Mateus 26

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ye Yesu u ɡɑri yi kpuro ɡeruɑ u kpɑ, u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
1 Tendo Jesus acabado todos estes ensinamentos, disse a seus discípulos:
2 i yɛ̃ mɑ n tie sɔ̃ɔ yiru bu kɑ Gɔɔ sɑrɑribun tɔ̃ɔ bɑkɑru ko. Bɑ koo Tɔnun Bii tɔmbu nɔmu sɔndiɑ bu nùn ɡo dɑ̃ɑ bunɑnɑru wɔllɔ.
2 Sabeis que, daqui a dois dias, celebrar-se-á a Páscoa; e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Sɑnɑm mɛyɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ ɡuro ɡurobu bɑ mɛnnɑ Kɑifɑ yɑ̃ku kowo tɔnweron yɛnu yɑɑrɑɔ.
3 Então, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 Bɑ nɔɔ tiɑ kuɑ bu kɑ Yesu mwɑ ɡoo u kun yɛ̃ kpɑ bu nùn ɡo.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Adɑmɑ bɑ nɛɛ, n ǹ mɔ tɔ̃ɔ bɑkɑrun sɑnɑm, kpɑ n ku rɑɑ ko ɡidi bɑkɑ tɔmbun suunu sɔɔ.
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Sɑnɑm mɛ Yesu wɑ̃ɑ Betɑniɔ Simɔɔn yɛnuɔ wi u rɑɑ bɑrɑ disiɡiru mɔ,
6 Ora, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 kurɔ ɡoo nɑ win mi, u too burɑru nɛni te tɑ turɑre ɡobi bɛkɛɡiɑ yibɑ. U too te wukiɑ mɑ u turɑre ye yɛ̃kɑ Yesun wirɔ sɑnɑm mɛ u dimɔ.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um vaso de alabastro cheio de precioso bálsamo, que lhe derramou sobre a cabeça, estando ele à mesa.
8 Ye bwɑ̃ɑ be, bɑ wɑ mɛ, ben nuki ɡbisɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ u yeni kɑm koosiɑ.
8 Vendo isto, indignaram-se os discípulos e disseram: Para que este desperdício?
9 Sɑ ko rɑɑ kpĩ su turɑre ye dɔrɑ kɑ ɡobi bɛkɛ kpɑ su sɑ̃ɑrobu yen ɡobi bɔnu kuɑ.
9 Pois este perfume podia ser vendido por muito dinheiro e dar-se aos pobres.
10 Yesu ɡiɑ ye bɑ ɡerumɔ, mɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i kɑ kurɔ wi wɔki. Gɑ̃ɑ ɡeenɑ u mɑn kuɑ.
10 Mas Jesus, sabendo disto, disse-lhes: Por que molestais esta mulher? Ela praticou boa ação para comigo.
11 Domi bɑɑdommɑwɑ sɑ̃ɑrobɑ wɑ̃ɑ kɑ bɛɛ, ɑdɑmɑ nɛnɑ, nɑ ǹ ko nɑ n wɑ̃ɑ kɑ bɛɛ bɑɑdommɑ.
11 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 U nɛn wɑsi turɑre ye wisi u kɑ nɛn sikubun sɔɔru ko.
12 pois, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑmɑ mi bɑ koo Lɑbɑɑri ɡeɑ yeni kpɑrɑ hɑnduniɑ sɔɔ kpuro bɑ koo mɑɑ ɡere ye kurɔ wi kuɑ bɑ n kɑ nùn yɑɑye.
13 Em verdade vos digo: Onde for pregado em todo o mundo este evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
14 Sɑnɑm mɛyɑ bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru yen turo wi bɑ mɔ̀ Yudɑsi Isikɑriɔtu, u dɑ u yɑ̃ku kowo tɔnwerobu deemɑ.
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, indo ter com os principais sacerdotes, propôs:
15 U bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑ i ko i mɑn kɛ̃ nɑ̀ n bɛɛ Yesu nɔmu sɔndiɑ.
15 Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Sɑɑ sɑɑ yen diyɑ u swɑɑ kɑsu u kɑ nùn bu nɔmu sɔndiɑ.
16 E, desse momento em diante, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
17 Pɛ̃ɛ ye bɑ ǹ seeyɑtiɑ doken tɔ̃ɔ bɑkɑrun tɔ̃ɔ ɡbiikiru Yesun bwɑ̃ɑbɑ nɑ win mi, bɑ bikiɑ bɑ nɛɛ, mɑnɑ ɑ kĩ su nun Gɔɔ sɑrɑribun yɑɑ dibun sɔɔru kuɑ.
17 No primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, vieram os discípulos a Jesus e lhe perguntaram: Onde queres que te façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
18 Yesu bu wisɑ u nɛɛ, i doo wuu sɔɔ wɑɑnɛ kɑsɑn mi, kpɑ i nùn sɔ̃ nɑ nɛɛ, nɛn sɑɑ yɑ turɑ, win miyɑ kon Gɔɔ sɑrɑribun yɑɑ dibu di kɑ nɛn bwɑ̃ɑbu sɑnnu.
18 E ele lhes respondeu: Ide à cidade ter com certo homem e dizei-lhe: O Mestre manda dizer: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a Páscoa com os meus discípulos.
19 Bwɑ̃ɑ be, bɑ kuɑ nɡe mɛ Yesu bu sɔ̃ɔwɑ mɑ bɑ Gɔɔ sɑrɑribun yɑɑ dibu sɔɔru kuɑ.
19 E eles fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 Ye n kuɑ yokɑ, Yesu kɑ win bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru ye, bɑ mɛnnɑ bu kɑ di.
20 Chegada a tarde, pôs-se ele à mesa com os doze discípulos.
21 Nɡe mɛ bɑ dimɔ Yesu nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ bɛɛn turo koo mɑn dɔmɛ.
21 E, enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós me trairá.
22 Bwɑ̃ɑ ben nukurɑ sɑnkirɑ mɑ bɑ nùn bikiɑmɔ tiɑ tiɑ bɑ mɔ̀, ɑsɑ n ǹ nɛ Yinni.
22 E eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 Yesu u wisɑ u nɛɛ, nɛ kɑ wi sɑ ɡbɛ̃ɛ teerɔ sɔ̃rɑmɔ, wiyɑ wi u koo mɑn dɔmɛ.
23 E ele respondeu: O que mete comigo a mão no prato, esse me trairá.
24 Tɔnun Bii u koo ɡbi nɡe mɛ Gusunɔn ɡɑri yi win ɡɑri mɔ̀, ɑdɑmɑ nɔni swɑ̃ɑruɡiiwɑ wi u koo nùn dɔmɛ. N burɑm bo bɑ kun dɑɑ yɛ̃ro mɑrɑ.
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito, mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
25 Yudɑsi wi u koo nùn dɔmɛ u nɛɛ, ɑsɑ n ǹ nɛ yinni.
25 Então, Judas, que o traía, perguntou: Acaso, sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Sɑnɑm mɛ bɑ dimɔ, Yesu pɛ̃ɛ suɑ. Ye u Gusunɔ siɑrɑ u kpɑ u ye mururɑ u win bwɑ̃ɑbu wɛ̃ u nɛɛ, i mɔɔ i di, yeniwɑ nɛn wɑsi.
26 Enquanto comiam, tomou Jesus um pão, e, abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Yen biru u tɑm nɔrɑ suɑ. Ye u Gusunɔ siɑrɑ u kpɑ, u bu wɛ̃ u nɛɛ, i nɔruo bɛɛ kpuro.
27 A seguir, tomou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos discípulos, dizendo: Bebei dele todos;
28 Domi yeniwɑ nɛn yɛm, mɛ̀ sɔɔ Gusunɔ u win nɔɔ mwɛɛru sire, mɛ mu yɑri tɔn dɑbirun sɔ̃ bu kɑ torɑrun suuru wɑ.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, sɑɑ tɛ̃n di nɑ ǹ mɑɑ tɑm mɛni nɔrumɔ sere dɔmɑ te nɛ kɑ bɛɛ sɑ ko tɑm kpɑm nɔ nɛn Bɑɑbɑn bɑndu sɔɔ.
29 E digo-vos que, desta hora em diante, não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, convosco no reino de meu Pai.
30 Yen biru bɑ womusu kuɑ mɑ bɑ yɑrɑ bɑ dɑ Olifin ɡuuru wɔllɔ.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Yerɑ Yesu u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡisɔn wɔ̃ku te, bɛɛ kpuro i ko torɑ nɛn sɔ̃, domi bɑ yoruɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ, “Kon yɑ̃ɑ kpɑro ɡo, kpɑ yɑ̃ɑnu nu yɑrinɑ yɑm kpuro.”
31 Então, Jesus lhes disse: Esta noite, todos vós vos escandalizareis comigo; porque está escrito:
32 Adɑmɑ nɑ̀ n seewɑ ɡɔrin di kon bɛɛ ɡbiiyɑ Gɑlileɔ.
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Piɛɛ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑɑ be kpuro bɑ̀ n torɑ wunɛn sɔ̃, nɛnɑ kun torɑmɔ pɑi.
33 Disse-lhe Pedro: Ainda que venhas a ser um tropeço para todos, nunca o serás para mim.
34 Yesu nùn wisɑ u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ nun sɔ̃ɔmɔ, ɡisɔn wɔ̃ku te, ɡoo dɔɔ ɡu sere swĩ kɑɑ mɑn siki nɔn itɑ.
34 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, tu me negarás três vezes.
35 Piɛɛ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑɑ sɑ̀ n ko ɡbi sɑnnu nɑ ǹ nun sikimɔ.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Yerɑ Yesu kɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ turɑ yɑm mi bɑ mɔ̀ Gɛsemɑnɛ. Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i sinɔ mini kpɑ n dɑ n kɑnɑru ko ɡiɔ.
36 Em seguida, foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar;
37 U Piɛɛ kɑ Sebeden bibu yiru suɑ bɑ susi wuswɑɑɔ. Mɑ nuku sɑnkirɑnu nùn deemɑ, win wɑsi dwiiyɑ.
37 e, levando consigo a Pedro e aos dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Yerɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn nukurɑ sɑnkirɑ sere n ɡɔɔ ɡum ɡirɑri. I yɔ̃ro mini i kɑ mɑn dom se.
38 Então, lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 U kɑ bu tondinɑ mɑ u kpunɑ u kibɑri u kɑnɑru kuɑ u nɛɛ, nɛn Bɑɑbɑ, ǹ n ko n koorɑ, ɑ de wɑhɑlɑ ye, yu mɑn doonɑri. Adɑmɑ n ǹ mɔ nɡe mɛ nɑ kĩ mɑ n kun mɔ nɡe mɛ ɑ kĩ.
39 Adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se possível, passe de mim este cálice! Todavia, não seja como eu quero, e sim como tu queres.
40 Yen biru u wurɑmɑ bwɑ̃ɑbu itɑ yen mi, u deemɑ bɑ do mɑ u Piɛɛ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ǹ n mɑn nɑ, i kpɑnɑ i kɑ mɑn dom se bɑɑ kɔbi tiɑ.
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudestes vós vigiar comigo?
41 I n dom serɑ kpɑ i n kɑnɑru mɔ̀ kpɑ i ku rɑ du kɔkiribu sɔɔ. Tɔnun ɡɔ̃ru ɡɑ kĩ ɑdɑmɑ wɑsi yen dɑm bie.
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 U kpɑm kɑ bu tondinɑ nɔn yiruse u kɑnɑru kuɑ u nɛɛ, nɛn Bɑɑbɑ, wɑhɑlɑ yeni yɑ̀ kun koo mɑn doonɑri nɑ kun ye wɑ, ɑ de wunɛn kĩru tu koorɑ.
42 Tornando a retirar-se, orou de novo, dizendo: Meu Pai, se não é possível passar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 U kpɑm wurɑmɑ win bwɑ̃ɑbun mi mɑ u deemɑ bɑ do, domi ben nɔni buniɑ.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Yesu u kpɑm bu deri u doonɑ u kɑnɑru kuɑ nɔn itɑse kɑ ɡɑri tee yi.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Mɑ u kpɑm wurɑmɑ win bwɑ̃ɑbun mi u nɛɛ, i do kɑ tɛ̃ i wɛ̃rɑmɔ? Sɑɑ yɑ turuku koomɑ ye bɑ koo Tɔnun Bii tɔn kɔ̃sobu nɔmu sɔndiɑ.
45 Então, voltou para os discípulos e lhes disse: Ainda dormis e repousais! Eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos de pecadores.
46 Wee wi u koo nùn dɔmɛ u sisi, i seewo su kɑ bu yinnɑ.
46 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
47 Yesu kun ɡɑri yi ɡerum kpɑ Yudɑsi kɑ tunumɑ, bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru yen turo. Tɔn dɑbi dɑbirɑ nùn swĩi bɑ tɑkobibɑ kɑ bokunu nɛni. Yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ ɡuro ɡurobɑ bɑ bu ɡɔrɑ.
47 Falava ele ainda, e eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande turba com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Yudɑsi wi u koo Yesu dɔmɛ u rɑɑ bu yĩreru sɔ̃ɔsi u nɛɛ, wi kon nɛnɛ n bɔkɑsi, wiyɑ mi, i nùn mɔɔ.
48 Ora, o traidor lhes tinha dado este sinal: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o.
49 Mii mii u susi Yesun mi u nɛɛ, yinni ɑ sɔ̃ɔ kpɑ n do?
49 E logo, aproximando-se de Jesus, lhe disse: Salve, Mestre! E o beijou.
50 Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɔrɔ, ye ɑ kobu nɑ ɑ koowo.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, para que vieste? Nisto, aproximando-se eles, deitaram as mãos em Jesus e o prenderam.
51 Yesun tɔmbun turo u win tɑkobi womɑ, u kɑ yɑ̃ku kowo tɔnweron yoon soo sɔ̃rɑ u burɑ.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Yerɑ Yesu nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn tɑkobi wesio yen kɑrɑrɔ, domi bɑɑwure wi u tɑkobi nɛni, tɑkobiwɑ yɑ koo nùn ɡo.
52 Então, Jesus lhe disse: Embainha a tua espada; pois todos os que lançam mão da espada à espada perecerão.
53 A ǹ yɛ̃ mɑ kon kpĩ n nɛn Bɑɑbɑ fɑɑbɑ kɑnɑ kpɑ u yɑnde mɑn wɔllun ɡɔrɑdobɑn wuunu ɡɔriɑmɑ n kere wɔkurɑ yiru?
53 Acaso, pensas que não posso rogar a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Adɑmɑ nɑ̀ n kuɑ mɛ, ɑmɔnɑ Gusunɔn ɡɑri yi koo kɑ yibiɑrɑ yi yi ɡerumɔ mɑ mɛyɑ kon kɑ ɡbi.
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, segundo as quais assim deve suceder?
55 Mɑ Yesu u tɔn wɔru ɡe sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n weenɛ i mɑn mwɑɑbu nɑ kɑ tɑkobibɑ kɑ bokunu nɡe swɑɑ dio? Bɑɑdommɑwɑ nɑ rɑ n sɔ̃ kɑ bɛɛ sɑ̃ɑ yerɔ nɑ n keu sɔ̃ɔsimɔ, i ǹ mɑɑ mɑn mwɑɑre.
55 Naquele momento, disse Jesus às multidões: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador? Todos os dias, no templo, eu me assentava [convosco] ensinando, e não me prendestes.
56 Adɑmɑ ye kpuro yɑ koorɑwɑ kpɑ Gusunɔn sɔmɔbun ɡɑri yi kɑ koorɑ yi yi wɑ̃ɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então, os discípulos todos, deixando-o, fugiram.
57 Be bɑ Yesu mwɑ bɑ kɑ nùn dɑ Kɑifɑ yɑ̃ku kowo tɔnweron mi, mi woodɑ yɛ̃robu kɑ ɡuro ɡurobɑ mɛnnɛ.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Piɛɛ u Yesu swĩi dɑndɑnkuru sere kɑ yɑ̃ku kowo tɔnweron yɛnu yɑɑrɑɔ. U duɑ yɛnu yɑɑrɑɔ mɑ u sinɑ kɑ yɛnu kɔ̃sobu u kɑ wɑ nɡe mɛ ɡɑri yi, yi koo kɑ wiru ɡoorɑ.
58 Mas Pedro o seguia de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, tendo entrado, assentou-se entre os serventuários, para ver o fim.
59 Yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ ɡuro ɡurobun mɛnnɔ kpuro bɑ seedɑ weesuɡiɑ kɑsu bu Yesu mɑni bu wɑ bu kɑ nùn ɡo.
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Adɑmɑ bɑ ǹ wɑ, bɑɑ mɛ seedɑɡii dɑbiru tɑ nɑ tɑ weesu kuɑ. Yen biru tɔmbu yiru ɡɑbɑ nɑ.
60 E não acharam, apesar de se terem apresentado muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 Bɑ nɛɛ, durɔ wini ɡeruɑ u nɛɛ, u koo kpĩ u Gusunɔn sɑ̃ɑ yeru surɑ kpɑ u tu bɑni sɔ̃ɔ itɑn bɑɑ sɔɔ.
61 Este disse: Posso destruir o santuário de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Yɑ̃ku kowo tɔnwero u seewɑ u Yesu bikiɑ u nɛɛ, ɑ ǹ ɡɛɛ wisimɔ? Mbɑn bweserɑ tɔn beni bɑ nun mɑnimɔ.
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
63 Adɑmɑ Yesu u mɑɑri. Mɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ bɔ̃ruo kɑ Gusunɔ Yinni wɑson yĩsiru, ɑ sun sɔ̃ɔwɔ ǹ n wunɛn nɑ Gusunɔ u ɡɔsɑ, ɑ sɑ̃ɑ win Bii.
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: Eu te conjuro pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Yesu nùn wisɑ u nɛɛ, wunɛn tii ɑ ɡeruɑ kɔ. Adɑmɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ sɔ̃ɔ teeru i ko i Tɔnun Bii wɑ u sɔ̃ Gusunɔ Yinni dɑmɡiin nɔm ɡeuɔ. I ko mɑɑ nùn wɑ u wee ɡuru wirun di.
64 Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste; entretanto, eu vos declaro que, desde agora, vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Yerɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero u win tiin yɑberu nɛnuɑ u kɑrɑnɑ mɔrun sɔ̃ mɑ u nɛɛ, u Gusunɔ ɡɑri kɑm ɡerusi, seedɑɡii berɑ̀ sɑ kpɑm mɑrɑ. I nuɑ tɛ̃ ɡɑri kɑm ye u ɡeruɑ.
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou! Que necessidade mais temos de testemunhas? Eis que ouvistes agora a blasfêmia!
66 Amɔnɑ i wɑ.
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Yen biru bɑ nùn yɑ̃ɑtɑm sie nɔniɔ, mɑ bɑ nùn nɔm kusɑ so, ɡɑbɑ nùn bɑɑri so.
67 Então, uns cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam, dizendo:
68 Bɑ nɛɛ, Kirisi ɑ de Gusunɔ u nun sɔ̃, kpɑ ɑ sun sɔ̃ wi u nun so.
68 Profetiza-nos, ó Cristo, quem é que te bateu!
69 Piɛɛ u sɔ̃ yɛnu yɑɑrɑɔ. Wɔndiɑ ɡoo u nùn susi u nɛɛ, wunɛn tii ɑ rɑɑ wɑ̃ɑ kɑ Yesu Gɑlileɡii wi sɑnnu.
69 Ora, estava Pedro assentado fora no pátio; e, aproximando-se uma criada, lhe disse: Também tu estavas com Jesus, o galileu.
70 Adɑmɑ u siki bɑɑwuren nɔni biru u nɛɛ nɑ ǹ yɛ̃ mbɑ ɑ ɡerumɔ.
70 Ele, porém, o negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Yen biru u seewɑ u dɑ yɛnu yɑɑrɑn kɔnnɔwɔ. Wɔndiɑ ɡoo kpɑm nùn wɑ mɑ u be bɑ wɑ̃ɑ mi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, durɔ wini u rɑɑ wɑ̃ɑ kɑ Yesu Nɑsɑrɛtiɡii wi.
71 E, saindo para o alpendre, foi ele visto por outra criada, a qual disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Mɑ Piɛɛ kpɑm siki kɑ bɔ̃ri u nɛɛ, nɑ ǹ durɔ wi yɛ̃.
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 Ye n tɛ fiiko be bɑ wɑ̃ɑ mi, bɑ susi Piɛɛn bɔkuɔ bɑ nɛɛ, kɑ ɡem, ɑ sɑ̃ɑwɑ ben turo, wunɛn ɡɑri ɡeru ɡerusu nun terɑsiɑ.
73 Logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, és também um deles, porque o teu modo de falar o denuncia.
74 Yerɑ u bɔ̃ruɑ u sɔnnɑ u nɛɛ, nɑ ǹ durɔ wi yɛ̃.
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem! E imediatamente cantou o galo.
75 Mɑ Piɛɛ u Yesun ɡɑri yi yɑɑyɑ yi u rɑɑ ɡeruɑ u nɛɛ, ɡoo dɔɔ ɡu sere swĩ kɑɑ mɑn siki nɔn itɑ. U yɑrɑ tɔɔwɔ u swĩ ɡem ɡem.
75 Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, tu me negarás três vezes. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.