Atos 5

بلۆچی Balochi (BCC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hannániá námén mardéá o áiay Sapirah námén janá ham wati dhagáré bahá kort.
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Hannániáyá gón janay sahigiá zarráni yakk bahré pa wat dásht o á dega, kásedáni démá ér kortant.
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Petrosá gwasht: “Oo Hannániá! Chéá Shaytán tai delá chó potert ke gón Hodáay Pákén Ruhá dróget bast o cha melkay zarrán bahré pa wat ér kort?
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 Záná, dhagár cha baháyá pésar tai jendayg naat? Cha baháyá rand, zarr tai dastá naatant? Pa ché wati delá shawret kort ke chosh bekanay? Taw gón mardomán na, gón Hodáyá dróg bast.”
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Wahdé Hannániáyá é habar eshkotant, zeminá kapt o sáhi dát. Harkasá ke é habar eshkot, áiay delá baláhén torsé nesht.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 Gorhá warná démá átkant, jónay kapan kanagá rand, dhanná bort o kabresh kort.
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Kamm o gésh say sáhatá rand, áiay jan ke cha é sargwastá sahig naat, átk o raset.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 Petrosá cha áiá jost kort: “Maná begwash, shomá dhagár ke bahá kort, eshiay kimmat hamesh at?” Sapirahá passaw dát: “Haw, kimmati hamesh at.”
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Petrosá gwasht: “Chéá pa Hodáwanday Ruhay chakkásagá gón yakdegará hamdast butét? Bechár, hamáyán ke tai mard kabr kort annun darwázagay dapá ant o tará ham dhanná barant.”
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 Janén, hamá damáná Petrosay pádáni démá kapt o sáhi dát. Wahdé warná átkant, distesh ke á ham mortag. Dhanná bortesh o marday kerrá kabresh kort.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 Cha é habaráni eshkonagá, sajjahén báwarmand o á dega mardománi nyámá mazanén tors o bimmé kapt.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 Cha kásedáni dastá, mardománi nyámá bázén ajabbatén nesháni o ajekkái záher o paddara but. Sajjahén báwarmand, gón hamdeli o hamsetki Solaymánay péshgáhá moccha butant.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Báwarmand, mardománi gwará báz ezzatmand atant, bale cha á degarán kaséá é del o joryat néstat ke gón áyán hór bebit.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Angat, Hodáwanday sará báwarmandén janén o mardén, róch pa róch gésh bayán atant o gón áyán hawára butant.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Tantaná mardomán wati nádráh, taht o nepádáni sará wápént o rahsarána áwortant, tán Petros cha ráhá ke gwazit, toré áiay sáheg ham pa lahténá bekapit.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 Urshalimay kerr o gwaray shahráni mardom ham romb rombá átkant, nádráh o cha palitén ruhán ranj distagén mardomesha áwortant o sajjahén dráha butant.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Masterén dini péshwá o áiay sajjahén hamráh ke Sadukiáni thóliay básk atant, pa hasadd o konnat pád átkant.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 Kásedesh gept o bandijáhá jél kortant.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Bale shapá yakk wahdé, Hodáwandaypréshtagéá bandijáhay darwázag pach kortant o á cha jélá dar áwortant o gwashti:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 “Berawét mazanén parasteshgáhá bóshtét o é nókén zenday sarjamén kolaw o paygámá mardomán berasénét.”
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Gorhá, hamá dábá ke áyáná gwashag butagat, bámgwáhá parasteshgáhá shotant o mardománi sabakk dayagá laggetant. Wahdé masterén dini péshwá o áiay hamráh átkant, sarókáni diwánay básk o Esráilay sajjahén kamáshesh lóthetant o dega lahtén mardomesh rawán dát tán kásedán cha jélá byárant.
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 Bale áyáni rah dátagén mardom bandijáhá ke shotant, kásedesh nadistant. Per tarret o hálesh dátant ke
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 “bandijáhay darwázag mohr bastagatant, negahpán ham darwázagáni démá óshtátagatant, bale má darwázag ke pach kortant, jélá hechkas nadist.”
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 Gón é habaray eshkonagá, parasteshgáhay negahpánén sepáhigáni sarók o mazanén dini péshwá sakk hayrán o pegrig butant ke bárén é káray ásar o ákebat nun ché bit.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Hamá wahdá yakké átk o háli dátant: “Bechárét, á ke shomá bandig kortagatant, parasteshgáhá mardomán dars o sabakk dayagá ant.”
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 Gorhá parasteshgáhay negahpánáni sarók gón wati sepáhigán shot o kásedesh gept o áwortant, bale pa zór na, chéá ke torsetesh “chó mabit mardom márá sengsár bekanant.”
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Kásedesh áwort o sarókáni diwánay démá óshtáréntant. Nun masterén dini péshwáyá cha áyán jost gept:
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 “Má hokm nakortagat dega baré pa é námá mardomán dars o sabakk madayét? Bale shomá Urshalimay sarjamén shahr gón wati tálimán porr kortag. Lóthét á marday hóná may gardená beladdhét?”
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Petros o á dega kásedán passaw dát: “Báyad ent cha ensánán géshter, Hodáay mannók bebén.”
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Issá, ke shomá salib kasshet o kosht, may pet o pirokáni Hodáyá padá zendag kort,
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 wati rástén némagá nádént o sarók o rakkénók kort, tánke Esráilay kawmá tawbah o gonáháni pahelliay móh berasit.
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Má é habaráni sháhed én. Pákén Ruh, ke Hodáyá wati báwarmandáná bakshetag ham é habaráni gwáhiá dant.
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 Gón é habaráni eshkonagá, diwánay básk anchosh zahr geptant ke pa áyáni koshagá pád átkant.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Bale Gámályál námén Parisié ke Sharyatay ostád o sarókáni diwánay básk o sajjahén mardománi chammán sharapdárén mardé at, diwáná pád átk o hokmi kort: “É mardán yakk damáné dhanná bebarét.”
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 Gorhá gwashti: “Oo Esráilián! Hozzhár bét ke shomárá gón é mardomán ché kanagi ent.
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 Kammé wahdá pésar ham Tiudás námén mardéá jáh jat o watá mazanmardé zánti, chár sadé mardom áiay hamráh but. Bale á koshag but o áiay hamráh sest o séd butant o hecch nabut.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 Cha áiá rand, Yahudá námén Jalili mardéá, mardomshomáriay róchán jáh jat, áshóp kort o lahtén mardomi gón wat tarrént, bale á ham koshag but o hamráhi sheng o sháng butant.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Annugén jáwaráni bárawá, mani shawr gón shomá hamesh ent ke cha é mardomán dast bekasshét o eshán yalah bedayét. Chéá ke agan esháni é kár o maksad cha ensánáni némagá ent, béshakk pa sara narasit.
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 Bale agan cha Hodáay némagá ent, shomá eshán dáshta nakanét. Gorhá bezánét ke á wahdá shomay jang gón Hodáyá bit.”
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 kásedesh lóthet o áwortant, latth o kotth kanáént o makan kortant ke pa Issáay námá dega baré habar makanant. Nun yalahesh dátant.
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 Kásed, gal o shádehi kanán, cha diwánay démá dar kaptant, chéá ke áyán é láheki rasetagat pa Issáay námá béezzati begendant.
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Áyán mazanén parasteshgáh o lógáni tahá, cha é mestágay tálán kanagá ke Issá hamá Masih ent, hechbar dasta nakasshet.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.