Hebreus 11

بلۆچی Balochi (BCC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Imán hamá chizzáni sará deljami ent ke márá cha áyán omét hast o hamá chizzáni sará setk ent ke chamzáherá gendaga nabant.
1 A fé mostra a realidade daquilo que esperamos; ela nos dá convicção de coisas que não vemos.
2 Imánay barkatá, may bonpirokáni nám pa sharri geraga but.
2 Pela fé, pessoas em tempos passados obtiveram aprovação.
3 Imánay barkatá, má zánén ke jahán Hodáay hokmá addh kanag butag, bezán é chizz ke gendaga bant, cha chamzáherén chizzán addh kanag nabutagant.
3 Pela fé, entendemos que todo o universo foi formado pela palavra de Deus; assim, o que se vê originou-se daquilo que não se vê.
4 Imánay barkatá, Hábilá pa Hodáyá cha Káenay thékiá sharterén théki áwort o Hábilay hamé imánay barkatá Hodáyá Hábil pák o palgár hesáb kort o áiay thékiáni táripi kort. Bell toré Hábil mort, bale imánay barkatá angat habará ent.
4 Pela fé, Abel apresentou a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Com isso, mostrou que era um homem justo, e Deus aprovou suas ofertas. Embora há muito esteja morto, ainda fala por meio de seu exemplo.
5 Imánay barkatá, Hanuk cha donyáyá chest kanag but ke mark magendit. Á, randá donyáyá gendag nabut chéá ke Hodáyá wati kerrá bort o chest bayagá pésar áiay bárawá gwáhi dayag butagat ke Hodái wash o razá kortag.
5 Pela fé, Enoque foi levado para o céu sem ver a morte; “ele desapareceu porque Deus o levou para junto de si”. Porque, antes de ser levado, ele era conhecido por agradar a Deus.
6 Bé imáná kass Hodáyá razá korta nakant, chéá ke harkas ke Hodáay nazzikká rawt, báyad ent báwar bekant ke Hodá hast o wati shóház kanókán enáma dant.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus. Quem deseja se aproximar de Deus deve crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 Imánay barkatá, Nuhá pa hodátorsi mazanén bójigé addh kort ke wati lógay mardomán cha tuppáná berakkénit. Hodáyá á, hamá chizzáni bárawá habardár kortagat ke angat záher nabutagatant. Gón wati é kárá Nuhá donyá mayárbár kort o hamá páki o palgáriay mirásdár but ke cha imáná kayt.
7 Pela fé, Noé construiu uma grande embarcação para salvar sua família do dilúvio. Ele obedeceu a Deus, que o advertiu a respeito de coisas que nunca haviam acontecido. Pela fé, condenou o resto do mundo e recebeu a justiça que vem por meio da fé.
8 Wahdé Hodáyá Ebráhém parmát ke hamá jágahá beraw ke randterá tai mirása bit, imánay barkatá, Ebráhémá Hodáay hokm mannet. Bell toré nazánti kojá rawagá án, bale sar gept.
8 Pela fé, Abraão obedeceu quando foi chamado para ir à outra terra que ele receberia como herança. Ele partiu sem saber para onde ia.
9 Imánay barkatá, Ebráhém wádah dátagén molká darámadéay paymá gedánáni tahá nesht. Esák o Ákubá ham hamé paymá zenda gwázént, chéá ke á ham Ebráhémay paymá yakkén wádahay mirásdár atant.
9 E, mesmo quando chegou à terra que lhe havia sido prometida, viveu ali pela fé, pois era como estrangeiro, morando em tendas. Assim também fizeram Isaque e Jacó, que herdaram a mesma promessa.
10 Ebráhémá é kár paméshká kort ke á hamá shahray némagá cháragá at ke áiay bonyád abadmán ent, hamá shahr ke áiay nakshasáz o addh kanók Hodá ent.
10 Abraão esperava confiantemente pela cidade de alicerces eternos, planejada e construída por Deus.
11 Imánay barkatá, Ebráhémá é twán raset ke nasl o padréchéay pet bebit, bell toré á sakk pir at o Sárah béawlád at, chéá ke Ebráhémá zánt ke wádah kanók wati wádahá puraha kant.
11 Pela fé, até mesmo Sara, embora estéril e idosa, pôde ter um filho. Ela creu que Deus era fiel para cumprir sua promessa.
12 Paméshká cha yakk kaséá bezán cha hamá kasá ke pádi kabrá atant, anchén padréché pédá but ke ásmánay estáráni paymá báz at o tayábay rékáni dhawlá béhesáb.
12 E, assim, uma nação inteira veio desse homem velho e sem vigor, uma nação numerosa como as estrelas do céu e incontável como a areia da praia.
13 É sajjahén mardomán hamá chizz narasetant ke áyán wádah dayag butagat, bale tán zenday áheri róchá wati imánesh dáshtagat. Á chizzesh éwaká cha durá distant o gal butant. Áyán mannet ke má zeminay sará darámad o mosáper én.
13 Todos eles morreram na fé e, embora não tenham recebido todas as coisas que lhes foram prometidas, as avistaram de longe e de bom grado as aceitaram. Reconheceram que eram estrangeiros e peregrinos neste mundo.
14 Á mardom ke choshén habara kanant, pésha dárant ke má watanéay shóházá én.
14 Evidentemente, quem fala desse modo espera ter sua própria pátria.
15 Agan á hamá molkay hayálá buténant ke yala‌hesh dátagat, áyán pa per tarragá móh hastat.
15 Se quisessem, poderiam ter voltado à terra de onde saíram,
16 Bale gehterén molkéay lóthók atant, ásmáni molkéay. Paméshká Hodá sharmendaga nabit ke watá áyáni Hodá begwashit, chéá ke Hodáyá pa áyán shahré tayár kortag.
16 mas buscavam uma pátria superior, um lar celestial. Por isso Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois lhes preparou uma cidade.
17 Imánay barkatá, Ebráhémá chakkás o ázmáeshay wahdá Esák pa korbánig kanagá áwort. Á ke wádahi rasetagatant, tayár at ke wati yakkén chokk Esáká korbánig bekant,
17 Pela fé, Abraão, ao ser posto à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Abraão, que havia recebido as promessas, estava disposto a sacrificar seu único filho,
18 bell toré Hodáyá gón áiá gwashtagat ke tai nasl o padréch cha Esáká hesáb kanaga bit.
18 embora Deus lhe tivesse dito: “Isaque é o filho de quem depende sua descendência”.
19 Ebráhém é yakiná rasetagat ke Hodá mordagán zendag kort ham kant o má gendén ke Esák cha markay dapá per tarret o átk.
19 Concluiu que, se Isaque morresse, Deus tinha poder para trazê-lo de volta à vida. E, em certo sentido, recebeu seu filho de volta dos mortos.
20 Imánay barkatá, Esáká Ákub o Issu pa áyáni bándátá barkat dátant.
20 Pela fé, Isaque prometeu bênçãos para o futuro de seus filhos, Jacó e Esaú.
21 Imánay barkatá, Ákub markay wahdá wati asáay komakká óshtát, sari jahl kort, Issopay har yakk mardénchokké barkati dát o Hodái parastesh kort.
21 Pela fé, Jacó, prestes a morrer, abençoou cada um dos filhos de José e se curvou para adorar, apoiado em seu cajado.
22 Imánay barkatá, Issopá wati omray goddhi róchán, cha Mesrá Esráiliáni dar kapagay bábatá habar kort o wati haddháni kabr kanagay bárawá sar o sóji dátant.
22 Pela fé, José, no fim da vida, declarou com toda a confiança que os israelitas deixariam o Egito e deu ordens para que cuidassem de seus ossos.
23 Imánay barkatá, Mussáay pet o mátá cha bádsháhay hokmá ham natorset o cha Mussáay pédáeshá rand tán say máhá chéresh dát, chéá ke distesh sharrangén chokké.
23 Pela fé, os pais de Moisés o esconderam por três meses tão logo ele nasceu, pois viram que a criança era linda e não tiveram medo de desobedecer ao decreto do rei.
24 Wahdé Mussá rost o mazan but, imánay barkatá, nalótheti ke kasé maná Perawnay jenekkay chokk begwashit.
24 Pela fé, Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 Gonáhay adároki aysh o nósháni badalá, áiá Hodáay kawmay hamráhiá ázáray saggag gechén kort.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a aproveitar os prazeres transitórios do pecado.
26 Áiá delá gwasht ke pa Masihaygi mani béezzat bayag cha Mesray ganj o hazánagán sharter ent, chéá ke áiay chamm ásmáni enámá sakk atant.
26 Considerou melhor sofrer por causa do Cristo do que possuir os tesouros do Egito, pois tinha em vista sua grande recompensa.
27 Imánay barkatá, áiá cha bádsháhay gazabá natorset o Mesri yalah dát. Sabr o ópári kort, chéá ke “Hamá Nadistagéni” dist, bezán Hodá.
27 Pela fé, saiu do Egito sem medo da ira do rei e prosseguiu sem vacilar, como quem vê aquele que é invisível.
28 Imánay barkatá, áiá Sargwazay aid gept o darwázagáni sará hón dranzet ke awali mardénchokkáni koshók Bani Esráilay chokkán dast per makant.
28 Pela fé, ordenou que o povo de Israel celebrasse a Páscoa e aspergisse com sangue os batentes das portas, para que o anjo da morte não matasse seus filhos mais velhos.
29 Imánay barkatá, kawm cha Sohrzerá gwast, chó ke cha hoshkén dhagáréá. Bale wahdé Mesrián gwazagay kóshest kort, bokketant.
29 Pela fé, o povo de Israel atravessou o mar Vermelho, como se estivesse em terra seca. Quando os egípcios tentaram segui-los, morreram todos afogados.
30 Imánay barkatá, hapt róchá kawm Ariháay shahray diwálay chapp o chágerdá tarret o padá shahray diwál kapt.
30 Pela fé, o povo marchou ao redor de Jericó durante sete dias, e suas muralhas caíram.
31 Imánay barkatá, náparmánén mardománi hamráhiá badkárén Raháb koshag nabut, chéá ke áiá jásus o chárig pa washdeli wasshátk kortant.
31 Pela fé, a prostituta Raabe não foi morta com os habitantes de sua cidade que se recusaram a obedecer, pois ela acolheu em paz os espiões.
32 Dega ché begwashán? Man Jedun, Bárák, Shamshun, Yaptáh, Dáud, Samwél o nabiáni bárawá habara nakanán ke wahd nést.
32 Quanto mais preciso dizer? Levaria muito tempo para falar sobre a fé que Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas tiveram.
33 Imánay barkatá bádsháhi‌esh geptant, adl o ensápesh barjáh kort, Hodáay wádah dátagén chizzesh rasetant, shéráni dapesh bast,
33 Pela fé, eles conquistaram reinos, governaram com justiça e receberam promessas. Fecharam a boca de leões,
34 jamburén ásáni bránzesh koshtant o cha zahmáni dapá rakketant. Hamá ke nezór atant zórmand butant, jangá zreng butant o dhanni lashkaresh táchéntant.
34 apagaram chamas de fogo e escaparam de morrer pela espada. Sua fraqueza foi transformada em força. Tornaram-se poderosos na batalha e fizeram fugir exércitos inteiros.
35 Janénán wati mortagén mardom padá zendagá rasetant. É paymén mardom ham hastat ke ázár dayag o koshag butant, bale pa sharterén áheratéay ométá ázát bayagesh namannet.
35 Mulheres receberam de volta seus queridos que haviam morrido. Outros, porém, foram torturados, recusando-se a ser libertos, e depositaram sua esperança na ressurreição para uma vida melhor.
36 Lahtén kalág gerag o shallák o hayzarán janag but, lahtén gón zamzilán bandag o zendáná dawr dayag but,
36 Alguns foram alvo de zombaria e açoites, e outros, acorrentados em prisões.
37 lahtén sengsár kanag but, lahtén gón arragá kapp kanag o gón zahmá koshag but. Cha nezgáriá áyáni póshák pasi póst atant, bazzag atant, ázár dayag o béezzat kanag butant.
37 Alguns morreram apedrejados, outros foram serrados ao meio, e outros ainda, mortos à espada. Alguns andavam vestidos com peles de ovelhas e cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 Donyá áyáni láhek naat. Á, dasht o gyábán o kóhán sargardán atant o gár o hóndhán neshtagatant.
38 Este mundo não era digno deles. Vagaram por desertos e montes, escondendo-se em cavernas e buracos na terra.
39 Á wati imánay barkatá, pa sharri yát kanag butant, bale cha áyán yakkéá ham wádah dátagén chizz naraset.
39 Todos eles obtiveram aprovação por causa de sua fé; no entanto, nenhum deles recebeu tudo que havia sido prometido.
40 Chéá ke Hodáyá pa má sharterén chizzé delá at, tánke é mardom gón má hawár kámel bebant.
40 Pois Deus tinha algo melhor preparado para nós, de modo que, sem nós, eles não chegassem à perfeição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.