1 Coríntios 11

بلۆچی Balochi (BCC) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Mani randgiriá bekanét, hamá paymá ke man Masihay randgiriá kanán.
1 Sede meus imitadores, como também eu, de Cristo.
2 Man pa é gappá shomay satáyá kanán ke modám maná yáta kanét o hamá rasm o rawáján hamá paymá dáragá ét ke man pa shomá sar kortagant.
2 E louvo-vos, irmãos, porque em tudo vos lembrais de mim e retendes os preceitos como vo-los entreguei.
3 Bale mana lóthán shomá bezánét ke har mardénay sar Masih ent o har janénay sar mardén ent o Masihay sar Hodá ent.
3 Mas quero que saibais que Cristo é a cabeça de todo varão, e o varão, a cabeça da mulher; e Deus, a cabeça de Cristo.
4 Har mardén ke dwá kanag yá Hodái basháratéay sar kanagay wahdá pa mudáni chér dayagá chizzé sará kant, á wati sará béezzat kanagá ent.
4 Todo homem que ora ou profetiza, tendo a cabeça coberta, desonra a sua própria cabeça.
5 Bale har janén ke dwá kanag yá Hodái basháratéay sar kanagay wahdá sarigá sará nakant, á wati sará béezzat kanagá ent. Áiay é kár anchosh ent ke bezán wati sari sátag.
5 Mas toda mulher que ora ou profetiza com a cabeça descoberta desonra a sua própria cabeça, porque é como se estivesse rapada.
6 Agan janéné sarigá sará nakant, gorhá wati mudán bechent o sakk kasán bekant. Agan wati mudáni chenag yá saray sáyag pa áiá aybé, gorhá sarigá sará bekant.
6 Portanto, se a mulher não se cobre com véu, tosquie-se também. Mas, se para a mulher é coisa indecente tosquiar-se ou rapar-se, que ponha o véu.
7 Mardén báyad ent wati sará mapóshit, chéá ke mardén Hodáay dróshom o shán ent. Bale janén mardénay shán ent.
7 O varão, pois, não deve cobrir a cabeça, porque é a imagem e glória de Deus, mas a mulher é a glória do varão.
8 Chéá ke mardén cha janéná jórh nabutag, janén cha mardéná jórh butag o
8 Porque o varão não provém da mulher, mas a mulher, do varão.
9 mardén pa janéná jórh nabutag, janén pa mardéná jórh butag.
9 Porque também o varão não foi criado por causa da mulher, mas a mulher, por causa do varão.
10 Hamé sawabá janén ehtiáray neshánié sará bekant, préshtagáni háterá.
10 Portanto, a mulher deve ter sobre a cabeça sinal de poderio, por causa dos anjos.
11 Bale angat ham, Hodáwanday ráhá na janéná bé mardéná bit, na mardéná bé janéná.
11 Todavia, nem o varão é sem a mulher, nem a mulher, sem o varão, no Senhor.
12 Anchó ke janén cha mardéná jórh but, padá mardén ham cha janéná pédá bit. Bale sajjahén chizz cha Hodáay némagá ant.
12 Porque, como a mulher provém do varão, assim também o varão provém da mulher, mas tudo vem de Deus.
13 Shomá wat bechárét o paysalah bekanét, janéná zéba dant ke Hodáay kerrá sardará dwá bekant?
13 Julgai entre vós mesmos: é decente que a mulher ore a Deus descoberta?
14 Donyá wa shomárá sója dant ke agan mardén drájén mud bedárit, áiá zéba nadant,
14 Ou não vos ensina a mesma natureza que é desonra para o varão ter cabelo crescido?
15 bale agan janén drájén mud bedárit, é janénay zinat ent. Chéá ke janéná mud pa setrá dayag butag.
15 Mas ter a mulher cabelo crescido lhe é honroso, porque o cabelo lhe foi dado em lugar de véu.
16 Bale agan kasé é gappá mamannit o arhi bekant, gorhá mana gwashán ke may dód hamesh ent o Hodáay kelisáyáni ham.
16 Mas, se alguém quiser ser contencioso, nós não temos tal costume, nem as igrejas de Deus.
17 Bale é sar o sójá ke mana kanán, eshiá pa shomá satá o saná mán nést, chéá ke shomay báwarmandi mocchi o diwán páedagay badalá, shomárá táwána dayant.
17 Nisto, porém, que vou dizer-vos, não vos louvo, porquanto vos ajuntais, não para melhor, senão para pior.
18 Awali habar esh ent ke man eshkotag ke wahdé shomá pa parasteshá moccha bét, shomá nátepák ét o tán haddéá maná é habar báwar ent.
18 Porque, antes de tudo, ouço que, quando vos ajuntais na igreja, há entre vós dissensões; e em parte o creio.
19 Albat, báyad ent shomay nyámá nátepáki bebit tánke chakkásetagén o rástén mardom zánag bebant.
19 E até importa que haja entre vós heresias, para que os que são sinceros se manifestem entre vós.
20 Wahdé yakjáha bét, é Hodáwanday shám naent ke shomá waréti,
20 De sorte que, quando vos ajuntais num lugar, não é para comer a Ceia do Senhor.
21 chéá ke waragay wahdá cha shomá kass domigay wadárá nakant o wati shámá wárt. Yakké gozhnaga mánit o dega yakké sharábá mast o malára bit.
21 Porque, comendo, cada um toma antecipadamente a sua própria ceia; e assim um tem fome, e outro embriaga-se.
22 Shomárá záná lóg nést ke ódá bwarét o benóshét? Yá shomá Hodáay kelisáyá mána nayárét o garib o nézgárán béezzata kanét? Shomárá ché begwashán? Pa é kárá shomay satáyá bekanán? Enna, shomay satáyá nakanán.
22 Não tendes, porventura, casas para comer e para beber? Ou desprezais a igreja de Deus e envergonhais os que nada têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? Nisso não vos louvo.
23 É habar maná cha Hodáwandá rasetag o man pa shomá sar kortag: Hamá shapá ke Hodáwandén Issá dróhag but, nagané zorti,
23 Porque eu recebi do Senhor o que também vos ensinei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão;
24 Hodáay shogri gept, nagani chondh chondh kort o gwashti: “É mani badan ent ke pa shomá korbániga bit. É kárá pa mani yádgáriá bekanét.”
24 e, tendo dado graças, o partiu e disse: Tomai, comei; isto é o meu corpo que é partido por vós; fazei isto em memória de mim.
25 Hamé paymá shámá rand áiá pyálah zort o gwashti: “É pyálah nókén ahd o paymán ent o mani hón é ahd o paymánay zamánat ent. Har wahdá ke é pyálahá nóshét, pa mani yádgáriá benóshét.”
25 Semelhantemente também, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o Novo Testamento no meu sangue; fazei isto, todas as vezes que beberdes, em memória de mim.
26 Chéá ke har wahdá ke shomá é naganá warét o é pyálahá nóshét, shomá Hodáwanday markay járá janét, tán hamá wahdá ke á wat byayt.
26 Porque, todas as vezes que comerdes este pão e beberdes este cálice, anunciais a morte do Senhor, até que venha.
27 Gorhá agan kasé Hodáwanday nagan o pyálahá shehm o rahdárén warhéá mawárt, á Hodáwanday badan o áiay hónay gonahkára bit.
27 Portanto, qualquer que comer este pão ou beber o cálice do Senhor, indignamente, será culpado do corpo e do sangue do Senhor.
28 Harkas báyad ent watá bechakkásit o randá naganá bwárt o pyálahá benóshit.
28 Examine-se, pois, o homem a si mesmo, e assim coma deste pão, e beba deste cálice.
29 Chéá ke agan kasé Hodáwanday badaná mán mayárit o naganá bwárt o pyálahá benóshit, bezán á wati sezáyá warag o nóshagá ent.
29 Porque o que come e bebe indignamente come e bebe para sua própria condenação, não discernindo o corpo do Senhor.
30 Paméshká cha shomá bázéné nezór o nádráh ent o bázéné mortag ham.
30 Por causa disso, há entre vós muitos fracos e doentes e muitos que dormem.
31 Bale agan má watá chár o tappás bekanén, márá é sezá narasit.
31 Porque, se nós nos julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32 Wahdé Hodáwand may kazáwatá kant, márá adaba dant tánke donyáay hamráhiá mayárbár mabén.
32 Mas, quando somos julgados, somos repreendidos pelo Senhor, para não sermos condenados com o mundo.
33 Gorhá oo mani brátán! Wahdé pa waragá yakjáha bét, yakdegaray wadárá bekanét.
33 Portanto, meus irmãos, quando vos ajuntais para comer, esperai uns pelos outros.
34 Agan kasé gozhnag ent, wati lógá warag bwárt tánke shomay mocch bayag pa shomá sezáé mayárit.
34 Mas, se algum tiver fome, coma em casa, para que vos não ajunteis para condenação. Quanto às demais coisas, ordená-las-ei quando for ter convosco.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.