherágdáná éra kanant, tánke harkas ke lógá kayt áiay rozhná begendit.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Chéá ke hecch choshén chérén chizzé nést ke záher mabit o hecch choshén rázé nést ke zánag o áshkár kanag mabit.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Paméshká shomá hozzhár bét o bezánét ke che paymá eshkonét. Kaséá ke chizzé hast, áiá géshter dayaga bit o kaséá ke nést, bale gomána kant ke hasti, cha áiá hamá ham pach geraga bit.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Padá Issáay mát o brát áiay gendagá átkant, bale cha mardománi bázén mocchiá áiay nazzikká átkesh nakort.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Issáesh hál dát ke “Tai mát o brát pa tai gendagá dhanná óshtátagant.”
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Issáyá darráént: “Mani mát o brát hamá ant ke Hodáay habarán gósha dárant o áyáni sará amala kanant.”
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Yakk róché Issáyá gón moridán gwasht: “Byáét gwarmay á dastá rawén.” Bójigá swár butant o ráh geptant.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos para o outro lado do lago. E partiram.
23 Wahdé bójig rawagá at, Issá wáb kapt. Anágat syahgwátéá sar kort o tuppán but o bójig cha ápá porr bayagi at. Áyáni zend hataray tahá at.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Morid Issáay gwará shotant, cha wábá pád kort o gwashtesh: “Wájah, oo wájah! Má meragá én.” Á, cha wábá pád átk o tuppán o mastén daryái hakkal dátant. Gwát kapt o tuppán érmósh but.
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, perecemos. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Áiá gón wati moridán gwasht: “Shomay imán kojá shot?” Moridán cha é ajabén kárá torset o bah mantant o cha yakdomiá jostesh gept: “É chónén mardomé ke gwátá o ápá hokma dant o á ham áiay hokmá mannant.”
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Gorhá Gerásiáni molká rasetant ke Jalilay damagay dém pa démá, mazangwarmay á dastá ent.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galiléia.
27 Wahdé Issá cha bójigá ér kapt o hoshkiá átk, cha shahray mardomán yakké ke jennán geptagat, gón áiá dochár kapt. Cha bázén wahdéá áiá pocch gwará nakortagat o lógéá naneshtagat, kabrestáná kaptagat.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que desde muito tempo estava possesso de demônios, e não andava vestido, nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 Wahdé áiá Issá dist, kukkáré jati, áiay pádán kapt o gón borztawári gwashti: “Issá, oo borzén arshay Hodáay Chokk! Tará gón man che kár ent? Cha taw dazbandia kanán ke maná azáb maday.”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando, e dizendo com grande voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 Áiá paméshká chosh gwasht ke Issáyá jenn hokm dátagat ke é mardá yalah beday. É mard pésará ham báz randá jenná geptagat, mardomán áiay dast o pád pa zamzil mohr bastagatant o ger o dár kortagat, bale mardá zamzil próshtagatant o jenná mard kasshán kortagat o gyábáná bortagat.
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavamno preso, com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Issáyá cha áiá jost kort: “Tai nám kay ent?” Áiá passaw dát: “Mani nám lashkar ent,” chéá ke bázén jenné áiay badaná potertagat.
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Jennán Issá mennat kort: “Márá johlén tahtarunay chátá rawagay hokmá maday.”
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Hamódá kóhdémá hukkáni mazanén ramagé charagá at. Jennán Issáyá mennat kort: “Márá bell ke é hukkáni jesmá poterén.” Issáyá ejázat dátant.
32 E andava ali pastando no monte uma vara de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Jennán á mard yalah dát o hukkáni jesmá potertant o hukkáni ramag cha kóhdémá jahlagá tachán but o gwarmá kapt o mort.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Gón é káray gendagá hukkáni chárénók tacháná shotant o shahr o métagesh hál dátant.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Mardom shotant ke gón wati chammán begendant. Issáay kerrá átkant o hamá mardesh dist ke jennán yalah kortagat. Á Issáay pádáni démá neshtagat, pocch o pósháki gwará at o hósh o sár at. Nun mardománi delá tors kapt.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido, e vieram ter com Jesus. Acharam então o homem, de quem haviam saído os demônios, vestido, e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Á ke wat chamdistén sháhed atant, á dega mardomesh hál dátant ke é jenni chónoká dráh butag.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Gerásiáni molkay sajjahén mardomán gón Issáyá dazbandi kort ke cha may molká dar á o beraw, chéá ke áyán sakk torset. Paméshká Issá bójigá swár but o shot.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande temor. E entrando ele no barco, voltou.
38 Hamá mardá ke Issáyá áiay jenn kasshetagatant, gón Issáyá dazbandi kort ke maná bar gón. Bale Issáyá á mard per tarrént o gwashti:
38 E aquele homem, de quem haviam saído os demônios, rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Lógá beraw o wati mardomán hál day ke Hodáyá gón taw chónén káré kortag.” Á mard shot o sarjamén shahrá jári jat ke Issáyá gón man ché kortag.
39 Torna para tua casa, e conta quão grandes coisas te fez Deus. E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Wahdé Issá per tarret, rombé mardomá wasshátk kort, chéá ke sajjahén áiay rahchár atant.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Hamá wahdá Yáerus námén mardé ke kanisahay master at, Issáay kerrá átk, áiay pádán kapt o mennati kort ke mani lógá byá.
41 E eis que chegou um homem de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 Chéá ke áiay yakkén jenekk ke omri dwázdah sálay kesásá at, markig at. Wahdé Issá áiay lógay némagá rawagá at, mardománi mocchi áiay chakká kapán at.
42 Porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E indo ele, apertava-o a multidão.
43 Hamódá yakk janéné hastat ke dwázdah sál at áiay hón pach at. Hechkasá ham á dráh kort nakortagat.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Hamá janén Issáay poshti némagá átk o áiay kabáhay lambi dast jat o hamá damáná hóni band but.
44 Chegando por detrás dele, tocou na orla do seu vestido, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Gorhá Issáyá gwasht: “Kayá maná dast jat?” Wahdé hechkasá namannet, Petrosá gwasht: “Wájah! Mardomán tará angerr kortag o tai chakká kapán ant.”
45 E disse Jesus: Quem é que me tocou? E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Bale Issáyá padá gwasht: “Allamá kaséá maná dast per kort, man máret ke wák o twáné cha man dar átk.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Wahdé janéná zánt ke é habar chér dayaga nabit, larzáná átk o Issáay pádán kapt. Áiá sajjahénáni démá gwasht ke man chéá Issá dast jatag o chón hamá damáná cha wati nádráhiá wassh butagan.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como logo sarara.
48 Issáyá gwasht: “Oo mani jenekk! Tai imáná tará dráh kort, pa wasshi o salámati beraw.”
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Issá angat habará at ke cha kanisahay masteray lógá mardomé átk o Yáerusi hál dát ke tai jenekk mortag o nun ostádá géshter delsyáh makan.
49 Estando ele ainda falando, chegou um dos do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta, não incomodes o Mestre.
50 Issáyá é habar eshkot o gón Yáerusá gwashti: “Mators, bass báwar kan, tai jenekk dráha bit.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Wahdé Issá Yáerusay lógá raset, áiá Petros, Yuhanná, Ákub o hamá jenekkay pet o mátá abéd, dega hechkas hamráhiay ejázat nadát.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Sajjahén mardom gréwag o mótk áragá atant. Bale áiá gwasht: “Magréwét. Á namortag, wáb ent.”
52 E todos choravam, e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Áyán Issáay sará kandet, chéá ke zántesh ke jenekk mortag.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Issáyá jenekkay dast gept o gón borzén tawáré gwashti: “Oo mani chokk! Pád á.”
54 Mas ele, pondo-os todos fora, e pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina.
55 Jenekkay sáh per tarret o á hamá damáná pád átk. Issáyá hokm dát: “Chokká warag bedayét.”
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Chokkay mát o pet hayrán o habakkah mantant, bale Issáyá kaddhan kortant ke é habará gón hechkasá makanét.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.