Atos 5
بلۆچی Balochi (BCC) vs ARIB
1 Hannániá námén mardéá o áiay Sapirah námén janá ham wati dhagáré bahá kort.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Hannániáyá gón janay sahigiá zarráni yakk bahré pa wat dásht o á dega, kásedáni démá ér kortant.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Petrosá gwasht: “Oo Hannániá! Chéá Shaytán tai delá chó potert ke gón Hodáay Pákén Ruhá dróget bast o cha melkay zarrán bahré pa wat ér kort?
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 Záná, dhagár cha baháyá pésar tai jendayg naat? Cha baháyá rand, zarr tai dastá naatant? Pa ché wati delá shawret kort ke chosh bekanay? Taw gón mardomán na, gón Hodáyá dróg bast.”
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Wahdé Hannániáyá é habar eshkotant, zeminá kapt o sáhi dát. Harkasá ke é habar eshkot, áiay delá baláhén torsé nesht.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Gorhá warná démá átkant, jónay kapan kanagá rand, dhanná bort o kabresh kort.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Kamm o gésh say sáhatá rand, áiay jan ke cha é sargwastá sahig naat, átk o raset.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Petrosá cha áiá jost kort: “Maná begwash, shomá dhagár ke bahá kort, eshiay kimmat hamesh at?” Sapirahá passaw dát: “Haw, kimmati hamesh at.”
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Petrosá gwasht: “Chéá pa Hodáwanday Ruhay chakkásagá gón yakdegará hamdast butét? Bechár, hamáyán ke tai mard kabr kort annun darwázagay dapá ant o tará ham dhanná barant.”
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Janén, hamá damáná Petrosay pádáni démá kapt o sáhi dát. Wahdé warná átkant, distesh ke á ham mortag. Dhanná bortesh o marday kerrá kabresh kort.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Cha é habaráni eshkonagá, sajjahén báwarmand o á dega mardománi nyámá mazanén tors o bimmé kapt.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Cha kásedáni dastá, mardománi nyámá bázén ajabbatén nesháni o ajekkái záher o paddara but. Sajjahén báwarmand, gón hamdeli o hamsetki Solaymánay péshgáhá moccha butant.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Báwarmand, mardománi gwará báz ezzatmand atant, bale cha á degarán kaséá é del o joryat néstat ke gón áyán hór bebit.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Angat, Hodáwanday sará báwarmandén janén o mardén, róch pa róch gésh bayán atant o gón áyán hawára butant.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Tantaná mardomán wati nádráh, taht o nepádáni sará wápént o rahsarána áwortant, tán Petros cha ráhá ke gwazit, toré áiay sáheg ham pa lahténá bekapit.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Urshalimay kerr o gwaray shahráni mardom ham romb rombá átkant, nádráh o cha palitén ruhán ranj distagén mardomesha áwortant o sajjahén dráha butant.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Masterén dini péshwá o áiay sajjahén hamráh ke Sadukiáni thóliay básk atant, pa hasadd o konnat pád átkant.
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 Kásedesh gept o bandijáhá jél kortant.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Bale shapá yakk wahdé, Hodáwandaypréshtagéá bandijáhay darwázag pach kortant o á cha jélá dar áwortant o gwashti:
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 “Berawét mazanén parasteshgáhá bóshtét o é nókén zenday sarjamén kolaw o paygámá mardomán berasénét.”
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Gorhá, hamá dábá ke áyáná gwashag butagat, bámgwáhá parasteshgáhá shotant o mardománi sabakk dayagá laggetant. Wahdé masterén dini péshwá o áiay hamráh átkant, sarókáni diwánay básk o Esráilay sajjahén kamáshesh lóthetant o dega lahtén mardomesh rawán dát tán kásedán cha jélá byárant.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Bale áyáni rah dátagén mardom bandijáhá ke shotant, kásedesh nadistant. Per tarret o hálesh dátant ke
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 “bandijáhay darwázag mohr bastagatant, negahpán ham darwázagáni démá óshtátagatant, bale má darwázag ke pach kortant, jélá hechkas nadist.”
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Gón é habaray eshkonagá, parasteshgáhay negahpánén sepáhigáni sarók o mazanén dini péshwá sakk hayrán o pegrig butant ke bárén é káray ásar o ákebat nun ché bit.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Hamá wahdá yakké átk o háli dátant: “Bechárét, á ke shomá bandig kortagatant, parasteshgáhá mardomán dars o sabakk dayagá ant.”
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Gorhá parasteshgáhay negahpánáni sarók gón wati sepáhigán shot o kásedesh gept o áwortant, bale pa zór na, chéá ke torsetesh “chó mabit mardom márá sengsár bekanant.”
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Kásedesh áwort o sarókáni diwánay démá óshtáréntant. Nun masterén dini péshwáyá cha áyán jost gept:
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Má hokm nakortagat dega baré pa é námá mardomán dars o sabakk madayét? Bale shomá Urshalimay sarjamén shahr gón wati tálimán porr kortag. Lóthét á marday hóná may gardená beladdhét?”
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Petros o á dega kásedán passaw dát: “Báyad ent cha ensánán géshter, Hodáay mannók bebén.”
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Issá, ke shomá salib kasshet o kosht, may pet o pirokáni Hodáyá padá zendag kort,
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 wati rástén némagá nádént o sarók o rakkénók kort, tánke Esráilay kawmá tawbah o gonáháni pahelliay móh berasit.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Má é habaráni sháhed én. Pákén Ruh, ke Hodáyá wati báwarmandáná bakshetag ham é habaráni gwáhiá dant.
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Gón é habaráni eshkonagá, diwánay básk anchosh zahr geptant ke pa áyáni koshagá pád átkant.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Bale Gámályál námén Parisié ke Sharyatay ostád o sarókáni diwánay básk o sajjahén mardománi chammán sharapdárén mardé at, diwáná pád átk o hokmi kort: “É mardán yakk damáné dhanná bebarét.”
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Gorhá gwashti: “Oo Esráilián! Hozzhár bét ke shomárá gón é mardomán ché kanagi ent.
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Kammé wahdá pésar ham Tiudás námén mardéá jáh jat o watá mazanmardé zánti, chár sadé mardom áiay hamráh but. Bale á koshag but o áiay hamráh sest o séd butant o hecch nabut.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Cha áiá rand, Yahudá námén Jalili mardéá, mardomshomáriay róchán jáh jat, áshóp kort o lahtén mardomi gón wat tarrént, bale á ham koshag but o hamráhi sheng o sháng butant.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Annugén jáwaráni bárawá, mani shawr gón shomá hamesh ent ke cha é mardomán dast bekasshét o eshán yalah bedayét. Chéá ke agan esháni é kár o maksad cha ensánáni némagá ent, béshakk pa sara narasit.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Bale agan cha Hodáay némagá ent, shomá eshán dáshta nakanét. Gorhá bezánét ke á wahdá shomay jang gón Hodáyá bit.”
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 kásedesh lóthet o áwortant, latth o kotth kanáént o makan kortant ke pa Issáay námá dega baré habar makanant. Nun yalahesh dátant.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Kásed, gal o shádehi kanán, cha diwánay démá dar kaptant, chéá ke áyán é láheki rasetagat pa Issáay námá béezzati begendant.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Áyán mazanén parasteshgáh o lógáni tahá, cha é mestágay tálán kanagá ke Issá hamá Masih ent, hechbar dasta nakasshet.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.