Atos 5

بلۆچی Balochi (BCC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Hannániá námén mardéá o áiay Sapirah námén janá ham wati dhagáré bahá kort.
1 Entretanto, certo homem chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Hannániáyá gón janay sahigiá zarráni yakk bahré pa wat dásht o á dega, kásedáni démá ér kortant.
2 mas reteve uma parte do dinheiro. E Safira estava ciente disso. Levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Petrosá gwasht: “Oo Hannániá! Chéá Shaytán tai delá chó potert ke gón Hodáay Pákén Ruhá dróget bast o cha melkay zarrán bahré pa wat ér kort?
3 Então Pedro disse: — Ananias, por que você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, para que você mentisse ao Espírito Santo, retendo parte do valor do campo?
4 Záná, dhagár cha baháyá pésar tai jendayg naat? Cha baháyá rand, zarr tai dastá naatant? Pa ché wati delá shawret kort ke chosh bekanay? Taw gón mardomán na, gón Hodáyá dróg bast.”
4 Não é verdade que, conservando a propriedade, seria sua? E, depois de vendida, o dinheiro não estaria em seu poder? Por que você decidiu fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para os homens, mas para Deus.
5 Wahdé Hannániáyá é habar eshkotant, zeminá kapt o sáhi dát. Harkasá ke é habar eshkot, áiay delá baláhén torsé nesht.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu morto. E sobreveio grande temor a todos os que souberam do que tinha acontecido.
6 Gorhá warná démá átkant, jónay kapan kanagá rand, dhanná bort o kabresh kort.
6 Levantando-se os moços, cobriram o corpo de Ananias e, levando-o para fora, o sepultaram.
7 Kamm o gésh say sáhatá rand, áiay jan ke cha é sargwastá sahig naat, átk o raset.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, sem saber o que tinha acontecido.
8 Petrosá cha áiá jost kort: “Maná begwash, shomá dhagár ke bahá kort, eshiay kimmat hamesh at?” Sapirahá passaw dát: “Haw, kimmati hamesh at.”
8 Então Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou: — Diga-me: foi por este valor que vocês venderam aquela terra? Ela respondeu: — Sim, foi por esse valor.
9 Petrosá gwasht: “Chéá pa Hodáwanday Ruhay chakkásagá gón yakdegará hamdast butét? Bechár, hamáyán ke tai mard kabr kort annun darwázagay dapá ant o tará ham dhanná barant.”
9 Então Pedro disse: — Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o seu marido, e eles levarão você também.
10 Janén, hamá damáná Petrosay pádáni démá kapt o sáhi dát. Wahdé warná átkant, distesh ke á ham mortag. Dhanná bortesh o marday kerrá kabresh kort.
10 No mesmo instante, ela caiu aos pés de Pedro e morreu. Entrando os moços, viram que ela estava morta e, levando-a, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Cha é habaráni eshkonagá, sajjahén báwarmand o á dega mardománi nyámá mazanén tors o bimmé kapt.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos aqueles que ouviram falar destes acontecimentos.
12 Cha kásedáni dastá, mardománi nyámá bázén ajabbatén nesháni o ajekkái záher o paddara but. Sajjahén báwarmand, gón hamdeli o hamsetki Solaymánay péshgáhá moccha butant.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E todos costumavam se reunir, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Báwarmand, mardománi gwará báz ezzatmand atant, bale cha á degarán kaséá é del o joryat néstat ke gón áyán hór bebit.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava juntar-se a eles; porém o povo tinha grande admiração por eles.
14 Angat, Hodáwanday sará báwarmandén janén o mardén, róch pa róch gésh bayán atant o gón áyán hawára butant.
14 E aumentava sempre mais o número de crentes no Senhor, uma multidão de homens e mulheres,
15 Tantaná mardomán wati nádráh, taht o nepádáni sará wápént o rahsarána áwortant, tán Petros cha ráhá ke gwazit, toré áiay sáheg ham pa lahténá bekapit.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse sobre alguns deles.
16 Urshalimay kerr o gwaray shahráni mardom ham romb rombá átkant, nádráh o cha palitén ruhán ranj distagén mardomesha áwortant o sajjahén dráha butant.
16 Vinha também muita gente das cidades vizinhas de Jerusalém, levando doentes e atormentados por espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Masterén dini péshwá o áiay sajjahén hamráh ke Sadukiáni thóliay básk atant, pa hasadd o konnat pád átkant.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, o partido dos saduceus, ficaram com muita inveja,
18 Kásedesh gept o bandijáhá jél kortant.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Bale shapá yakk wahdé, Hodáwandaypréshtagéá bandijáhay darwázag pach kortant o á cha jélá dar áwortant o gwashti:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, levando-os para fora, lhes disse:
20 “Berawét mazanén parasteshgáhá bóshtét o é nókén zenday sarjamén kolaw o paygámá mardomán berasénét.”
20 — Vão ao templo e digam ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Gorhá, hamá dábá ke áyáná gwashag butagat, bámgwáhá parasteshgáhá shotant o mardománi sabakk dayagá laggetant. Wahdé masterén dini péshwá o áiay hamráh átkant, sarókáni diwánay básk o Esráilay sajjahén kamáshesh lóthetant o dega lahtén mardomesh rawán dát tán kásedán cha jélá byárant.
21 Tendo ouvido isto, logo ao amanhecer entraram no templo e ensinavam. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o Sinédrio e todo o conselho dos anciãos do povo de Israel e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Bale áyáni rah dátagén mardom bandijáhá ke shotant, kásedesh nadistant. Per tarret o hálesh dátant ke
22 Mas, quando os guardas chegaram lá, não os encontraram no cárcere. E, voltando, relataram,
23 “bandijáhay darwázag mohr bastagatant, negahpán ham darwázagáni démá óshtátagatant, bale má darwázag ke pach kortant, jélá hechkas nadist.”
23 dizendo: — Encontramos a prisão fechada com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo as portas, não encontramos ninguém dentro.
24 Gón é habaray eshkonagá, parasteshgáhay negahpánén sepáhigáni sarók o mazanén dini péshwá sakk hayrán o pegrig butant ke bárén é káray ásar o ákebat nun ché bit.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Hamá wahdá yakké átk o háli dátant: “Bechárét, á ke shomá bandig kortagatant, parasteshgáhá mardomán dars o sabakk dayagá ant.”
25 Nesse momento, alguém chegou e lhes comunicou: — Vejam! Os homens que os senhores prenderam estão no templo ensinando o povo.
26 Gorhá parasteshgáhay negahpánáni sarók gón wati sepáhigán shot o kásedesh gept o áwortant, bale pa zór na, chéá ke torsetesh “chó mabit mardom márá sengsár bekanant.”
26 Então o capitão e os guardas foram e os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Kásedesh áwort o sarókáni diwánay démá óshtáréntant. Nun masterén dini péshwáyá cha áyán jost gept:
27 Trouxeram os apóstolos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 “Má hokm nakortagat dega baré pa é námá mardomán dars o sabakk madayét? Bale shomá Urshalimay sarjamén shahr gón wati tálimán porr kortag. Lóthét á marday hóná may gardená beladdhét?”
28 dizendo: — Não é verdade que ordenamos expressamente que vocês não ensinassem nesse nome? No entanto, vocês encheram Jerusalém com a doutrina de vocês e ainda querem lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Petros o á dega kásedán passaw dát: “Báyad ent cha ensánán géshter, Hodáay mannók bebén.”
29 Então Pedro e os demais apóstolos afirmaram: — É mais importante obedecer a Deus do que aos homens.
30 Issá, ke shomá salib kasshet o kosht, may pet o pirokáni Hodáyá padá zendag kort,
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, a quem vocês mataram, pendurando-o num madeiro.
31 wati rástén némagá nádént o sarók o rakkénók kort, tánke Esráilay kawmá tawbah o gonáháni pahelliay móh berasit.
31 Deus, porém, com a sua mão direita, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Má é habaráni sháhed én. Pákén Ruh, ke Hodáyá wati báwarmandáná bakshetag ham é habaráni gwáhiá dant.
32 E nós somos testemunhas destes fatos — nós e o Espírito Santo, que Deus deu aos que lhe obedecem.
33 Gón é habaráni eshkonagá, diwánay básk anchosh zahr geptant ke pa áyáni koshagá pád átkant.
33 Eles, porém, ouvindo isso, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Bale Gámályál námén Parisié ke Sharyatay ostád o sarókáni diwánay básk o sajjahén mardománi chammán sharapdárén mardé at, diwáná pád átk o hokmi kort: “É mardán yakk damáné dhanná bebarét.”
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, mandou que os apóstolos fossem levados para fora, por um momento.
35 Gorhá gwashti: “Oo Esráilián! Hozzhár bét ke shomárá gón é mardomán ché kanagi ent.
35 Então disse ao Sinédrio: — Israelitas, tenham cuidado com o que vão fazer a estes homens.
36 Kammé wahdá pésar ham Tiudás námén mardéá jáh jat o watá mazanmardé zánti, chár sadé mardom áiay hamráh but. Bale á koshag but o áiay hamráh sest o séd butant o hecch nabut.
36 Porque algum tempo atrás se levantou Teudas, dizendo ser alguém muito importante, ao qual se juntaram cerca de quatrocentos homens. Mas ele foi morto, e todos os que lhe obedeciam se dispersaram e foram reduzidos a nada.
37 Cha áiá rand, Yahudá námén Jalili mardéá, mardomshomáriay róchán jáh jat, áshóp kort o lahtén mardomi gón wat tarrént, bale á ham koshag but o hamráhi sheng o sháng butant.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo. Também este foi morto, e todos os que lhe obedeciam foram dispersos.
38 Annugén jáwaráni bárawá, mani shawr gón shomá hamesh ent ke cha é mardomán dast bekasshét o eshán yalah bedayét. Chéá ke agan esháni é kár o maksad cha ensánáni némagá ent, béshakk pa sara narasit.
38 Neste caso de agora, digo a vocês: Não façam nada contra esses homens. Deixem que vão embora, porque, se este plano ou esta obra vem de homens, será destruído;
39 Bale agan cha Hodáay némagá ent, shomá eshán dáshta nakanét. Gorhá bezánét ke á wahdá shomay jang gón Hodáyá bit.”
39 mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-los e correm o risco de estar lutando contra Deus. E os membros do Sinédrio concordaram com Gamaliel.
40 kásedesh lóthet o áwortant, latth o kotth kanáént o makan kortant ke pa Issáay námá dega baré habar makanant. Nun yalahesh dátant.
40 Então chamaram os apóstolos e os açoitaram. E, ordenando-lhes que não falassem no nome de Jesus, os soltaram.
41 Kásed, gal o shádehi kanán, cha diwánay démá dar kaptant, chéá ke áyán é láheki rasetagat pa Issáay námá béezzati begendant.
41 E eles se retiraram do Sinédrio muito alegres por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Áyán mazanén parasteshgáh o lógáni tahá, cha é mestágay tálán kanagá ke Issá hamá Masih ent, hechbar dasta nakasshet.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.