Mateus 26

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ye Yesu u ɡɑri yi kpuro ɡeruɑ u kpɑ, u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos estes discursos, disse aos seus discípulos:
2 i yɛ̃ mɑ n tie sɔ̃ɔ yiru bu kɑ Gɔɔ sɑrɑribun tɔ̃ɔ bɑkɑru ko. Bɑ koo Tɔnun Bii tɔmbu nɔmu sɔndiɑ bu nùn ɡo dɑ̃ɑ bunɑnɑru wɔllɔ.
2 Bem sabeis que daqui a dois dias é a páscoa; e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Sɑnɑm mɛyɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ ɡuro ɡurobu bɑ mɛnnɑ Kɑifɑ yɑ̃ku kowo tɔnweron yɛnu yɑɑrɑɔ.
3 Depois os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás.
4 Bɑ nɔɔ tiɑ kuɑ bu kɑ Yesu mwɑ ɡoo u kun yɛ̃ kpɑ bu nùn ɡo.
4 E consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 Adɑmɑ bɑ nɛɛ, n ǹ mɔ tɔ̃ɔ bɑkɑrun sɑnɑm, kpɑ n ku rɑɑ ko ɡidi bɑkɑ tɔmbun suunu sɔɔ.
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Sɑnɑm mɛ Yesu wɑ̃ɑ Betɑniɔ Simɔɔn yɛnuɔ wi u rɑɑ bɑrɑ disiɡiru mɔ,
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 kurɔ ɡoo nɑ win mi, u too burɑru nɛni te tɑ turɑre ɡobi bɛkɛɡiɑ yibɑ. U too te wukiɑ mɑ u turɑre ye yɛ̃kɑ Yesun wirɔ sɑnɑm mɛ u dimɔ.
7 Aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com ungüento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 Ye bwɑ̃ɑ be, bɑ wɑ mɛ, ben nuki ɡbisɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ u yeni kɑm koosiɑ.
8 E os seus discípulos, vendo isto, indignaram-se, dizendo: Por que é este desperdício?
9 Sɑ ko rɑɑ kpĩ su turɑre ye dɔrɑ kɑ ɡobi bɛkɛ kpɑ su sɑ̃ɑrobu yen ɡobi bɔnu kuɑ.
9 Pois este ungüento podia vender-se por grande preço, e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Yesu ɡiɑ ye bɑ ɡerumɔ, mɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i kɑ kurɔ wi wɔki. Gɑ̃ɑ ɡeenɑ u mɑn kuɑ.
10 Jesus, porém, conhecendo isto, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? pois praticou uma boa ação para comigo.
11 Domi bɑɑdommɑwɑ sɑ̃ɑrobɑ wɑ̃ɑ kɑ bɛɛ, ɑdɑmɑ nɛnɑ, nɑ ǹ ko nɑ n wɑ̃ɑ kɑ bɛɛ bɑɑdommɑ.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 U nɛn wɑsi turɑre ye wisi u kɑ nɛn sikubun sɔɔru ko.
12 Ora, derramando ela este ungüento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑmɑ mi bɑ koo Lɑbɑɑri ɡeɑ yeni kpɑrɑ hɑnduniɑ sɔɔ kpuro bɑ koo mɑɑ ɡere ye kurɔ wi kuɑ bɑ n kɑ nùn yɑɑye.
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado em todo o mundo, também será referido o que ela fez, para memória sua.
14 Sɑnɑm mɛyɑ bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru yen turo wi bɑ mɔ̀ Yudɑsi Isikɑriɔtu, u dɑ u yɑ̃ku kowo tɔnwerobu deemɑ.
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes,
15 U bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑ i ko i mɑn kɛ̃ nɑ̀ n bɛɛ Yesu nɔmu sɔndiɑ.
15 E disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata,
16 Sɑɑ sɑɑ yen diyɑ u swɑɑ kɑsu u kɑ nùn bu nɔmu sɔndiɑ.
16 E desde então buscava oportunidade para o entregar.
17 Pɛ̃ɛ ye bɑ ǹ seeyɑtiɑ doken tɔ̃ɔ bɑkɑrun tɔ̃ɔ ɡbiikiru Yesun bwɑ̃ɑbɑ nɑ win mi, bɑ bikiɑ bɑ nɛɛ, mɑnɑ ɑ kĩ su nun Gɔɔ sɑrɑribun yɑɑ dibun sɔɔru kuɑ.
17 E, no primeiro dia da festa dos pães ázimos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Yesu bu wisɑ u nɛɛ, i doo wuu sɔɔ wɑɑnɛ kɑsɑn mi, kpɑ i nùn sɔ̃ nɑ nɛɛ, nɛn sɑɑ yɑ turɑ, win miyɑ kon Gɔɔ sɑrɑribun yɑɑ dibu di kɑ nɛn bwɑ̃ɑbu sɑnnu.
18 E ele disse: Ide à cidade, a um certo homem, e dizei-lhe: O Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com os meus discípulos.
19 Bwɑ̃ɑ be, bɑ kuɑ nɡe mɛ Yesu bu sɔ̃ɔwɑ mɑ bɑ Gɔɔ sɑrɑribun yɑɑ dibu sɔɔru kuɑ.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara, e prepararam a páscoa.
20 Ye n kuɑ yokɑ, Yesu kɑ win bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru ye, bɑ mɛnnɑ bu kɑ di.
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 Nɡe mɛ bɑ dimɔ Yesu nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ bɛɛn turo koo mɑn dɔmɛ.
21 E, comendo eles, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Bwɑ̃ɑ ben nukurɑ sɑnkirɑ mɑ bɑ nùn bikiɑmɔ tiɑ tiɑ bɑ mɔ̀, ɑsɑ n ǹ nɛ Yinni.
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram cada um a dizer-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Yesu u wisɑ u nɛɛ, nɛ kɑ wi sɑ ɡbɛ̃ɛ teerɔ sɔ̃rɑmɔ, wiyɑ wi u koo mɑn dɔmɛ.
23 E ele, respondendo, disse: O que põe comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 Tɔnun Bii u koo ɡbi nɡe mɛ Gusunɔn ɡɑri yi win ɡɑri mɔ̀, ɑdɑmɑ nɔni swɑ̃ɑruɡiiwɑ wi u koo nùn dɔmɛ. N burɑm bo bɑ kun dɑɑ yɛ̃ro mɑrɑ.
24 Em verdade o Filho do homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 Yudɑsi wi u koo nùn dɔmɛ u nɛɛ, ɑsɑ n ǹ nɛ yinni.
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 Sɑnɑm mɛ bɑ dimɔ, Yesu pɛ̃ɛ suɑ. Ye u Gusunɔ siɑrɑ u kpɑ u ye mururɑ u win bwɑ̃ɑbu wɛ̃ u nɛɛ, i mɔɔ i di, yeniwɑ nɛn wɑsi.
26 E, quando comiam, Jesus tomou o pão, e abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Yen biru u tɑm nɔrɑ suɑ. Ye u Gusunɔ siɑrɑ u kpɑ, u bu wɛ̃ u nɛɛ, i nɔruo bɛɛ kpuro.
27 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 Domi yeniwɑ nɛn yɛm, mɛ̀ sɔɔ Gusunɔ u win nɔɔ mwɛɛru sire, mɛ mu yɑri tɔn dɑbirun sɔ̃ bu kɑ torɑrun suuru wɑ.
28 Porque isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, sɑɑ tɛ̃n di nɑ ǹ mɑɑ tɑm mɛni nɔrumɔ sere dɔmɑ te nɛ kɑ bɛɛ sɑ ko tɑm kpɑm nɔ nɛn Bɑɑbɑn bɑndu sɔɔ.
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide, até aquele dia em que o beba novo convosco no reino de meu Pai.
30 Yen biru bɑ womusu kuɑ mɑ bɑ yɑrɑ bɑ dɑ Olifin ɡuuru wɔllɔ.
30 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Yerɑ Yesu u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡisɔn wɔ̃ku te, bɛɛ kpuro i ko torɑ nɛn sɔ̃, domi bɑ yoruɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ, “Kon yɑ̃ɑ kpɑro ɡo, kpɑ yɑ̃ɑnu nu yɑrinɑ yɑm kpuro.”
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Adɑmɑ nɑ̀ n seewɑ ɡɔrin di kon bɛɛ ɡbiiyɑ Gɑlileɔ.
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Piɛɛ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑɑ be kpuro bɑ̀ n torɑ wunɛn sɔ̃, nɛnɑ kun torɑmɔ pɑi.
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Yesu nùn wisɑ u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ nun sɔ̃ɔmɔ, ɡisɔn wɔ̃ku te, ɡoo dɔɔ ɡu sere swĩ kɑɑ mɑn siki nɔn itɑ.
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Piɛɛ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑɑ sɑ̀ n ko ɡbi sɑnnu nɑ ǹ nun sikimɔ.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja mister morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Yerɑ Yesu kɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ turɑ yɑm mi bɑ mɔ̀ Gɛsemɑnɛ. Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i sinɔ mini kpɑ n dɑ n kɑnɑru ko ɡiɔ.
36 Então chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 U Piɛɛ kɑ Sebeden bibu yiru suɑ bɑ susi wuswɑɑɔ. Mɑ nuku sɑnkirɑnu nùn deemɑ, win wɑsi dwiiyɑ.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 Yerɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn nukurɑ sɑnkirɑ sere n ɡɔɔ ɡum ɡirɑri. I yɔ̃ro mini i kɑ mɑn dom se.
38 Então lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até a morte; ficai aqui, e velai comigo.
39 U kɑ bu tondinɑ mɑ u kpunɑ u kibɑri u kɑnɑru kuɑ u nɛɛ, nɛn Bɑɑbɑ, ǹ n ko n koorɑ, ɑ de wɑhɑlɑ ye, yu mɑn doonɑri. Adɑmɑ n ǹ mɔ nɡe mɛ nɑ kĩ mɑ n kun mɔ nɡe mɛ ɑ kĩ.
39 E, indo um pouco mais para diante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passe de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Yen biru u wurɑmɑ bwɑ̃ɑbu itɑ yen mi, u deemɑ bɑ do mɑ u Piɛɛ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ǹ n mɑn nɑ, i kpɑnɑ i kɑ mɑn dom se bɑɑ kɔbi tiɑ.
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então nem uma hora pudeste velar comigo?
41 I n dom serɑ kpɑ i n kɑnɑru mɔ̀ kpɑ i ku rɑ du kɔkiribu sɔɔ. Tɔnun ɡɔ̃ru ɡɑ kĩ ɑdɑmɑ wɑsi yen dɑm bie.
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 U kpɑm kɑ bu tondinɑ nɔn yiruse u kɑnɑru kuɑ u nɛɛ, nɛn Bɑɑbɑ, wɑhɑlɑ yeni yɑ̀ kun koo mɑn doonɑri nɑ kun ye wɑ, ɑ de wunɛn kĩru tu koorɑ.
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 U kpɑm wurɑmɑ win bwɑ̃ɑbun mi mɑ u deemɑ bɑ do, domi ben nɔni buniɑ.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Yesu u kpɑm bu deri u doonɑ u kɑnɑru kuɑ nɔn itɑse kɑ ɡɑri tee yi.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Mɑ u kpɑm wurɑmɑ win bwɑ̃ɑbun mi u nɛɛ, i do kɑ tɛ̃ i wɛ̃rɑmɔ? Sɑɑ yɑ turuku koomɑ ye bɑ koo Tɔnun Bii tɔn kɔ̃sobu nɔmu sɔndiɑ.
45 Então chegou junto dos seus discípulos, e disse-lhes: Dormi agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 Wee wi u koo nùn dɔmɛ u sisi, i seewo su kɑ bu yinnɑ.
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Yesu kun ɡɑri yi ɡerum kpɑ Yudɑsi kɑ tunumɑ, bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru yen turo. Tɔn dɑbi dɑbirɑ nùn swĩi bɑ tɑkobibɑ kɑ bokunu nɛni. Yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ ɡuro ɡurobɑ bɑ bu ɡɔrɑ.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Yudɑsi wi u koo Yesu dɔmɛ u rɑɑ bu yĩreru sɔ̃ɔsi u nɛɛ, wi kon nɛnɛ n bɔkɑsi, wiyɑ mi, i nùn mɔɔ.
48 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Mii mii u susi Yesun mi u nɛɛ, yinni ɑ sɔ̃ɔ kpɑ n do?
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi; e beijou-o.
50 Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɔrɔ, ye ɑ kobu nɑ ɑ koowo.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Yesun tɔmbun turo u win tɑkobi womɑ, u kɑ yɑ̃ku kowo tɔnweron yoon soo sɔ̃rɑ u burɑ.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Yerɑ Yesu nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn tɑkobi wesio yen kɑrɑrɔ, domi bɑɑwure wi u tɑkobi nɛni, tɑkobiwɑ yɑ koo nùn ɡo.
52 Então Jesus disse-lhe: Embainha a tua espada; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 A ǹ yɛ̃ mɑ kon kpĩ n nɛn Bɑɑbɑ fɑɑbɑ kɑnɑ kpɑ u yɑnde mɑn wɔllun ɡɔrɑdobɑn wuunu ɡɔriɑmɑ n kere wɔkurɑ yiru?
53 Ou pensas tu que eu não poderia agora orar a meu Pai, e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Adɑmɑ nɑ̀ n kuɑ mɛ, ɑmɔnɑ Gusunɔn ɡɑri yi koo kɑ yibiɑrɑ yi yi ɡerumɔ mɑ mɛyɑ kon kɑ ɡbi.
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Mɑ Yesu u tɔn wɔru ɡe sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n weenɛ i mɑn mwɑɑbu nɑ kɑ tɑkobibɑ kɑ bokunu nɡe swɑɑ dio? Bɑɑdommɑwɑ nɑ rɑ n sɔ̃ kɑ bɛɛ sɑ̃ɑ yerɔ nɑ n keu sɔ̃ɔsimɔ, i ǹ mɑɑ mɑn mwɑɑre.
55 Então disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e varapaus para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Adɑmɑ ye kpuro yɑ koorɑwɑ kpɑ Gusunɔn sɔmɔbun ɡɑri yi kɑ koorɑ yi yi wɑ̃ɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ.
56 Mas tudo isto aconteceu para que se cumpram as escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Be bɑ Yesu mwɑ bɑ kɑ nùn dɑ Kɑifɑ yɑ̃ku kowo tɔnweron mi, mi woodɑ yɛ̃robu kɑ ɡuro ɡurobɑ mɛnnɛ.
57 E os que prenderam a Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Piɛɛ u Yesu swĩi dɑndɑnkuru sere kɑ yɑ̃ku kowo tɔnweron yɛnu yɑɑrɑɔ. U duɑ yɛnu yɑɑrɑɔ mɑ u sinɑ kɑ yɛnu kɔ̃sobu u kɑ wɑ nɡe mɛ ɡɑri yi, yi koo kɑ wiru ɡoorɑ.
58 E Pedro o seguiu de longe, até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ ɡuro ɡurobun mɛnnɔ kpuro bɑ seedɑ weesuɡiɑ kɑsu bu Yesu mɑni bu wɑ bu kɑ nùn ɡo.
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho, buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte;
60 Adɑmɑ bɑ ǹ wɑ, bɑɑ mɛ seedɑɡii dɑbiru tɑ nɑ tɑ weesu kuɑ. Yen biru tɔmbu yiru ɡɑbɑ nɑ.
60 E não o achavam; apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, nào o achavam. Mas, por fim chegaram duas testemunhas falsas,
61 Bɑ nɛɛ, durɔ wini ɡeruɑ u nɛɛ, u koo kpĩ u Gusunɔn sɑ̃ɑ yeru surɑ kpɑ u tu bɑni sɔ̃ɔ itɑn bɑɑ sɔɔ.
61 E disseram: Este disse: Eu posso derrubar o templo de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Yɑ̃ku kowo tɔnwero u seewɑ u Yesu bikiɑ u nɛɛ, ɑ ǹ ɡɛɛ wisimɔ? Mbɑn bweserɑ tɔn beni bɑ nun mɑnimɔ.
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Adɑmɑ Yesu u mɑɑri. Mɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ bɔ̃ruo kɑ Gusunɔ Yinni wɑson yĩsiru, ɑ sun sɔ̃ɔwɔ ǹ n wunɛn nɑ Gusunɔ u ɡɔsɑ, ɑ sɑ̃ɑ win Bii.
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Yesu nùn wisɑ u nɛɛ, wunɛn tii ɑ ɡeruɑ kɔ. Adɑmɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ sɔ̃ɔ teeru i ko i Tɔnun Bii wɑ u sɔ̃ Gusunɔ Yinni dɑmɡiin nɔm ɡeuɔ. I ko mɑɑ nùn wɑ u wee ɡuru wirun di.
64 Disse-lhe Jesus: Tu o disseste; digo-vos, porém, que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Yerɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero u win tiin yɑberu nɛnuɑ u kɑrɑnɑ mɔrun sɔ̃ mɑ u nɛɛ, u Gusunɔ ɡɑri kɑm ɡerusi, seedɑɡii berɑ̀ sɑ kpɑm mɑrɑ. I nuɑ tɛ̃ ɡɑri kɑm ye u ɡeruɑ.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes agora a sua blasfêmia.
66 Amɔnɑ i wɑ.
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 Yen biru bɑ nùn yɑ̃ɑtɑm sie nɔniɔ, mɑ bɑ nùn nɔm kusɑ so, ɡɑbɑ nùn bɑɑri so.
67 Então cuspiram-lhe no rosto e lhe davam punhadas, e outros o esbofeteavam,
68 Bɑ nɛɛ, Kirisi ɑ de Gusunɔ u nun sɔ̃, kpɑ ɑ sun sɔ̃ wi u nun so.
68 Dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 Piɛɛ u sɔ̃ yɛnu yɑɑrɑɔ. Wɔndiɑ ɡoo u nùn susi u nɛɛ, wunɛn tii ɑ rɑɑ wɑ̃ɑ kɑ Yesu Gɑlileɡii wi sɑnnu.
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Adɑmɑ u siki bɑɑwuren nɔni biru u nɛɛ nɑ ǹ yɛ̃ mbɑ ɑ ɡerumɔ.
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Yen biru u seewɑ u dɑ yɛnu yɑɑrɑn kɔnnɔwɔ. Wɔndiɑ ɡoo kpɑm nùn wɑ mɑ u be bɑ wɑ̃ɑ mi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, durɔ wini u rɑɑ wɑ̃ɑ kɑ Yesu Nɑsɑrɛtiɡii wi.
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Mɑ Piɛɛ kpɑm siki kɑ bɔ̃ri u nɛɛ, nɑ ǹ durɔ wi yɛ̃.
72 E ele negou outra vez com juramento: Não conheço tal homem.
73 Ye n tɛ fiiko be bɑ wɑ̃ɑ mi, bɑ susi Piɛɛn bɔkuɔ bɑ nɛɛ, kɑ ɡem, ɑ sɑ̃ɑwɑ ben turo, wunɛn ɡɑri ɡeru ɡerusu nun terɑsiɑ.
73 E, daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Yerɑ u bɔ̃ruɑ u sɔnnɑ u nɛɛ, nɑ ǹ durɔ wi yɛ̃.
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Mɑ Piɛɛ u Yesun ɡɑri yi yɑɑyɑ yi u rɑɑ ɡeruɑ u nɛɛ, ɡoo dɔɔ ɡu sere swĩ kɑɑ mɑn siki nɔn itɑ. U yɑrɑ tɔɔwɔ u swĩ ɡem ɡem.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.