Hebreus 11

بلۆچی Balochi (BCC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Imán hamá chizzáni sará deljami ent ke márá cha áyán omét hast o hamá chizzáni sará setk ent ke chamzáherá gendaga nabant.
1 Ora, a fé é a certeza daquilo que esperamos e a prova das coisas que não vemos.
2 Imánay barkatá, may bonpirokáni nám pa sharri geraga but.
2 Pois foi por meio dela que os antigos receberam bom testemunho.
3 Imánay barkatá, má zánén ke jahán Hodáay hokmá addh kanag butag, bezán é chizz ke gendaga bant, cha chamzáherén chizzán addh kanag nabutagant.
3 Pela fé entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de modo que o que se vê não foi feito do que é visível.
4 Imánay barkatá, Hábilá pa Hodáyá cha Káenay thékiá sharterén théki áwort o Hábilay hamé imánay barkatá Hodáyá Hábil pák o palgár hesáb kort o áiay thékiáni táripi kort. Bell toré Hábil mort, bale imánay barkatá angat habará ent.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Pela fé ele foi reconhecido como justo, quando Deus aprovou as suas ofertas. Embora esteja morto, por meio da fé ainda fala.
5 Imánay barkatá, Hanuk cha donyáyá chest kanag but ke mark magendit. Á, randá donyáyá gendag nabut chéá ke Hodáyá wati kerrá bort o chest bayagá pésar áiay bárawá gwáhi dayag butagat ke Hodái wash o razá kortag.
5 Pela fé Enoque foi arrebatado, de modo que não experimentou a morte; "ele já não foi encontrado porque Deus o havia arrebatado", pois antes de ser arrebatado recebeu testemunho de que tinha agradado a Deus.
6 Bé imáná kass Hodáyá razá korta nakant, chéá ke harkas ke Hodáay nazzikká rawt, báyad ent báwar bekant ke Hodá hast o wati shóház kanókán enáma dant.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus, pois quem dele se aproxima precisa crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 Imánay barkatá, Nuhá pa hodátorsi mazanén bójigé addh kort ke wati lógay mardomán cha tuppáná berakkénit. Hodáyá á, hamá chizzáni bárawá habardár kortagat ke angat záher nabutagatant. Gón wati é kárá Nuhá donyá mayárbár kort o hamá páki o palgáriay mirásdár but ke cha imáná kayt.
7 Pela fé Noé, quando avisado a respeito de coisas que ainda não se viam, movido por santo temor, construiu uma arca para salvar sua família. Por meio da fé ele condenou o mundo e tornou-se herdeiro da justiça que é segundo a fé.
8 Wahdé Hodáyá Ebráhém parmát ke hamá jágahá beraw ke randterá tai mirása bit, imánay barkatá, Ebráhémá Hodáay hokm mannet. Bell toré nazánti kojá rawagá án, bale sar gept.
8 Pela fé Abraão, quando chamado, obedeceu e dirigiu-se a um lugar que mais tarde receberia como herança, embora não soubesse para onde estava indo.
9 Imánay barkatá, Ebráhém wádah dátagén molká darámadéay paymá gedánáni tahá nesht. Esák o Ákubá ham hamé paymá zenda gwázént, chéá ke á ham Ebráhémay paymá yakkén wádahay mirásdár atant.
9 Pela fé peregrinou na terra prometida como se estivesse em terra estranha; viveu em tendas, bem como Isaque e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Ebráhémá é kár paméshká kort ke á hamá shahray némagá cháragá at ke áiay bonyád abadmán ent, hamá shahr ke áiay nakshasáz o addh kanók Hodá ent.
10 Pois ele esperava a cidade que tem alicerces, cujo arquiteto e edificador é Deus.
11 Imánay barkatá, Ebráhémá é twán raset ke nasl o padréchéay pet bebit, bell toré á sakk pir at o Sárah béawlád at, chéá ke Ebráhémá zánt ke wádah kanók wati wádahá puraha kant.
11 Pela fé, Abraão — e também a própria Sara, apesar de estéril e avançada em idade — recebeu poder para gerar um filho, porque considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Paméshká cha yakk kaséá bezán cha hamá kasá ke pádi kabrá atant, anchén padréché pédá but ke ásmánay estáráni paymá báz at o tayábay rékáni dhawlá béhesáb.
12 Assim, daquele homem já sem vitalidade originaram-se descendentes tão numerosos como as estrelas do céu e tão incontáveis como a areia da praia do mar.
13 É sajjahén mardomán hamá chizz narasetant ke áyán wádah dayag butagat, bale tán zenday áheri róchá wati imánesh dáshtagat. Á chizzesh éwaká cha durá distant o gal butant. Áyán mannet ke má zeminay sará darámad o mosáper én.
13 Todos estes ainda viveram pela fé, e morreram sem receber o que tinha sido prometido; viram-nas de longe e de longe as saudaram, reconhecendo que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Á mardom ke choshén habara kanant, pésha dárant ke má watanéay shóházá én.
14 Os que assim falam mostram que estão buscando uma pátria.
15 Agan á hamá molkay hayálá buténant ke yala‌hesh dátagat, áyán pa per tarragá móh hastat.
15 Se estivessem pensando naquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Bale gehterén molkéay lóthók atant, ásmáni molkéay. Paméshká Hodá sharmendaga nabit ke watá áyáni Hodá begwashit, chéá ke Hodáyá pa áyán shahré tayár kortag.
16 Em vez disso, esperavam eles uma pátria melhor, isto é, a pátria celestial. Por essa razão Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois preparou-lhes uma cidade.
17 Imánay barkatá, Ebráhémá chakkás o ázmáeshay wahdá Esák pa korbánig kanagá áwort. Á ke wádahi rasetagatant, tayár at ke wati yakkén chokk Esáká korbánig bekant,
17 Pela fé Abraão, quando Deus o pôs à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Aquele que havia recebido as promessas estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 bell toré Hodáyá gón áiá gwashtagat ke tai nasl o padréch cha Esáká hesáb kanaga bit.
18 embora Deus lhe tivesse dito: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
19 Ebráhém é yakiná rasetagat ke Hodá mordagán zendag kort ham kant o má gendén ke Esák cha markay dapá per tarret o átk.
19 Abraão levou em conta que Deus pode ressuscitar os mortos; e, figuradamente, recebeu Isaque de volta dentre os mortos.
20 Imánay barkatá, Esáká Ákub o Issu pa áyáni bándátá barkat dátant.
20 Pela fé Isaque abençoou Jacó e Esaú com respeito ao futuro deles.
21 Imánay barkatá, Ákub markay wahdá wati asáay komakká óshtát, sari jahl kort, Issopay har yakk mardénchokké barkati dát o Hodái parastesh kort.
21 Pela fé Jacó, à beira da morte, abençoou cada um dos filhos de José e adorou a Deus, apoiado na extremidade do seu bordão.
22 Imánay barkatá, Issopá wati omray goddhi róchán, cha Mesrá Esráiliáni dar kapagay bábatá habar kort o wati haddháni kabr kanagay bárawá sar o sóji dátant.
22 Pela fé José, no fim da vida, fez menção do êxodo dos israelitas do Egito e deu instruções acerca dos seus próprios ossos.
23 Imánay barkatá, Mussáay pet o mátá cha bádsháhay hokmá ham natorset o cha Mussáay pédáeshá rand tán say máhá chéresh dát, chéá ke distesh sharrangén chokké.
23 Pela fé Moisés, recém-nascido, foi escondido durante três meses por seus pais, pois estes viram que ele não era uma criança comum, e não temeram o decreto do rei.
24 Wahdé Mussá rost o mazan but, imánay barkatá, nalótheti ke kasé maná Perawnay jenekkay chokk begwashit.
24 Pela fé Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 Gonáhay adároki aysh o nósháni badalá, áiá Hodáay kawmay hamráhiá ázáray saggag gechén kort.
25 preferindo ser maltratado com o povo de Deus a desfrutar os prazeres do pecado durante algum tempo.
26 Áiá delá gwasht ke pa Masihaygi mani béezzat bayag cha Mesray ganj o hazánagán sharter ent, chéá ke áiay chamm ásmáni enámá sakk atant.
26 Por amor de Cristo, considerou a desonra riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a sua recompensa.
27 Imánay barkatá, áiá cha bádsháhay gazabá natorset o Mesri yalah dát. Sabr o ópári kort, chéá ke “Hamá Nadistagéni” dist, bezán Hodá.
27 Pela fé saiu do Egito, não temendo a ira do rei, e perseverou, porque via aquele que é invisível.
28 Imánay barkatá, áiá Sargwazay aid gept o darwázagáni sará hón dranzet ke awali mardénchokkáni koshók Bani Esráilay chokkán dast per makant.
28 Pela fé celebrou a Páscoa e fez a aspersão do sangue, para que o destruidor não tocasse nos fihos mais velhos dos israelitas.
29 Imánay barkatá, kawm cha Sohrzerá gwast, chó ke cha hoshkén dhagáréá. Bale wahdé Mesrián gwazagay kóshest kort, bokketant.
29 Pela fé o povo atravessou o mar Vermelho como em terra seca; mas, quando os egípcios tentaram fazê-lo, morreram afogados.
30 Imánay barkatá, hapt róchá kawm Ariháay shahray diwálay chapp o chágerdá tarret o padá shahray diwál kapt.
30 Pela fé caíram os muros de Jericó, depois de serem rodeados durante sete dias.
31 Imánay barkatá, náparmánén mardománi hamráhiá badkárén Raháb koshag nabut, chéá ke áiá jásus o chárig pa washdeli wasshátk kortant.
31 Pela fé a prostituta Raabe, por ter acolhido os espiões, não foi morta com os que haviam sido desobedientes.
32 Dega ché begwashán? Man Jedun, Bárák, Shamshun, Yaptáh, Dáud, Samwél o nabiáni bárawá habara nakanán ke wahd nést.
32 Que mais direi? Não tenho tempo para falar de Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas,
33 Imánay barkatá bádsháhi‌esh geptant, adl o ensápesh barjáh kort, Hodáay wádah dátagén chizzesh rasetant, shéráni dapesh bast,
33 os quais pela fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, alcançaram o cumprimento de promessas, fecharam a boca de leões,
34 jamburén ásáni bránzesh koshtant o cha zahmáni dapá rakketant. Hamá ke nezór atant zórmand butant, jangá zreng butant o dhanni lashkaresh táchéntant.
34 apagaram o poder do fogo e escaparam do fio da espada; da fraqueza tiraram força, tornaram-se poderosos na batalha e puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Janénán wati mortagén mardom padá zendagá rasetant. É paymén mardom ham hastat ke ázár dayag o koshag butant, bale pa sharterén áheratéay ométá ázát bayagesh namannet.
35 Houve mulheres que, pela ressurreição, tiveram de volta os seus mortos. Alguns foram torturados e recusaram ser libertados, para poderem alcançar uma ressurreição superior.
36 Lahtén kalág gerag o shallák o hayzarán janag but, lahtén gón zamzilán bandag o zendáná dawr dayag but,
36 Outros enfrentaram zombaria e açoites, outros ainda foram acorrentados e colocados na prisão,
37 lahtén sengsár kanag but, lahtén gón arragá kapp kanag o gón zahmá koshag but. Cha nezgáriá áyáni póshák pasi póst atant, bazzag atant, ázár dayag o béezzat kanag butant.
37 apedrejados, serrados ao meio, postos à prova, mortos ao fio da espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelhas e de cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 Donyá áyáni láhek naat. Á, dasht o gyábán o kóhán sargardán atant o gár o hóndhán neshtagatant.
38 O mundo não era digno deles. Vagaram pelos desertos e montes, pelas cavernas e grutas.
39 Á wati imánay barkatá, pa sharri yát kanag butant, bale cha áyán yakkéá ham wádah dátagén chizz naraset.
39 Todos estes receberam bom testemunho por meio da fé; no entanto, nenhum deles recebeu o que havia sido prometido.
40 Chéá ke Hodáyá pa má sharterén chizzé delá at, tánke é mardom gón má hawár kámel bebant.
40 Deus havia planejado algo melhor para nós, para que conosco fossem eles aperfeiçoados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.