Mateus 26
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA
1 Ye Yesu u ɡɑri yi kpuro ɡeruɑ u kpɑ, u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
1 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 i yɛ̃ mɑ n tie sɔ̃ɔ yiru bu kɑ Gɔɔ sɑrɑribun tɔ̃ɔ bɑkɑru ko. Bɑ koo Tɔnun Bii tɔmbu nɔmu sɔndiɑ bu nùn ɡo dɑ̃ɑ bunɑnɑru wɔllɔ.
2 — Vocês sabem que, daqui a dois dias, será celebrada a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Sɑnɑm mɛyɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ ɡuro ɡurobu bɑ mɛnnɑ Kɑifɑ yɑ̃ku kowo tɔnweron yɛnu yɑɑrɑɔ.
3 Então os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás,
4 Bɑ nɔɔ tiɑ kuɑ bu kɑ Yesu mwɑ ɡoo u kun yɛ̃ kpɑ bu nùn ɡo.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Adɑmɑ bɑ nɛɛ, n ǹ mɔ tɔ̃ɔ bɑkɑrun sɑnɑm, kpɑ n ku rɑɑ ko ɡidi bɑkɑ tɔmbun suunu sɔɔ.
5 Mas diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Sɑnɑm mɛ Yesu wɑ̃ɑ Betɑniɔ Simɔɔn yɛnuɔ wi u rɑɑ bɑrɑ disiɡiru mɔ,
6 Quando Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 kurɔ ɡoo nɑ win mi, u too burɑru nɛni te tɑ turɑre ɡobi bɛkɛɡiɑ yibɑ. U too te wukiɑ mɑ u turɑre ye yɛ̃kɑ Yesun wirɔ sɑnɑm mɛ u dimɔ.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume precioso, que ela derramou sobre a cabeça de Jesus, estando ele à mesa.
8 Ye bwɑ̃ɑ be, bɑ wɑ mɛ, ben nuki ɡbisɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ u yeni kɑm koosiɑ.
8 Vendo isto, os discípulos ficaram indignados e disseram: — Para que este desperdício?
9 Sɑ ko rɑɑ kpĩ su turɑre ye dɔrɑ kɑ ɡobi bɛkɛ kpɑ su sɑ̃ɑrobu yen ɡobi bɔnu kuɑ.
9 Este perfume poderia ter sido vendido por muito dinheiro, para ser dado aos pobres.
10 Yesu ɡiɑ ye bɑ ɡerumɔ, mɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i kɑ kurɔ wi wɔki. Gɑ̃ɑ ɡeenɑ u mɑn kuɑ.
10 Mas Jesus, sabendo disto, lhes disse:
11 Domi bɑɑdommɑwɑ sɑ̃ɑrobɑ wɑ̃ɑ kɑ bɛɛ, ɑdɑmɑ nɛnɑ, nɑ ǹ ko nɑ n wɑ̃ɑ kɑ bɛɛ bɑɑdommɑ.
11 Porque os pobres estarão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
12 U nɛn wɑsi turɑre ye wisi u kɑ nɛn sikubun sɔɔru ko.
12 Porque, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑmɑ mi bɑ koo Lɑbɑɑri ɡeɑ yeni kpɑrɑ hɑnduniɑ sɔɔ kpuro bɑ koo mɑɑ ɡere ye kurɔ wi kuɑ bɑ n kɑ nùn yɑɑye.
13 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo este evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
14 Sɑnɑm mɛyɑ bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru yen turo wi bɑ mɔ̀ Yudɑsi Isikɑriɔtu, u dɑ u yɑ̃ku kowo tɔnwerobu deemɑ.
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os principais sacerdotes.
15 U bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑ i ko i mɑn kɛ̃ nɑ̀ n bɛɛ Yesu nɔmu sɔndiɑ.
15 Ele disse: — Quanto me darão para que eu o entregue a vocês? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Sɑɑ sɑɑ yen diyɑ u swɑɑ kɑsu u kɑ nùn bu nɔmu sɔndiɑ.
16 E, desse momento em diante, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
17 Pɛ̃ɛ ye bɑ ǹ seeyɑtiɑ doken tɔ̃ɔ bɑkɑrun tɔ̃ɔ ɡbiikiru Yesun bwɑ̃ɑbɑ nɑ win mi, bɑ bikiɑ bɑ nɛɛ, mɑnɑ ɑ kĩ su nun Gɔɔ sɑrɑribun yɑɑ dibun sɔɔru kuɑ.
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
18 Yesu bu wisɑ u nɛɛ, i doo wuu sɔɔ wɑɑnɛ kɑsɑn mi, kpɑ i nùn sɔ̃ nɑ nɛɛ, nɛn sɑɑ yɑ turɑ, win miyɑ kon Gɔɔ sɑrɑribun yɑɑ dibu di kɑ nɛn bwɑ̃ɑbu sɑnnu.
18 E ele lhes respondeu:
19 Bwɑ̃ɑ be, bɑ kuɑ nɡe mɛ Yesu bu sɔ̃ɔwɑ mɑ bɑ Gɔɔ sɑrɑribun yɑɑ dibu sɔɔru kuɑ.
19 E eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado e prepararam a Páscoa.
20 Ye n kuɑ yokɑ, Yesu kɑ win bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru ye, bɑ mɛnnɑ bu kɑ di.
20 Ao cair da tarde, Jesus pôs-se à mesa com os doze discípulos.
21 Nɡe mɛ bɑ dimɔ Yesu nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ bɛɛn turo koo mɑn dɔmɛ.
21 E, enquanto comiam, Jesus disse:
22 Bwɑ̃ɑ ben nukurɑ sɑnkirɑ mɑ bɑ nùn bikiɑmɔ tiɑ tiɑ bɑ mɔ̀, ɑsɑ n ǹ nɛ Yinni.
22 E eles, muito entristecidos, começaram um por um a perguntar-lhe: — Por acaso seria eu, Senhor?
23 Yesu u wisɑ u nɛɛ, nɛ kɑ wi sɑ ɡbɛ̃ɛ teerɔ sɔ̃rɑmɔ, wiyɑ wi u koo mɑn dɔmɛ.
23 Jesus respondeu:
24 Tɔnun Bii u koo ɡbi nɡe mɛ Gusunɔn ɡɑri yi win ɡɑri mɔ̀, ɑdɑmɑ nɔni swɑ̃ɑruɡiiwɑ wi u koo nùn dɔmɛ. N burɑm bo bɑ kun dɑɑ yɛ̃ro mɑrɑ.
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
25 Yudɑsi wi u koo nùn dɔmɛ u nɛɛ, ɑsɑ n ǹ nɛ yinni.
25 Então Judas, que o traía, perguntou: — Por acaso sou eu, Mestre? Jesus respondeu:
26 Sɑnɑm mɛ bɑ dimɔ, Yesu pɛ̃ɛ suɑ. Ye u Gusunɔ siɑrɑ u kpɑ u ye mururɑ u win bwɑ̃ɑbu wɛ̃ u nɛɛ, i mɔɔ i di, yeniwɑ nɛn wɑsi.
26 Enquanto comiam, Jesus pegou um pão, e, abençoando-o, o partiu e deu aos discípulos, dizendo:
27 Yen biru u tɑm nɔrɑ suɑ. Ye u Gusunɔ siɑrɑ u kpɑ, u bu wɛ̃ u nɛɛ, i nɔruo bɛɛ kpuro.
27 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos, dizendo:
28 Domi yeniwɑ nɛn yɛm, mɛ̀ sɔɔ Gusunɔ u win nɔɔ mwɛɛru sire, mɛ mu yɑri tɔn dɑbirun sɔ̃ bu kɑ torɑrun suuru wɑ.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, sɑɑ tɛ̃n di nɑ ǹ mɑɑ tɑm mɛni nɔrumɔ sere dɔmɑ te nɛ kɑ bɛɛ sɑ ko tɑm kpɑm nɔ nɛn Bɑɑbɑn bɑndu sɔɔ.
29 E digo a vocês que, desta hora em diante, nunca mais beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que beberei com vocês o vinho novo, no Reino de meu Pai.
30 Yen biru bɑ womusu kuɑ mɑ bɑ yɑrɑ bɑ dɑ Olifin ɡuuru wɔllɔ.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Yerɑ Yesu u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡisɔn wɔ̃ku te, bɛɛ kpuro i ko torɑ nɛn sɔ̃, domi bɑ yoruɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ, “Kon yɑ̃ɑ kpɑro ɡo, kpɑ yɑ̃ɑnu nu yɑrinɑ yɑm kpuro.”
31 Então Jesus disse aos discípulos:
32 Adɑmɑ nɑ̀ n seewɑ ɡɔrin di kon bɛɛ ɡbiiyɑ Gɑlileɔ.
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 Piɛɛ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑɑ be kpuro bɑ̀ n torɑ wunɛn sɔ̃, nɛnɑ kun torɑmɔ pɑi.
33 Mas Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, nunca o será para mim.
34 Yesu nùn wisɑ u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ nun sɔ̃ɔmɔ, ɡisɔn wɔ̃ku te, ɡoo dɔɔ ɡu sere swĩ kɑɑ mɑn siki nɔn itɑ.
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Piɛɛ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑɑ sɑ̀ n ko ɡbi sɑnnu nɑ ǹ nun sikimɔ.
35 Pedro insistiu: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Yerɑ Yesu kɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ turɑ yɑm mi bɑ mɔ̀ Gɛsemɑnɛ. Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i sinɔ mini kpɑ n dɑ n kɑnɑru ko ɡiɔ.
36 Em seguida, Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani. E disse aos discípulos:
37 U Piɛɛ kɑ Sebeden bibu yiru suɑ bɑ susi wuswɑɑɔ. Mɑ nuku sɑnkirɑnu nùn deemɑ, win wɑsi dwiiyɑ.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a sentir-se tomado de tristeza e de angústia.
38 Yerɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn nukurɑ sɑnkirɑ sere n ɡɔɔ ɡum ɡirɑri. I yɔ̃ro mini i kɑ mɑn dom se.
38 Então lhes disse:
39 U kɑ bu tondinɑ mɑ u kpunɑ u kibɑri u kɑnɑru kuɑ u nɛɛ, nɛn Bɑɑbɑ, ǹ n ko n koorɑ, ɑ de wɑhɑlɑ ye, yu mɑn doonɑri. Adɑmɑ n ǹ mɔ nɡe mɛ nɑ kĩ mɑ n kun mɔ nɡe mɛ ɑ kĩ.
39 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo:
40 Yen biru u wurɑmɑ bwɑ̃ɑbu itɑ yen mi, u deemɑ bɑ do mɑ u Piɛɛ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ǹ n mɑn nɑ, i kpɑnɑ i kɑ mɑn dom se bɑɑ kɔbi tiɑ.
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
41 I n dom serɑ kpɑ i n kɑnɑru mɔ̀ kpɑ i ku rɑ du kɔkiribu sɔɔ. Tɔnun ɡɔ̃ru ɡɑ kĩ ɑdɑmɑ wɑsi yen dɑm bie.
41 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 U kpɑm kɑ bu tondinɑ nɔn yiruse u kɑnɑru kuɑ u nɛɛ, nɛn Bɑɑbɑ, wɑhɑlɑ yeni yɑ̀ kun koo mɑn doonɑri nɑ kun ye wɑ, ɑ de wunɛn kĩru tu koorɑ.
42 Retirando-se pela segunda vez, orou de novo, dizendo:
43 U kpɑm wurɑmɑ win bwɑ̃ɑbun mi mɑ u deemɑ bɑ do, domi ben nɔni buniɑ.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os olhos deles estavam pesados.
44 Yesu u kpɑm bu deri u doonɑ u kɑnɑru kuɑ nɔn itɑse kɑ ɡɑri tee yi.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Mɑ u kpɑm wurɑmɑ win bwɑ̃ɑbun mi u nɛɛ, i do kɑ tɛ̃ i wɛ̃rɑmɔ? Sɑɑ yɑ turuku koomɑ ye bɑ koo Tɔnun Bii tɔn kɔ̃sobu nɔmu sɔndiɑ.
45 Então voltou para os discípulos e lhes disse:
46 Wee wi u koo nùn dɔmɛ u sisi, i seewo su kɑ bu yinnɑ.
46 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
47 Yesu kun ɡɑri yi ɡerum kpɑ Yudɑsi kɑ tunumɑ, bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru yen turo. Tɔn dɑbi dɑbirɑ nùn swĩi bɑ tɑkobibɑ kɑ bokunu nɛni. Yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ ɡuro ɡurobɑ bɑ bu ɡɔrɑ.
47 E enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Yudɑsi wi u koo Yesu dɔmɛ u rɑɑ bu yĩreru sɔ̃ɔsi u nɛɛ, wi kon nɛnɛ n bɔkɑsi, wiyɑ mi, i nùn mɔɔ.
48 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam-no.”
49 Mii mii u susi Yesun mi u nɛɛ, yinni ɑ sɔ̃ɔ kpɑ n do?
49 E logo, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Salve, Mestre! E o beijou.
50 Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɔrɔ, ye ɑ kobu nɑ ɑ koowo.
50 Jesus, porém, lhe disse: Nisto, aproximando-se eles, agarraram Jesus e o prenderam.
51 Yesun tɔmbun turo u win tɑkobi womɑ, u kɑ yɑ̃ku kowo tɔnweron yoon soo sɔ̃rɑ u burɑ.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Yerɑ Yesu nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn tɑkobi wesio yen kɑrɑrɔ, domi bɑɑwure wi u tɑkobi nɛni, tɑkobiwɑ yɑ koo nùn ɡo.
52 Então Jesus lhe disse:
53 A ǹ yɛ̃ mɑ kon kpĩ n nɛn Bɑɑbɑ fɑɑbɑ kɑnɑ kpɑ u yɑnde mɑn wɔllun ɡɔrɑdobɑn wuunu ɡɔriɑmɑ n kere wɔkurɑ yiru?
53 Ou você acha que não posso pedir a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Adɑmɑ nɑ̀ n kuɑ mɛ, ɑmɔnɑ Gusunɔn ɡɑri yi koo kɑ yibiɑrɑ yi yi ɡerumɔ mɑ mɛyɑ kon kɑ ɡbi.
54 Mas como, então, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim deve acontecer?
55 Mɑ Yesu u tɔn wɔru ɡe sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n weenɛ i mɑn mwɑɑbu nɑ kɑ tɑkobibɑ kɑ bokunu nɡe swɑɑ dio? Bɑɑdommɑwɑ nɑ rɑ n sɔ̃ kɑ bɛɛ sɑ̃ɑ yerɔ nɑ n keu sɔ̃ɔsimɔ, i ǹ mɑɑ mɑn mwɑɑre.
55 Naquele momento, Jesus disse às multidões:
56 Adɑmɑ ye kpuro yɑ koorɑwɑ kpɑ Gusunɔn sɔmɔbun ɡɑri yi kɑ koorɑ yi yi wɑ̃ɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos o deixaram e fugiram.
57 Be bɑ Yesu mwɑ bɑ kɑ nùn dɑ Kɑifɑ yɑ̃ku kowo tɔnweron mi, mi woodɑ yɛ̃robu kɑ ɡuro ɡurobɑ mɛnnɛ.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Piɛɛ u Yesu swĩi dɑndɑnkuru sere kɑ yɑ̃ku kowo tɔnweron yɛnu yɑɑrɑɔ. U duɑ yɛnu yɑɑrɑɔ mɑ u sinɑ kɑ yɛnu kɔ̃sobu u kɑ wɑ nɡe mɛ ɡɑri yi, yi koo kɑ wiru ɡoorɑ.
58 Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote. E, tendo entrado, assentou-se entre os servos, para ver como aquilo ia terminar.
59 Yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ ɡuro ɡurobun mɛnnɔ kpuro bɑ seedɑ weesuɡiɑ kɑsu bu Yesu mɑni bu wɑ bu kɑ nùn ɡo.
59 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Adɑmɑ bɑ ǹ wɑ, bɑɑ mɛ seedɑɡii dɑbiru tɑ nɑ tɑ weesu kuɑ. Yen biru tɔmbu yiru ɡɑbɑ nɑ.
60 E não acharam, apesar de terem sido apresentadas muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 Bɑ nɛɛ, durɔ wini ɡeruɑ u nɛɛ, u koo kpĩ u Gusunɔn sɑ̃ɑ yeru surɑ kpɑ u tu bɑni sɔ̃ɔ itɑn bɑɑ sɔɔ.
61 — Este disse: “Posso destruir o santuário de Deus e reconstruí-lo em três dias.”
62 Yɑ̃ku kowo tɔnwero u seewɑ u Yesu bikiɑ u nɛɛ, ɑ ǹ ɡɛɛ wisimɔ? Mbɑn bweserɑ tɔn beni bɑ nun mɑnimɔ.
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
63 Adɑmɑ Yesu u mɑɑri. Mɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ bɔ̃ruo kɑ Gusunɔ Yinni wɑson yĩsiru, ɑ sun sɔ̃ɔwɔ ǹ n wunɛn nɑ Gusunɔ u ɡɔsɑ, ɑ sɑ̃ɑ win Bii.
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: — Eu exijo que nos diga, tendo o Deus vivo por testemunha, se você é o Cristo, o Filho de Deus.
64 Yesu nùn wisɑ u nɛɛ, wunɛn tii ɑ ɡeruɑ kɔ. Adɑmɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ sɔ̃ɔ teeru i ko i Tɔnun Bii wɑ u sɔ̃ Gusunɔ Yinni dɑmɡiin nɔm ɡeuɔ. I ko mɑɑ nùn wɑ u wee ɡuru wirun di.
64 Jesus respondeu:
65 Yerɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero u win tiin yɑberu nɛnuɑ u kɑrɑnɑ mɔrun sɔ̃ mɑ u nɛɛ, u Gusunɔ ɡɑri kɑm ɡerusi, seedɑɡii berɑ̀ sɑ kpɑm mɑrɑ. I nuɑ tɛ̃ ɡɑri kɑm ye u ɡeruɑ.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: — Blasfemou! Por que ainda precisamos de testemunhas? Eis que agora mesmo vocês ouviram a blasfêmia!
66 Amɔnɑ i wɑ.
66 O que vocês acham? E eles responderam: — É réu de morte.
67 Yen biru bɑ nùn yɑ̃ɑtɑm sie nɔniɔ, mɑ bɑ nùn nɔm kusɑ so, ɡɑbɑ nùn bɑɑri so.
67 Então alguns cuspiram no rosto de Jesus e bateram nele. E outros o esbofeteavam, dizendo:
68 Bɑ nɛɛ, Kirisi ɑ de Gusunɔ u nun sɔ̃, kpɑ ɑ sun sɔ̃ wi u nun so.
68 — Profetize para nós, ó Cristo! Quem foi que bateu em você?
69 Piɛɛ u sɔ̃ yɛnu yɑɑrɑɔ. Wɔndiɑ ɡoo u nùn susi u nɛɛ, wunɛn tii ɑ rɑɑ wɑ̃ɑ kɑ Yesu Gɑlileɡii wi sɑnnu.
69 Pedro estava sentado fora no pátio. Uma empregada se aproximou e lhe disse: — Você também estava com Jesus, o galileu.
70 Adɑmɑ u siki bɑɑwuren nɔni biru u nɛɛ nɑ ǹ yɛ̃ mbɑ ɑ ɡerumɔ.
70 Mas ele negou diante de todos e disse: — Não sei o que você está dizendo.
71 Yen biru u seewɑ u dɑ yɛnu yɑɑrɑn kɔnnɔwɔ. Wɔndiɑ ɡoo kpɑm nùn wɑ mɑ u be bɑ wɑ̃ɑ mi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, durɔ wini u rɑɑ wɑ̃ɑ kɑ Yesu Nɑsɑrɛtiɡii wi.
71 Quando se dirigia para a porta, Pedro foi visto por outra empregada, que disse aos que estavam ali: — Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Mɑ Piɛɛ kpɑm siki kɑ bɔ̃ri u nɛɛ, nɑ ǹ durɔ wi yɛ̃.
72 E ele negou outra vez, com juramento: — Não conheço esse homem.
73 Ye n tɛ fiiko be bɑ wɑ̃ɑ mi, bɑ susi Piɛɛn bɔkuɔ bɑ nɛɛ, kɑ ɡem, ɑ sɑ̃ɑwɑ ben turo, wunɛn ɡɑri ɡeru ɡerusu nun terɑsiɑ.
73 Pouco depois, aproximando-se os que estavam ali, disseram a Pedro: — Com certeza você também é um deles, porque o seu modo de falar o denuncia.
74 Yerɑ u bɔ̃ruɑ u sɔnnɑ u nɛɛ, nɑ ǹ durɔ wi yɛ̃.
74 Então ele começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem! E no mesmo instante o galo cantou.
75 Mɑ Piɛɛ u Yesun ɡɑri yi yɑɑyɑ yi u rɑɑ ɡeruɑ u nɛɛ, ɡoo dɔɔ ɡu sere swĩ kɑɑ mɑn siki nɔn itɑ. U yɑrɑ tɔɔwɔ u swĩ ɡem ɡem.
75 Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes.” E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.