Hebreus 11

بلۆچی Balochi (BCC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Imán hamá chizzáni sará deljami ent ke márá cha áyán omét hast o hamá chizzáni sará setk ent ke chamzáherá gendaga nabant.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que se não veem.
2 Imánay barkatá, may bonpirokáni nám pa sharri geraga but.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 Imánay barkatá, má zánén ke jahán Hodáay hokmá addh kanag butag, bezán é chizz ke gendaga bant, cha chamzáherén chizzán addh kanag nabutagant.
3 Pela fé, entendemos que foi o universo formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não aparecem.
4 Imánay barkatá, Hábilá pa Hodáyá cha Káenay thékiá sharterén théki áwort o Hábilay hamé imánay barkatá Hodáyá Hábil pák o palgár hesáb kort o áiay thékiáni táripi kort. Bell toré Hábil mort, bale imánay barkatá angat habará ent.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus mais excelente sacrifício do que Caim; pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio dela, também mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Imánay barkatá, Hanuk cha donyáyá chest kanag but ke mark magendit. Á, randá donyáyá gendag nabut chéá ke Hodáyá wati kerrá bort o chest bayagá pésar áiay bárawá gwáhi dayag butagat ke Hodái wash o razá kortag.
5 Pela fé, Enoque foi trasladado para não ver a morte; não foi achado, porque Deus o trasladara. Pois, antes da sua trasladação, obteve testemunho de haver agradado a Deus.
6 Bé imáná kass Hodáyá razá korta nakant, chéá ke harkas ke Hodáay nazzikká rawt, báyad ent báwar bekant ke Hodá hast o wati shóház kanókán enáma dant.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porquanto é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que se torna galardoador dos que o buscam.
7 Imánay barkatá, Nuhá pa hodátorsi mazanén bójigé addh kort ke wati lógay mardomán cha tuppáná berakkénit. Hodáyá á, hamá chizzáni bárawá habardár kortagat ke angat záher nabutagatant. Gón wati é kárá Nuhá donyá mayárbár kort o hamá páki o palgáriay mirásdár but ke cha imáná kayt.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído acerca de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, aparelhou uma arca para a salvação de sua casa; pela qual condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Wahdé Hodáyá Ebráhém parmát ke hamá jágahá beraw ke randterá tai mirása bit, imánay barkatá, Ebráhémá Hodáay hokm mannet. Bell toré nazánti kojá rawagá án, bale sar gept.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber por herança; e partiu sem saber aonde ia.
9 Imánay barkatá, Ebráhém wádah dátagén molká darámadéay paymá gedánáni tahá nesht. Esák o Ákubá ham hamé paymá zenda gwázént, chéá ke á ham Ebráhémay paymá yakkén wádahay mirásdár atant.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa;
10 Ebráhémá é kár paméshká kort ke á hamá shahray némagá cháragá at ke áiay bonyád abadmán ent, hamá shahr ke áiay nakshasáz o addh kanók Hodá ent.
10 porque aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e edificador.
11 Imánay barkatá, Ebráhémá é twán raset ke nasl o padréchéay pet bebit, bell toré á sakk pir at o Sárah béawlád at, chéá ke Ebráhémá zánt ke wádah kanók wati wádahá puraha kant.
11 Pela fé, também, a própria Sara recebeu poder para ser mãe, não obstante o avançado de sua idade, pois teve por fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Paméshká cha yakk kaséá bezán cha hamá kasá ke pádi kabrá atant, anchén padréché pédá but ke ásmánay estáráni paymá báz at o tayábay rékáni dhawlá béhesáb.
12 Por isso, também de um, aliás já amortecido, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 É sajjahén mardomán hamá chizz narasetant ke áyán wádah dayag butagat, bale tán zenday áheri róchá wati imánesh dáshtagat. Á chizzesh éwaká cha durá distant o gal butant. Áyán mannet ke má zeminay sará darámad o mosáper én.
13 Todos estes morreram na fé, sem ter obtido as promessas; vendo-as, porém, de longe, e saudando-as, e confessando que eram estrangeiros e peregrinos sobre a terra.
14 Á mardom ke choshén habara kanant, pésha dárant ke má watanéay shóházá én.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Agan á hamá molkay hayálá buténant ke yala‌hesh dátagat, áyán pa per tarragá móh hastat.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Bale gehterén molkéay lóthók atant, ásmáni molkéay. Paméshká Hodá sharmendaga nabit ke watá áyáni Hodá begwashit, chéá ke Hodáyá pa áyán shahré tayár kortag.
16 Mas, agora, aspiram a uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porquanto lhes preparou uma cidade.
17 Imánay barkatá, Ebráhémá chakkás o ázmáeshay wahdá Esák pa korbánig kanagá áwort. Á ke wádahi rasetagatant, tayár at ke wati yakkén chokk Esáká korbánig bekant,
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque; estava mesmo para sacrificar o seu unigênito aquele que acolheu alegremente as promessas,
18 bell toré Hodáyá gón áiá gwashtagat ke tai nasl o padréch cha Esáká hesáb kanaga bit.
18 a quem se tinha dito: Em Isaque será chamada a tua descendência;
19 Ebráhém é yakiná rasetagat ke Hodá mordagán zendag kort ham kant o má gendén ke Esák cha markay dapá per tarret o átk.
19 porque considerou que Deus era poderoso até para ressuscitá-lo dentre os mortos, de onde também, figuradamente, o recobrou.
20 Imánay barkatá, Esáká Ákub o Issu pa áyáni bándátá barkat dátant.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou a Jacó e a Esaú, acerca de coisas que ainda estavam para vir.
21 Imánay barkatá, Ákub markay wahdá wati asáay komakká óshtát, sari jahl kort, Issopay har yakk mardénchokké barkati dát o Hodái parastesh kort.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou.
22 Imánay barkatá, Issopá wati omray goddhi róchán, cha Mesrá Esráiliáni dar kapagay bábatá habar kort o wati haddháni kabr kanagay bárawá sar o sóji dátant.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens quanto aos seus próprios ossos.
23 Imánay barkatá, Mussáay pet o mátá cha bádsháhay hokmá ham natorset o cha Mussáay pédáeshá rand tán say máhá chéresh dát, chéá ke distesh sharrangén chokké.
23 Pela fé, Moisés, apenas nascido, foi ocultado por seus pais, durante três meses, porque viram que a criança era formosa; também não ficaram amedrontados pelo decreto do rei.
24 Wahdé Mussá rost o mazan but, imánay barkatá, nalótheti ke kasé maná Perawnay jenekkay chokk begwashit.
24 Pela fé, Moisés, quando já homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Gonáhay adároki aysh o nósháni badalá, áiá Hodáay kawmay hamráhiá ázáray saggag gechén kort.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado;
26 Áiá delá gwasht ke pa Masihaygi mani béezzat bayag cha Mesray ganj o hazánagán sharter ent, chéá ke áiay chamm ásmáni enámá sakk atant.
26 porquanto considerou o opróbrio de Cristo por maiores riquezas do que os tesouros do Egito, porque contemplava o galardão.
27 Imánay barkatá, áiá cha bádsháhay gazabá natorset o Mesri yalah dát. Sabr o ópári kort, chéá ke “Hamá Nadistagéni” dist, bezán Hodá.
27 Pela fé, ele abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a cólera do rei; antes, permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Imánay barkatá, áiá Sargwazay aid gept o darwázagáni sará hón dranzet ke awali mardénchokkáni koshók Bani Esráilay chokkán dast per makant.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Imánay barkatá, kawm cha Sohrzerá gwast, chó ke cha hoshkén dhagáréá. Bale wahdé Mesrián gwazagay kóshest kort, bokketant.
29 Pela fé, atravessaram o mar Vermelho como por terra seca; tentando-o os egípcios, foram tragados de todo.
30 Imánay barkatá, hapt róchá kawm Ariháay shahray diwálay chapp o chágerdá tarret o padá shahray diwál kapt.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Imánay barkatá, náparmánén mardománi hamráhiá badkárén Raháb koshag nabut, chéá ke áiá jásus o chárig pa washdeli wasshátk kortant.
31 Pela fé, Raabe, a meretriz, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu com paz aos espias.
32 Dega ché begwashán? Man Jedun, Bárák, Shamshun, Yaptáh, Dáud, Samwél o nabiáni bárawá habara nakanán ke wahd nést.
32 E que mais direi? Certamente, me faltará o tempo necessário para referir o que há a respeito de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Imánay barkatá bádsháhi‌esh geptant, adl o ensápesh barjáh kort, Hodáay wádah dátagén chizzesh rasetant, shéráni dapesh bast,
33 os quais, por meio da fé, subjugaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 jamburén ásáni bránzesh koshtant o cha zahmáni dapá rakketant. Hamá ke nezór atant zórmand butant, jangá zreng butant o dhanni lashkaresh táchéntant.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio da espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos em guerra, puseram em fuga exércitos de estrangeiros.
35 Janénán wati mortagén mardom padá zendagá rasetant. É paymén mardom ham hastat ke ázár dayag o koshag butant, bale pa sharterén áheratéay ométá ázát bayagesh namannet.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Lahtén kalág gerag o shallák o hayzarán janag but, lahtén gón zamzilán bandag o zendáná dawr dayag but,
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de escárnios e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 lahtén sengsár kanag but, lahtén gón arragá kapp kanag o gón zahmá koshag but. Cha nezgáriá áyáni póshák pasi póst atant, bazzag atant, ázár dayag o béezzat kanag butant.
37 Foram apedrejados, provados, serrados pelo meio, mortos a fio de espada; andaram peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras, necessitados, afligidos, maltratados
38 Donyá áyáni láhek naat. Á, dasht o gyábán o kóhán sargardán atant o gár o hóndhán neshtagatant.
38 (homens dos quais o mundo não era digno), errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Á wati imánay barkatá, pa sharri yát kanag butant, bale cha áyán yakkéá ham wádah dátagén chizz naraset.
39 Ora, todos estes que obtiveram bom testemunho por sua fé não obtiveram, contudo, a concretização da promessa,
40 Chéá ke Hodáyá pa má sharterén chizzé delá at, tánke é mardom gón má hawár kámel bebant.
40 por haver Deus provido coisa superior a nosso respeito, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.